Ես հաստա՛տ չէի ցնդել… Այսօր էլ այդպես եմ մտածում («Իմ խոսքը», «Բարի վերադարձ Հայ Աստվածներին», 1996թ.)… – Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

Եթե անհրաժեշտ է Մարդկության Բեռը վերցնել ու դարձնել Ազգային Առաքելություն, ապա հանուն դրա կարելի է գնալ մեծ զոհողությունների, քանզի, միեւնույնն է դա Մարդ-Աստվածների՝ Հայերի Առաքելությունն է (ՀԱՅ – Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ): Սակայն, դա երբեւիցե չի կարող իրականացվել ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով:

Եթե մոլորակի, նույնիսկ տիեզերքի շահերը մի օր պահանջեն ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ու ՀԱՅՈՒԹՅԱՆ իսպառ կործանումը, ապա մենք պետք է պատրաստ լինենք ոչնչացնելու նույնիսկ մոլորակն ու տիեզերքը՝ թեկուզ ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով, քանզի  այլեւս անիմաստ է որեւէ գոյություն:

Այո՛, ես ծայրահեղորեն շա՜տ եմ սիրում իմ ԱԶԳՆ ու ՀԱՎԱՏԸ-ԳԱՂԱՓԱՐՆԵՐԸ, ՀԱՅՐԵՆԻՔՆ ու ԸՆՏԱՆԻՔԸ եւ այս հարցում ծայրահեղական կոչվելը համարում եմ գերավեհագույն գովասանք իմ հասցեին…

Այս գրառումը հրապարակվել է Արվեստ, Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։