Ես հաստա՛տ չէի ցնդել… Այսօր էլ այդպես եմ մտածում («Իմ խոսքը», «Բարի վերադարձ Հայ Աստվածներին», 1996թ.)… – Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

Եթե անհրաժեշտ է Մարդկության Բեռը վերցնել ու դարձնել Ազգային Առաքելություն, ապա հանուն դրա կարելի է գնալ մեծ զոհողությունների, քանզի, միեւնույնն է դա Մարդ-Աստվածների՝ Հայերի Առաքելությունն է (ՀԱՅ – Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ): Սակայն, դա երբեւիցե չի կարող իրականացվել ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով:

Եթե մոլորակի, նույնիսկ տիեզերքի շահերը մի օր պահանջեն ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ու ՀԱՅՈՒԹՅԱՆ իսպառ կործանումը, ապա մենք պետք է պատրաստ լինենք ոչնչացնելու նույնիսկ մոլորակն ու տիեզերքը՝ թեկուզ ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով, քանզի  այլեւս անիմաստ է որեւէ գոյություն:

Այո՛, ես ծայրահեղորեն շա՜տ եմ սիրում իմ ԱԶԳՆ ու ՀԱՎԱՏԸ, ԱԶԳԱՅԻՆ ԳԱՂԱՓԱՐՆԵՐԸ, ՀԱՅՐԵՆԻՔՆ ու ԸՆՏԱՆԻՔԸ եւ այս հարցում ծայրահեղական կոչվելը համարում եմ գերավեհագույն գովասանք իմ հասցեին…

This entry was posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ. Bookmark the permalink.