Հայ արիականները կրկին կոչ են անում տարածաշրջանի երկրներին՝ ստեղծել Հակաթուրքական միացյալ ճակատ / Հայաստանը, Վրաստանը, Իրանը, Իրաքը, Սիրիան, Կիպրոսը, Հունաստանը եւ Բուլղարիան պետք է շրջափակեն Թուրքիան, փակեն ինչպես ցամաքային, այնպես էլ ծովային եւ օդային սահմանները…

Մարդկության քաղցկեղը վերացնելու ձեւը՝ հակաթուրքական ճակատ

(11. 10. 2019թ. – Հայ Արիական Միաբանության լրատվական կենտրոն)

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=224920298490295&id=100029169784366Հայ արիականները կրկին կոչ են անում տարածաշրջանի երկրներին՝ ստեղծել Հակաթուրքական միացյալ ճակատ / Հայաստանը, Վրաստանը, Իրանը, Իրաքը, Սիրիան, Կիպրոսը, Հունաստանը եւ Բուլղարիան պետք է շրջափակեն Թուրքիան, փակեն ինչպես ցամաքային, այնպես էլ ծովային եւ օդային սահմանները… (11. 10. 2019թ. – Հայ Արիական Միաբանության լրատվական կենտրոն)

……………………………………

Երեկ, ուշ գիշերին ավարտվեց Հայ Արիական Միաբանության Գերագույն Խորհրդի արտահերթ նիստը: Մասնակցեցին Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը, Գերագույն Խորհրդի անդամներն ու արտահերթ նիստի հրավիրյալները՝ Միաբանության հայաստանյան եւ սփյուռքյան կառույցներից:

Հայ Արիական Միաբանության Գերագույն Խորհրդի արտահերթ նիստի օրակարգում քննարկվեցին՝

  1. Հայաստանի ու Արցախի Հանրապետությունների ներքին կայունությանը, միասնությանն ու համատեղ քայլերին առնչվող հնարավոր զարգացումները:
  2. Հայաստանի եւ հայության պետական ու ազգային նպատակների պաշտպանությունը, ապա առաջադրումը միջազգային տարաբնույթ հարթակներում:
  3. Հայաստանի փոխլրացնեղ արտաքին քաղաքականությունը եւ հնարավոր քաղաքական զարգացումները տարածաշրջանային բազմախնդիր հարցերում:
  4. Հայաստանի ու հայության համազգային մոտեցումները՝ Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի (գործող համաթուրքական դաշինքի) ծավալապաշտական նկրտումները կանխարգելելու առումներով:
  5. Հայ Արիական Միաբանության ներքին ու արտաքին քաղաքականության հստակեցումը, հետագա քայլերը:  

……………………………………

Այսօրվա աշխարհն իր դավադիր ու անբարոյական կեցվածքով չի հրաժարվել վաղուց ձեւավորված «քաղաքականությունը՝ պոռնկություն է» կարգախոսից: Այդպես էր նաեւ ավելի քան 100 տարի առաջ, երբ հայությունը պետականությունից զրկված լինելով, կրեց իր ամենածանր հարվածները՝ ցեղասպանվեց եւ կորցրեց հայրենիքի մեծ մասը:

Մեր այդ տկարությունից օգտվեցին նաեւ հարեւան այլ երկրները եւ առհասարակ վտանգվեց Հայաստան անունը աշխարհի քարտեզի վրա տեսնելու հեռանկարը… Իսկ թուրքերն էլ հայտարարեցին, թե աշխարհիս երեսին մեկ հայ պիտի մնա ընդամենը, այն էլ որպես թանգարանային նմուշ…

Վիկտոր Հյուգոն արտահայտել է իր հանրահայտ տեսակետը՝ «Այստեղով անցել են թուրքերը», ինչը շատ հստակ նշանակում է՝ որտեղ թուրք (իր բոլոր տարատեսակներով հանդերձ), այնտեղ մահ ու ավեր…

Այն ժամանակ էլ, երբ հայերի ցեղասպանդը կարելի էր կանխել, եվրոպական երկրները նախընտրեցին հայերի ցաղասպանված մարմինների վրա կառուցել Բաղդադ-Բեռլին երկաթուղին, քանի որ արդեն «քաղաքականությունը պոռնկություն է» կարգախոսը դարձել էր եվրոպացիների շահույթի եւ ստամոքսահյութի արտադրության սնուցիչը:

Միացյալ Նահանգները եւ Ռուսաստանը իբր որոշակի փորձում էին խուսափել այդ կարգախոսից, սակայն Սեւրի դաշնագիրը, որը պիտի ամրագրեր Հայաստանի վերհառնումը, մնաց թղթի վրա: Իսկ ֆրանսիական, գերմանական, իտալական, հունական եւ այլ եվրոպական ու ամերիկյան զորքերի, ինչպեսեւ ռուսական բանակի ներկայությունից Թուրքիան գրեթե չգոյ  վիճակում էր… Բայց Մուդրոսի հաշտությամբ՝ Արեւմուտքն ու Ռուսաստանը ցեղասպանված հայությանը նաեւ իրենք ոտնակոխ տվեցին ու Բաղդադ-Բեռլին երկաթգիծը իր հաղթանակը համարող Արեւմուտքը համաձայնեց նաեւ ռուս-թուրքական հակահայ պայմանագրի կնքման հետ…

Այստեղ էլ Արիստոտելը կասեր՝ «Պլատոնն իմ բարեկամն է, բայց ճշմարտությունն ավելի թանկ է»: Իսկ ճշմարտությունն այն է, որ աշխարհի կառավարման լծակները բռնած սիոնական ուժերը ստեղծեցին համաթուրանականությունը, որպեսզի այն դարձնեն մահակ ինչպես տարածաշրջանի, այնպես էլ Արեւմուտքի ու Ռուսաստանի համար… Օսմանյան Թուրքիայի սուլթանը չգնաց նրանց նշած ճանապարհով եւ փոխարինվեց Հանրապետական Թուքիայով…

Ընդամենն այսքանը: Վերջին մի քանի դարերում սա հայակործան ամենասարսափելի ծրագիրն էր…

Եվ միայն մի քանի տասնամյակ է, որ կարողացանք ազգովի ուշքի գալ ու վերակերտել Հայաստանն իր բնական սահմանների մի փոքրիկ հատվածում՝ Հայաստանի ու Արցախի Հանրապետությունների տեսքով:

Ինչպես այսօր Սիրիայում, այնպես էլ շուրջ մեկ դար առաջ թուրքական յաթաղանն անկաշկանդ գործում էր Հայաստանում եւ տարածաշրջանի այլ երկրներում: 100 տարի առաջ ցեղասպանվեցին ինչպես հայերը, այնպես էլ օսմանյան, ապա հանրապետական թուրքացած երկրում բնակվող այլազգիները (թե ինչ կլինի դեպի իսլամական գնացող Թուրքիայում, կռահելու կարիք էլ չկա)…

Այսօր պատմությունը կարող է կրկնվել:

Նորօսմանական եւ նոր մեծթուրանական ծրագրեր որդեգրած Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը չի էլ խուսափել հայտարարել, որ վերականգնելու է Օսմանյան Թուրքիայի սահմանները: Ինչը նշանակում է Սիրիայի ուղղությամբ հաջողելուց հետո, հաջորդ թիրախը կարող է լինել Իրաքը, Կիպրոսը, Իրանը, Վրաստանը կամ Հայաստանը…

Սիրիայում եւ Իրաքում Անկարան աջակցեց  «Իսլամական պետություն» ահաբեկչական խմբավորմանը, որպեսզի ընթացքում զավթի այդ երկրների նավթով ու գազով հարուստ տարածքները:

Վրաստանում թուրքերը տնտեսական լծակներով մխրճվել են Աջարիա, Ջավախք եւ Մառնեուլի շրջանի ադրբեջանաբնակ տարածքներ՝ անմիջական կապ հաստատելով Ադրբեջանի հետ:

Զինական ներկայությամբ գրեթե զավթել են Նախիջեւանի տարածքը:

Իրանի նկատմամբ ամեն պահի կարող են ադրբեջանական ապստամբություն սկսել, հատկապես որ Բաքուն էլ աչք ունի Իրանի Արեւմտյան եւ Արեւելյան Ադրբեջան-ների վրա՝ «Մեծ Ադրբեջան» երազանքի համապատկերում:

Կիպրոսի տարածքի շուրջ 40%-ը զավթել են եւ այժմ ամեն քայլի գնում են կղզուն ամբողջությամբ տիրելու համար:

Հունաստանի նկատմամբ եւս կան նկրտումներ եւ մերթ ընդ մերթ սրվում են թուրք-հունական հարաբերությունները՝ տարածքային վեճերի առումով:

Իսկ Հայաստանը վաղուց են թուրքերը համարել «անիծյալ սեպ» համաթուրանականության ճանապարհին: Եվ Երեւանն ու Ստեփանակերտը պետք է առավելագույնս գիտակցեն սա: Թուրքիան իր քայլերը կարող է սկսել Ադրբեջանի միջոցով (ոչ միայն Արցախի, այլեւ՝ Նախիջեւանի կողմից) եւ հետզհետե ծավալել այն…

Եվ Հայաստանը պետք է անմիջական մասնակցություն ունենա Սիրիայի պաշտպանության հարցում, ոչ միայն քաղաքական ու դիվանագիտական, այլեւ՝ ռազմական, ըստ անհրաժեշտության:

Ժամանակին Հայաստանը չկարողացավ կանխել Մերձավոր Արեւելքի հայաթափումը (ԽՍՀՄ կազմում լինելով), ինչը հնարավորություն տվեց Անկարային Մերձավոր Արեւելքում զբոսաշրջային եւ այլ ոլորտներում ներդրումներ անելով (իսրայելական տուրկազմակերպությունների միջոցով)՝ հայությանը տարհանել Եվրոպա եւ ԱՄՆ (տասնյակ հազարավոր զբոսաշրջիկներ չվերադարձան, քանի որ ԱՄՆ-ում ստանում էին նպաստներ, ինչը եւս ծրագրված էր այդ տարիներին): Մերձավոր Արեւելքի, հատկապես Լիբանանի, Սիրիայի, Իրաքի եւ Իրանի հայությունը որպես ցեղասպանվածների ժառանգներ, Արեւմտյան Հայաստանի հետեւողական պահանջատերներից է, որի մեծ մասից ազատվեց Անկարան՝ հեռացնելով նրանց իրենց հայրենիքից…

Տարիներ առաջ Հայ Արիական Միաբանությունը՝ Հայաստանի եւ Հունաստանի, Կիպրոսի, Բուլղարիայի, Լիբանանի, Սիրիայի, Իրաքի եւ Իրանի իշխանություններին (վերջիններիս ՀՀ-ում գործող դեսպանների միջոցով), կոչ էր արել ստեղծել հակաթուրքական ճակատ՝ քանզի բոլոր նշյալ երկրներն էլ սահմանակից են Թուրքիային եւ խնդիրներ ունեն այդ երկրի հետ, ուստի՝ կարող են համապատասխան համաձայնագրով շրջափակել Թուրքիան եւ միասնական պայքարել իրենց սպառնալիքի դեմ եւ իրենց ստանալիքի համար: Միասնական, որեսզի խուսափեն միջազգային ճնշումներից:

Հայ արիականները դեռ իրաքյան 1-ին պատերազմի ժամանակ, որպես միասնական հակաթուրքականության դրսեւորում, պաշտոնական առաջարկ էին արել այդ երկրի իշխանություններին, որ պատրաստ են մի քանի հարյուր կամավորներով պայքարել Իրաքի բանակի հետ՝ հատկապես թուրքական ուղղությամբ բացված ճակատում, ինչին ի պատասխան՝ Իրաքի դեսպանը հայտնել էր, որ իրենց երկրում ամբողջությամբ ըմբռնում են նման քայլի անհրաժեշտությունը, սակայն այդ հարցը պետական լուծման խնդիր ունի, բայց Իրաքը կարձանագրի, որ անհրաժեշտության դեպքում կարող է դիմել նաեւ հայ արիականների մարտական խմբին (սակայն օրեր անց Իրաքի դեսպանատունը փակվեց)…

Հայ արիականները նման առաջարկ էլ արել են իրանական կողմին, իրաքյան 2-րդ պատերազմի ժամանակ, այն դեպքում՝ եթե Իրանը պաշտոնապես կմտնի առճակատման մեջ, եթե Հյուսիսատլանտյան զորքերի հետ նաեւ Թուրքիան հարձակվի Իրաքի վրա:

Հայ Արիական Միաբանությունը նաեւ իր սատարումն է հայտնել Կիպրոսի հույն բնակչությանը, եթե մի օր որոշում կկայացվի մաքրել կղզին թուրքական տարրից

Տարիներ առաջ որոշակի ջերմացման եւ համագործակցության քայլեր են արվել նաեւ Սիրիայի ու Լիբանանի ուղղությամբ, բայց այստեղ էլ դեռ անելիքներ կան:

Նման առաջարկ էր եղել նաեւ Համաարիական Ճակատի նախատեսվող երկրներին՝ ի դեմս Հայաստանի, Հունաստանի, Իրանի, Հնդկաստանի, Ռուսաստանի, եվրոպական սլավոնական եւ արիական առանցքին կապված որոշ երկրների (արիական առումով նաեւ ամերիկյան եւ ասիական մայրցամաքների որոշ երկրների) իշխանություններին եւ այլն:

Բայց, հասկանալի է, որ նման առաջարկները պետք է հայտնվեն պետության արտաքին քաղաքականության օրակարգում, որպեսզի ավելի շուտ միս ու արյուն ստանան: Իսկ դա չի կարելի բացառել, քանի որ արդեն գործում է ընդգծված համաթուրքական միություն (Թուրքիա, Ադրբեջան, Ղազախստան, Թուրքմենստան, Ուզբեկստան եւ Ղրղզստան), ինչպես նաեւ կան կիսաթուրքական-թուրքամետ երկրներ

Հայ Արիական Միաբանությունը հակաթուրքական եւ համաարիական ճակատների ստեղծման կոչերը կրկնելով, անդրադառնում է նաեւ մեկ այլ կոչի, որ տարիներ առաջ հնչել է տարածաշրջանի բնիկ ազգերին ուղղված: Այն կարեւորվել է՝ հատկապես 3-րդ համաշխարհային պատերազմից առաջ համախմբվելու առումով, որպեսզի բնիկ ազգերը միասնաբար վերատիրեն իրենց բնական հայրենիքները…

Այս ամեն այսօր առնչվում է Թուրքիայի՝ Սիրիա ներխուժմանը: Եվ աշխարհն ինչպես 100 տարի առաջ, չի կարող նույն սխալը թույլ տալ: Այլապես պետք է վերստին ամրագրել, որ «քաղաքականությունը պոռնկություն է»…

Ոչինչ չի կարելի բացառել, ուստի Հայ Արիական Միաբանությունը նորից Համահայկական համախմբման կոչ է անում, ինչը պետք է սկիզբ դրվի միասնական բանակի, սահմանադրական օրենքների, դրամատան եւ այլ կարեւոր ոլորտների ձեւավորման:

Առաջնայինը Ազգ-Բանակ ստեղծելու նպատակը պետք է լինի, քանզի միայն այսպես կարող ենք զգալ մեզ պաշտպանված, անվտանգ, ինչից էլ կբխեն մեր հետագա տարաբնույթ քայլերը ներքին ու արտաքին ասպարեզներում:

Եվ այսպես

  1. Օրեցօր վտանգավոր են դառնում բարեկամական Սիրիայի հանդեպ Թուրքիայի ռազմատենչ նկրտումները: Թուրքիան իր ռազմական միջամտությամբ ակնկալում է տիրանալ Սիրիայի որոշակի տարածքների:
  2. Չի վերացել նաեւ Իրանին ռազմական հարված հասցնելու վտանգը, ինչը ծրագրել են Իսրայելն ու Արեւմուտքը: Սա կարող է վերածվել Մերձավորարեւելյան ու Կովկասյան տեղային պատերազմների, քանզի Վրաստանն ու Ադրբեջանը եւս պատրաստ են Իրանին հարվածելու համար տարածքներ տրամադրել:
  3. Անկարան եւ Բաքուն նպատակադրվել են տարածաշրջանային հակամարտությունների ծավալման միջոցով իրականություն դարձնել նորօսմանական եւ համաթուրանական ծրագրերը, ինչը կարող է որոշակիորեն համընկնել Արեւմուտքի «Նոր Մերձավոր Արեւելք» կամ նմանատիպ մեկ այլ ծրագրի պահանջներին:

Հայությունն արդեն մի երկար ժամանակահատված (երբ միայն արտաքինից է փոխվել Թուրքիան՝ Համիդից  Աթաթուրք, 1893-1923թթ.) ցեղասպանվել եւ հայրենիքի զգալի մասն է կորցրել «միջազգային հանրություն» կոչվածի անտես գաղտնի ծրագրերի պատճառով, ինչը նախեւառաջ պետք է մտահոգի Հայաստանին եւ աշխարհասփյուռ հայությանը: Թուրքիայի ղեկավարները, անկախ պաշտոնի անվանումից, Հայաստանին տիրելու մեծ ցանկություն ունեն, քանզի Հայաստանի գոյությունը նրանց մշտառկա մահախոսականն է: Լույսը  խավարի մահն է…

  1. Ինչպես Անկարան ցանկություն ունի տիրանալու Սիրիայի ու Իրաքի որոշ տարածքների, այնպես էլ Բաքուն է ծրագրում Հայաստանի ու Իրանի տարածքների հաշվին մեկ անգամ եւս ծավալվելու: Ի վերջո հայտնի է, որ թուրքերը ալթայներից մեր տարածաշրջան ներխուժած անհայրենիք բարբարոսներ են, եւ սա կարող է Մերձավորարեւելյան ու Կովկասյան ճակատներին ավելացնել նաեւ Սեւծովյան ու Կասպիցծովյան ճակատները:

Հասկանալի է, որ այսօրինակ հետագա զարգացումների դեպքում համաշխարհային 3-րդ պատերազմը անխուսափելի է լինելու: Տեղի կունենա աշխարհի հերթական վերաբաժանումը:

Ուստի՝ Հայ Արիական Միաբանությունը հետամուտ լինելով բնիկ ազգերի՝ իրենց հայրենիքներում ապրելու իրավունքին, հետամուտ է ինչպես Հակաթուրքական եւ Համաարիական Ճակատների, այնպես էլ Համահայկական եւ Բնիկ Ազգերի դաշինքների ձեւավորմանը:

Վերստին կոչ ենք հղում, որ Հայաստանի եւ տարածաշրջանի շահագրգիռ ու տարածաշրջանում հայանպաստ շահեր հետապնդող երկրների իշխանություններին: Թուրքական մարդագայլային վտանգը կարող է չոքել բոլորի դռանը…

Իսկ Սիրիայի պաշտպանությունը կարող է դառնալ այս համախմբումների հիմնաքարը: Եթե լինի այսպես՝

  1. Իրանը եւ Հայաստանը՝ Սիրիայի հետ համատեղ, ցամաքային զորքի լայնածավալ հարձակում են իրականացնում՝ ներխուժելով Թուրքիայի տարածք:
  2. Ռուսաստանը օդային եւ ծովային հարձակումներ է իրականացնում Թուրքիայի նկատմամբ՝ հատկապես հակակշռելով ՆԱՏՕ-ական զորքերին, եթե փորձեն պաշտպանել նաեւ Արեւմուտքին դավաճանած Թուրքիային:
  3. Հայաստանի եւ Արցախի միացյալ բանակը, համահայկական համալրմամբ, հարձակվում են Ադրբեջանի վրա՝ կանխելով Բաքվի աջակցությունը Անկարային, ինչպեսեւ՝ այդ երկրից Իրանի վրա ծրագրված հարձակումները: Այս երկրների վրա ցամաքային զորքերի հարձակում է իրականացնում նաեւ Ռուսաստանը՝ Դաղստանի ուղղությամբ:
  4. Հունաստանի եւ Կիպրոսի զորքերը հարձակվում են թուրքերի կողմից բռնազավթված կիպրոսյան տարածքի վրա ու հսկում են նաեւ սիրիական սահմանային ջրերը՝ աջակցելով Ռուսաստանի զինուժին: Հունաստանը կարող է գրոհել նաեւ Ստամբուլը եւ հարակից տարածքները, որը հետագայում կմնա հունապատկան:
  5. Իսրայելի միջամտության դեպքում Լիբանանի, Պաղեստինի, Եգիպտոսի, Հորդանանի … զորքերը ներխուժում են Իսրայել եւ կասեցնում միջամտությունը:
  6. Հայաստանը, Իրանը, Սիրիան եւ Իրաքը համատեղ ջանքերով իրենց տարածքներում (հայերը՝ նաեւ Արեւմտյան Հայաստանում) կասեցնում են այդ պահին արհեստական Քրդստան պետության հնարավոր առաջացումը, որի ստեղծումը որոշակի նենգ ծրագրերում առկա է եւ կարող է նոր բարդությունների հիմք դառնալ:
  7. Չինաստանի եւ այլ շահագրգիռ երրորդ կողմի երկրների բանակները կարող են աջակցել, ինչը կստիպի Արեւմուտքին եւս մասնակցել այս գործընթացին, որն էլ կավարտվի նոր աշխարհակարգի ձեւավորմամբ:

Այստեղ կարող է կիրառվել նաեւ հեռահար հրթիռային հարվածների լրացուցիչ ծրագիր, որ կիրականացվի ինչպես ցամաքային, այնպես էլ ծովային տարածքներից

Հայ Արիական լրատվական կենտրոնը հատվածաբար, այսքանը մեջբերեց արտահերթ նիստի հայտարարությունից, սա բավարար համարելով հայ արիականների տեսակետի ներկայացման համար:

Հետագայում Համահայկական բանակը եւս մեկ կարեւոր նախաձեռնությամբ պիտի հանդես գա, այլ երկրների հետ կազմակերպի միասնական գործողություններ ընդդեմ համաթուրքական եւ այլ ճակատների: Իսկ Հայաստանը պետք է պատրաստ լինի համադրել համաշխարհային բեւեռների շահերը, ինչը թույլ կտա կազմաքանդել Թուրքիան ու Ադրբեջանը:

Իսկ վերջաբանի փոխարեն մեջ կբերվի այս տեսակետը՝ … թուրքական տարրը պիտի տարհանվի Միջին Ասիա – Ալթայներ, եթե ցանկանում է փրկվել … Դա կլինի թուրքական մեծ գաղթ, իրենց համար ներգաղթ, որը կանցնի Արեւմտյան Հայաստանով ու Իրանով դեպի Միջին Ասիա…

Հայաստանը՝ հայերին – Հայկական Լեռնաշխարհը միայն հայերի Բնօրրան-Հայրենիքն է:

Թյուրըմբռնումների տեղիք չտալու համար հավելենք, որ այլազգերի ներկայացուցիչները եթե ցանկանում են, ապա կարող են ապրել Հայաստանում, ինչպես եւ այսօր է, սակայն Հայաստանը նրանց բնակատեղին է, եւ ոչ հայրենիքը: Ամեն ազգ ունի ի՛ր հայրենիքը:

Այս գրառումը հրապարակվել է Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։