Թիվ 8 – սեպտեմբեր 2002

ՀԱՅ-ԱՐԻՆԵՐ

Թիվ 8 – սեպտեմբեր 2002

Այսօր հսկայական մի սարդոստայն է հյուսած աշխարհի բոլոր անկյուններում, բոլոր երկրներում և ազգերի մեջ, իսկ թունավոր սարդերը աղանդավորականների տեսքով թունավորում, ոչնչացնում են ամեն շարժվող՝ կյանքի ձգտող բան: Աղանդները զենքեր են մարդկային հոգիները սպանելու, ցեղատիպերը ոչնչացնելու զանգվածային զենքեր (նման մի զենք էլ «կլոնավորում» կոչեցյալն է)… որոնց միջոցով փորձում են մարդկությանը «զոմբիացնել» ու բնազդային մակարդակի արարած դարձնել, այնպիսին, ինչպիսին շունն է, այնպիսի մի հլու արարած, ինչպիսին ընտանի կենդանիներն են, որոնք ներկայումս ծառայում են հենց իրենց՝ առայժմ մարդ կոչեցյալներին…
Աղանդավորականությունը հոգևոր ոլորտից տեղափոխվել է նաև քաղաքականության, բարոյականության, մշակույթի, կրթական ու լեզվական և այլ ոլորտներ, և դիցուկ՝ մեզանում հայտնվել են նոր տիպի աղանդավորականներ՝ համասեռականներ, այլասերներ, լեզուն ու արյունը, ազգությունը ուրացողներ և այլք: Այս ամենը մեզ և աշխարհին պարտադրվում է քաղաքակրթության անվան տակ, այս կամ այն եվրոպական կամ միջազգային կառույցին անդամակցելու համար, հաճախ այս բոլորը պարտադրվում են դրամա տնտեսական կախվածության ստեղծումով, այնուհետև ազգերին ու երկրներին ստորացնելու (նաև ռազմական ճնշումների) միջոցով:
Ներկայումս մարդու իրավունքների ու ազատությունների պաշտպանության շահարկումով մարդը «յոթ մղոն»-անոց քայլերով սլանում է անասնականացման ճանապարհով (սա կոչվում է արևմտյան քաղաքակրթություն), մարդիկ պատրաստ են մերկ ու սեռափոխված քայլել փողոցով, նույն փողոցում բոլորի առջև անասունի պես սեռական ինքնաբավարարության դրսևորումներ ցուցադրել (իսկ եթե բռնես ու…, կասեն անարատ օրիորդի ես բռնաբարել, մոռանալով, որ այդ դեպքում դիմացինն էլ նույն իրավունքն ունի…), աներեսի պես տնետուն շրջելով հաճույք են ստանում մարդկանց ահաբեկե լով ու հոգևորսությամբ զբաղվելով…
Իսկ ո՞վ պետք է պաշտպանի այն մարդկանց իրավունքները, ովքեր չեն ցանկանում անասնանալ, ում տարրական իրավունքները տանը, փողոցում, դպրոցում և աշխատավայրում ոտնահարվում են տգետների ու անբարոյականների կողմից, այդ իրական մարդկանց, մարդ մնալու ձգտում ունեցող մարդկանց իրավունքներն ո՞վ է պաշտպանելու…
Եթե որևէ մեկը հիվանդ է՝ սեռական անբավարարվածությամբ է տառապում, կամ սեռափոխության մոլուցք ունի, տեղափոխել է պետք հիվանդանոց, անհրաժեշտ է բուժել, կամ էլ նույն կերպ. ՍՊԻԴ-ով, սիֆիլիսով և այլ տիպի հիվանդներին, նաև՝ հոգեկան, ազատություն պետք է տալ և ոչ՝ մեկուսացնել, թող բազմանան, հետո ի՞նչ թե հիվանդ են կամ գիժ, բա դրանց իրավունքնե՞րը… կամ էլ այդ անառակներին մի գյուղ թող հատկացվի, թող լցվեն այնտեղ, թող շնանան, էշանան ինչքան ուզում են, այնքան՝ մինչև զզվեն իրարից և ոչ թե մեզ զզվացնեն՝ նորմալ բնական մարդկանց կողքին ապրելով: Շոշափվում է նաև պոռնկատներ բացելու հարցը, ցանկացողները թող բացեն, և որպես աշխատողներ իրենց մայրերին, կանանց, քույրերին ու աղջիկներին ներգրավեն և անընդհատ սեռական փոքրամասնություն դարձող հայ տղամարդիկ կփորձեն բավարարել, հանգստացնել ցանկացողների հարազատների անասնական կրքերը…
Քիչ չեն նաև կանանց ու երեխաների իրավունքներից բարբաջողները, մի աղանդավորականներ էլ սրանք են, կան ընտանեկան ու ազգային, մարդկային ու տիեզերական օրենքներ ու իրավունքներ, և տգետի պես հեծանիվ հնարել պետք չէ, կնոջը տղամարդու և երեխաներին ծնողների դեմ հանելը հակաբնական է ու շինծու, ընտանիքները, այնուհետև՝ ազգը պառակտելու թշնամական մոլուցք է: Սա էլ քաղաքական պոռնկություն է… Խմբագրական

Ա Յ Լ Ա Ս Ե Ր Ն Ե՞ Ր, Թ Ե՞ Ա Յ Լ Ա Զ Գ Ի Ն Ե Ր.
———-
Այսօր Հայաստանում ըստ պաշտոնական տվյալների բնակվում են ավելի քան 97% հայեր: Եվ մենք հպարտանում ենք մեր այդ միատարրությամբ: Ամեն ինչ հրաշալի է թվում, որովհետև մեզ մեր հայրենիքում ղեկավարում են մեր ազգակիցները և մեր հոգսերն ու նպատակներն այդպիսով ընդհանուր են: Գոնե պարզ բանականությունն այդպես է պահանջում մտածել… Սակայն, իրականությունն այլ է ու շատ դաժան մեզ՝ մեր հայրենիքում ապրող հայերիս համար: Առնվազն վերջին 100 տարում, Հայաստանում ավելի հաճախ մեզ այլազգիներն են ղեկավարում (նաև° խառնածինները), և դա ոչ թե հզոր գերտերություններն են հատուկ ջանքեր թափում (նրանք այդ հանգամանքը օրինաչափորեն օգտագործում են ի շահ իրենց), այլ՝ մեզանում վաղուց իրենց ազգանվան մեջ «յան» վերջածանցը որդեգրած այլազգիներն են ներսից դավադրաբար կազմակերպում, իհարկե, դրսի համապատասխան ուժերի օժանդակությամբ: Ակնհայտ փաստերը հիմնավորում են, որ սա ցնորամտություն չէ, սա հերքողներն են փորձում մեզ ցնորամիտ ներկայացնել, «շովինիստ, ռասիստ, ֆաշիստ» և այլ անվանումներով պիտակավորելով: Հին ու փորձված ձև է և անտեղյակ զանգվածի վրա մեծ ազդեցություն է գործում: Մենք հայ ազգայնականներ ենք (ոչ ազգայնամոլներ) ու մեզ համար ԱՐԱՐԻՉ ՏԻԵԶԵՐՔԻՑ հետո Հայաստանն ու Հայությունն են որ կան և մեզ ոչ մի պիտակ կամ դիմակավորված թշնամի չի կարող կանգնեցնել: Սա ի գիտություն: Ներկայումս Հայաստանի բարձր ղեկավար շրջանակներում իրենց ազգերի ու երկրների շահերն են պաշտպանում «յան»-ի տակ թաքնված ռուսներ, հրեաներ, քրդեր եզդիներ, ասորիներ, արաբներ, պարսիկներ, հույներ, թուրքեր, վրացիներ, ադրբեջանցիներ և այլք: Խոսքը մեր պատմության ընթացքում կատարված հարկադիր այլասերումների, գենախեղումների մասին չէ, այլ՝ կազմակերպված նպատակային ազգափոխության: Հայտնի են նաև «կոլեկտիվ» հայափոխության դեպքեր, և ոչ միայն Հայաստանի տարածքում… Սա դաժան հեքիաթ չէ, այլ՝ դառը և վտանգավոր իրականություն: Սա բացի քաղաքական խնդիր լինելուց, Հայության տվյալ զանգվածին գենետիկ շեղման, երկվության է ենթարկում առնվազն 12001300 տարի: Սույն խնդրին այստեղ իհարկե չենք անդրադառնա: Իսկ ահա, ուշադիր նայեք, թե ո°վ է հատկապես հաճույքով Հայաստանի տնտեսությունը քանդում և Հայությանը մասնատում, թշնամիների գովքն անում, ՀԱՅ Գենը, Լեզուն, Մշակույթը, Բարոյականությունն ու Էությունը խեղում, հայ ազգայնականությանը՝ (այդպիսով ազգի ու պետության ինքնապաշտպանությանն ու անվտանգությանը) դիմագրավում, և շատ շուտ կհասկանաք՝ ով ով է: Կմնա ճշտել նրա ոչ հեռու անցյալը, նախնիներին և ամեն ինչ ավելի քան պարզ կդառնա: Այսպիսով, մենք այժմ ամբողջապես բացում ենք քաղաքական փակագծերը և ուղղակիորեն հայտարարում, որ Հայության ներկայիս երևացող թշնամու (թուրք ազերիների) կողքին մենք վաղուց ունենք չերևացող թշնամուն՝ ջհուդահրեությանը, որն էլ իր «սիոնիզմ»-ով (նաև՝ «մասոնիզմ»-ով) հովանավորում և նպատակամղում է «պանթուրքիզմ»-ը: Իսկ, որ վերջինս գործում է հատկապես Հայության դեմ, պարզից էլ պարզ է, չնայած ջհուդա մասոնությունն էլ իր խնդիրներն ունի Հայաստանի ու Հայության հետ…
Մենք այժմ կներկայացնենք որոշ դրվագներ, ոչ հեռու անցյալում արծարծված, որը կրկին ու կրկին ստիպում է ահազանգել.-ՍԹԱՓՎԻ°Ր ՀԱՅՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱ°Ս ԱՌ ՎԵՐՋԱՊԵՍ ՔՈ ՀԱՐՈՒՍՏ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԻՑ…
Այս ներքոգրյալ կոչը, բաց նամակի ձևով հրատարակվել է ֆրանսիական «Le Mond» օրաթերթում, որը թարգմանվել է գրող և խմբագիր Անդրանիկ Արարատի կողմից,և տպագրվել է Դամասկոսի «Զարթոնք» օրաթերթում (1987թ., սեպտեմբեր 18):
ԲԱՑ ՆԱՄԱԿ ՀԱՅԵՐՈՒՆ
Մեր ապագան անել չէ: Մեր բոլոր ձգտումները, այսինքն մեր խորունկ ցանկութիւնը տեսնելու վերականգնուած արդարութիւն մը իր խարիսխներուն վրայ՝ անցեալի ճանաչումով եւ անկէ ուղղակի բխելիք հետեւանքներով՝ առասպել չեն:
Այս ուղղութեամբ ձեռնարկուած տարբեր գործունէութիւններ յաճախ վերջացած են ձախողութեամբ: Մնայուն, հաստատուն լուծումի մը մարմնաւորումին ակնկալութեան յոյսերը, առաւել կամ նուազ չափով վրիպած են:
Հրեայ ժողովուրդին ճակատագիրը չափով մը բաղդատելի է մերինին: Մօտ երկու հազար տարիէ ի վեր սփռուած, ան իր հողը վարագտաւ 1948-ին, եւ հետեւաբար իր ինքնութիւնը կրնայ արտայայտել ազատօրեն:
Հայե°ր, այսօր մեր դիմաց կը ներկայանայ ընտրանք մը. այն է՝ միանալ Իսրայելի°ն. և կամ զայն մերժե°լ:
Երկու լուծումներ կարելի են.
Կա°մ ճանչնալ հրեայ ժողովուրդին՝ իր վերահաստատուած եւ վերամիաւորուած ըլլալու իրաւունքը. ու հետեւաբար՝ ընթանալ անոր ետեւէն. այդպիսով մեր ժողովուրդին համար ընտրած կ’ըլլանք վերականգնումի եւ միասնութեան ուղին:
Կա°մ կռնակ դարձնել Իսրայելին եւ ամէն կարգի այլ միջոցներով լուծումներ գտնել, ինչ որ պիտի նշանակէր առաւել կամ նուազ պայմանաժամով մահ մը ապահովել:
Եթե մենք հաւատքի ենք եկած, մենք, այն ազգը, որ առաջինը ընդունեցավ Աւետարանը, ատիկա հրեայ ժողովուրդին շնորհիւ է որ վերականգնումն ու միասնութիւնը հնարաւոր կրնան դառնալ, այն չափով որ մենք կ’ընդունինք հեղինակութեան այն առաջնակարգ դիրքը, զոր այդ ժողովուրդը վաստկած է մեր օրերուն:
Որպես առաջին քրիսնոնեայ ազգ, ի՞նչ ըրած ենք մենք մեզի վիճակուած պատասխանատւութենէն: Հատուցեցի՞նք այն պարտաւորութիւնն ու պատասխանատուութիւնները, զորս Աստուած մեզի պատուիրած էր: Ո°չ: Ընդհակառակը, մեր հայրերը մխրճուեցան սրբապղծութեան մեջ, լքելով Աւետարանի առաջին ճշմարտութիւնը եւ չգործադրելով ինչ որ Աստուած իրենցմէ կը պահանջէր: Փոխանակ հրեայ ժողովուրդին տալու այն ինչ որ իրեն իրաւունքն է այս օրերուս, մենք կը նախանձինք անոր:
Հրաժարինք մեր սրբապղծութենէն: Հրաժարինք մեր նախանձէն: Հրաժարինք մեր խարդախութենէն եւ մեր նիւթապաշտութենէն. որովհետեւ անոնք պատճառ կ’ըլլան որ մեր ժողովուրդը Աստուծոյ դատաստանին ենթարկուի: Չոտնակոխենք հրեայ ժողովուրդին արդար իրաւունքները: Ընդունինք անոր դիրքը: Մխիթարենք զայն եւ մենք պիտի մխիթարւինք: Ընթանա°նք անոր ետեւէն եւ մենք պիտի գտնենք կեանքի ուղին:
ՀՈՒՐ ընկերակցութեան անունով՝ Լոյիք Օհանեան
Այս և նմանատիպ կոչերի մասին Հայությանը մշտապես զգուշացրել են և սա էլ նորություն չէ, պարզապես սույն հոդվածում սա ենք արձանագրում, նշելով, որ կարող էր բերվել մեկ այլ օրինակ: Հետաքրքրական է նաև գաղտնի պահվող հետևյալ դեպքը, որը ձևակերպված է այսպես. «բարձրաստիճան զինուորական Հայու մը կողմէ գրուած զգայացու°նց նախատեսութիւն մը Սովետական Հայաստանի մասին», որի հիշատակումը կա դեռևս 1962 թվականին և այդ ժամանակ (դրանից առաջ էլ) նույնպես խոսվել է նման կոչերի լույս աշխարհ գալու և դավադիր հակահայկական քայլերի մասին: Ինչ է ասում «միջազգային դեմք դարձած՝ հեղինակավոր այդ Հայը», որն անդամ է եղել «միջազգային գաղտնի կազմակերպութեան», «ավելի քան 50 տարի եղած է մասոնական, նաև՝ սիոնական, և տարիներով գործակցած է այդ կազմակերպութեան հետ (հետագային՝ դարձած է հակասիոնիստ)», «40 տարիներ գործօն մեկ անդամը եղած է՝ Անգլիական Գաղտնի Սպասարկութեան, ու նաեւ ֆրանսիական երկրորդ Գրասենյակէն ներս: Կարեւոր տեղ և դեր ստանձնած է երկուքին մեջ ալ՝ իբրեւ բժշկապետ եւ որպես քաղաքական գործիչ: Իսկ համաշխարհային Ա. պատերազմի տարիներուն (1914 1918թթ.) արդէն գնդապետ էր, որպիսին էլ ճանչցուած էր օտար շրջանակներու մեջ»: Մինչև մահկանացուն կնքելը (1972թ. աշունը՝ 93 տարեկանում մահացավ անհայտ թունավորումից, երբ սկսեց զբաղվել ազգային հարցերով), այդ խորհրդավոր Հայը հաճախ էր նամակներ ստանում Փարիզից, Լոնդոնից և Վաշինգտոնից՝ «գնդապետ Քեշիշյան Բեյ» մակդիրով: Ահա, թե ինչ է ասում տասնյակ տարիների հարուստ փորձառությամբ այդ Հայը, որը փափագում էր, որ «մեր կարճատես ղեկավարներն ու կուսակցական գործիչները օտար գործակալութեանց հավատարիմ գործակատարները չդառնան», որոնք հաճախ Հայ Դատի լուծման ճանապարհին խճճվում են տարաբնույթ որոգայթների մեջ, որից այլևս չեն կարողանում դուրս գալ, և …
«Մեր կուսակցական ղեկավարները քաղաքական հեռատեսութիւն չե°ն ունեցած անցեալին, եւ չունին այսօ°ր իսկ: Չեն կրցած ճանչնալ Հայութեան թշնամին: Տարուած են անձնական շահերէն: Իրենց աթո°ռը պահելու, իրենց դի°րքը ամրացնելու մասին կը մտածեն: Դիվանագիտութեան եւ քաղաքական հեռատեսութեան պակասը թե° արտասահմանի մեջ, եւ թե° Հայաստանի մեջ: Հո°ն ալ, Հայաստանի մեջ ալ նո°յնն է պատկերը: Անտարբեր են. կը քնանա°ն: Այսօր հազարաւոր հրեայ մանուկներ Հայաստանի դպրոցներու մեջ հայերէն կը սորվին: Ասո°նք ասո՞նք … ապագայ Հայութեան լրտեսնե°րը պիտի ըլլան: Հայաստանի ներքին թշնամիները խռովարարնե°ր պիտի ըլլան ներսէն: Հայաստանի կառավարութեան պատասխանատու մարդիկը գիտե՞ն ասիկա: Չե°մ կարծեր: Քունի մեջ են: Կը քնանա°ն. մինչդեռ մեր թշնամին արթու°ն է միշտ, եւ գործի° վրայ է …»:
«Կա°յ հրէական ծրագիր մը, որ պիտի իրականանա°յ: Եւ կամ, աւելի ճիշդը՝ պիտի հետապնդուի անոր իրագործումը, ամէ°ն գնով: Թէեւ կրնայ հանդիպիլ արգելքներու եւ դժուարութիւներու: Ես մոտե°ն տեղեակ եմ անոր: Կ’ուզէի զգուշացնել Դաշնակցական կարգ մը ղեկավարները, որոնց քայլերուն եւ գործունէութեան հետեւող մը եղած եմ, սա անցնող 30 40 տարիներուն: Կ’ուզէի զգուշացնել զանոնք կրակի հետ խաղալէ : Չէի կրնար վստահիլ սակայն, ո°եւէ մէկուն անկեղծութեան: Կրնայի մատնուիլ: Ուստի մնացած եմ լու¯ռ, եւ զու°սպ …»:
«Օր մը, կրնամ ես մահանալ յանկարծ: Եւ կրնան իմ յուշերս ալ անհետանալ: Բայց կ’ուզեմ որ կարեւոր այդ Գաղտնիքը փոխանցուի՝ կուսակցական պատասխանատու քանի մը ղեկավարներուն: Թերեւս անոնցմէ մէ°կը, կամ միւ°սը սթափի զգաստանա°յ, եւ սթափեցնէ իր ընկերները: Ըսի թէ՝ կա°յ հրէական ծրագիր մը, որ յղացուած է 1930-ական թուականներուն: Ատեն մը անտեսուեցաւ այս ծրագիրը: 1947-ին կրկին արծարծուեցաւ եւ այս անգամ հետապնդուեցաւ անոր գործադրութիւնը: Այս ծրագրին համաձայն, համաթրքական ո°յժ մը պիտի ստեղծուի Մերձաւոր Արեւելքի սահմաններուն մեջ՝ Թուրքիոյ եւ Ատրպէյճանի միացումով, եւ Իրանի (Պարսկաստանի) գործակցութեամբ. հակադրուելու համար արաբական հսկայ աշխարհին, սանձելու համար արաբական շարժումը դէպի Իսրայել: Փանթուրանիզմի ծրագի°րն է, որ պիտի իրագործուի: Կը սպասուի դէպքերու զարգացումին: Եւ հեռու չէ այն օրը, որ պիտի գործադրուի այս ծրագիրը: Բայց անոր իրագործման ճամբուն վրայ մեծ արգելք մըն է Հայաստանի գոյութիւնը: Խա°ղ մը պիտի խաղցուի իր գլխուն Հայութեա°ն գլխուն, որպես զի մէջտեղէն վերցնեն զինքը … Մօտ ապագային Ռուսիոյ մէջ պիտի պատահին քաղաքական վերիվայրումներ, պիտի կատարուին հիմնական փոփոխութիւններ: Պետական սիսթեմը պիտի փոխուի եւ նո°ր մարդիկ պիտի գան մէջտեղ:Հայաստանի մէջ ալ պիտի կատարուին այդ փոփոխութիւնները, եւ նոր դէմքեր մանաւանդ երիտասարդութի°ւնը անկախութիւն պիտի պահանջեն: Եւ պիտի առաջարկեն անջատուի°լ Ռուսիայէն, ազա¯տ եւ անկա°խ պետութիւն դառնալու համար: Ընդդիմացողներ պիտի ըլլան անշուշտ, աւելի տարեց մարդիկ եւ պետական պատասխանատու անձեր, որոնք թոյլ պիտի չտա°ն, որ Հայերը Ռուսիաէն անջատուին: Անկախութիւն պահանջողներուն ձայնը երթալով պիտի զօրանա°յ: Եւ դուրսէն արտասահմանէն կարգ մը պետութիւններ պիտի օգնեն՝ գաղտնաբար: Հայերը իրար պիտի իյնան, եւ բաւական արիւ¯ն պիտի հոսի… Բայց վերջապէս, անկախութեան կողմնակիցները պիտի յաջողին երկրին ղեկը ձեռքն առնել եւ անջատուիլ Ռուսիայէն: Պիտի դառնան ազա¯տ եւ անկա°խ պետութիւն: Բայց այս Անկախութիւնը, իրենց վե°րջը պիտի բերէ: Անկախ Հայաստան հողային հարց պիտի ունենայ Ատրպեյճանի եւ Թուրքիոյ հետ: Ատրպեյճան եւ Թուրքիա միասնաբար պիտի խեղդեն Հայաստանը… Ահա°, այսպէ°ս պիտի վերջանայ Հայաստանի եւ Հայութեան հարցը, եւ պատմութեան պիտի անցնի այլեւս, վերջնականապես …»:
«Սակայն, որ°քան էլ մեզի պարտադրուա°ծ ըլլայ ենթարկուիլ մութ անկիւններէն եկած հրահանգներուն, որոնք կործանարար են մեր Ազգին եւ Հայրենիքին համար. բայց մեր Հավաքակա°ն Ընդդիմութիւնը կրնա°յ ունենալ իր բարերար դերը, եւ տալ արդիւ°նքը… Դուրսէն պիտի գրգռեն մեզ, որ ռուսերուն դե°մ ելլենք: Պետք չէ խաբուինք, եւ իյնանք թակարդը: Մեր պետական եւ կուսակցական ղեկավարները պէտք է շատ խոհեմ եւ զգուշաւոր ըլլան, չտարուելու համար դուրսէն եկած ամէն հրահանգներուն, որոնք կրնան աղետաբեր ըլլալ մեր ազգին համար: Այս դաւը նիւթուած է յատկապէս՝ Մեծ Եղեռնէն վերապրո°ղ Հայերուն դեմ, զանոնք ալ բնաջնջելու նպատակով. որպէս զի դադրին պոռալէ եւ հրապարակը աղմկելէ՝ Հայկական Դատին անունով: Եւ որպէս զի Թուրքիոյ ազդեցութեան գօտին աւելի ծաւալի եւ զօրանայ՝ Մերձաւոր Արեւելքի երկիրներու մէջ…»:
Ահա այսպես, սերնդե սերունդ, փոխադարձ անվստահությամբ պարուրված չենք ասում ԲԱՑԱՐՁԱԿ ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅՈՒՆԸ միմյանց, որը վերածվում է «ջայլամի քաղաքականության», և ստացվում է բոլորը մեր մասին ամեն ինչ գիտեն, նաև՝ մեր առավելություններն ու թերությունները, բացի մեզանից: Համայն Հայությունը այս մասին պետք է իմանա և համակարգված ընդդիմանա, որովհետև այսպես են կանխվում զանգվածային օրհասները, ԱԶԳԻ գլխին կախված մահացու վտանգները: Չմոռանանք, որ 2000թ. մարտի 30-ին Անգլիայի Լորդերի Պալատի անդամ, բարոնուհի Քերոլայն Քոքսը Հայ Ժողովրդին ուղղած իր ԲԱՑ ՆԱՄԱԿՈՒՄ նույնպես զգուշացրեց ծրագրավորված երկրորդ ցեղասպանության մասին: Եվ, ահա, այն ընթացքի մեջ է: Իսկ գիտակցու՞մ ենք արդյոք մենք սա: Մեր անկախ պետականության առաջին իսկ օրից դրսի և ներսի թշնամիները մեզ պարտադրում են թուրքասիրական և հակառուսական արտաքին քաղաքականություն, որը հրեաց փեսա (և այլ նման փեսաների) «ՀՀ վարչապետ Սիմոն Վրացյանի՝ 1920-էն ի վեր հետապնդած երազն է… Թուրքերուն հետ եղբայրացած՝ հակա ռուս Հայաստանը…»: Ահա նաև, վերջին ժամանակներս Ռուսաստանում հակահայկական տրամադրությունների պատճառահետևանքային կապը, որը ռուսները դեռևս չեն գիտակցում…
Իհարկե, ամեն ինչ դեռ կորած չէ, թեև սակավաթիվ, բայց ունենք արդար, զգոն և իմաստուն ղեկավարներ, սակայն, նրանց ձայները խլացվում են, նրանց գործելու ասպարեզ չի տրվում, նրանց ոչնչացնում են, ուստի գերագույն ճիգերի գնով, ազգովի պիտի կարողանանք զանազանել ճշմարիտը կեղծից՝ ապազգային ու հակահայ պատնեշը փլուզելու համար: Ուրեմն յուրաքանչյուր Զտարյուն Հայ պետական այր, քաղաքական ու ազգային գործիչ պարտավոր է բացահայտորեն խոսել ԱԶԳԻ հետ, կանգնել ԱԶԳԻ կողքին՝ թշնամուն դեմ հանդիման° ՀայԱրիական Ասպետի կեցվածքով, թիկունքից հարվածողներին և օտարների կողմից ամեն կերպ իշխանական վերնախավում պահվող, պոռոտախոս կեղծ ազգասերներին զանազանելու, վնասազերծելու համար:
Դե ինչ, հուդազուններին և նրանց մանկլավիկներին մի լավ հոխորտալու նոր թեմա տվեցինք: Մեզ անվարան, ամենամեղմ բնորոշմամբ կպիտակավորեն որպես հակասեմիտներ: Թքա°ծ: Մեր ԱԶԳԻ ու ՀԱՅՐԵՆԻՔԻ բարօրությունը, միասնությունն ու հզորությունը մեզ համար ավելի արժեքավոր են, քան տականքների ու մորթապաշտների լուսնա-սեմա-անապատային վայրահաչոցները:
ՄԵՆՔ ՀԱՂԹԵ°Լ ԵՆՔ ԱՄԵՆԱԶՈՐ ԺԱՄԱՆԱԿԻՆ, ՄԵՆՔ ԱՆՄԱ°Հ ԱԶԳ ԵՆՔ ԵՎ ՀԱՅԻ ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅՈՒՆԸ ՏԻԵԶԵՐՔՈՒՄ ԱՆԿԱՍԵԼԻ° Է:
Եվ վերջաբանի փոխարեն ասենք, որ հայ ազգայնականը երբեկ չի գործում որպես ՀԱԿԱ որևէ մեկի կամ ինչ որ բանի: Նա ապրում է ՀԱՆՈՒՆ Հայի ու Հայաստանի և ՀԱՅ է՝ առանց մակդիրի (համայնավար, դաշնակցական, քրիստոնյա, արևմտամետ, հակաթուրք, հրեա չսիրող և այլն): ՀԱԿԱ-յով գործում են նրանք, ովքեր դեմ են Հայության ու Հայաստանի շահերին, ովքեր ապրում են դավադրություններով ու նենգություններով, այլերի սեփականության և ունեցվածքի հաշվին՝ տզրուկի պես սնվելով: Մենք պարզապես ապրում ենք մեր Ազգի ու Պետության հոգսերով և առաքելությամբ, ավանդական ազգային ու առաքինի համամարդկային արժեքներով, Տիեզերական Արարչադիր Օրենքներին համապատասխան էությամբ ու կացութաձևով…

ՀԱՅ ԱՐԻԱԿԱՆ ՄԻԱԲԱՆՈՒԹՅԱՆ
առաջնորդ՝ Արմեն Ավետիսյան

Հ.Գ. խմբագրությունը շնորհակալությամբ կնդունի կերպարանափոխված «հայ» այլազգիների մասին տվյալներ կամ ցուցակներ: Մեզ հետաքրքրում են նաև համասեռական ու աղանդավորական պատգամավորների, պետական և քաղաքական գործիչների տվյալները՝ լինեն կին, թե տղամարդ:

Թերթը պարբերաբար կներկայացնի Հայաստանում պետական գրանցում ստացած միակ Հայ – Արիական կազմակերպության՝ Հայ Արիական – Ցեղապաշտական Դաշինքի ծրագրային հիմնադրույթները.

սկիզբը՝ թիվ 2, 3, 4, 5, 6, 7-ում.
ՀԱՑԴ Ի ԿԵՆՍԱԴՐՈՒՅԹՆԵՐԸ.
ա / Չվնասելու.
1.Մի° վնասիր խոսքով, գործով, մտքով և մի° թող, որ քեզ վընասեն:
2.Մի° արա այլոց այն, ինչ չես կամենում որ անեն քեզ:
3.Եղի°ր քո մղումների, կրքերի, ցանկությունների, զգացումների,խռովքների, հույզերի, տրամադրությունների և հակումների տիրակալը:
4.Բարեկամիդ, ընկերոջդ, զավակիդ որակներն ամրապնդիր խրախուսանքով և մի° բթացրու գովասանքներով:
5.Ինչպես դատես ուրիշին, այնպես էլ կդատապարտես ինքդ քեզ:
6.Չարի նկատմամբ մի համակվիր սնոտի տագնապով, վախով, սարսափով և մերժի°ր դիվային դրսևորումները, որոնք հիմնականում երեքն են՝ ագահությունը, ցասումն ու տառփանքը:
7.Մի° վերածիր փառքդ՝ սնափառության, հպարտությունդ՝ գոռոզության, բարկությունդ՝ կատաղության, ուրախությունդ՝ կեր ու խումի, հակակրանքդ՝ ատելության, ենթադրությունդ՝ կասկածի…
8.Մի° առաջնորդվիր ցանկալին իրողություն է, անցանկալին՝ պատրանք մտածելակերպով:
9.Զատի°ր թացն ու չորը և համատեղ մի° այրիր, զի թացը դեռևս վառելիք չէ և կրակի համար պղծություն է: Թացի տեղը կրակի կողքին չորանալն է:
10.Մեղանչողի նկատմամբ ներողամիտ եղի°ր, բայց միա°յն պատժելուց հետո:
11.Մեղանչողի հանդեպ եղի°ր վեհանձն, բայց պատժի մեջ մի° թերացիր ու չափը մի° անցիր:
12.Մի° շփոթվիր, երբ պահանջում են ճշմարտության ապացույցներ:
13.Անմաքուր մարմնով մի° խոսիր, մի° գործիր, մի° սնվիր:
14.Ուտելու ժամանակ եղիր հանգիստ և մի° շտապիր:
15.Նրբացրու սնունդդ և բարելաված կլինես առողջությունդ, տնտեսած՝ ժամանակդ և բոլոր ուժերին տիրապետելու կարողություն կունենաս:
16.Առողջարար է այն սնունդը, որը նվազագույնս է արտաթորվում:
17.Մի° թող որ սնունդդ սնվի և զբաղմունքդ զբաղվի քեզանով:
18.Նա°, ով իրեն շրջապատում է արատներով, ինքն է դառնում արատավոր և ցածրանալով հիմարության աստիճան՝ մեծ տառապանքներ է կրում:
19.Մշտապես անարատ պահի°ր արյունդ.
ա/Արյունապղծություն է ա°յն ամենը, ինչ բացասաբար է անդրադառնում արյան մաքրության և որակի վրա:
բ/ Տհաճ երևույթը, ձայնը, հոտը, համը, միտքը, ինչպես նաև՝ տագնապը, վախը, սարսափը, հնացած սնունդը ազդում են արյան վրա և թուլացնում Գենը:
20.Ճանաչի°ր, բայց մի° հասկանա տականքին: Հասկանալ, նշանակում է մտնել նրա դրության մեջ:
21.Ո°չ մի դեպքում տականքին մտերիմ ու մերձավոր մի° լինիր, որպեսզի չպարտավորվես սիրել և պաշտպանել նրան, ինչպես քո անձը:
22.Զանազանի°ր հարուստին ունևորից, աղքատին՝ չքավորից:
23.Ո¯վ մարդ, զգուշացիր հակաբնական դառնալուց, զի այս վտանգը բոլոր արարածների մեջ միա°յն քեզ է սպառնում:
24.Մի°շտ խնամիր Կենաց (Գեների) ծառդ և երբեք այլ տեսակով մի° պատվաստիր, իսկ չորացած ոստերն անհապաղ էտի°ր և այրի°ր:
բ / Ներդաշնակելու.
25.Մի° առաջնորդվիր կասկածով, ենթադրությամբ, հակակրանքով և ատելությամբ:
26.Մի° եղիր կաշառող և կաշառվող:
27.Եղի°ր ուղղամիտ, արդարացի և բարեպաշտ:
28.Առաջնորդվի°ր սեփական կարևորության զգացումով:
29.Խոսի°ր ճիշտ և կարճ, լսի°ր ուշադիր և անհրաժեշտը:
30.Մի° խնդրիր և մի° թող որ քեզ խնդրեն:
31.Երբեք անհիմն մի° նեղացրու և արիություն ունեցիր ընդունելու և ուղղելու սեփական սխալներդ:
32.Եղի°ր հաստատուն, հանդուրժող, զսպված, հանդարտ և խոհեմ:
33.Ցուցամոլ մի° եղիր, երեսպաշտություն մի° արա, կեղծ կեցվածքներ մի° ընդունիր: Ինչպիսին տանն ես, այնպիսին էլ դրսում եղի°ր :
34.Սակավակերությունն ու շատակերությունը, անսեռունակությունն ու վավաշոտությունը, ալարկոտությունն ու հապճեպությունը, նախանձն ու անտարբերությունը … հոգեկան խանգարումներ են:
35.Եղի°ր սեռահաս և ապա նոր սեռահաղորդ:
36.Զանազանի°ր սեռային մերձեցումը կենակցումից: Կենակցել (Գենը կցել) կարող են մե°կ այր և մե°կ կին: Մերձեցումը բնորոշում է սեռային բազմազանություն, ընդհուպ մինչև համասեռային և չորքոտանիների հետ տառփանքային հաղորդակցություն, որը հանգեցնում է մարմնի պղծության:
37.Ոչ մի ձևով, չափով, ժամանակով մի° պակասեցրու սթափությունդ:
38.Մշտապես զարգացրու° ընկալունակությունդ և կճանաչես բարին ու չարին:
Ընկալումները լինում են.
ա/ Ուղղակի,
բ/ Ներզգայական,
գ/ Ավանդույթային-սովորույթային,
դ/ Տրամաբանական,
ե/ Համեմատական,
զ/ Հավանական-անհավանական,
է/ Գիտական,
ը/ Հեղինակավոր, վստահելի աղբյուրներ:
39.Արդար լինելու համար բոլորի և ամեն ինչի մեջ նախ փնտրիր դրական հատկանիշներ:
40.Ծայրահեղությունը բնորոշվում է սիրով, բարությամբ և ճշմարտությամբ:Մնացած ծայրահեղություններն ավերիչ են:
41.Կոփի°ր մարմինդ, միտքդ, Ոգիդ, և դրանց ներդաշնակ զարգացմամբ կհասնես մարմնական զորության ու հոգևոր իմաստության:
42.Անկողնուցդ շու°տ վեր կաց և առաջին գործերդ թո°ղ լինեն մարմինդ ու միտքդ մաքրելը, գեղեցկացնելը, զորեղացնելը:
43.Ո¯վ կին, ոչ մի ձևով, չափով ու ժամանակով մի° պակասեցրու գեղեցկությունդ և նվիրվածությունդ, այլապես ամուսինդ դրանք կփնտրի այլոց մեջ:
44.Ո¯վ այր, ուշադիր և հոգատար եղի°ր կնոջդ նկատմամբ, այլապես այդ կանեն այլոք:
գ / Գործունեության
45.Խոսքդ արժևորի°ր գործով:
46.Բոլոր տեսակի նվիրաբերումներն ու զոհողությունները կատարիր առանց հատուցվելու ակնկալիքի:
47.Ապրի°ր այնպես, որ կարեկցանքի,սփոփանքի, մխիթարության, քծնանքի և շողոքորթության կարիքավոր չդառնաս:
48 Տու°ր ինչ որ կարող ես, ստացի°ր ինչ որ կարող են տալ:
49.Տու°ր ինչպես Արևը, Արիները դրանից կզորանան, չարիները՝ կմոխրանան:
50.Գող է նա, ով կարողացածը չի տալիս:
51.Երբ անհրաժեշտ է կայացնել որոշում. մի° խուսափիր, քանզի միևնույնն է այն կայանալու է:
52.Որտեղ անզոր է գիտակցությունդ՝ ապավինի°ր սրտիդ:
53.Լսի°ր ինքդ քեզ, վստահի°ր սեփական ներքին ձայնիդ: Դա ամենակարևոր հիմքն է, որի վրա կարող է ծնվել ցանկացած հայտնագործություն:
54.Զգայարաններդ բանեցրու° զգալու և ո°չ ցանկանալու համար:
55.Մշտապես մարզիր զգայարաններդ, որպեսզի լիարժեք հաղորդվես Գերագույն Էությանը:
Ահավասիկ մարզման ենթակա զգայարաններդ.
ա/ Տեսողություն,
բ/ Լսողություն,
գ/ Հոտառություն,
դ/ Համի զգացողություն,
ե/ Շոշափելիք,
զ/ Ներզգացողություն,
է/ Հիշողություն:
56.Քայլի°ր քո արահետով, եթե կողքինը նույնիսկ թագավորական ճանապարհ է: Քայլի°ր առանց կասկածելու, շրջվելու և վախենալու: Տեր եղի°ր ԱՌԱՔԵԼՈՒԹՅԱՆԴ:
57.Փնտրի°ր և ականատես եղիր «հրաշքների»:
58.Զանազանի°ր պատրանքը իրականությունից:
59.Մաքուր պահի°ր բերանդ բոլոր տեսակ նզովքներից և անեծքներից:Դրանք կվանեն բարեկամիդ, կզվարճացնեն՝ թշնամուդ:
60.Հայհոյանք տալը թուլության, անզորության դրսևորում է:
61.Գնահատի°ր պարտականություններդ ավելի, քան՝ իրավունքներդ:
62.Մարմնիդ, մտքիդ և Ոգուդ զորույթի շտեմարանը մի° տրամադրիր անառակներին և տխմարներին:
63.Ազգի բարօրության համար տեղդ զիջիր առավել ընդունակներին:
64.Ազգային խնդիրներին նվիրաբերվիր կամավոր և գիտակցաբար:
65.Ներդրու° բոլոր կարողություններդ՝ մարդ կոչվելու և արժանի մարդկանց համար աշխարհ կառուցելու նպատակով:
66.Միայն ազգային որակ կրողը կարող է ճշմարիտ առաջնորդ ու նաև՝ պետական այր լինել:
67.Առանց ազգային կենցաղավարության տարվող ազգային գաղափարախոսությունը և քաղաքականությունը դեռևս ազգային որակ չէ:
68.Բնական համակարգը զուտ ազգային-ազգայնական կեցությունն է, սակայն ներկայումս կան արհեստածին այլ համակարգեր, օրինակ՝ ժողովրդավարությունը: Իրական ժողովրդավարությունն էլ հարատև չէ և անպայման վերածվելու է ամբոխավարության, որը ծայրահեղական ժողովրդավարություն է: Նման ճակատագրի են արժանանալու բոլոր ոչ բնական՝ արհեստական համակարգերը:
69.Խոստումների կատարման մեջ հետևողական եղի°ր և նույնիսկ թշմանուդ տրված խոստումդ մի° դրժիր:
70.Վստահի°ր բոլոր նրանց, ովքեր աներեր են իրենց խոստումների մեջ: Վստահի°ր այնքան, որքան մարդն արժանի է վստահության:
71.Հարգել կարողանալու համար նախ հարգիր ինքդ քե°զ, խուսափելով եսամոլական անհատական և հավաքական դրսևորումներից:
72.Ճշմարտությունը ուժեղների մենաշնորհն է:
73.Ազատվի°ր մահվան երկյուղից ու կլինես իսկապե°ս ազատ և անպարտելի:
74.Մահը տրված է մարդուն ա°յն հաղթահարելու, ոչ՝ նրան սպասելու և տրվելու համար:
75.Վաղվա գործն արա° այսօր,հաջորդ կյանքի գործը նախապատրաստիր ա°յս կյանքում: Դրանից կշահեն նաև ընտանիքդ և Ազգդ, Մոլորակդ և Տիեզերքդ:
76.Եթե ձգտում ես «Երկնային արքայության», ապա ապրի°ր արքայավայել՝ ինչպես բարեպաշտ և իմաստուն արքաները, և ո°չ որպես տգետ ողորմացող ստրուկ, քանզի՝ ինչ ցանես, այն էլ կհնձես:
77.Ո¯վ մարդ արարած, ճակատիդ երկու գիր ունես. «Ես եմ, որ եմ» և «Առաքելություն»: Առաջինը լրացուցիչ ճիգ ու ջանք չի պահանջում և հասցնում է մակերեսային ու վաղանցիկ երջանկության, երկրորդը զրկանքի և զոհողության կարիք ունի, սակայն հասցնում է հարատև երջանկության: Ընտրությունը քո°նն է:
78.Միշտ ձգտի°ր երջանկության: Երջանկությունը վաղանցիկ ոգեմտացնծական վիճակ է, պայմանավորված գոյաիմաստական հաղթանակներով: Որքան բազում և աճող են հաղթանակները, այնքան շատ ու տևական է երջանկության զգացումը: Դու° ես քո դժբախտության պատճառը և երջանկության երաշխիքը:
դ / Դպրության.
79.Իմաստավորիր շարժումդ, միտքդ, ժամանակդ: Եթե նման են բոլոր շարժումներդ, մտքերդ և վայրկյաններդ, կնշանակի՝ անդամալույծ, անիմաստ և ընդհամենը վայրկյան է կյանքդ:
80.Ձգտի°ր ապագային և կավելացնես ներուժդ:
81.Շատ դպիր եղի°ր, կրելով Ազգին և Հայրենիքին առավել արդյունավետ ծառայելու իմաստը:
82.Հարգի°ր բոլոր նրանց, ովքեր սիրում են իրենց Ազգն ու Հայրենիքը, նույնիսկ եթե թշնամիդ է:
83.Նվիրվի°ր Ազգիդ և Հայրենիքիդ սրով և գրչով: Առաջնահերթությունը կթելադրի իրավիճակը:
84.Ծառայի°ր Ազգիդ և Հայրենիքիդ ամեն ինչով, միայն ոչ՝ ստորությամբ:
85.Հայրենիքը ստրկատեր չէ, իսկ նրան ծառայելը ՝ ստրկություն: Հայրենիքին ծառայելը՝ պաշտպանելն ու հզորացնելը, սեփական անձի և ազգի առաքելության իրականացման ու հարատևման երաշխիքն է:
86.Գիտակցաբար և բնազդաբար ունեցիր Ազգի հավիտենության համար կռվելու և մեռնելու պատրաստակամություն:
87.Կռվի°ր հաղթելու համար, մեռիր՝ անմահանալու:
88.Մահը թշնամի չէ°, այն մարտահրավեր է°, արժանի հակառակորդ:
89.Մեռի°ր այնպես, որ մահդ էլ ծառայի Ազգիդ ու Հայրենիքիդ:
90.Տեր եղի°ր Բնօրրան Հայրենիքիդ, այլապես օտարը բռնությամբ կորդեգրվի քո նախնիներին:
91.Ամենօրյա մանրուքներում անգամ զարգացրու° կամքդ:
92.Տղամա°րդ ասելով հասկացիր վերարուական,և կի°ն ասելով՝ վերիգական հոգեվիճակ և որակ:
93.Մի° շփոթիր Արիությունը արուության հետ:
94.Առաքինիներից սովորի°ր թե ինչպիսին կարելի է լինել, իսկ տականքներից՝ թե ինչպիսին չի° կարելի:
95.Ազատվիր° նախապաշարումներից և կվերականգնես Ցեղային լիարժեքության գիտակցությունդ, կատարելագործի°ր անձդ և կպաշտպանես քո անհատականությունը:
96.Երբ մարդիկ չար և դաժան են ըստ իրադրության, դեռ ամեն ինչ չէ որ կորած է:
97.Խստապահանջ եղի°ր մարդ որակի նկատմամբ,որպեսզի կարողանաս ստեղծել և գնահատել իսկական համամարդկային արժեքներ:
98.Մարդը անքակտելի երրորդություն է՝ բաղկացած մարմնից, բանականությունից և Հոգուց-Ոգուց:
99.Մտքի և Ոգու ուժերը աճում են այնտեղ, որտեղ լավ են սովորեցնու°մ և սովորու°մ:
100.Ծնողների գերագույն պարտքը զավակներին կրթության տալն է: Անկիրթ զավակներ ունեցող ծնողները պատվի անարժան են:
101.Միայն նա° կարող է համարվել լիարժեք բանական մարդ, ով վաղ հասակից մշտապես մարզվել և ստացել է լավ կրթություն:
102.Իսկական ուսուցիչը նա° է, ով սովորեցնում է հարց տալուց զատ գտնել նաև ծագած հարցի պատասխանը:
103.Որտեղ նահանջում է ոգեղենությունը, այնտեղ իմաստազրկվում է բանականությունը: Որտեղ իմաստազրկվում է բանականությունը, այնտեղ տկարանում է մարմինը: Երրորդություն մարդ որակը նախապայման է Գերագույն Էության ընկալման:
104.Ճանաչի°ր հակառակորդիդ աշխարհընկալումը և գործի°ր համարձակ ու արա°գ՝ կանգնեցնելով նրան կատարված փաստի առաջ: Թող հակառակորդի դիմադրությունը խթան լինի և ոչ՝ արգելք:
105.Ճանաչի°ր ճշմարիտ գեղեցկությունը: Դա այն գեղեցկությունն է, որը համապատասխանում է բոլոր զգայարանների պահանջներին:
106.Գեղեցիկի ընկալում ունեն բոլորը, և° առաքինիները, և° տականքները, սակայն տարբեր են գեղեցիկը վայելելու հակումները: Առաջիններն այն զգում, խնամում և հիանում են, երկրորդները՝ կամենում, տիրում ու բռնանում են:
107.Քաղաքականությունը պայքար է հանուն հավաքական իրավունքի:Իրավունքը ծնունդն է ուժի և արդարության: Ուժը և արդարությունը մաքրությամբ և ճշմարտությամբ ոգեմարմնական մարզվածությունն է: Մաքրությամբ և ճշմարտությամբ ոգեմարմնական մարզվածությունը նախապայմանն է Գերագույն Էության իմաստավորման՝ իմաստության: Գերագույն իմաստությունը կայացած (իրականացված) Ոգու բաղձական նպատակ է:
108.Իմաստուն Ոգով առաջնորդված քաղաքականությունն արդար է և հաղթական:
109.Ճանաչի°ր քո մեծագույն թշնամուն, որը՝ սինն է: Կիսակույր ես, եթե չունես սինի ճանաչման ներհայեցողություն, սակայն կարող ես այն գտնել ուրիշի մեջ:
110.Ուրիշի սինը քեզ համար վտանգավոր չէ, եթե հաղթահարված է քո սինը:
111.Ո¯վ ռազմի դպիր, որքան շա¯տ քրտինք թափես, այնքան քիչ արյուն կկորցնես մարտադաշտում:
112.Ապազգային որակներով առաջնորդվող ժողովուրդը վերածվում է ամբոխի և անբարոյականանում է հասարակությունը, բժիշկը երազում է շատ հիվանդներ ունենալ, ինչպես ոստիկանը՝ հանցագործներ, հրշեջը՝ հրդեհներ, քահանան՝ առատաձեռն խաչհամբուրողներ, դագաղագործը՝ մահացու դեպքեր..
ե / իմաստության.
113.Զանազանի°ր խելոքին գրագետից, կրթյալին՝ ուսյալից, իմաստունին՝ գիտունից, հանճարին՝ տաղանդավորից:
114.Հավատա° և գործիր՝ մշտապես ունենալով քո պահեստային տարբերակը:
115.Տիեզերքն ամփոփված է մտքի մեջ, միտքը սփռված է Տեզերքով մեկ: Տիրապետի°ր մտքիդ:
116.Ուշադիր եղի°ր մտքիդ նկատմամբ, այլապես նա կպատժի քեզ, քանզի ով իշխում է մտքին՝ այն նրա բարեկամն է, ով չի իշխում՝ միտքը դառնում է նրա մեծագույն թշնամին:
117.Ապրի°ր հավատով և ոչ՝ հույսով:
118.Պայքարը կյանք է, այն ներդաշնակորեն պետք է ներառի ինչպես ուժ և վճռականություն, այնպես էլ՝ սեր և քնքշություն:
119.Հիշի°ր, որ կարողանաս ապրել և ապրի°ր այնպես, որ քեզ հիշե°ն:
120.Եղի°ր ԲՆԱԿԱՆ և ԲՆԱՊԱՇՏ: Բնական է այն, ինչ մաքուր, արդար և արարչական է:
121.Որտեղ վերջանում է Առաքինությունը, այնտեղ դադարում է Արարումը: Որտեղ դադարում է Արարումը, այնտեղ սկսվում է ավերումը: Որտեղ սկսվում է ավերումը, այնտեղ իշխում է կիրքը: Որտեղ իշխում է կիրքը, այնտեղ ձևավորվում է տգիտությունը: Որտեղ ձևավորվում է տգիտությունը, այնտեղ հանգչում է Առաքելությունը: Որտեղ հանգչում է Առաքելությունը, այնտեղ մեռնում և կանգ է առնում ամեն ԲԱՆ: Եվ ուրեմն Առաքինությունը նախապայման է Առաքելության՝ լինելիության:
122.Գերագույն Էության նյութական կերպարանավորումները անթիվ են՝ սկսյալ բյուրեղից և բույսերից, շարունակյալ՝ միջատներով, ծովաբնակներով ու թռչուններով և ավարտյալ՝ չորքոտանի և երկոտանի արարածներով, բայց նրա բնույթի նյութական կրողը մեկն է՝ Աստվածային Էությամբ օժտված մարդը՝ Մարդ-Աստվածը՝ Հայը:
123.Հայի Գենը դեռևս Հայ չէ: Հայը՝ Գենից ծնված բարեպաշտության և լինելության մարմնավորումն է, ամրապնդված հաստատակամ զորությամբ և իմաստությամբ:
124.Հայ լինելու համար շնչի°ր, տե°ս, խոսի°ր, շոշափի°ր, պահի°ր, կե°ր միայն անարատը:
125.Բոլոր արարածներն Աստծո ընտրյալ են, բայց Աստված բոլորի չէ որ ընտրյալն է:
126.Մի° նվաստացիր անգամ քո Աստծո առաջ:
127.Մի° մոլորվիր Աստծու երևակայական դրսևորումներով, այլ գիտակցի°ր Աստվածայինի արտահայտման հնարավո րությունները, Ջրի մեջ Աստվածայինը մաքրագործությունն է, հողի մեջ՝ բերրիությունը, օդի մեջ՝ թթվածինը, հրի մեջ՝ ջերմությունը, եթերի մեջ՝ լույսի անսպառությունը, արարածի մեջ՝ առաքելությունը, կյանքի մեջ՝ երջանկությունը, հյուրընկալության մեջ՝ օթևանը, ցերեկվա մեջ՝ արարումը, գիշերվա մեջ՝ քունը, սեռայինի մեջ՝ ուշիմ երեխաներ ունենալու նպատակը, գաղտնիքի մեջ՝ լռությունը…
128.Եղի°ր ինքնաճանաչ, որ ճանաչես Էությունդ: Եղիր Էաճանաչ,որ ճանաչես Բնությունդ: Եղի°ր բնաճանաչ, որ ճանաչես Ցեղդ: Եղի°ր ցեղաճանաչ, որ ճանաչես Տիեզերքը: Եղի°ր տիեզերաճանչ, որ ճանաչես Գերագույն Էությունը: Ճանաչելով Գերագույն Էությունը կբացարձականաս Տարածության և Ժամանակի մեջ:
129.Կյանքը քայքայման դանդաղ գործընթաց է ծննդի և մահվան միջև: Ինչ որ այդ պահին անում ես, հնարավոր է քո վերջին արարքն է:
130.Կյանքը գործունեության ասպարեզ է: Այն տրված է սահմանափակ ժամանակով: Ընտրի°ր ինչ որ բան և այն անվանիր սկիզբ, այնուհետև գիտակցի°ր յուրաքանչյուր հետագա գործողությունդ:
131.Միշտ հոգևոր պահի°ր հպարտությունդ և համեստությունդ, այն անբարտավանության և մեծամտության չվերածելու համար:
132.Սեփական Ոգուդ զարգացումը ներդաշնակի°ր Ցեղիդ հավիտենության ապահովման հետ և կհասնես Բացարձակին ու Հավերժին, կմերձենաս Արարչին, որը մեր Ցեղի Առաքելությունն է:
133.Անցյալը, ներկան և ապագան մի ամբողջություն է, Ոգու դրսևորման և զարգացման հարատև ընթացք:
134.Դժողքը՝ մարդկային նյութական և պատրանքային սահմանազանց վայելքների այլաբանական մարմնավորումն է, որը Ոգու տառապանքների արտացոլանքն է:
135.Դրախտը՝ մարդկային ճանաչողության և արդարադատության այլաբանական մարմնավորումն է, որը Ոգու կատարելիության արտացոլանքն է:
136.Բացի Հայրենիք-Բնօրրանից՝ ունեցի°ր քո Հոգևոր Հայրենիքը:
137.Հիշի°ր, որ քո մարմինն էլ Տիեզերք է՝ ներսում ունենալով բազմաթիվ կյանքեր ու մարմիններ: Դու° ես նրանց Արարիչը և սիրի°ր այդ Մարմին-Տիեզերքը, ինչպես քո Արարիչն է սիրում քեզ և քո Տիեզերքը:
138.Ինքդ եղի°ր քեզ ընդդիմախոս և հակառակորդ, որ հստակեցնես միտքդ ու ներաշխարհդ:
139.Կամենալը հարկադրանք չէ, հակառակ դեպքում դու ես քո վատթարագույն թշնամին և վտանգված է մարմինդ, դարանակալված՝ հոգիդ:
140.Ինչպես մոմն է անլույս առանց այրման, այնպես էլ մարմինն անշարժ է առանց Կենաց Սկզբունքի: Մարմնում զետեղված Կենաց Սկզբունքը ոչ մի ձևով ենթակա չէ ոչնչացման:
141.Մարմինը Կենաց Սկզբունքի՝ Ոգու Առաքելության իրականացման նախապայման է:
142.Նյութեղեն է այն, ինչ զգայական է, ընդհուպ մինչև գենետիկ հիշողության երևակումները:
143.Տիեզերքը նյութ է և լողում է Գերիմաստության Հոգևոր Անեզրության մեջ: Գերիմաստության Հոգևոր Անեզրությունն Անսկիզբ է և Անվերջ, այն Հավերժ է: Հավերժը Գերիմաստության Առաքելությունն է:
144.Ոչինչ պատահական չէ° և անհետևանք չի° ավարտվում…

ՀԱՅ ԿՆՈՋ «ԱԶԱՏԱԳՐՈՒԹՅԱՆ» ՀԱՐՑԸ.
Ինչպես հայտնի է, մարդկային տեսակը կազմված է երկու սեռից՝ արու և էգ, որոնք քանակապես իրար գրեթե հավասար են: Քանակական այս հավասարությունը շատերի, մասնավորաբար՝ կանանց միջավայրում, մղում է պահանջելու նաև որակական և մեխանիկական հավասարություն՝ դրսևորած կենցաղում, օրինական դաշտում, հասարակական ու քաղաքական կյանքում, ընտանիքում, ընդհուպ մինչև՝ սեռական հարաբերություններում (համասեռամոլ կանանցից կազմված «ընտանիքներ»), և այլն:
20-րդ դարի հասարակական հզոր և հետաքրքրական երևույթներից եղավ կանանց ազատագրության շարժումը: Ամբողջ դարեր ու հազարամյակներ հայրիշխանության բացարձակ իշխանության տակ ապրած իգակա սեռը կամաց կամաց նվաճեց զանազան իրավունքներ՝ կրթության, հասարակական և պետական կյանքի մասնակցության, և այլն: Արևելքում հայությունն առաջինն էր, որ գիտակցեց արդի ժամանակների պահանջներին համապատասխան վերաիմաստավորել կնոջ դերը և առաջիններից էր, որ լայն ընթացք տվեց հայ կնոջ հասարակական նոր դերին: Այս գործընթացում, որքան էլ տարօրինակ թվա, առաջատարներից էր ավանդաբար պահպանողական համարվող Հայ Եկեղեցին, որի օգնությամբ և գործուն մասնակցությամբ հայաշատ բնակավայրերում բացվեցին օրիորդաց բազմաթիվ վարժարաններ: 19-րդ դարի վերջին և ամբողջ 20-րդ դարի ընթացքին, Հայաստանում թե Սփյուռքում մենք տեսնում ենք հայ կնոջ դերի անընդհատ մեծացում. երևան են գալիս հայ կին մշակութային գործիչներ, գիտնականներ, գրողներ, պետական գործիչներ, ազատ արհեստների կիրառողներ. հայ կինը եռանդուն կերպով մասնակցում է նաև արդյունաբերական արտադրությանը, որի մի շարք ճյուղերում (օրինակ՝ կարի և տեքստիլ արդյունաբերությունները) նրանք նույնիսկ գերակշիռ տոկոս են կազմում:
Հայ կնոջ հասարակական դերի ոլորտում այս դինամիկ փոփոխությունները, ընդհանուր վերցրած, սուր հասկացության մեջ չեն եղել հայ կնոջ հիմնական, ազգապահպան դերի հետ, որն է՝ ընտանիքի սրբության պահպանողի և նոր սերնդի առաջին դաստիարակի նրա նվիրական պարտականությունները: Հակասությունների առաջացման դեպքում էլ, ելնելով ազգի գերխնդիրների պահանջներից, դրանք լուծվել են հայ կնոջ ընտանեկան պարտականությունների առաջնայնության սկզբունքով, որն էլ, մեր կարծիքով, ամենաճշմարիտն է և բնականը:
Հայ ազգը, հազարամյակների իր գոյության և հոգևոր արժեքների վերարտադրության համար պարտական է առաջին հերթին հայ իգական սեռին, առավել կոնկրետ՝ հայ մորն ու հայ կնոջը: Ցավալի է միևնույն ժամանակ արձանագրել, որ հայ կինը հաճախ համարվել է երկրորդ կարգի մարդկային արարած, ենթարկվել հոգեկան թե մարմնական բռնությունների, և այլն, որոնք ձեռքբերովի ախտեր են և ուղղակիորեն կամ վերապրուկների ձևով որոշակիորեն շարունակվում են նաև այսօր: Հայ կնոջ «ազատագրության» հարցը մենք հենց ա°յս բարդույթների ու դրանց վերապրուկների վերացումն ենք հասկանում միայն և ոչ ուրիշ բան…
Վերջին տարիներին, Արևմուտքին կապկելու մոլուցքի ծիրում, հայկական միջավայրում (մասնավորաբար՝ ՀՀ-ում) սկսել է արհեստական մի երևույթ՝ հայ կնոջ այսպես կոչված «ազատագրության» հարցի քարոզչությունն ու հանուն հայ տղամարդու հետ նրա «համահավասարեցման» արշավը: Միջազգային կազմակերպությունների դրամական, «խորհրդատվական» և այլ տիպի աջակցությամբ, ՀՀ-ում հիմնվել ու գործում են բազմաթիվ հասարակական կազմակերպություններ, որոնք այս արհեստածին «պայքարի» դրոշակիրներն են դարձել. գումարվում են սեմինարներ, կլոր սեղաններ, հրատարակվում են գրքույկներ, գրքեր, անցկացվում են միջազգային, եվրոպական, անդրկովկասյան երեք հանրապետությունների տարաբնույթ միջոցառումներ, կանանց կազմակերպությունների հանդիպումներ և այլն: Մի անգամ ևս հիշեցնենք, որ նման միջոցառումները ջերմապես ողջունվում և վարձատրվում են ՀՀ թափանցած միջազգային կազմակերպությունների (հատկապես «Սորոսի հիմնադրամի»), երբեմն էլ՝ օտար պետությունների դեսպանատների կողմից: Այս միջոցառումների ժամանակ բղավոցներ են հնչում, թե հայ կինը տղամարդու գերին է, թե հայ կնոջ համար զլացվում է մուտքը հասարակական, քաղաքական, գործարարության և այլ ոլորտներ, թե հայ աղջիկը իրավազուրկ է իր կյանքի ընկերն ընտրելու հարցում և այլն: Առայժմ թեև բացահայտորեն չեն հնչել հայ կնոջ սեռական հարաբերությունների պահանջներ, բայց, այս ընթացքով, այդ օրն էլ հեռու չէ (հիշեցնենք՝ Եվրոխորհուրդը ՀՀ-ի անդամակցության համար պահանջ է դնում հայ կնոջ (նաև՝ տղամարդու) սեռական նման սանձարձակություններ և այլանդակություններ թույլատրելը):
Այս բոլորը պատահական չեն: Հայաստանի համար ռազմավարական ամենատարբեր ծրագրեր մշակող արևմտյան կենտրոնները շատ հստակ գիտակցում են, որ իրենց մշակած այդ ծրագրերը Հայաստանում և հայկական միջավայրում հաջողություն չեն գտնի, եթե հայությունը անվարակ պահպանի իր ազգային հոգևոր-բարոյական արժեքների համակարգը: Հետևաբար, անհրաժեշտ է ազգակործան ՍՊԻԴ-ի ամենատարբեր վիրուսներ ներարկել հայ հասարակությանը՝ բազմազան պիտակների տակ: Դրանցից մեկն էլ հայ կնոջ «ազատագրության» շինծու «պայքարն» է, որի նպատակն է՝ հայ իգական սեռի այլասերման միջոցով հարվածել հայ ազգի հասարակական հիմնական և դարերի փորձություններին դիմացած ամենակայուն բջջին՝ հայ ընտանիքին: Քանդելով հայ ընտանիքը, նրանում ներմուծելով հայությանն անհարիր «արժեքներ» ու փոխհարաբերություններ, կքանդվի և հայ հասարակությունը, որից հետո առավել հեշտ կլինի ցանկացած համակարգ սխեմաների պարտադրումը ՀՀ-ին և հայությանը: ՀՀ-ում 1990-ական թվականներին ցնցող վերիվայրումները, ինչ խոսք, բացասաբար անդրադարձան հայ ավանդական արժեքների, սովորությունների պահպանության վրա: Հայ տղամարդկանց մեծ տոկոսը հայտնվեց բացահայտ կամ քողարկված գործազուրկի իրավիճակում, մեծ ծավալ ստացավ հայ տղամարդու արտագնա աշխատանքի երևույթը, առավել բացահայտ երևան եկավ ու լայն ծավալ ընդունեց պոռնկության (նաև՝ համասեռական) «արհեստը» և այլն: Հայ աղջիկն իր պատիվն արատավորեց ու դեռևս արատավորում է՝ մինչև իսկ թուրքի հետ, մեղա¯, մեղա¯ Արարատին…
Այսուհանդերձ, հիմնականում, հայ կինը պատվով կրեց ու շարունակում է կրել իր խաչը՝ հանուն ընտանիքի սրբության, անարատ մայրության, ազգի ու նրա արժեքների պահպանության: Մենք հարց ենք տալիս հայ կնոջ «ազատագրության» մունետիկներին, իսկ ո՞վ է հայ իգական սեռին արգելում իր արժանավոր դերն ստանձնել և կարևոր մասնակցություն ունենալ ՀՀ հասարակական, գիտական և մշակութային կյանքում: ՀՀ-ում ե՞րբ և ու՞ր է դիտարկվել սեռական անհավասարություն հիշյալ և այլ ոլորտներում: Հանուն օտարներից դոլարներ պոկելով գոյություն քարշ տալու, ինչու՞ եք շինծու հարցեր հորինում…
Եթե սեռական հավասարությունը Արևմուտքում հասկացողների նման հասկացողներ կան մեզանում, ապա մենք միանշանակ դեմ ենք նրանց: Հայ իգական սեռի ազատագրում չի° նշանակում գռեհկանալը, ամառվա գալու հետ փողոցում և հասարակական վայրերում կիսամերկ կամ համարյա մերկ երևալը, գովազդային հոլովակներում անպատկառ տեսքով ու շարժուձևերով նկարահանվելը, չափից ավելի շպարվելը, սեռական սանձարձակությունն ու պոռնկությունը բնական երևույթներ և դրանց դեմ պայքարը «մարդկային իրավունքների ոտնահարում» որակելը…:Հայ ազգային գերխնդիրների լուծման մեջ հայ իգական սեռն ունի ամենասուրբ պարտավորություններից մեկը՝ հայ ընտանիքի, օջախի պահպանման ու հարատևման ծանր, բայց և ամենապատվաբեր առաքելությունը, որը, խոստովանենք, նրա մենաշնորհն է (հայ տղամարդը, եթե ցանկանա էլ, չի կարող լիարժեք կատարել այս պարտականությունը): Հայ կնոջ հասարակական մյուս դերակատարությունները պետք է ստորադասվեն նրա այս դերին ու բխեն դրանցից: Այլապես, այս առաջնային պարտականության հաշվին հայ կնոջ ցանկացած այլ դերակատարություն վնասելու է հայ հասարակությանը, ներառյալ նույնինքն հայ կնոջը:
Հայ իգական սեռը նա°խ մայր է, կին, ապա նոր միայն՝ գիտնական, բժիշկ, պատգամավոր, բանվոր, մանկավարժ, գյուղատնտեսության աշխատող, գործարար, հասարակական կամ քաղաքական գործիչ և այլն: Հայ իգական սեռը նա°խ բարոյական արժեք է, ապա նոր միայն՝ ֆիզիկական մարմին՝ իր բնախոսական պահանջներով: Հայ իգական սեռը նա°խ հայ է, ապա՝ նոր միայն ՝ կին: Այս ճշմարտությունների չգիտակցումը կտանի հայ կնոջ, հետևաբար և հայ հասարակության այլասերմանը, և, ի վերջո՝ կործանմանը: Դրանք պետք է կանխել հենց սկզբից՝ պայքարելով հայ կնոջն «ազատագրելու» օտարամուտ ամենատարբեր դրսևորումների, հայկական միջավայրում սեռական աղանդավորության դեմ:
Գևորգ Յազըճյան՝ հայրենաբնակ սփյուռքահայ լրագրող, պատմական գիտությունների թեկնածու

ՀայԱրիական Ոգով
ՏԻԵԶԵՐԱՊԱՏՈՒՄ
«ԽՈՐՀՈՒՐԴ ԱՄԵՆԱՅՆԻ»
Միայն ԱՐԱՐԻՉՆ էր ԱՆԵԶՐՈՒԹՅԱՆ մեջ,
Ուղեղում մշուշ, Քաոս խառնիխուռն,
Նախագծվում էր Տիեզերքն անվերջ
ՆՐԱ մտքերի մենաստաններում:

Եղավ Մե°ծ Պայթյուն, Մե°ծ Պոռթկում սրտի,
ԱՐԱՐՉԱՍՏԵՂԾ ճիչ՝ հոգում ԱՐԱՐՉԻ,
Եվ մութ Քաոսը պաշարեց չորս դին,
Մշուշ պատկերով սեղմեց ԱՐԱՐՉԻՆ:

Հաջորդ Պայթյունը ցրեց մշուշը,
Դուրս ժայթքեց պայծառ միտքը ուղեղի,
Եվ շարժման դրվեց հստակ պատկերը՝
Որպես անվերջ սկիզբ Տիրոջ Եզերքի:

Եվ ծավալվում է Տիեզերքը միշտ
Անվերջանալի ԱՐԱՐՄԱՆ ուժից,
Կյանքն է բաբախում կարծես սրտի մեջ,
Տիեզերական Բնության Մարմնի:

Եվ գոյանում են մարմիններ տարբեր
Տիեզերական թելիկներով ձիգ,
Բոլոր կողմերից նայում դեպի վեր՝
Որ չմոլորվեն կյանքի ուղեծրից:

Մոլորումը դա վախճանն է դաժան,
Զի զորությունը ԱՐԱՐՄԱՆ ուժի
Ձևափոխում է ուժի՝ ավերման,
Ու կործանվում է մարմինն անարժան:

Կործանումը՝ դա ծնունդն է նորի՝
Մաքուր, անարատ Բնության Մարմնի,
Եվ միայն Գենն է փոխանցվում հնի,
Տանելով իր հետ ԱՍՊ ն Ամենայնի:

Եվ ամեն մի մահ կյանք է վերստին,
ԱՐԱՐՈՒՄՆԵՐԻ շղթայում անվերջ,
Կրկին ծնվում է նա՝ ով ապրում է
Տիեզերական Լույս Բնության մեջ:
_______________________________
ԱՍՊ Ամենայն Ստեղծի Պատմություն
Արմեն Ավետիսյան

Այս գրառումը հրապարակվել է Հայ Արիներ, Տպագիր Մամուլ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։