Ցեղակրոնություն. Ցեղիս ճանաչումն է դա,֊ ճանաչումը մի գերիվերո ուժի, էության։ Երկրորդ` այդ ուժ֊էությունից ծնած լինելուս գիտակցությունն է դա։ Ապա այդ ուժ֊էոությանը ցմահ հավատարիմ մնալուս ուխտն է դա։ Փտած են մեր հին զենքերը, եղծանված է հին մագաղաթը։ Նո՛ր Ավետարանի խոսքը պիտի լսենք հիմա` Ավետարանը Արիության։ Վահագնի՛ հետ պիտի խոսենք հիմա` Աստվածը հին, Արիական Հայության։ Մի նո՛ր սուրբ գիրք պիտի դրվի մեր ժողովրդի ձեռքը` Արիների Ավետարանը… /Գարեգին Նժդեհ/

Այս գրառումը հրապարակվել է Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։