Ես հաստա՛տ չէի ցնդել… / …այսօր էլ այդպես եմ մտածում… («Իմ խոսքը», ֊ «Բարի վերադարձ Հայ Աստվածներին», 1996թ.) ֊ Եթե անհրաժեշտ է Մարդկության Բեռը վերցնել ու դարձնել Ազգային Առաքելություն, ապա հանուն դրա կարելի է գնալ մեծ զոհողությունների, քանզի միեւնույնն է, դա Մարդ-Աստվածների՝ Հայերի Առաքելությունն է (ՀԱՅ – Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ): Սակայն, դա երբեւիցե չի կարող իրականացվել ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով: Եթե Մոլորակի, նույնիսկ Տիեզերքի շահերը (ինչը բացառված է … բայց) մի օր պահանջեն ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ու ՀԱՅՈՒԹՅԱՆ իսպառ կործանումը, ապա միայն այդ դեպքում մենք պետք է պատրաստ լինենք ոչնչացնելու նույնիսկ Մոլորակն ու Տիեզերքը՝ թեկուզ ՀԱՅ ԱԶԳ-ի ինքնաոչնչացման գնով, քանզի այլեւս անիմաստ է որեւէ գոյություն… Այո՛, ես ծայրահեղորեն շա՜տ եմ սիրում իմ ԱԶԳՆ ու ՀԱՎԱՏԸ ֊ ԳԱՂԱՓԱՐՆԵՐԸ, ֊ ՀԱՅՐԵՆԻՔՆ ու ԸՆՏԱՆԻՔԸ եւ այս ու նմանատիպ հարցերում ծայրահեղական կոչվելը համարում եմ Գերավեհագույն Գովասանք իմ հասցեին… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)