Հայահավաք֊Հողահավաք… / Ազգ֊Հայրենիք֊Պետություն… / Ինքնամաքրվի՛ր Ազգ Հայոց…

Հայահավա՛ք եւ Հողահավա՛ք ֊ Հայահոգի Հզո՛ր Պետություն…
Սա՛ է Հայոց Հաղթարշավի Կարգախոսը…
֊ ֊ ֊
Ազգը Հոգին է ֊ Հայրենիքը`  Մարմինը, իսկ Պետությունը`  Միտքն է Ազգի ու Հայրենիքի զորացումն ու զարգացումը ապահովելու համար…
Ազգը Հիմքն է ֊ Ազգի Կամքն Անբեկանելի է…
Եվ Հայ Ազգը դատապարտում է ու չի՛ ճանաչում իրեն պարտադրվող եւ Ազգի ու Հայրենիքի շահերը նսեմացնող կամ վնասող ցանկացած որոշում, հայտարարություն կամ փաստաթուղթ…
֊ ֊ ֊
֊ Բացի Հայրենիք֊Բնօրրանից ֊ Հայարարչատուն Հայկական Լեռնաշխարհից ու նաեւ Մարդարարչատուն Երկիր Մոլորակից`  ունեցիր քո Հոգեւոր Հայրենիքը… / այն է`  Հայ Աստվածների եւ Հայ Հոգե֊Ոգեղեն Էակների Տիեզերաաշխարհները` Հայոց Մեծ Տիեզերատունը ֊ ՀԱՅ (Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ)֊ի Արարչակնիք Արմատ֊Ակունքի վրա… 

֊ ֊ ֊

Հայ Ընտանիքը Ազգի Միջուկն է ֊ Տոհմականության եւ Պետականության ՄԱՆՐԱԿԵՐՏ֊ը…
Մեր Փոքր Տան դուռը բացելով` մտնում ենք Մեր Մեծ Տուն`  Հայրենիք` Ազգի Տուն, եւ Պետական Օրենքները պիտի հենվեն Մեր Ավանդույթների ու Սովորույթների վրա ու պաշտպանեն Ազգի` Մեր Տների Իրավունքները, իհարկե առաջադրելով նաեւ Պարտականություններ…
(Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

* * *

Ինքնամաքրվել է պե՛տք` Ա՛զգ Հայոց…
(Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ / Հայ Ազգայնականների Համախմբման համակարգող)
֊ ֊ ֊
…հանրահայտ խոսք կա, որ հայերս ծայրահեղությունների Ազգ ենք…
(իրականում սա միտում ունեցող խառնաշփոթ է ֊ Ավանդական Ազգը կապ չունի այս խոսքի հետ` ժողովրդին է դա առնչվում)
Եվ մենք կասենք` մեր ժողովուրդը կա՛մ անձնուրաց ազգասեր է` նվիրական հայրենասիրությամբ պարուրված, կա՛մ`  անձնուրաց այլասեր է`  ճղճիմ օտարահպատակության պատրաստ… / այս հակադրությունը ապազգային պետության գոյությամբ է պայմանավորված, եւ հայրենասիրության արթնացումը բացառապես Հայ Գենի Զորության ազդեցությունն է…
Ի բնե հայրենապահպան ժողովուրդը (որ ազգամերժների հնարած եզրույթ է) ապազգային պետա֊հանրային միջավայրի պայմաններում վերածվում է օտարասեր ամբոխի…
Եվ ամբոխը`  այդ անսիրտ֊անուղեղ֊անհոգի ամենահոշոտիչը, կորցնում է իր ազգային արարիչ կերպը` ապազգային ավերիչ բնույթին տրվելով…
Եվ հենց այստեղ մեջբերելով`  հայը ծայրահեղությունների Ազգ է եզրույթը, կհամատեղենք, որ այո՛, հայը կա՛մ ազգային է, կա՛մ` ապազգային, որը չհայն է, այլեւս կապ չունի հայի հետ, քանզի չունի Տեսակի Ինքնության զգացում, հրաժարվում է իր Ծագման Արարչատուր Վկայագրից֊Գենագրից եւ Բնատուր Բնօրրան֊Հայրենիքից…
Չկա՛ նաեւ հայի միջանկյալ հատված, չնայած հայի եւ չհայի միջեւ “ամրացել” է այսպես կոչված ժողովուրդը… / բայց այն անցումային փուլ է կարծես… Ազգային Պետության դեպքում վերածվում է Ազգի, ապազգայի հանրա(յին) պետության դեպքում` ամբոխի (ազգի տականքի), այսօրվա բնորոշմամբ` ժեխի, վերոնշյալ անսիրտ֊անուղեղ֊անհոգի հատվածի, որի միայն գենն է պիտանի լինելու սերնդատվության համար, այն էլ`  երբ այդ սերունդը հայտնվի Հայապատկան Հայաստանում…
Եվ ուրեմն`  Հայը բացառապես Ազգ է ֊ Արարչածին եւ Աստվածազարմ Ազգ, Տիեզերատեսակ ՀԱՅ ֊ Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ (որ ունի իր Աստվածների եւ Հոգե֊Ոգեղեն Էակների Տիեզերաաշխարհները եւ Հայկական Լեռնաշխարհը Երկրում` որպես Հայ Ազգի Բնօրրան`  Հայոց֊Արարատյան Աշխարհ)…
Փա՛ռք ՀԱՅ֊ին եւ Բարի Վերադարձ ֊Վերազարթոնք`  Տիեզերական Գարնան Ազդակներին Համահունչ …