…ո՛չ թուրքական ու ադրբեջանական արտադրանքին (նաեւ` պակիստանյան) / ո՛չ Թուրքիայի ու Ադրբեջանի գոյությանը (նաեւ` Պակիստանի)… ֊֊֊ * Թուրքը մնում է թուրք (անկախ տեսակից՝ թուրք, ադրբեջանցի, ղազախա-ղրղըզա-ուզբեկա-թուրքմենական ինչ-որ բան, ույղուր, մադյար-հունգար, թե մեկ այլ թյուրքապիղծ…) – Մեր մաղթանքը նույնն է՝ թուրքական մարդագայլ գենը պիտի ոչնչանա իսպառ… – ինչպես ասում են (նաեւ մեր ներքին թուրքերի ու թուրքասեր-թուրքահաշտների համար)՝ լավ թուրքերին տեսնենք՝ լավ դագաղում… վատ թուրքերին՝ վատ դագաղում… * Թուրքիան եւ Ադրբեջանը պիտի՛ կործանվեն.- Սա՛պիտի լինի աշխարհի բոլոր անկյուններում գտնվող յուրաքանչյուր հայի առաջին իսկ խոսքը Արեւածագին՝ ԱրԷգԱկ-ին (Ար-ական եւ Էգ(Իգ)-ական Ակ-ունքներին) ողջունելուց հետո… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ) – Փա՛ռք Հային ու Հայքին, ֊ Փա՛ռք Հայ Հոգե-Ոգեղեն Տիեզերաաշխարհներին, ֊ Փա՛ռք Հայ Աստվածներին ու Տիեզերքի Արարչին… *…հակաթուրքական եւ հակաադրբեջանական դաշինքները պե՛տք է Հայաստանը նախաձեռնի (ստեղծվածներին էլ` միանա)… Թուրքիան եւ Ադրբեջանը բոլոր կողմերից թշնամիներով են շրջապատված՝ ինչը պիտի օգտագործել համակարգված… * …առանց մեկնաբանության – ուղղակի հատուկ թուրքասեր կամ թուրքահաշտ – ստամբուլներում թուրքի տակը պառկող` իր մարմինը ծախող ֊ առեւտուր աբողների, կենցաղային կամ պատմա-մշակութային եւ այլ ոլորտներում առեւտրական դարձածների, պետա-քաղաքա-տնտեսական հայուրաց ազգահայրենադավների … մի խոսքով` նժդեհյան բնորոշմամբ ազգի տականքների համար, որոնք նախ եւ առաջ սահմանապահ հայ զինվորի, ապա յուրաքանչյուր հայի կյանքից վեր են դասում իրենց փորն ու փողը եւ հայակեր թուրքի դերն ու շահը…

․․․Պատերազմից հետո Արցախի մեծ մասի կորուստը եւ դրա հետեւանքով տարածաշրջանում մեր աշխարհաքաղաքական դերի փոփոխությունն ու դրանից բխող հետեւանքներն իսկական ողբերգություն էին հանրության մի մասի համար։ Այս հատվածի համար հայրենիքի կորուստը սրբազան տարածքի կորուստ է։ Սա այն հատվածն է, որն ունի գիտակցական ու զգացական ինքնաճանաչողություն, որ գենետիկորեն ամուր կառչած է իր հայրենիքի ամեն մի անկյունին, որ թեեւ հիմա ծնկած, բայց ոչնչացված չէ եւ նաեւ գիտի ողնաշարն ուղղելու ձեւերը։
Հանրության մեկ այլ հատվածի համար Արցախի մեծ մասի կորուստն ու հետեւանքները բացատրելիս ստիպված ենք լինում փոքր-ինչ, այսպես ասած, նյութականացված խոսել, այն է՝ ինչ ջրային պաշարներ, քանի ՀԷԿ-եր, տարեկան քանի տոննա հացահատիկ, գյուղատնտեսական նշանակության ինչ հողատարածքներ, ինչ կարեւորության քարանձավներ ու էկոհամակարգեր կորցրինք եւ այլն։
Հիմա հենց ա՛յս համապատկերում փորձենք անդրադառնալ Թուրքիայի հետ հարաբերությունների հնարավոր կարգավորմանը, դրա առաջ քաշվող տարբերակներին։ Գիտենք՝ ամենաառաջին ու գխավոր թեզը, որ շրջանառվում է, էժան ապրանքի ներմուծմանն է վերաբերում (հատված)․․․
Արմենուհի Մելքոնյան
Հայ Արիական Միաբանության մամուլի խոսնակ
This entry was posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ, Նյութեր. Bookmark the permalink.