Category Archives: Հոդվածներ

Հավատը զորավոր է, հավատի ուժը՝ զորացնող: Եվ հզորն է հավատավոր: Սա ընկալողին հասու է միայն այդ զորության շունչը: Իսկ զորանալու համար պիտի հավատն զգալ՝ բնազդով, բանականությամբ ու բնախոսությամբ: Այս համակարգը տիրապետողին հավատը կհասցնի տիեզերքի հեռաստանները՝ մեկ միլիմետր անգամ մարդուն տեղից չշարժելով:

http://www.hayary.org/wph/?p=4539 – «Ազգային ես»-ը՝ «հայկական մենք»-ի արժեք ու նաեւ առավելագույն պարտավորություն եւ չափանիշ… ՏԻԵԶԵՐՔ-ը մի մարմին է՝ ԱՐԱՐՉԻ ՄԱՐՄԻՆ-ը, որն ունի հստակ ձեւ ու գործառույթներ…- ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան

http://www.hayary.org/wph/?p=4538 – Օտարին ծառայող հավատա-փո՛խ եւ հավատա-փո՛ղ հայերը – Մի օր հայը կհասկանա այս ամենը՝ ուշ չլինի, հատկապես հայ զինվորի համար, ով հաճախ մարտի է գնում հանուն հավատի…- ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան

Հավատը զորավոր է եւ՛ անհատի եւ՛ ազգի հոգեաշխարհների պարագայում: Ազգի արարչատուր 9 բնորոշիչների համակարգում հավատն այն միջանկյալ դիրքում է, որը հենված է ազգի ծագման՝ գենի արարման, բնօրրանի արարչատրման, լեզվի եւ առաքինության ծինաբանական հիմնասյուների վրա: Այս ամենին հենված հավատը ինքն է հիմնասյուն դառնում հաջորդ բնորոշիչների համար, որոնք վերերկրային ազդակներին են ձգվում՝ մշակույթը, ինքնությունը, էությունն ու առաքելությունը:

Հայոց հավատն ունի այս զորությունը, քանզի պատմությամբ է ապացուցել այդ իրողությունը, երբ Հայ Ազգ (Մարդիկ) – Հայ Աստվածներ – Տիեզերքի Արարիչ եռակապը, երրորդությունը եւ եռանկյունին ապրել է Հայքում՝ փոխզգացողությամբ եւ փոխօգնությամբ:

Եվ հայ արիականները միշտ են կարեւորել հավատը, մեր դեպքում՝ նաեւ հավատադարձը:

Հայ արիական կենտրոնի՝ իր ոլորտային բաժիններով ստեղծումը, հենց այդ նպատակն է ունեցել, որ միմյանց գտնեն ու փոխադարձ շփվեն հավատի նվիրյալները, հայաշունչ գործիչները, առհասարակ ազգային ակունք-արմատին ձգտողները, ովքեր որոշել են ապրել որպես հավաքականություն՝ ձեւավորելով բոլորովին այլ մարդկային մտածողական իրավիճակ, որը հայի բնական կարգավիճակ է եղել ի սկզբանե:

Հայոց Հավատի ու Հայ Աստվածների հետեւորդ լինելը կոչում չէ, ոչ էլ առանձնահատուկ դիրք՝ ազգային կյանքում: Դա տեսակի լինելիությանը հետամուտ լինելն է, ինչը այլաբանորեն՝ առաքինությամբ երաշխավորված մի նեղ արահետ է, որ առաքելության հավերժական ակունք է հասնում… Ներքին-երկրային զորությունները վեր է բարձրացնում՝ վերին-երկնային էություններին հասցնում…

Continue reading →

Նոյեմբեի 26-ին Փարիզում ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի Ոչ նյութական մշակութային ժառանգության պաշտպանության մասին կոնվենցիայի միջկառավարական կոմիտեի 9-րդ նիստին որոշում է կայացվել ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկում ներառել Հայաստանի կողմից ներկայացված «Լավաշ. ավանդական հացի պատրաստումը, նշանակությունը եւ մշակութային դրսեւորումները Հայաստանում» հայտը:

Դեռ 2013թ. ներկայացված հայտը անցել է կոնվենցիայով սահմանված ընթացակարգային փուլերը՝ ստանալով փորձագիտական դրական եզրակացություն։

Այսպիսով« ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի մարդկության ոչ նյութական մշակութային ժառանգության ներկայացուցչական ցանկը համալրվեց հայկական եւս մեկ՝ 4-րդ մշակութային արժեքով (լավ է, սակայն զարմանալի է, որ միայն 4-րդ): Հայտը պատրաստվել է ՀՀ ԱԱ հնագիտության եւ ազգագրության ինստիտուտի« մշակույթի նախարարության եւ Հայաստանի ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի ազգային հանձնաժողովի կողմից։

Լավ է, որ մշակույթի նախարարությունն այս անգամ չուշացավ եւ լավաշն էլ, հարիսայի եւ այլ ուտեստների պես, թուրքական  կամ ադրբեջանական ու վրացական չդարձավ…

Ինչեւէ, լավաշը հայկական ճանաչվեց ու… հիասթափվեց Ադրբեջանը: Սրանց մամուլն այդ օրը գրում էր՝ «Տապալում. լավաշը հայկական ճանաչվեց», «Մենք տանուլ ենք տալիս մեր մշակույթ­ը», «Դեռ երեկ մեզ խաբում էին» եւ այլն: Վերջին լուրի մասով ասեմ, որ Ադրբեջանի մշակույթի եւ տուրիզմի նախարարությունը հանդիսավոր կերպով զեկուցել էր« որ ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի միջկառավարական կոմիտեի նիստում հաջողվեց կանխել լավաշի «հայկականացումը»:

Թուրքական ու ադրբեջանական էլեկտրոնային մամուլն այդ օրերին քննարկում էր կազմակերպում, լավաշի թուրքական ծագումն ապացուցող «գիտնականներ» էր գտնում ու զարմանում էր, որ լավաշը թուրք-ադբեջանական ժառանգություն չի ճանաչվել:

Continue reading →

«Եհովայի վկանե­ր» վեբ-կայքը ծայրահեղական է ճանաչվել…

Ռուսաստանի Գերագույն դատարանը «Եհովայի վկանե­ր» վեբ-կայքը եւ կրոնական կազմակերպության 3 գրքերը ծայրահեղական է ճանաչել:

«Դատարանը հաստատում է «Եհովայի վկանե­ր» կայքի ծայրահեղական ճանաչելը,- հայտնել է դատարանի ներկայացուցիչը զլմ-ներին,- «Ի՞նչ է իրականում ուսուցանում Աստվածաշունչը», «Մոտենալ Եհովայի­ն» եւ «Արի եւ հետեւիր ին­ձ» գրքերը նույնպես ծայրահեղական են ճանաչվել, որոնք տեղադրված են եղել կայքում»:

«Եհովայի վկանե­ր»-ն առաջին անգամ չէ, որ օրենքի հետ խնդիրներ են ունենում: Նոյեմբերին Գերագույն դատարանը հաստատել է եւ արգելել է Սամարայում գտնվող կազմակերպության գործունեությունը ու նույնպես ծայրահեղական ճանաչել:

2013թ.-ից Ռուսաստանի տարբեր տարածաշրջաններում գտվող՝ թվով 68 «Եհովայի վկանե­ր»  կազմակերպություններ դատարանի կողմից ծայրահեղական են ճանաչվել:

Ռուսաստանում վաղուց են պայքար սկսել աղանդավորական եւ համասեռական քարոզչության ու ծավալումների դեմ, ինչը չենք կարող ասել Ռուսաստանին հաճախ ընդօրինակող Հայաստանի մասին:

Մոսկվան անգամ օրենքով արգելեց հասարակական կազմակերպություններին՝ «սնվել» օտար երկրներից ներդրվող դրամամիջոցներից, անգամ դրամաշնորհներից:

Հատկապես վերջինը շատ նման է «թակարդի մեջ դրված ձրի պանրի» տարբերակին: Continue reading →

«Լուսանցք»-ը վաղուց է ահազանգում, որ պաշտոնական Բաքուն անգամ երկրի բնական պաշարների հաշվին չկարողանալով հզորացնել տնտեսությունն ու բանակը, տուրք է տվել ահաբեկչական կազմակերպություններ ձեւավորելուն:

Նման մի ներքին քաղաքականություն էլ վարվում է այսօր Ադրբեջանում, ձերբակալված են բազմաթիվ լրագրողներ, իրավապաշպաններ ու այլախոհներ: Այսինքն՝ ներքին ահաբեկչությունը պարարտ հող է ստեղծում արտաքին ահաբեկչական գործողությունների համար:

Հայտնի է, որ ադրբեջանական հարյուրավոր իսլամականներ են կռվում Սիրիայի դեմ՝ այդ արաբական երկիրը մասնատելու եւ բռնազավթելու համար: Սա հիմնական նպատակն է, սակայն դա չբարձրաձայնելով, խոսում են իսլամական եղբայրության մասին, ցայսօր աջակցելով ԻԼԻՊ-ի ծայրահեղ իսլամականներին Սիրիայի եւ Իրաքի դեմ պայքարում (պատրաստ են նաեւ Լիբանանի ու Իրանի դեմ հանդես գալ, վստահաբար՝ նաեւ Հայաստանի): Հետ չի մնում նաեւ Ադրբեջանի մեծ եղբայր Թուրքիան, որի հազարավոր քաղաքացիներ նույնպես իսլամական դրոշի ներքո պայքարում են հարեւան երկրների դեմ: Իսկ Ստամբուլը վերածվել է ահաբեկիչների հավաքատեղիի, որտեղ աշխարհի տարբեր ծայրերից, արդեն երկար ժամանակ է, ահաբեկիչներ են գալիս՝ պատրաստվում ու մեկնում Սիրիա ու Իրաք (գուցեեւ՝ այլ երկրներ):

Անկարան ու Բաքուն սկզբում հերքում էին այս տեղեկությունը, սակայն երբ հարյուրներով զոհեր տվեցին թուրք եւ ադրբեջանցի ահաբեկիչները, որոնց նկարները պտտվում էին համացանցում, ստիպված էին լռել այլեւս:

Հայաստանի, նաեւ աշխարհի հայությունը պետք է լրջորեն անհանգստանա նման իրավիճակից, քանի որ թուրք-ադրբեջանական դաշինքը (նաեւ համաթուրքական՝ «1 ազգ՝ 6 պետություն»՝ Թուրքիա, Ադրբեջան, Ղազախստան, Թուրքմենստան, Ուզբեկստան եւ Ղրղզստան) հայտարարել է ինչպես նորօսմանական (Օսմանյան կայսրության վերաստեղծում) ու նորթուրանական («Մեծ Թուրա­ն»-ի ստեղծում՝ Բալկաններից Կովկասով ու Միջին Ասիայով մինչեւ Ռուսաստանի Հեռավոր Արեւելք ու Չինաստանի Ույղուրստան), այլեւ նորադրբեջանական («Մեծ Ադրբեջա­ն»-ի՝ Հայաստանի ու Իրանի տարածքների հաշվին ստեղծում) ծրագրերի մասին:

Ադրբեջանի երազանքների առումով արդեն համաթուրքական դաշինքը իր Continue reading →

Մեր երկիրը հնարավորինս օգտագործում է իր հնարավորությունները՝ միջազգայնորեն ընձեռված իրավասության շրջանակներում վերահսկելի դարձնելու մեր թշնամիների հետ սահմանային հատվածները: Դա նկատելի է եղել միշտ եւ այսօր էլ այդպես է:

Սակայն, այդ նույն՝ միջազգայնորեն հնարավորություն տվողները, այնքան էլ միջազգային (այս դեպքում՝ չեզոք) չեն դրսեւորում իրենց, հաճախ միակողմանի որոշումներ են ընդունում կամ որոշակի վերաբերմունք ցուցաբերում, ինչը վստահություն չի ներշնչում ո՛չ Արեւմուտքի, ո՛չ էլ Ռուսաստանի նկատմամբ:

Սա բազմիցս փաստարկված ու մեկնաբանված տեսակետ է, ինչն այլեւս իրականուջթյուն է, որի հետ պետք է հաշվի նստել: Իսկ դա նշանակում է՝ հայկական ինքնապաշտպանության ու անվտանգության յուրաքանչյուր հիմնարար որոշում պետք է հենվի Հայաստանի ու Արցախի, որոշակիորեն նաեւ՝ Սփյուռքի հայության վրա: Արդեն որպես 2-րդ, 3-րդ եւ այլ տարբերակներ կարող են հաշվի առնվել ռազմավարական ու բարեկամ կոչված երկրների հետ համատեղ գործողությունները:

Տարեվերջին նաեւ Հավաքական անվտանգության պայմանագրի կազմակերպության ներկազմակերպական քննարկումներն են ընթանում, սակայն կառույցի գլխավոր քարտուղարի ժամանումը Հայաստան միայն հերթական տարեկան հաշվետվության համար չէր, քանի որ նախապես հայտարարվել էր, որ ՀԱՊԿ-ն քննարկելու է ադրբեջանական զինուժի կողմից օրերս Արցախում խոցված ուղղաթիռի հետ կապված միջադեպը:

ՀԱՊԿ-ի գլխավոր քարտուղար Նիկոլայ Բորդյուժային ընդունեց ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը, այդ հանդիպմանը քննարկվել են նաեւ դեկտեմբերին Մոսկվայում կայանալիք ՀԱՊԿ Հավաքական անվտանգության խորհրդի նստաշրջանի եւ կանոնադրական այլ մարմինների համատեղ նիստի նախապատրաստական աշխատանքներին ու օրակարգերին վերաբերող հարցեր, նաեւ անդրադարձել են խորհրդի նախորդ նստաշրջանում ընդունված որոշումների իրագործման ընթացքին: ՀԱՊԿ գլխավոր քարտուղարը ՀՀ նախագահին զեկուցել է կազմակերպության ընթացիկ գործունեության, համագործակցության շրջանակներում արձանագրված արդյունքների, այդ թվում՝ ՀԱՊԿ ռազմական բաղադրիչի զարգացման, ՀԱՊԿ անդամ-պետությունների ռազմական համագործակցության հիմնական ուղղությունների զարգացման ծրագրի իրականացման ընթացքի, ՀԱՊԿ միացյալ շտաբի ընթացիկ գործունեության, ինչպեսեւ կազմակերպության Հավաքական անվտանգության կովկասյան տարածաշրջանում անվտանգության ապահովման հետ կապված հարցեր:

Continue reading →

Պաշտոնական Ստեփանակերտը անընդունելի է համարում խաղաղապահ ուժերի տեղակայումն Արցախում: Սա հստակ տեսակետ է, որն արտահայտել են Արցախի ղեկավարները: Պաշտոնական Երեւանը եւս չի ողջունում այդ մոտեցումը:

«Լուսանցք»-ը բազմիցս նշել է, օրերս ՀՀ ՊՆ պատասխանատուները նույնպես ասացին, որ Արցախի հակամարտությունը միակն է իր տեսակի մեջ, որ չի պահանջում այսպես կոչված խաղաղարար ուժերի միջամտություն:

Ավելին՝ հենց այդ ուժերը կապակայունացնեն տարածաշրջանն իրենց ներկայությամբ: Ռուսական խաղաղապահների դեպքում Արեւմուտքը կլարի իրավիճակը, արեւմտյան խաղաղապահների դեպքում՝ Ռուսաստանը: Այս դեպքում՝ նաեւ Իրանը, որի դեմ քայլեր նախաձեռնելու համար Իսրայելն ու Արեւմուտքը հաճախ են դիմում Ադրբեջանին: Իսկ Արցախը կդառնա անգամ ռազմաբազա, ինչը թույլ կտա հսկել ինչպես Հայաստանին ու Ադրբեջանին, այնպես էլ՝ Իրանին: Միաժամանակ նաեւ Կովկասը կվերահսկվի, իսկ տեղակայված զինուժը մոտ կլինի Մերձավոր Արեւելքի տարածաշրջանի ծավալումներին:

Բայց Արցախը շատ հավասարակշիռ եւ համարժեք պատասխաններով զսպում է ադրբեջանական կողմին, առանց ավելորդ լարումների ու բեւեռացման քաղաքականության: Ինչքան էլ աշխարհաքաղաքական բեւեռների պատասխանատուները փորձում են Բաքվի սադրանքներով հասնել իրենց նպատակներին:

Պաշտոնական Ստեփանակերտը նաեւ ոգեւորված չէ Հայաստանի ու ադրբեջանի նախագահներ Սերժ Սարգսյանի ու Իլհամ Ալիեւի հանդիպումների ընթացքից, չնայած ողջունել է հարցի կարգավորման խաղաղ ընթացքը եւ կողմ է, որ հակամարտությունը լուծվի սեղանի շուրջ, ոչ թե պատերազմի ժամանակ: Բայց հետզհետե հասունանում է այն տեսակետը, որ բանակցային սեղանի շուրջ պիտի նստեն Արցախի ու Ադրբեջանի ներկայացուցիչները, կամ էլ Հայաստանի ու Ադրբեջանի նախագահների բանակցություններին պետք է միանա Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանը:

Continue reading →

Երբ պատերազմում է վախկոտը

Ադրբեջանցի գրոհայինների հոսքը դեպի Սիրիա անընդմեջ ավելանում է: 2014թ. սկզբից ի վեր հարյուրավոր ադրբեջանցիներ են սպանվել Սիրիայում: ԶԼՄ-ները մերթ ընդ մերթ հաղորդում են նոր սպանվածնորի մասին, եւ ինչքան էլ Բաքուն հերքում է այս իրողությունը, միեւնույնն է, համացանցում տեղադրում են սպանվածի տեսանյութը, կամ նկարը: Սիրիական հակամարտությունում մասնակցող ադրբեջանցիները մեկնաբանելով իրենց նպատակը՝ հայտնել են, թե մեկնել են, որպեսզի «վերջ տան Ասադի անհավատ վարչակարգին»:

Սիրիայում կռվող ադրբեջանցիների քանակի մասին ստույգ տվյալներ չկան, սակայն, հենց ադրբեջանական ԶԼՄ-ների հաղորդմամբ, պատերազմին ներգրավված ծագումով ադրբեջանցի ծայրահեղ իսլամականների թիվը կարող է անցնել հազարից, իսկ «փոքրիկ երկրի համար, ինչպիսին Ադրբեջանն է՝ դա բավական մեծ թիվ ­է»: Մի ուշագրավ փաստ եւս նշվել է, որ ադրբեջանցիները հիմնականում կռվում են Հալեպի շրջակայքում, քանի որ այդ քաղաքը մոտ է Թուրքիայի սահմանին, հետեւաբար ավելի դյուրին է սահմանն անցնելը: Բացի դրանից Հալեպում է կենտրոնացած Սիրիայի հայ համայնքի հիմնական մասը, որը նույնպես թիրախ է հանդիսանում ադրբեջանցիների համար:

Քեսաբի դեպքերը ապացուցեցին, որ թուրքերն ու ադրբեջանցիները կռիվ ունեն առհասարակ հայության դեմ, անկախ նրանց գտնվելու վայրից: Հետո, երբ ասվում է, թե թյուրքական տարրը հայի գենետիկ թշնամնին է, գտնվում են մարդիկ, որ փորձում են «լավ թուրքե­ր» կամ «լավ ադրբեջանցինե­ր» էլ գտնել…

Ադրբեջանական հասարակությունը միանշանակ չի ընդունում հայրենակիցների՝ Սիրիայում պատերազմելու փաստը: Խնդիրն այն բանում է, որ Ադրբեջանում լայն տարածում են գտել ծայրահեղ կրոնական տարբեր հոսանքները, որոնք մեծ աշխատանք են տանում հատկապես երիտասարդության շրջանում: Այդ հոսանքները հայտնվել են Ադրբեջանում հիմնականում երկրի անկախացումից հետո, իսկ այսօր փաստորեն երեւում է նրանց գործունեության արդյունքը. Հարյուրավոր քաղաքացիներ կռվում էին Աֆղանստանում, Պակիստանում, այժմ՝ Սիրիայում եւ Իրաքում: Իսկ Բաքվի իշխանությունները երբեմն չեն ցանկանում, իսկ հիմնականում հնարավորություն չունեն կանգնեցնելու ադրբեջանցիների հոսքը դեպի Սիրիա:

Continue reading →

Նախորդ թողարկումներում «Լուսանցք»-ն անդրադարձել էր նավթի գնի անկմանը եւ դրա հետեւանքներին, որը դրսեւորվում է ինչպես տնտեսական, այնպես էլ քաղաքական առումներով: Ավելի ստույգ՝ նավթա-գազային գործոնը դարձել է ռազմա-քաղաքական գործիք: Ինչպես գրել էր «Լուսանցք»-ը, ԱՄՆ-ն դեկտեմբերին դարձավ աշխարհի նավթարդյունահանող առաջատար երկիրը՝ անցնելով անգամ Սաուդյան Արաբիայից: Եվ նավթի գնանկումը լուրջ հարված հասցրեց առավելապես Ռուսաստանին, որի դրամական միավոր ռուբլին մեծ անկում ապրեց դոլարի ու եվրոյի համեմատ: ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը անդրադառնալով Արեւմուտքի այս նախաձեռնությանը՝ հայտարարեց, որ սա այնպիսի հարված է, որը չի կարող միակողմանի լինել ու շուտով դա նախաձեռնողները եւս կզգան դրա վնասները: Նա վստահ է, որ այսպես երկար չի կարող մնալ: Մոսկվան նավթարդյունահանող երկրների հետ բանակցությունների մեջ է եւ փորձում է կարգավորել խնդիրը, Սաուդյան Արաբիայի ղեկավարները հայտարարել են, որ նավթի գնի արհեստական տատանումները անթույլատրելի են:

«Լուսանցք»-ը իր «Նավթա-գազային քաղաքականության ընտրանքներ­ը» եւ «Հայկական շահեր՝ նավթա-գազային հեռանկարում» նախորդ հոդվածներում (թիվ 38 եւ 39) ներկայացրել է համաշխարհային ծավալումների ընթացքը այս ոլորտներում, ինչպես նաեւ հայկական շահերը, որոնք առնչվում են հատկապես թուրք-ադրբեջանական նավթա-գազային միջազգային ծրագրերին: Այդ ծրագրերը փորձում են տնտեսապես մեկուսացնել Հայաստանին տարածաշրջանում, ինչն իր անդրադարձն է ունենում նաեւ քաղաքական հարցերի վրա, այդ թվում՝ Արցախի խնդրի:

Շարունակելով այս թեման, կանդրադառնանք ադրբեջանական հերթական խարդավանքներին, իբր Ադրբեջանին ասում են «Նոր Քուվեյ­թ», քանի որ 1991-ին դեռ խոսվում էր այն մասին, որ Կասպիցծովյան շրջանը 200-230 մլրդ տակառ պաշար ունի, որը կարեւոր երկիր է դարձնում Ադրբեջանին՝ նավթի պաշարների առումով: Իսկ Ադրբեջանի «իմիջի» համար այդ գործոնը խաղացնելով՝ Ադրբեջանը փորձեցին ներկայացել որպես «Նոր Քուվեյ­թ»: Իհարկե այդ ծրագրերը հօդս ցնդեցին, քանի որ հայտարարված պաշարները իրականությանը չէին համապատասխանում եւ այս հարցերին մենք եւս անդրադարձել ենք, թե ինչպես չաշխատեց NABUCCO-ն եւ ինչու չի աշխատում TANAP-ը: Ադրբեջանն ակնկալում էր ունենալ 100 մլրդ տակառ նավթի պաշար, սակայն այժմ այդ նավթի պաշարները ընդամենը 5 մլրդ տակառ են կազմում: Պաշտոնապես ակնկալվում էր, որ 2013թ. Ադրբեջանում կարդյունահանվի 70 մլն տոննա նավթ, սակայն ընդամենը 43 մլն է արդյունահանվել:

Continue reading →

Երբ ՌԴ նախագահ Պուտինը հայտարարեց «Հարավային հոս­ք» գազատարի նախագծի դադարեցման մասին, ադրբեջանական մամուլը նմանատիպ վերտառություններով հոդվածներ էր տպագորւմ.

«Անպիտան «Հարավային հոսք­ը» ադրբեջանական գազի մրցակից այլեւս չի լին­ի», «Ադրբեջանական գազի մրցակիցը փոխում է ցուցանակ­ը», «Խողովակ, որ Ռուսաստանից բացի ոչ ոքի պետք չէր» եւն: Ադրբեջանական կայքերից մեկում փորձագետների խոսքերի մի ամբողջ ծաղկաքաղ է տպագրվել անգամ այն մասին, թե հիմա ինչ հրաշքներ է գործելու այլեւս անմրցակից թյուրքական երկնագույն վառելիքը:

Որ «Հարավային հոս­ք»-ն անպիտան ծրագիր չէ, դա Ադրբեջանը լավ գիտի, բայց որ, այս նախագիծը Ռուսաստանը ստեղծեց «Նաբուկո»-ի դեմն առնելու եւ Եվրոպային իրենից էներգետիկ կախվածության մեջ պահելու համար, դա էլ փաստ է, եւ ի դեպ, Ռուսաստանը դա արեց հենց Ադրբեջանի համաձայնությամբ: Հիմա Ադրբեջանն իբր ուրախանում է ռուսական գազային նախագծի տապալումով, երբ Պուտինն Աթաթուրքի դամբարանից էր դուրս եկել մեկ օր առաջ: Այնպես որ, ռուսն ու թուրքը մշտապես այն վիճակում են, ինչ ասված է ենթավերնագրում:

Մոտ 900 կմ երկարությամբ այն գազամուղը, որ Նովոռոսիյսկից Սեւ ծովի հատակով պիտի ձգվեր դեպի Բուլղարիայի Վառնա նավահանգիստ ու երկնագույն վառելիք տար Եվրոպային, կես ճամփին մնաց: Երբ այս նախագիծը ծնվեց, որ ստացավ «Հարավային հոս­ք» անվանումը, որպես նախաձեռնողներ հանդես եկան Ռուսաստանը եւ Իտալիան։ ազամուղով« որի ծովային հատվածի թողունակությունը կազմում է տարեկան 63 մլրդ խմ, արդեն 2015թ. պետք է արտահանվեր Եվրոպային ռուսաստանյան գազի մատակարարումների ընդհանուր ծավալի մոտ 35 տոկոսը։ Երբ այս նախագիծը ծնվեց, աշխարհի մամուլն ու փորձագետները երկար ժամանակ քննարկեցին դրա՝ «Նաբուկո»-ին մրցակից լինելու հանգամանքը (ժամանակին իմ բոլոր դիտարկումներն ու կանխատեսումները՝ տպագրված «Հայաստանի Հանրապետությու­ն» օրաթերթում, իրականություն դարձան): «Նաբուկո»-ի «մարելուց» հետո «Հարավային հոս­ք»-ի առջեւ լույս բացվեց: Բայց եղավ անսպասելին եւ… հիմա արդեն բուռն քննարկումներն այլ տիրույթում են՝ Ռուսաստանը հրաժարվեց «Հարավային հոս­ք»-ի շինարարությունից:

Continue reading →

Ռուսաստանն ու Թուրքիան չեն զարգացնելու էներգետիկայի ոլորտում համագործակցությունը. Ռուսաստանը պարզապես բյուջեից միջոցներ կծախսի լրացուցիչ խողովակների անցկացման համար: Այս մասին NEWS.am-ի թղթակցի հետ զրույցում հայտարարեց ռուսաստանցի տնտեսագետ Կոնստանտին Սոնինը՝ մեկնաբանելով «Հարավային հոս­ք»-ի շինարարությանը մասնակցելուց Մոսկվայի հրաժարվելու մասին որոշումը:

Իրականում, նրա խոսքով, գոյություն ունեն փոքրաթիվ մարդիկ« ովքեր խոշոր շինարարության շահառուներն են: «Հարավային հոս­ք»-ի շինարարության համար« ըստ տնտեսագետի« 5 մլրդ դոլար է ծախսվել:

«Դա ռուսական շինարարական ընկերությունների համար հաջողություն էր, հիմա, կարծես, հերթական անիմաստ շինարարությունն է, բայց նրանց համար դա հսկայական շահույթ է: Դրանում որեւէ այլ իմաստ չկա»,- ընդգծեց Կոնստանտին Սոնինը:

Անդրադառնալով հարցին, արդյո՞ք Ռուսաստանն ու Թուրքիան զարգացնելու են այդ ոլորտում համագործակցությունը« տնտեսագետը հավաստեց. «Նրանք չեն զարգացնելու համագործակցությունը: Պարզապես Ռուսաստանը բյուջեից գումար է ծախսելու՝ նոր խողովակներ անցկացնելու համա­ր»:

Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի նախագահներ Վլադիմիր Պուտինի եւ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի դեկտեմբերի 1-ի բանակցությունների արդյունքներով Ռուսաստանը հրաժարվեց «Հարավային հոս­ք»-ի շինարարությանը մասնակցությունից:

Continue reading →

Հայկական խոհանոց – (Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028) – (ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր)

Խոհանոցը ազգի մշակույթի կարեւորագույն հիմքերից է: Տե՛րը լինենք մեր պատմության:

– Դդումը՝ սպիտակ թանձրուկով

Բաղադրությունը – Դդում – 1 կգ, յուղ – 200 գ, ալյուր – 100 գ, կաթ – 1 լ, մեղր, աղ:

Պատրաստման եղանակը – Դդումը լվանալ, կեղեւազրկել, միջուկից մաքրել, կտրատել 10-15 սմ քառակուսիների չափով, շոգեխաշել: Հալած յուղը տաքացնել, ավելացնել ալյուրը, բովել այնքան, որ դառնա ոսկեգույն:

Ավելացնել եռացրած կաթը այնքան, որ դառնա թթվասերի նման զանգված: Հարիչով հարել, դնել դանդաղ կրակին, հենց սկսի բլթբլթալ, կրակի վրայից վերցնել: Հետո եփած դդումը լցնել արդեն պատրաստի այս թանձրուկի մեջ, ավելացնել մի քիչ մեղր, աղ եւ նորից դնել մարմանդ կրակին՝ 8-10 րոպե:

Կարելի է մատուցել ինչպես տաք, այնպես էլ սառը վիճակում: Անու՛շ լինի

Գծին հետեւող եւ իրեր դասակարգող ռոբոտները

«Երեւան Էքսպ­ո» կենտրոնում կայացավ «Գծին հետեւող եւ իրեր դասակարգող ռոբո­տ» մրցույթի եզրափակիչ փուլը: Մրցույթին մասնակցում էր 11 թիմ, որոնք հիմնականում կարողացել էին լուծել առաջադրված խնդիրները: Մրցույթի ժյուրիի գնահատմամբ, 1-ին տեղը կիսել են Երեւանից IRC եւ Հայաստանի պետական ճարտարագիտական համալսարանի Գյումրիի մասնաճյուղի Digital Cloud թիմերը:

Այս թիմերի յուրօրինակ տեխնիկական լուծումներով նախագծած եւ ծրագրավորած ռոբոտները անսխալ կատարել են տրված առաջադրանքը՝ հավաքելով հնարավոր առավելագույն միավորները:

Digital Cloud թիմը ԴիջիԹեք Էքսպո 2014-ի շրջանակներում անցկացված «ԷկոՌոբոտ» մրցույթի հաղթողն է, իսկ IRC թիմը ձեւավորվել է նույն՝ Robofest-ի այցելուներից: Մրցույթի նախնական փուլերում ներկայացնելով միայն ծրագրային առաջարկությունը՝ թիմին տրամադրվել են ծրագրին համապատասխան ռոբոտի դետալներ:

Continue reading →

Որեւէ գործ նախաձեռնելն արդեն իսկ գործ է, իսկ գործն ընթացք է, այն սկսելն էլ՝ գործողություն, որը պետք է ապահովագրել ընթացիկ, հեռանկարային ու լրացուցիչ ծրագրերով: Կապ չունի՝ գործն անձնական է, թե ընդհանրական, հաջողելու պայմանները նույնն են: Առավել եւս, եթե նախաձեռնվածն ազգային գործ է, պետք է ապահովագրել բոլոր վայրիվերումներից: Այս դեպքում՝ ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին: Հայ արիական կենսադրույթները նաեւ այս խնդրին են անդրադարձել՝ ասելով՝ հավատա՜ եւ գործիր՝ մշտապես ունենալով քո լրացուցիչ տարբերակը: Ինչպես նշվեց, հատկապես ազգային գործերում պետք է առավելագույնս զգոն լինել, քանի որ այդ դեպքում «ազգային ես»-ը «հայկական մենք»-ի արժեք ունի եւ պատասխանատվության առավելագույն չափանիշ:

Այստեղ հայ արիական կենսադրույթներն ասում են՝ պայքարը կյանք է եւ այն ներդաշնակորեն պետք է ներառի ինչպես ուժ ու վճռականություն, այնպես էլ՝ սեր ու քնքշանք: Չի կարելի ազգային գործը բռնությամբ իրականացնել, քանզի դա վերացնում է ազգայինի ու ապազգայինի սահմանները եւ հաճախ նույնականացնում է դրանք: Այսպես նույնական են երեւում ոչ միայն ազգայինն ու միջազգայինը, այլեւ՝ ազգայնականությունն ու ազգայնամոլությունը (նացիոնալիզմ եւ շովինիզմ): Երբ ուժը գործում է առանց սիրո դրսեւորման, այն ձեռք է բերում բիրտ որակներ, ինչպես ներկա աշխարհակարգի դեպքում է: Իսկ ազգին պետք է վերաբերվել ինչպես գերագույն ծնողին, ում զավակն ես, ում պաշտպանելու համար պետք է ուժ ու վճռականություն դրսեւորես: Ազգի դեպքում նաեւ մյուս ծայրը կա՝ ապագա սերունդների իմաստով, այս դեպքում ազգին պիտի վերաբերվես ինչպես զավակներիդ, որոնց նկատմամբ սեր ու քնքշանք է պետք: Սա է հայ արիական կենսադրույթների բնակարգային տրամաբանությունը: Այսինքն՝ հիշի՛ր, որ կարողանաս ապրել եւ ապրիր այնպես, որ քեզ հիշեն:

Վերոհիշյալ բոլոր տեսակի գործերը պետք է սկսել մաքուր տեղից, հասկանալով որ այս աշխարհում գրեթե չի մնացել մաքուր տեղ… Բայց գործի նախնական մտահաղացումը եւ առաջին քայլերը պետք է սկսել մաքուր, նոր բացած էջից: Կյանքը գործունեության ասպարեզ է եւ այն տրված է սահմանափակ ժամանակով (հետո կգա հոգու երկնային կյանքը): Ընտրի՛ր ինչ որ բան եւ այն անվանի՛ր սկիզբ, այնուհետեւ գիտակցի՛ր հետագա յուրաքանչյուր գործողությունդ: Եղի՛ր բնական.- բնական է այն, ինչը մաքուր եւ արարչական է.- ասում են հայ արիականները,- ճանաչի՛ր ազգիդ պատմությունը, հավատն ու մշակույթը, պաշտպանի՛ր նրա լեզուն ու բարոյական օրենքները, եղի՛ր հպարտ՝ հայ լինելուդ համար:

Շարունակելով մեր կենսական դրույթների մեկնությունը՝ նշեմ, որ կյանքը ինչպես արարման, այնպես էլ քայքայման դանդաղ գործընթաց է ծննդի եւ մահվան միջեւ, ինչ որ այդ պահին անում ես, հնարավոր է՝ քո վերջին արարքն է: Միշտ ոգեղեն պահի՛ր հպարտությունդ եւ համեստությունդ՝ այն ամբարտավանության ու մեծամտության չվերածելու համար: Ոգուդ զարգացումը ներդաշնակի՛ր Ցեղիդ հավիտենության ապահովման հետ եւ կհասնես Բացարձակին ու Հավերժին, կմերձենաս Արարչին. դա՜ է մեր Ցեղի Առաքելությունը:

Հաճախ հայ մարդը սկսում է մի ազգային գործ, որը կարճ ժամանակ անց վերածվում է ոչ հայկական գործընթացի: Բայց մարդը իրապես տրամադրված էր ազգային գործ անելու: Ուրեմն ի՞նչ է լինում, որ հակառակն է ստացվում: Մարդը հայ է, հայի ծնողներ ունի եւ հայուհու հետ ընտանիք է կազմել, ունի հայ երեխաներ, ապրում է Հայաստանում եւ հայանպաստ գործ է սկսել…

Continue reading →

Ակնհայտ է, որ Բնական առումով մարդը հեռացել է Համատիեզերական Համակարգից եւ իր նյութախեղդ կյանքով մեկուսացել ու դարձել է անԲնական ու անՀոգեկերտ: ԱՍՏՎԱԾԱՄԵՐԺ… ԱՐԱՐՉԱԴԱՎ…

Դարձի գալու միակ ձեւը տեսակի տիեզերատուր որակներով աստվածայինին եւ այդպես՝ արարչականին հասնելն է…

Աղավաղումներն ու խեղաթյուրումները մարդկությանը հեռացրին իրականությունից, իսկ հայերին (նաեւ՝ արիացիներին) մասնավորապես՝ իրենց Բնությունից եւ Էությունից: Մեր ճշմարիտ դարձի ճանապարհը նույնպես մեկն է՝ մեզանում վերականգնե՛նք հայոց հավատը, ըստ այդմ՝ Արարչական Տիեզերակարգը, ապահովե՛նք Հայ Աստվածների վերադարձը, ըստ այդմ՝ հայ աստվածամարդկանց զորությունն ու ինքնությունը… Այսինքն՝ սա դարձ է դեպի նախնական Ակունք-Արմատները:

Հայ Արիական Միաբանությունը փորձեց Երեւանում կառուցել Արիական Մայր Տաճար, որ կդառնար այս ամենի հավաքական հավաստումը, նաեւ հայոց հավատի միջազգայնացման առհավատչյան: Իսկ հավաքական հավաստումը երբեք անարձագանք չի մնում Տիեզերքում… Սակայն հանգանակության չափը համարժեք չեղավ մեր ձգտումներին, չնայած մեր ձայնը լսելի եղավ Տիեզերքին…

Շատերը նախընտրում են «անձնական եկեղեցի» կամ «ընտանեկան խաչքար» կառուցել եւ այդտեղից ուղիղ դրախտ գնալ, երբ ժամանակը գա… Սակայն հավատա-փոխ եւ հավատա-փող բառերը նույնական են ու փողը (շահը) բացառապես դժոխքի ճանապարհն է սպասարկում… Պարզապես սա գիտենալ եւ ընկալել է պետք, որից զուրկ են հավատափոխ-հավատափող եղածները: Պարզապես հավատ ունենալ է պետք: Իսկ սրբազան գործերին մասնակցում են ինչպես նյութական միջոցներով, այնպես էլ մտավոր ու հոգեւոր առումով:

Այսօր հավատի խնդիրը առաջնային է կրկին, քանզի ինչպես պատերազմները, այնպես էլ մարդկության համահարթեցումը՝ ի վերջո հանգեցնում են կրոնական ռազմական հակամարտության եւ մեկհավատքային (որը անհավատությունն է) մեկ ազգ-մարդկության առաջացմանը, ինչը կհանգեցնի ազգերի, ապա՝ մարդկության կործանմանը: Համաշխարհային քաղաքականությունը եւս խարսխված է հավատին, ինչը դրսեւորվում է այս կամ այն կրոնի քաղաքակրթական պատկերացումների շրջանակներում:

Օրինակ՝ եվրոպական ու ամերիկյան ժողովրդավար-քրիստոնեական պատերը բախվում են ասիականն ու աֆրիկյան միապետական-մահմեդական պատերին եւ մարդու հավատն առ Աստված՝ վերափոխվում է Աստծո հավատով՝ առ մարդակերության… Այս մարդակերությունն էլ աշխարհի գաղտնի կառավարության «սնունդն է», առանց որի համաշխարհային մութ ուժերը շնչահեղձ կլինեն:

Continue reading →

Միջազգային կազմակերպությունները Կարմիր խաչի գլխավորությամբ «անզոր» եղան ադրբեջանական հոխորտանքների դեմ: ԱՄՆ-ն, ՌԴ-ն ու եվրոպական երկրները խեղկատակի տպավորություն թողեցին՝ քանզի չկարողացան «համոզել» Բաքվին, որ ադրբեջանական սադրանքի զոհ դարձած հայ օդաչուների դիերը հանձնվեն հարազատներին:

Այս «անզորներից» էլ դեռ պահանջում էինք պատժել Ադրբեջանին՝ բոլոր միջազգային պայմանավորվածությունները խախտելու համար:

Հայ օդաչուների տարհանման գործողությունն իրականացրեց մեր հատուկ նշանակության ջոկատայիններից կազմված 4 հոգանոց հայորդիների խումբը։ «Գործողության ընթացքում օգտագործվել է 3 տեսակի օդային սարք, որից մեկն առաջին անգամ է գործածվել մեր գործողությունների ժամանակ»,- հայտնել է քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանը՝ անդրադառնալով ԼՂՀ զինված ուժերի կողմից իրականացված հատուկ նշանակության գործողությանը:

Նա նշել է, որ շատ լավ մշակված գործողություն են իրականացրել հատուկջոկատայինները. «Մեծ ծավալի աշխատանք է տարվել: Տեղյակ եմ, որ նախ իրականացվել է տարածքի հիանալի հետազոտություն, բացահայտվել են թշնամու դիրքերը, ծուղակները, մարդկանց քանակը, զինվածության աստիճանը: Ականազերծել են տարածքներ, որ կարողանան մոտենալ ուղղաթիռին: Գործողությունը նախապատրաստվել է, նոյեմբերի 20-ից սկսած շարունակաբար իրականացրել են ու փայլուն արդյունք ստացել: Առաջնագծում կանգնած տղաներն ապահովել են 4 հատուկջոկատայինների գործողությունների հաջողությունը»: Պարզ է, որ ավելի մանրամասն տեղեկատվությանը տիրապետում է միայն պաշտպանության նախարարությունը: Իսկ քաղաքագետի խոսքով, բուն գործողության ընթացքում հակառակորդի կողմից եղել է 5-7զոհ, հատկապես այն ծուղակի անձնակազմը, որ պետք է դիմավորեր հատուկջոկատայիններին:

Հիշեցնենք, որ Ադրբեջանի ԶՈւ կողմից հայկական ուղղաթիռը խոցվել էր նոյեմբերի 12-ին: Ինչպես միշտ՝ ԵԱՀԿ ՄԽ եռանախագահ երկրները եւ շահագրգիռ այլ երկրների ղեկավարները, միջազգային կառույցների պատասխանատուները հանդես եկան արդեն զզվանք առաջացնող երկակի չափորոշիչներով լցոնված հայտարարություններով: Նորից մեղավորին ու կորոււստ ունեցողին միեւնույն նժարի վրա դնելով՝ կոչ արեցին պահպանել զինադադարը…

Continue reading →

Ադրբեջանի զինված ուժերի կողմից ուսումնա-մարզական թռիչք կատարող Արցախի ՊԲ ուղղաթիռի խոցումը դատապարտող ՀՀ ԱԳՆ հայտարարությունը շրջանառվել է որպես ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի եւ Անվտանգության խորհրդի պաշտոնական փաստաթուղթ:

Մասնավորապես ասված է. «Խստորեն դատապարտում ենք ուսումնավարժական թռիչք իրականացնող Լեռնային Ղարաբաղի Պաշտպանության բանակի ՄԻ-24 ուղղաթիռի խոցումը ադրբեջանական զինված ուժերի կողմից: Հիմնախնդրի կարգավորմանն ուղղված յուրաքանչյուր բարձր մակարդակի հանդիպումից առաջ եւ հետո Բաքուն նորանոր սադրանքների է գնում՝ խափանելու համար բանակցային գործընթացը« Հայաստանի եւ միջազգային հանրության ջանքերն՝ ուղղված հակամարտության բացառապես խաղաղ հանգուցալուծմանը։ Ադրբեջանական կողմը կոպտորեն ոտնահարում է վերջին գագաթաժողովներին հիմնախնդրի խաղաղ կարգավորման վերաբերյալ ձեռք բերված պայմանավորվածությունները»։

Նման հանցավոր սադրանքը ցույց է տալիս, որ Բաքուն ոչ միայն արհամարում է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների, միջազգային հանրության կոչերն ուժի չկիրառման, հրադադարի ամրապնդման, վստահության միջոցների իրականացման մասին, այլեւ գործում է հակառակ դրանց՝ կրելով իրավիճակի սրման ամբողջ պատասխանատվությունը: Իսկ իրավիճակը կարող է սրվել նաեւ հայկական զինուժի պատասխան հարվածից, որից այդքան վախենում են միջազգային միջնորդ ուժերը: Սակայն համառորեն մնում են իրենց դիրքորոշմանը եւ յուրաքանչյուր ադրբեջանական սադրանքից հետո միապաղաղ կոչեր են հղում երկու կողմերին:

Բաքուն հասկանում է, որ հայկական հատուկջոկատայինների գործողությունից հետո, ադրբեջանական բանակի չգոյ վարկը ընդհանրապես կորավ, ինչն անհանգստացրել է ինչպես ադրբեջանցիներին, այնպես էլ՝ թուրքերին: Հիշեցնենք՝ հայ հատուկջոկատայինները 4 հոգով կարողացան վնասազերծել ծուղակ պատրաստած ադրբեջանցի զինվորներին 5-7 հոգի եւ բերեցին իրենց հետ 3 հայ օդաչուներից մեկի դին, երկուսի՝ այրված մարմնինների մասունքները, ինչպեսեւ ուղղաթիռի որոշ կարեւոր մասեր: Մեր կողմից կորուստներ չեն եղել:

Սա մի հրաշալի ռազմական գործողություն էր, որը ոչ միայն թույլ տվեց զոհված հայ զինվորներին բերել հայրենիք, պատվով թաղել «Եռաբլուր»-ում, այլեւ՝ հակառակորդին եւ նրա հովանավոր ուժերին հասկացրեց, որ հայկական բանակը ցանկացած պահի կարող է իրականացնել ցանկացած մարտական գործողություն:

Ադրբեջանի նախագահը, ով հայկական կողմի ռազմաշունչ արձագանքներից արդեն վախեցել եւ դիմել էր ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինին, որ հանդարտեցնի հայերին, այս գործողությունից հետո ոչ միայն ասելիք չունի իր ժողովրդին, այլեւ աշխարհին: Այն ռազմական հսկայական ծախսերը, որ կատարում է Ադրբեջանը, որեւէ կերպ չեն անդրադառնում բանակի մարտունակությանն ու պատրաստվածությանը: Իսկ զանգվածային ոչնչացման զենքեր գնելով, ադրբեջանական կողմը հստակ գիտակցում է, որ նույն բանն անում են նաեւ հայերը, ինչը եւս նպաստում է ադրբեջանական զինուժի հոգեբանության անկմանը: Continue reading →