http://www.hayary.org/wph/?p=3448  (կարդալ ամբողջը) – Շատ քրիստոնյա հայ հոգեւորականներ իրենց պահվածքով ապացուցում են, որ նրենց համար կարեւորը եւ առաջնայինը կրոնն է, այլ ոչ թե հարազատ արյունը: Կրոնները մարդուն դիմազրկում են, դարձնում ստրուկ, ուրացող: Եվ առաջնային է դառնում ոչ թե ազգությունը, այլ՝ կրոնը: Հայը դառնում է ոչ թե հայ քրիստոնյա, այլ՝ քրիստոնյա հայ: Կրոնները լվանում են մարդկանց ուղեղներն այն աստիճանի, որ այունակիցները հրաժարվում են միմյանցից, որովհետեւ նույն եկեղեցու հետեւորդ չեն… Հայը ազգատեսակ եւ մարդատեսակ է, ով ունի ծագում, ինքնություն, հավատ եւ հայրենիք-բնօրրան: Եվ այդ հայը կարող է ծնել գաղափարներ, մշակութային արժեքներ, կրոններ կամ այլ բան, բայց թվարկյալները չեն կարող ծնել ազգ: Ասենք՝ կրոնը, այն էլ օտարադավան, չի՛ կարող հայ ծնել (անգամ՝ օծել), քանզի հայ տեսակը գենետիկ երեւույթ է եւ տիեզերածին է…

http://www.hayary.org/wph/?p=3450  (կարդալ ամբողջը) – Եկեղեցական շատ տոներ ու ծեսեր կառուցվել են արիադավան-հեթանոսական տոների ու ծեսերի հիմքով (ինչպես եկեղեցիները՝ հայ հեթանոսական տաճարների հիմքի վրա): Անգամ նշվում են հենց ա՛յն օրերին, որ նշել են արիադավան հայերը: Հասկացեկ են, որ այդ օրերը տիեզերահաղորդ են եւ բաց են ՏԻԵԶԵՐՔԻ ՎԵՐԻՆ ԴԱՐՊԱՍՆԵՐԸ…

http://www.hayary.org/wph/?p=3451 (կարդալ ամբողջը) – Իշխանավորների ու եկեղեցականների մեծ մասը զբաղված են ձեւական կրոնապաշտությամբ, մինչդեռ Հայաստանին սպառնում է պետականության կորուստը: Համաշխարհային կրոններն ապրում են իրենց հոգեվարքը, բայց դա չի նշանակում, որ պետք է խաղարկել այդ փաստը, մենք պիտի պատրաստ լինենք դիմակայելու ներխուժումներին, եւ երբ ժամանակը գա՝ սահուն անցումով ապահովենք Հայոց Հավատի վերադարձը…

http://www.hayary.org/wph/?p=3449  (կարդալ ամբողջը) – Ժամանակին խառնիխուռն մի ընթացք էլ ապրեց հեթանոսությունը, երբ արիական հզոր միասնական հավատքը մասնատվեց առանձին ազգային հավատների: Ժամանակի հետ էլ ազգային հավատները շեղվելով ուղղուց՝ վերածվեցին կռապաշտության: Այստեղ է, որ մենք ասում ենք կա ինչպես նախաքրիստոնեական ժամանակահատված՝ հեթանոսական շրջան, որ արդեն գործում էին առանձնացած ազգային հավատները (շուրջ 3-4 հազար տարի) եւ նախահեթանոսական ժամանակահատված, երբ գործում էր միասնական արիական հավատը: Այս ժամանակագատվածը պետք չէ խառնել հայ-հունա-պարսկա-հնդկա-հրեա-եգիպտականը հեթանոսական շրջանի հետ…

This entry was posted in Հ.Ա.Մ.. Bookmark the permalink.