Դեկտեմբերի 22-ին հայ արիադավանները՝ հեթանոսները, հերթական անգամ հավաքվեցին Գառնո տաճարում: Այդ օրը հայ-արիները նշում են Տիեզերական կարեւոր տոներից՝ Ձմեռային Արեւադարձի եւ Հայոց Արդարադատության Աստված Միհրի ծննդյան օրը:

Գառնո արիական տաճարն իրապես արեւավառ էր ձմռան այդ օրը եւ տոնական հանդեսի մասնակիցները՝ Հայ Արիական միաբանության եւ Հայ ազգայնականների համախմբման անդամները, մեծ նվիրումով մասնակցեցին օրվա խորհրդի ծիսական, ազգային եւ տոնական արարողություններին:

Հայ արիները, հայ ազգայնականները գինեձոնով փառաբանեցին Միհր Աստծուն, Հայ Աստվածներին, Տիեզերքի Արարչին եւ երգեցին Արեւագալը…

ՀԱՄ-ը ստեղծվել է 1993թ., ՀՀ Աբովյան քաղաքում, դեկտեմբերի 15-ին: Այժմ կառույցներ ունի ՀՀ բոլոր մարզերում, մայրաքաղաքում եւ սփյուռքում (ԱՄՆ, ՌԴ, Վրաստան եւ այլն), Ջավախքում եւ Արցախում:

Շնորհավորում  ենք Հայ Արիական Միաբանության հերթական հոբելյանը եւ մաղթում ազգանվեր գործեր ու հաղթանակներ:

1. ԱՊՀ-ն ի վերջո կպատասխանի՞ ՎՈւԱՄ-ին
2. Բարոյականացնե՛նք հեռուստաեթերը – ՀԱՄ ,,Ոգու պահապաններ,, ուսանողական եւ երիտասարդական կառույցի հայտարարությունը 
3. Համ էլ կապրեն Համասեռաշենում…
4. «Իսրայել»-ը հիմնված Է ստի վրա
5. Հարյուր օրենք` «Թալմուդ»-ից (Շուլխան Արուխ)
6. Մշտական զգուշություն` մշտական դավաճանությունից
7. Մի կտոր չոր հաց, էն էլ հրեն հա, երկնքից կախված
8. Մեր փոստից. ամենայն պարզությամբ
9. Թուրքական պատմակեղծարարության տարածումը ՀՀ-ում
10. Հիշեցնող հուշաքարեր
11. Սպորտային լուրեր

Մինչ օրս «Իսրայել»-ի պատմության դասագրքերում նոյեմբերի 29-ը նշվում է անկախության ձեռք բերման ամենակարեւոր թվական: 62 տարի առաջ այդ օրը, ՄԱԿ-ի 181 հոդվածի վավերացմամբ, հրեաները իրավունք ունեցան Պաղեստինում հիմնելու իրենց «հայրենիք»-ը, այսպես կոչված Իսրայելը……
Հնուց մեզ փոխանցված է այն միտքը, որ ի վերջո ճշմարտությունը ի հայտ է գալու, գերակշռելու է ստին եւ հաղթելու է: Սակայն շատ անգամներ ճշմարտությունը մնում է մթի մեջ, երբ իրար հակասող անճշմարտություններ կրկնվում են անդադար: Վերջին շրջանի աշխարհի պատմությունը ցույց է տալիս, որ այդ ոճի կիրառումը վտանգում է մարդկային քաղաքակրթությունը, եւ այդ ոճի շարունակությունը ի վերջո սպառնալու է մարդկության բնականոն զարգացմանն ու գոյատեւմանը:  

Ընթերցողիս թերեւս ծանոթ կլինի իրավիճակը, երբ մարդիկ հանրակառքում (ավտոբուս) տրտունջներով գրեթե ծանոթանում են միմյանց: Նրանք կյանքից դժգոհում են գրեթե նույն խոսքերով եւ դժգոհ մնալու հաստատակամությամբ:
1996 թե 97թ. ընկերոջս հետ Երեւանից Աբովյան էինք գնում: Դաժան կյանքի օրինակներով, ուղեւորների՝ մեկը մյուսին զարմացնելու ջանքերում բոլորից առաջ անցավ Աբովյանի գյուղերից մեկի մի բնակչուհի, ով սկսեց բղավել. «Ժողովուրդ, բա գիտե՞ք, մեր գյուղում սովից մարդ ա մեռել:
Ուղեւորները դրան արձագանքեցին վրդովված բվվոցով, եւ գլխի դրական տմբտմբոցով ըմբռնողություն արտահայտեցին: Սակայն, հանրակառքի հերոսուհին փառքը երկար չվայելեց: