Հարեւանացավություն՝ մինչեւ Սեւանա լճի ափերը

Մեր շատ իշխանավորներ ու նաեւ ընդդիմադիրներ, երեւի թե մեր հարեւանների մասին ավելի շատ են մտածում, քան սեփական ազգի: Նրանց մի մասին հարեւանների հետ լավ լինելը պետք է իրենց դրամա-տնտեսական գործերն առաջ տանելու, շահույթ ստանալու համար, մի մասին էլ դա պետք է, որպեսզի դրսի ուժերը գնահատեն ու սիրեն իրենց եւ աջակցեն կանաչ $-ով ու այլ բաներով: Մի մասն էլ «քաղաքակրթվել» է ու պատրաստ է մեռնել հանուն համապարփակեցման……

Թուրքահպատակ՝ ինչպես Օստապ Բենդերի հա՞յրը

Մի պահ կարծես թե իշխանությունների ազգասիրական պատկերացումները «զարթնեցին», եւ թուրքական անորակ ապրանքների դեմ որոշակի քարոզարշավ սկսվեց: Այդ գործին լծվեցին նաեւ մամուլի մի շարք միջոցներ: Սակայն, ինչպես բոլոր խնդիրներում, այս հարցում էլ հետեւողականություն չեղավ: Այսրոպեական շահն ու քաղաքական ինչ-ինչ հանգամանքներն են թելադրում նման ազգասիրական դրսեւորումները:

Պահանջվում է սոցքարտ

Հրահանգով, այլ ոչ թե օրենքով

Մարդու համարակալման վտանգավորությունը ազգային եւ պետական անվտանգության տեսանկյունից

Այս խնդրին կանդրադառնամ ազգային եւ պետական անվտանգության տեսանկյունից: Այսօր ՀՀ–ում առհասարակ բոլոր առումներով բացակայում է պետական եւ ազգային անվտանգության հայեցակարգը, որի հետեւանքով Հայաստանն ու հայությունը զրկված են ինքնապաշտպանական անհրաժեշտ զորեղ համակարգից: ՀՀ սոցապնախարարը հրապարակային ելույթներում վստահեցնում էր, թե սոցիալական ապահովության քարտը վտանգ չի ներկայացնում, քանի որ մարդու համարակալում չէ, այլ սոցիալական ոլորտի բարեկարգում: Սակայն, հետո պարզվեց, որ ինչ-որ նա ասել է, ս ուտ է ու ազգին խաբելու միտում է հետապնդել: Նպատա՞կը: Վստահաբար ենք ասում՝ միմիայն փող աշխատելը: Ավելի ճիշտ՝ լափելը, քանզի վաճառքի հանվեց ազգը: Նրան «հավատացին» թե՛ դաշնակցական կուսակիցները, թե՛ նախարարներն ու պատգամավորները, եւ ՀՀ քաղաքացիների անհատական տվյալները դարձավ համաշխարհային գաղտնի կառավարության սեփականությունը: Ազգից խոսացողները «30 արծաթով» վաճառեցին ազգը……

Թիվ 85-86-87 – հ. 05-06-07

Թիվ 83-84 – հ. 03-04

Տրամադրել է «Լուսանցք»-ը:

Աֆրիկյան ժանտախտն էլ դեռ վերջը չէ

Մի օր բոլորս կհասկանանք, թե ինչու եւ ինչպես է մարդկության մի հսկայական հատված (էլ չենք ասում կենդանական աշխարհը) վերածվել «փորձարկվող ճագարների» եւ ում համար է դա արվում……

Վերջերս համաշխարհային ԶԼՄ-ները (նաեւ հայաստանյան) առավել հանգամանալից եւ հաճախակի են անդրադառնում Հայոց ցեղասպանությանը: Հետաքրքիր է, որ այս հարցում թուրքական ժխտողականությունը սկսում է բումերանգի պես հարվածել հենց Հայոց ցեղասպանությունը չճանաչողներին: Այս հանգամանքը լրջորեն մտահոգել է թուրք եւ այլազգի ցեղասպանամերժներին:

Հատկապես հետաքրքրության է արժանի Իսրայելի եւ հրեական տարաբնույթ կազմակերպությունների աշխուժացումը, քանզի հիմնականում այս պետությունը եւ ԱՄՆ-ի հրեական լոբբին են խոչնդոտում ԱՄՆ-ում Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանն ու դատապարտմանը: Սակայն, այս հարցում կարծես թե «ճաք» է առաջանում: Եթե Իսրայելի իշխանությունները մնում են նույն մերժողական տեսակետին, ապա հրեական որոշ համայնքներ, կազմակերպություններ ու անհատ գործիչներ սկսել են հակադիր կարծիքներ արտահայտել: Դիցուկ՝ օրերս, «Ընդդեմ վարկաբեկման միություն» հրեական ազդեցիկ կազմակերպության տնօրեն Աբրահամ Ֆոքսմանը հայտարարություն է արել, որով հաստատել է Հայող ցեղասպանության իսկությունը: Բայց Իսրայելի եւ Թուրքիայի (հավանաբար նաեւ՝ ԱՄՆ-ի) իշխանություների ճնշման ներքո, մի քանի օր անց փոխել է իր արած հայտարարության երանգը՝ ասելով, որ Հայող ցեղասպանության ճանաչման հարցը բարձրացրել է, որպեսզի՝ «հայերն ու թուրքերը մեկ սեղանի շուրջ նստեն՝ իրենց ընդհանուր պատմության վերաբերյալ ունեցած տարաձայնությունները հաղթահարելու համար…»: Այս հրեական կազմակերպության ղեկավարը «հավատում է», որ «բազմաթիվ ականավոր պատմաբաններ, մարդու իրավունքների ակտիվիստներ եւ համաշխարհային լիդերներ կան, ովքեր պատրաստակամ են իրենց գիտելիքներն ու փորձը նվիրաբերել այս գործին…», օրինակ է բերում նաեւ 50 Նոբելյան մրցանակակիրների կոչը Հայաստանի եւ Թուրքիայի իշխանություններին…

       Օրերս Կեսարիայում Թուրքիայի պատմական ընկերության նախագահ Յուսուֆ Հալաչօղլուի՝ «Քրդերն ունեն թուրքմենական, իսկ քուրդ ալավիները՝ հայկական ծագում, TIKKO-ի եւ PKK-ի պես ահաբեկչական կազմակերպությունների շարքերում, ովքեր ձգտում են մասնատել երկիրը, մեծ թիվ են կազմում քրդացած հայերը» հայտարարությունը մեծ արձագանքի ու հակազդեցության է արժանացել: Բազմաթիվ թուրք մտավորականներ, հասարակական եւ քաղաքական գործիչներ իրենց երկրի վարչապետից պահանջել էին պաշտոնազրկել պատմաբանին:
     Այս հայտարարությունը միանշանակ չի ընկալվել նաեւ աշխարհի պատմագիտական շրջանակներում, այդ թվում եւ՝ Հայաստանի: 
     

       Օգոստոսի 23-ին կայացավ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ Մեթյու Բրայզայի եւ թրքուհի Զեյնո Բարանի ամուսնական արարողությունը: Հայ Արիական Միաբանությունը համոզված է, որ այս ամուսնությունը քաղաքական նպատակներ է հետապնդելու, որովհետեւ Բարանը պատահական աղջնակ չէ (ավելին, որոշ շրջանակներում նա արդեն համարվում է «հրեական Եսթեր թագուհի»), ում հանկարծ սիրահարվել է հրեական արմատներ ունեցող Բրայզան: Սա դասական թուրք-հրեական «համագործակցություն» է: Հայտնի է, որ Բարանը ԱՄՆ Հադսոնի ինստիտուտում է աշխատում՝ ղեկավարելով այս կառույցի եվրասիական ծրագրերը: Ավելին՝ մասնագիտացած է Կովկասի ու, հատկապես, հենց էներգետիկական քաղաքականության խնդիրներում: Ադրբեջանին էլ վերաբերող նրա վերլուծությունները ամերիկյան մամուլում տպագրվում են, ու դրանց ուղղվածությունն էլ պետք է որ պարզ լինի… Քաղաքական ամուսնության առաջին բողբոջները նշմարվում են. ամուսնությունը հենց ստամբուլյան կղզիներից մեկում՝ յուրօրինակ հրավիրատոմսերով, որտեղ բանկային հաշվեհամար է եղել՝ Թուրքիայում սկիզբ առած «ես ուզում եմ սովորել» շարժմանը աջակցելու կոչով…
       Սրանից հետո սպասել, որ Բրայզան թույլ չի տա կնոջը խառնվել ԵԱՀԿ ձեւաչափի «գործերին», մեղմ ասած, անմտություն է:
       Հայ Արիական Միաբանությունը դիմում է ՀՀ իշխանություններին՝ անվստահություն հայտնելու Մեթյու Բրայզային՝ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբում նրա գործունեության շարունակության մասով: Այս ամերիկյան գործիչն այլեւս չի կարող անկողմնակալ համարվել (առանց այդ էլ թրքամետ էր) ու վստահություն ներշնչել: