Մենք Հայ ենք, սակայն մեզ այլոք, շատ հին դարերից Արմեն են կոչում:
Արմեն են կոչել, զի «ար» արմատը մեր խոսքի ծուծքն է եւ նաեւ ուղը:
Արմեն են կոչել եւ այն պատճառով, որ «ար» արմատը մեզ հարեւանող շատ լեզուներով նշանակել է հող:
Արմեն են կոչել` բնորոշելով մեր Բանն ու Բնույթը, քանզի մեր Նախնիք առաջինն էին որպես երկրագործ եւ Երկրի պաշտպան:                                                                                                      
Առաջինն էին մեր ուշիմ Նախնիք, որ Հողից ստացան սնունդ ու աման, դազգահ ու կահ, զենք ու զրահ, զարդ ու զարդատուփ…  

1. Հայկական տեսանկյուն
2. Տարածաշրջանային էներգետիկ ծրագրերը քաղաքական ենթատեքստով են
3. Պաշտպանենք մեր հայրենատիրական առաջին հաղթանակը
4. Նոր ահաբեկչություն Մոսկվայում
5. Թերթերը դեռ չեն թանկանա
6. Արդար վրեժի հաղթանակը
7. Մեր փոստից՝ ամենայն պարզությամբ
8. Առանց գրաքննության
9. Դյուցազնամարտեր
10. Շաբաթվա մարզական կյանքից

«Մարդիկ առավել ատում են ոչ թե իրենց վատություն անողներին, այլ՝ ում իրենք են վատություն արել»:     
                                                                                                                                                  Լ. Ն. Տոլստոյ

Ճապոնացի Սամուրայները կարողանում են դիմացինի վարպետության մասին կարծիք կազմել նրա կեցվածքի եւ քայլվածքի հանդիսավորությունից: Եվ իրենցից զորեղին հարգալից խոնարհվում եւ ողջունում են:                                                                                                                                                                           
Մի անգամ Ճապոնիայից Մոսկվա մրցումների ժամանած կարատեի վարպետները այդպես ողջունել են մի հայի եւ չեն էլ ենթադրել, որ վերջինիս քայլվածքի հանդիսավորության պատճառը ոչ թե վարպետությունն է, այլ նոր գնված կոստյումը:

Հայտնի փաստ է` ազգային լեզուները կրողն են ինչ-ինչ դիցաբանա-արխետիպային, առասպելա-տիեզերաբանական խորհուրդների (իմաստների), որոնց վերհանումը տանում է հեռավոր այն ժամանակները, երբ ազգային լեզուն որպես այդպիսին գոյություն չուներ, այլ կար որպես ընդհանուր ցեղային լեզու, կամ էլ որպես այդ լեզվի բարբառ: Ազգային լեզվի հիմնային-արմատային այդ շերտի վերհանում-պարզաբանումը շատ բան կարող է տալ տվյալ լեզվի, դրա առանձին բաղադրիչների խորքային իմաստները հասկանալու համար:

Բաբելոնյան հակամարտության արձագանքները հստակորեն պահպանվել են աշխարհի հնագույն եգիպտական, աքքադական, հրեական ավանդապատումներում: Այդ հակամարտության մասին մեզ հասած հայկական ավանդազրույցը այսպիսի ավարտ ունի. Ծիրանակիր Հայկ Նահապետն իր լայնալիճ աղեղից արձակած նետով խոցեց Տիտանյանի զրահապատ կուրծքը` վերջ դնելով խավարամտությանը: Հայկի եւ Բելի հակամարտության արժեքավոր ավանդապատումը մատնանշում է տարածաշրջանի կարեւորագույն դեպքերից մեկը եւ ցույց է տալիս, որ Արարչական ճշմարիտ հավատքի, լուսավորչականության եւ տոմարի պահպանության խնդիրը տարածաշրջանում իրականացվել է Հայկազունիների միջոցով: Արաչագործական Գիտելիքների այն համակարգը, որը փոխանցվում էր սերնդե սերունդ, Հայկազունիներին հայտնի է որպես Սրբազան Անշարժ Տոմար: