Արարչական Հայ Արիներ

Արարչական Հայ Արիներ

Խավարի միջից մի լույս երևաց ու փայլատակեց,

Խավարը պայթեց… ցնծագին ոգով դուրս ելան միջից

Հայ Արիները զենք ու զրահով, արիական ոգով պանծալի,

ՈՒ ռազմի դաշտը դարձրին դժողք թշնամու համար:

Իսկ ռազմի դաշտից քիչ հեռու կանգնած, վեհաշուք տեսքով

Նայում էր սարը մեր Արարչական. Հայ Արիներին,

Իր մեծ զորությամբ, Վահագնի բազկով, սարն ուժ էր տալիս

Եվ իր անթաքույց ժպիտը հառում նրանց դեմքերին:

Պայքարն ահեղ էր, մարտ էր շատ դաժան, մահացու կռիվ…

Հողն արիական դարձել էր անհաշտ կռվի մենաստան,

Միայն Հայր Արան էր հանգիստ նայում այդ մենամարտին

Եվ աստվածային իր ուժով օծում Հայ Արիներին:

Հայ Արիները այս կռվում տարան դժվար հաղթանակ,

Հողն արիական չպղծվեց թույնով՝ թշնամու անարգ.

Եվ Արարատում փառահեղորեն տոնվեց հաղթանակ,

…Հայր Արան օրհնեց ու մեզ պատգամեց հարատև ընթացք:

Հովհաննես Մինասյան


Այս գրառումը հրապարակվել է Արվեստ, Հ.Ա.Մ. խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։