Ազգը հոգի է, իսկ հայրենիքը՝ մարմին, որի սրտում ստեղծված պետությունը այդ մարմնի միտքն է՝ հոգու առաքելության իրականացման համար»,- ասում է Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը: Ըստ ՀԱՄ ղեկավարի, այս գիտակցումը ազգայնական եւ հավատավոր հային ուղղակի պարտադրում է հայոց լեզուն դարձնել կեցակարգի անբաժանելի մաս. «Իր ծագումին հենված բնօրրանապաշտ հայը լեզվամտածողությամբ գենախոս է: Գենը-Ծինը հենց Ազգն է, Լեզուն էլ Գենի արտահայտչամիջոցն է՝ Գենի Ձայնը, որ յուրաքանչյուր հայի մեջ խոսում է որպես նրա Ներքին Ձայնը: Բայց այն պետք է կարողանալ տարբերակել, քանզի խոսում է ինչպես սիրտը, այնպես էլ միտքը (ուղեղը) ու նաեւ հոգին: Եվ անաղարտ լեզվամտածողությունն է զգացականի, գիտակցականի ու հոգե–ձայների համադրողը, որից հետո է միայն գալիս առաքինության եւ առաքելության վերադարձի ժամանակը»:

……………………………………………………………………………………………………………………..

Հայոց լեզուն Հայաստանում անմրցակի՛ց է

Լեզուն, լեզվաքաղաքականությունը ռազմավարական նշանակություն ունի, եւ այս իրողությունը չհասկանալը հավասարազոր է լեզվասպանության, այսինքն՝ ազգասպանության:

«Ժառանգության» անդամ Ստյոպա Սաֆարյանը հայտարարություն էր տարածել՝ տեղեկացնելով, որ ինքն ու իր գործընկեր Անահիտ Բախշյանը որոշել են դատական հայց ներկայացնել «Չտո՞, գդե՞, կօգդա՞ » («Ի՞նչ, որտե՞ղ, ե՞րբ») հեռուստախաղի դեմ՝ հեռարձակողից եւ կազմակերպիչից պահանջելով խաղի հայերեն լեզվով վարում եւ հեռարձակում, պահանջը չկատարելու դեպքում՝ հեռարձակման դադարեցում: Իբրեւ նախաձեռնողներ կոչով դիմել են բոլոր այն քաղաքացիներին, մտավորականներին, ովքեր հայցադիմումին միանալու ցանկության կունենան: Ստեղծվել է նաեւ ֆեյսբուքյան խումբ, որտեղ արդեն քննարկման է դրվել հայցադիմումը: Շատերն այս այլալեզու հաղորդման հեռարձակման մեջ մեղադրում են նաեւ ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանին, ով անձամբ մասնակցել է այդ խաղին:

Continue reading →

Հայաստանը՝ ռուս–իրանական խաղերում

«Հայաստանը պատրաստ է բանակցել Իրանի հետ՝ գազի դիմաց 189 դոլարից ցածր ցանկացած գնի դեպքում»,-ի պատասխան լրագրողների հարցադրումների երեկ կառավարության նիստից հետո ասաց էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար Արմեն Մովսիսյանը՝ միաժամանակ հավելելով, թե երբ Իրանի դեսպանը Հայաստան վերադառնա, ինքը կհանդիպի նրան:

«Մենք կհանդիպենք ու քննարկում կանցկացնենք: Եթե իրանական կողմը հնարավոր գտնի գազը վաճառել 1000 խմ դիմաց 100 դոլարով, ես անմիջապես կմեկնեմ Թեհրան ու բանակցություններ կսկսենք: Հայկական կողմի համար առավել շահավետ է այն, ինչ էժան է»:

Նկատենք, որ դեկտեմբերի սկզբին ՀՀ-ում ԻԻՀ  դեսպան Մոհամմադ Ռեիսին հայտարարել էր, որ Իրանին որեւէ բան չի խանգարում Հայաստանին, որպես իր բարեկամական երկրի, գազը վաճառել 100 դոլարով: Ընդամենը 1-2 օր անց էլ Արմեն Մովսիսյանը հայտնել էր, թե Իրանը Հայաստանին երբեք չի առաջարկել 189 դոլարից ցածր գնով գազ: Ավելին, ըստ մեր նախարարի, Իրանը գազը սահմանին կվաճառեր առնվազն 400 դոլարով, մինչդեռ Ռուսաստանը դա անում է 189 դոլարով: Իրանի դեսպանն էլ հակադարձեց, թե հայկական կողմն այս հարցով իրենց հետ բանակցություններ չի վարել, այսինքն՝ բանակցությունների դեպքում միայն կարող էր հստակեցվել իրանական գազի՝ Հայաստանին վաճառքի գինը. եթե բանակցություններ չեն վարվել, այդ դեպքում Արմեն Մովսիսյանը ինչի՞ հիմամբ է խոսում 400 դոլարի մասին:

Առայժմ չենք կարող ասել՝ հայկակա՞ն կողմը ճիշտ չի ասում, թե՞ իրանական: Բայց մեր վերլուծությունները վկայում են, որ հայկական կողմը հայտնվել է անելանելի վիճակում, եւ դրանից պարզապես օգտվում են ռուսական եւ իրանական կողմերը՝ փոխպայմանավորված: Մի առիթով ասել ենք, որ ՀՀ-ին էժան գազ վաճառելու իրանական առաջարկը բավականին ուշ հնչեց եւ հնչեց այն ժամանակ, երբ դա պետք էր Ռուսաստանին:

Continue reading →

Բաց երկնքին՝ փակ դռներ

Գործադիրը երեկվա նիստում հաստատեց, որ ՀՀ կառավարության եւ օտարերկրյա պետությունների կառավարությունների միջեւ օդային հաղորդակցության ոլորտում կնքված միջազգային պայմանագրերում փոփոխություններ ու լրացումներ կատարելու, միջազգային երկկողմ պայմանագրեր կնքելու վերաբերյալ բանակցություններ վարելու իրավունքը վերապահվում է  էկոնոմիկայի նախարարությանը:

«Լուսանցք»-ը գրել էր, որ ՀՀ–ին բաց երկնքի քաղաքականությունը իրականացնելիս որոշ փակ դռներ են պետք, այլ կերպ՝ ամեն ինչ պետք է արվի ազգային փոխադրող ունենալու համար:

Կառավարւթյունը, փաստորեն, երեկ չհերքեց, որ ՀՀ-ում մրցունակ եւ շարունակական օդային փոխադրումների ծառայությունների մատուցման ապահովման համար շատ տարբերակներ պետք է լինեն, այդ թվում՝ ազգային փոխադրողի ստեղծումը կառավարության օժանդակությամբ կամ առանց այդ օժանդակության:

Էկոնոմիկայի նախարար Վահրամ Ավանեսյանը վստահ է, որ բաց երկնքի քաղաքականությունը կունենա ամենամեծ դրական ազդեցությունը տնտեսության, աշխատատեղերի ստեղծման, ուղեւորների քանակի աճի եւ ավիափոխադրումների սակագնի իջեցման վրա:

Ուզում ենք հուսալ, որ գործադիրը իսկապես ջանք չի խնայի ազգային փոխադրող ունենալու համար, այլապես, ինչպես ասելենք, կզրկվենք հայկական ավիացիա ունենալուց, եւ տանուլ կտանք եւ սմեկ ռազմավարական ոլորտում:

Աստղինե Քարամյան

Ցավոտ կետեր – Հանքարդյունաբերություն եւ բնապահպանություն. ո՞րն է սրանց հաշտության պայմանը

Սկիզբը՝ թիվ 39, 40-ում

Արդեն ասել ենք, որ ոչ մետաղական հանքանյութերի վերամշակման ոլորտի զարգացման համար ընտրված են որոշ ապարներ, որոնք էներգախնայող ու շահութաբեր արտադրատեսակներ կտան: Մանրամասն ներկայացրել ենք, թե որ ապարի օգտագործումը ինչ օգուտներ կարող է տալ: Խոսել էինք պեռլիտներից, բազալտներից, մագնեսիլիկատային ապարներից,  դոլոմիտից, դիատոմիտներից: Մասնագետներն ասում են, թե մենք էլի ապարներ ունենք, որոնց պաշարների չափը, որակը կարող են զարմացնել աշխարհին ու զարգացնել մեր երկիրը:

Նշված 5 պաշարներին հավելենք եւս 4 տեսակի հումք: Սկսենք ցեոլիտներից (տվյալները մեջբերել եմ նաեւ «Հայաստանի Հանրապետություն»-ում):

Continue reading →

Նաեւ այլ քաղաքական ուժեր, օրինակ՝ Հայ Արիական Միաբանությունը, եւս բարձրաձայնել է, որ չպետք է թույլ տալ, որ թուրք նախարարը Երեւանն իբրեւ թուրքահաճ ամբիոն օգտագործի իր հակահայ հայտարարությունների համար: Հակառակը՝ նրան պետք է հիշեցնել քոչվոր, արհեստածին ու խառնածին թյուրքերի (թուրք-ադրբեջանցիների)՝ Հայկական լեռնաշխարհ ներխուժելու, Հայոց ցեղասպանության իրականացման, ինչպեսեւ ժամանակակից Թուրքիայի՝ հայկական հողերի վրա հիմնված լինելու փաստը ու Սեւրի պայմանագիրը: Ըստ հայ արիների առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի, Թուրքիայի՝ «զրո խնդիրներ հարեւանների հետ» քաղաքականությունը վիժեցվել է պաշտոնական Անկարայի կողմից, քանի որ այնի սկզբանե սինաբանություն էր եւ թուրքերը խնդիրներ են ստեղծում (ավելի ճիշտ՝ շարունակում են սադրանքները) Հայաստանի,Կիպրոսի եւ Հունաստանի, Իրանի եւ Սիրիայի ուղղությամբ: Ուստի, ինչպես ՀԱՄ–ը, այնպես էլ այլ քաղաքական ուժեր կոչ են արել բողոքի ցույցերով դիմավորել Թուրքիայի ԱԳ նախարարին:

……………………………………………………………………………………………………………………..

Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ահմեդ Դավութօղլուն այցելեց Հայաստան՝ մասնակցելու Սեւծովյան տնտեսական համագործակցության կազմակերպության խորհրդի (ՍԾՏՀ) նիստին: Թուրքական NTV-ի փոխանցմամբ՝ դեռ Կիեւում ԵԱՀԿ նախարարների խորհրդին մասնակցող թուրք նախարարը նշել էր, որ սա արտակարգ իրադարձություն չէ, ինքը նման համաժողովների մասնակցում է, եւ այս անգամ վարչապետ Էրդողանի հետ խորհրդակցելուց հետո որոշում են կայացրել Երեւանում էլ մասնակցել:

Թուրքական զլմ-ները մինչեւ այցը արդեն չէին բացառել Դավութօղլուի եւ Նալբանդյանի հանդիպումը, ինչը, ըստ նույն զլմ-ների՝ չէր բացառել նաեւ հայկական կողմը, որ ՍԾՏՀ հայաստանյան նիստին հրավիրել է բոլոր մասնակիցներին, այդ թվում՝ Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի արտգործնախարարներին: Հիշեցնենք, որ Անկարան պաշտոնապես ամեն ինչ արեց, որպեսզի խոչընդոտի հայ–ադրբեջանական (արցախյան) բանակցությունների վերսկսումը, իսկ հայ–թուրքական հարաբերությունների «տաքացումը», սահմանների վերաբացումը վերստին կապեց Արցախի խնդրի հետ: Մեր ԱԳ նախարարի տեղակալ Շավարշ Քոչարյանն այս առումով պատասխանել էր «Արմենպրես»-ի հարցին. «Սեւծովյան տնտեսական համագործակցության կազմակերպության նիստին մասնակցելու նպատակով Երեւան այցելելուց առաջ Թուրքիայի ԱԳ նախարարը տարածաշրջանում հնարավոր դրական զարգացումներին միայն վնաս հասցնող, սադրիչ հայտարարությունների փոխարեն ճիշտ կանի օգտագործի պատեհ առիթը եւ Երեւանում այցելի Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր՝ լռությամբ հարգանքի տուրք մատուցելու ցեղասպանության զոհերի հիշատակին: Թուրքիան կարող է նպաստել Հայաստանի հետ հարաբերությունների կարգավորմանը՝ առանց որեւէ նախապայմանի վավերացնելով եւ կյանքի կոչելով 2009թ. Ցյուրիխում ստորագրված հայ-թուրքական արձանագրությունները: Եթե Անկարան ձգտում է էլ ավելի արագացնել տարածաշրջանի երկրների միջեւ քաղաքակիրթ հարաբերությունների հաստատման գործընթացը, ապա նա պիտի ճանաչի Օսմանյան կայսրության կողմից իրականացված Հայոց ցեղասպանությունը եւ բացի իր կողմից փակված հայ-թուրքական սահմանը»:

Continue reading →

Ռագըփ Զարաքօլուն թուրքական «Բելգե» հրատարակչության հիմնադիր-տնօրենն է, ով հայտնի է նաեւ որպես իրավապաշտպան: Եկել էր Երեւան՝ մասնակցելու «Հայոց ցեղասպանություն. ականատես վերապրողների վկայություններ» գրքի շնորհանդեսին, որը կայացավ Հայաստանի Ազգային գրադարանում: Խղճի դեմ չի կարող գնալ.- ասել էր նա՝ հավելելով, որ չի վախենում Թուրքիա վերադառնալուց:

Բանագետ, բանահավաք, ցեղասպանագետ, բանասիրական գիտությունների դոկտոր պրոֆեսոր, Մովսես Խորենացու անվան մեդալակիր Վերժինե Սվազլյանի «Հայոց ցեղասպանություն. ականատես վերապրողների վկայություններ» գիրքը լույս է տեսել 2011թ. հայերեն եւ անգլերեն լեզուներով: Գիրքը թարգմանվել է նաեւ թուրքերեն, իսկ «Բելգե» հրատարակչության հիմնադիր-տնօրենը այն հրատարակել է (1500 օրինակ):

«Ես ասացի Ռագըփ Զարաքօլուն, որ իր համար այս նախաձեռնությունը բոմբ է լինելու: Նա էլ պատասխանեց, թող նստեցնեն ինձ, բայց կարեւորն այն է, որ գիրքն արդեն տպված կլինի»,- ասել է Վերժինե Սվազլյանը: Նա նաեւ նշել է, որ թուրքական «Թարաֆ» թերթին տված հարցազրույցում Ռագըփ Զարաքօլուն ասելէ, թե գրքում ներկայացված է ոչ միայն հայ ժողովրդի, այլեւ թուրք ժողովորդի պատմությունը: Զարաքօլուն մի քանի անգամ արդեն հրատարակել է Սվազլյանը գրքերը եւ վստահ է, որ թուրքական իշխանությունը չի հանդգնի իր նկատմամբ ինչ-որ քայլ կատարել գիրքը հրատարակելու համար, քանի որ էլի են տպել նման գրքեր: Եվ վախեցնելու փորձերն անհաջողության են մատնվում: Ըստ թուրք իրավապաշտպանի, Թուրքիայի իշխանական խավն ուզում է «մեզ նմաններին լռեցնել», հետապնդում է մարդկանց, իսկ ինքն արդեն 2 տարի է դատավարության մեջ է հայտնված: Եվ հերթական դատական նիստը հենց շնորհանդեսի օրն էր կայանալու: Չնայած այս ամենին, օրեցօր ավելանում է այն մարդկանց թիվը, ովքեր ճշմարտության ճանապարհն են բռնել:

Continue reading →

Սկիզբը՝թիվ 39, 40-ում

Ծծաքար – գտնվում է Սիսիանի Շնաթաղ գյուղից հարավ: Ասում են, թե այս քարը կաթ ստանալու հատկություն ունի: Սակավակաթ կանայք ուխտ են գալիս այստեղ, մոմ վառում եւ քարից կաթացող ջրից քսում ստինքներին, որ իրենց կաթն ավելանա:

Շաքարաջուր – սկիզբ է առնում Գորիսի հանդերի աղբյուրներից եւ թափվում Վարարակ գետը: Մի հովիվ ունենում է Շուշան անունով մի աղջիկ, ում նմանը չկար աշխարհում: Նա ծիծաղում էր՝ սարերում շուշաններ էին բացվում, լաց էր լինում՝ արտասուքները աղբյուրներ էին դառնում: Ասում են, թե այս առուն Շուշանի արտասուքներից է գոյացել: Ջրի քաղցրության համար առուն կոչվել է Շաքարաջուր:

Ագռավիաղբյուր – գտնվում է Տաթեւից Շնհեր տանող ճանապարհին: Գրիգոր Տաթեւացին արածեցնելիս է եղել Տաթեւի վանքի գառները: Մի օր աղբյուրից ջուր խմելիս օձը ուզում է խայթել նրան: Տեսնելով այդ, ագռավը նետում է իրեն աղբյուրի մեջ: Օձը Գրիգորի փոխարեն խայթում է ագռավին: Տաթեւի վանահայրը օրհնում է անձնազոհ ագռավին եւ թաղել է տալիս նրան աղբյուրի կողքին, որի անունը տեղացիները Ագռավի աղբյուր են դնում:

Զանգեզուր – ա) երբ Լենկ Թեմուրը հասնում է Արաքսի ափ, դեռ գետը չանցած, նրան ներկայանում է Մեհրի անունով մի իշխան եւ ասում. «Թեմուրն ապրած կենա, եկել եմ քեզ ծառայեմ»: Թեմուրի հարցին, թե ի՞նչով նա կարող է ծառայել իրեն, իշխանը պատասխանում է. «Քանի Խոտ գյուղի գլխին գտնվող վանքի մեծ զանգը կա, դու չես կարող գրավել այս երկիրը, թշնամուն հեռվից տեսնելուն պես, տալիս են այդ զանգը եւ ժողովրդին հանում նրա դեմ»: Լենկ Թեմուրը մի քիչ մտածելուց հետո, ասում է. «Գնա՝ էդ զանգը վառի, փչացրու, ես քեզ շատ ոսկի ու իշխանություն կտամ»:

Continue reading →

Հայաստանի 10  ամենահարուստները՝ ըստ «Forbes»-ի

«Forbes»-ը ամենահարուստ մարդկանց կարողությունը հաշվարկում է նրանց պատկանող արժեթղթերի բորսայական արժեքի հիման վրա: Այդ տվյալները հայտնվեցին նաեւ Հայաստանում: Ըստ այդմ, մեր երկրիի ամենահարուստ մարդկանց առաջին տասնյակը հետեւյալն է. 1. Ռոբերտ Քոչարյան (ՀՀ 2-րդ նախագահ), 2. Սերժ Սարգսյան (ՀՀ նախագահ), 3. Գագիկ Ծառուկյան (ԲՀԿ ղեկավար, ՀԱՕԿ նախագահ), 4. Սամվել Ալեքսանյան (ԱԺ պատգամավոր, գործարար), 5. Գագիկ Խաչատրյան (ՊԵԿ նախագահ), 6. Հովիկ Աբրահամյան (ԱԺ նախագահ), 7. Ռուբեն Հայրապետյան (ՀՖՖ նախագահ, գործարար), 8. Տիգրան Սարգսյան, 9. Մաքսիմ Հակոբյան (Զանգեզուրի պղնձամոլիբդենային կոմբինատի տնօրեն), 10. Խաչատուր Սուքիասյան (գործարար):

Թե որքանով են ստույգ այս տվյալները եւ դասավորությունը, չենք կարող հավաստել, բայց «Forbes»-ը գուցե տասնյակի եւ այլոց կարողությունների ցանկը եւս ունի ու վստահ է, քանի որ հրապարակել է ոչ միայն Հայաստանի տվյալները, ուստի եւ՝ պատրաստ է նաեւ պատասխան տալու եւ հիմնավորելու:

Մատենադարանում կայանալու է միջազգային գիտագործնական սեմինար

«Մատենադարան» Մեսրոպ Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտում դեկտեմբերի 17-18-ին տեղի է ունենալու «Հիշողության կերպարանքները: Ձեռագիր եւ տպագիր ժառանգության պահպանման ու վերականգման նորագույն տեխնոլոգիաները» III միջազգային գիտագործնական սեմինարը, տեղեկացրել են Մատենադարանի մամուլի ծառայությունից:

Նախագծի շրջանակներում նախատեսվում են դասախոսություններ, զեկուցումներ եւ վարպետության դասեր, որոնք վարելու են ԱՊՀ, Բալթյան ու եվրոպական այլ երկրների թանգարանային, գրադարանային, արխիվային առաջատար հաստատությունների, վերականգնողական կենտրոնների հեղինակավոր մասնագետներ: Արծարծվելու են ձեռագիր եւ տպագիր ժառանգության պահպանման հիմնական ոլորտների (վերականգնում, ֆոնդային աշխատանքներ, բարձր տեխնոլոգիաների կիրառում) արդի խնդիրները եւ դրանց լուծման եղանակները: Սեմինարի անցկացմանը աջակցում է ՀՀ մշակույթի ու Կրթության եւ գիտության նախարարությունները:

Հայկական խոհանոց – (Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028) – (ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր)

– Չրով թթվամիզուկ

Բաղադրությունը – Անկորիզ սեւ սալորաչիր – 1 բաժակ, ծիրանաչիր – 1 բաժակ, խնձորաչիր – 1 բաժակ, անկորիզ հոնի չիր – 1 բաժակ, մեղր – 100 գրամ, սոխ – 2 գլուխ, բուսայուղ – 1 ճաշի գդալ, թթու խնձոր, թթու լավաշ, կարելի է՝ ընկույզ:

Continue reading →

Հազարամյակներ անցած եւ համաշխարհային քաղաքակրթություններ ստեղծած Հայաստանում չի՛ կարող լինել ընչաքաղցության (իմա՝ ընչաքաղցների) նախարարություն, որն այսօր ծպտվել է մշակույթի նախարարություն անվան տակ

Հարգարժան նախագահ.

Արդեն քանի անգամ է, եւ ես անձամբ, եւ Հայ Արիական Միաբանությունը պաշտոնապես դիմել ենք Ձեզ կամ ՀՀ բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, այսպես կոչված մշակույթի նախարարության այս կամ այն հակամշակութային եւ հակահայ դրսեւորումներին վերջ տալու համար:

Այսպես կոչված մշակույթի նախարարությունը այդպես էլ չի կարողանում պաշտպանել մեր բազմադարյա արժեքները միջազգային ասպարեզում, ինչը բնական է, քանզի այդ արժեքները հենց այս նախարարության կողմից ապականվում են բուն Հայաստանում: Վերջին օրինակը՝ 1-ին դարի 2-րդ կեսին կառուցված Գառնո արիադավան-հեթանոսական տաճարի տարածքում սրճարան կառուցելու տխմարաբանությունն է:

Ամեն ինչում փող աշխատելու մոլուցքն այդ սրճարանի ջատագովները կապում են զբոսաշրջության զարգացման հետ, ինչը պարզապես ծիծաղելի է: Եթե մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը «սովետական կթվորուհիների» օրինակով որոշել է «5-ամյակը՝ 3 տարում» կատարել ու արժանանալ փոխանցիկ դրոշին, ապա նրան պետք է առողջարարական ցնցումներով հիշեցնել, որ այդ տարիներն անցել են, իսկ ազգային արժեքներն ապականելով չի թույլատրվում «արագ փողեր» աշխատել:

Մշակույթի նախարարության «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների եւ պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Վլադիմիր Պողոսյանն էլ իրեն «սովետական բրիգադիրի» օրինակով պահելով նշել է, թե այդ «սրճարանը կլինի բացօթյա եւ սեզոնային» (այսինքն՝ միայն խորը ձմռանը չի աշխատելու) եւ որպես թանգարանի տարածքում գործող սրճարանի օրինակ՝ նա բերել է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանի մոտ գործող սրճարանը (դրա իրավունքն էլ թեեւ չունեն):

Այս մարդիկ կամ իսկապես չեն հասկանում պատմական թանգարանի ու հոգեւոր մասունք հանդիսացող տաճարի տարբերությունը կամ իսկապես թքած ունեն ազգային բոլոր սրբությունների վրա: Այս դեպքում բոլորովին այլ վերաբերմունք կպահանջվի նրանց դեմ:

Գառնո արիադավան–հեթանոսկան տաճարը հայ արորդիների համար ոչ միայն պատմական թանգարան է, այլեւ գործող սրբավայր: Այստեղ հայ արիները  նաեւ տոնական ու հոգեւոր ծիսական արարողություններ են անցկացնում՝ փառաբանելով Հայ Աստվածներին, նշելով հայկական հազարամյա տոները: Եվ եթե այսպես կոչված մշակույթի նախարարության ընչաքաղց աշխատակիցները չեն հասկանում այս տարբերությունը, ապա մի օր այդ սրճարանը կարող է նոր 301թ. սպանդի վերածվել, բայց այս անգամ հայ արիները կլինեն սպանդի հեղինակները… Ինչպե՞ս կարելի է պատկերացնել ասենք՝ մայիսին Հայոց հյուրընկալության եւ օջախի Վանատուր Աստծո տոնի կատարումը արիադավան-հեթանոսական ծեսի եւ դիմացի սրճարանի որեւէ աշուղա-նաղլական կամ դիսկո-էրոտիկ երաժշտության ներքո: Սա պատճա՞ռ է սպանդի: Միանշանակ:

Continue reading →

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր  խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան – http://www.hayary.org/wph/?p=2223  

1. Հայաստանը կարո՛ղ է եւ պիտի՛ լինի ազդեցիկ գործոն – Հայաստանի հետագա ցանկալի քայլերը համաշխարհային ներկա գործընթացներում…

2. Պահանջ ռուսաց «թագավորից» – Աշխարհում երկու պետություն կա, որոնք շատ նման են իրար՝ Թուրքիան ու Ռուսաստանը…Այդ ժամանակ մենք կփոխենք մեր նամակը ու դա կսկսենք հե՛նց ռուսաց «թագավորից»…

3. Դիվանագիտական հմտության երկու ծայրերը – …Նույն դիվանագիտական հմտությամբ պիտի նաեւ հիշեցնել այդ «բարեկամության» թունավոր պտուղների մասին…

4. Իր նախագահի ճղճիմությամբ Մոսկվան հավաստեց – Կեցվածք՝ հատուկ կործանվող արջին… ՀՀ-ն ՌԴ-ի համար՝ ամենակարճ ուղին… Բա ՌԴ-ն մեր հորեղբոր տղան չէ՞…

5. Ա՛յս դեկտեմբերի 2-ը պրոռուսական չեղավ – Գալիս է մի սերունդ, որ ազատված է ռուսահպատակային բարդույթից… Եվ լավ կլինի, որ զերծ մնա այլամոլական դրսեւորումներից եւս…

6. Իրական եւ վիրտուալ պայքար – Ընդդեմ ՌԴ-ի եւ ԼԳԲՏ-ի… Զգուշացում. Սրանք ամեն տեղ կփորձեն հայտնվել՝ այդպիսով կապականեն ամենակարգին շարժումն անգամ…

7. Ցավոտ կետեր – Հանքարդյունաբերություն եւ բնապահպանություն. ո՞րն է սրանց հաշտության պայմանը… Կուտակային կենսաթոշակ – Ապագա ծերերին այսօրվանից են պարտադրում…

8. Համընդհանուր գրոհ՝ հայության դեմ… Ազգային անվտանգությունը պե՛տք է «կարգի հրավիրի» հակահայ (հաճախ՝ օտարահպատակ) հայ «պատմաբաններին»…

Կարդալ նաեւ՝ «Լուսանցք»-ի այս հրապարակումները.

http://www.hayary.org/wph/?p=3357 –Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական խորհրդի ներկայացուցիչ՝ Քուրմ Արմոգի  պատասխանը՝  «Հայ հեթանոսական աստվածները  «վերադառնում են»» հոդվածում առկա խեղաթյուրումներին…

http://www.hayary.org/wph/?p=3497 –Հեթանոսությունը մարդակերություն չէ. Պատասխանում եւ  ներկայացնում է հայ արիների առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը…

9. Մեր ավանդապատումները – Սյունիք (2-րդ մաս) – «Լուսանցք»-ը նոր խորագիր է սկսել՝ «Մեր ավանդապատումները»: Դրա ներքո ներկայացնում ենք ՀՀ մարզերին եւ Երեւանին վերաբերող հատվածները…

10. Հայկական խոհանոց – Գազարով աղցան… Հայաստանը՝ 6-րդ հորիզոնականում – «Մանկական Եվրատեսիլ»… Շաբաթվա մարզական հեւքից… ՀԱՄ պաշտոնական կայքը (www.hayary.org) տրամադրում է գովազդային վահանակի տեղ… Կարդացե՛ք եւ բաժանորդագրվե՛ք «Լուսանցք» շաբաթաթերթ…

Ռուսաստանը չի պատրաստվում հեռանալ Կովկասից. այսպես Գյումրիում բացահայտ հայտարարեց ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը: Իսկ դրա համար Մոսկվան մի նոր ու մեծ կռիվ է սկսել Եվրամիության դեմ, որն իր քթի տակից կարողացավ տանել Վրաստանին ու Ադրբեջանին: Կովկաս ասված ներկայիս տարածքում միայն Հայաստանն է մնացել որպես Ռուսաստանի ռազմա-քաղաքական դաշնակից: Կովկաս աշխարհագրական հասկացությունն էլ բաժանել են քաղաքական երկու մասի՝ Հյուսիսային եւ Հարավային, եւ եթե Հյուսիսայինը (կամ Այսրկովկասը) Ռուսաստանի Դաշնության կազմում է, որ որոշակիորեն ու երբեմն անկախանալու քայլեր է կատարում (ի դեմս՝ Չեչնիայի եւ Լեզգիստանի (Դաղստանի կազմում)), ապա Հարավայինը (Անդրկովկասը)՝ դուրս է ռուսական տիրապետությունից: Վրաստանն ու Ադրբեջանը որեւէ հեռանկար չեն կապում Մոսկվայի հետ: «Լուսանցք»–ը բազմիցս նշել է, որ Հայաստանը Կովկասում չէ, Հայկական լեռնաշխարհում է, որ Կովկասի ու Մերձավոր Արեւելքի կապող օղակն է: Ինչքան էլ փորձեն այս աշխարհագրական ու պատմական տարածքը չտեսնել ներկայիս գերպետությունները եւ մեր տարածք մտած թշնամիները, միեւնույնն է՝ Հայկական լեռնաշխարհը եղել է, կա ու կմնա որպես առանձին աշխարհա–քաղաքական միավոր, որ բացառապես հայկական տարածք է:

Ինչեւէ, այսօր Հայկական լեռնաշխարհի մի մասը «տեղավորել» են Կովկասում, մի մասն էլ՝ Մերձավոր Արեւելքում եւ այս պայքարում ԱՊՀ–ական կառույցների դեմ էլ Արեւմուտքը նախաձեռնեց ՎՈւԱՄ–ական դաշինքը, որը կարողացավ երկար ժամանակ Վրաստանը, Ուկրաինան, Ադրբեջանն ու Մոլդովան հեռու պահել ռուսական ազդեցության գոտուց: Անգամ Ուզբեկստանին մի պահ հաջողվեց ներառել այս դաշինքում, երբ ՎՈւԱՄ-ը նախապես ստեղծվեց որպես ՎՈւՈւԱՄ:

Continue reading →

Վլադիմիր Պուտինի այցի նախօրեին շատերն էին հարց տալիս՝ տեսնես հիմա՞ ինչ է խլվելու: Հասկանալի էր, որ խնդիրը միայն ռազմաքաղաքականը չէ ու Գյումրիի ռազմակայանը չէ: Տնտեսական գործոն անպայմա՜ն պիտի լիներ: Ի միջի այլոց, աշխարհում երկու պետություն կա, որոնք շատ նման են իրար՝ Թուրքիան ու Ռուսաստանը: Նրանք բոլոր-բոլոր հարցերը, մանավանդ՝ տնտեսականը, ծառայեցնում են իրենց քաղաքական խարդավանքների համար (չեմ ասում քաղաքական նպատակներ, որովհետեւ այս երկուսն էլ մշտապես շատ կեղտոտ են խաղում, եւ քաղաքականությունը իրական պոռնկության են վերածել): Այսպիսով, պուտինյան այցի տնտեսական ենթատեքստը «Հայռուսգազարդ»-ի այն 20% բաժնեմասը ձեռքբերելն էր, որը պատկանում էր ՀՀ կառավարությանը:

Որպեսզի պարզ դառնա, թե ինչ նպատակով դա արվեց, որոշ՝ թեկուզ իրարամերժ փաստեր համադրենք:

ՀՀ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Վիգեն Սարգսյանը ասում է, որ Հայաստանում սպառողների համար գազի սակագինը ստորագրված հայ-ռուսական համաձայնագրերի գործողության արդյունքում փոփոխությունների չի ենթարկվի, եւ ռուսական կողմի հետ համաձայնության արդյունքը գնի կայունության ապահովումն էր. «Գազի առումով մենք ունեցանք շատ կարեւոր պայմանավորվածություն: Մենք ֆիքսեցինք 5 տարով գազի մատակարարման սակագնի հաշվարկման ֆորմուլան, եւ դա շատ կարեւոր է, որովհետեւ նախկին 5 տարվա ընթացքում մենք 5 անգամ գնի փոփոխություն ենք ունեցել: Եվ թեեւ դա սպառողի համար ամեն անգամ չի արտացոլվել գնի բարձրացմամբ, բայց ամեն անգամ որոնվել են ճանապարհներ, որոնցով հնարավոր է եղել փոխհատուցել դա՝ առանց սպառողի շահերին հարվածելու»: Վիգեն Սարգսյանը շեշտում է նաեւ, որ  նախորդ տարիներին գազի սակագնի բարձրացման հետեւանքով լրացուցիչ բեռ է ստեղծվել տնտեսության, բյուջեի համար, որը ռուսական կողմին փոխհատուցվել է «Հայռուսգազարդ»-ի 20%-ը ռուսական կողմին փոխանցելու ձեւով:

Continue reading →

Ընթերցողը գուցե զարմանա, թե ինչու ենք այսքան տեղ հատկացրել պաշտոնական լրատվությանը: Ասենք՝ հաստատ ոչ այն պատճառով, որ օրհնում ենք Պուտինի ՀՀ մտնելու «սհաթը» կամ հավատում ենք, թե նրա այցը պատմական էր եւ շատ բան է փոխելու երկկողմ հարաբերություններում:

Այս ամենն անում ենք մի բանի համար, որպեսզի վերջապես հասկանալի դառնա, որ ռուսաստանյան կողմից (առավելապե՛ս  այս կողմից, բայց ոչ միայն) հնչող հիացմունքի ու հարգանքի խոսքերը ոչինչ չարժեն, քամուն տրված խոսքեր են եւ այդպիսին կլինեն այնքան ժամանակ, քանի դեռ…

Քանի դեռ բացառապես մե՛նք  չենք հսկում մեր իսկ երկրի սահմանը:

Քանի դեռ մեր տնտեսությունը չենք կարողանում բացառապես մե՛ր վերահսկողության տակ պահել:

Քանի դեռ մեր պետական ու մայրենի լեզվին հավասար այլ լեզուների ենք ուզում նույն կարգավիճակում դնել: Եվ քանի դեռ մեր մշակույթն ու ավանդույթները գերակա չեն դարձել մեր երկրում:

Քանի դեռ չենք սովորել հասկանալ, որ «պարտադիր» դիվանագիտական ճոխաբանություններից զատ պետք է կարողանանք դեմ առ դեմ, նույն դիվանագիտական հմտությամբ հիշեցնել այդ «բարեկամության» թունավոր պտուղների մասին, որոնք վնասեցին մեր հայրենիքին ու ազգին:

Ու այսօր կրկնվելու վտանգ ունեն…

………………………………………………………………………………………………….

Անկախ ռազմա-քաղաքական ու սոցիալ-տնտեսական եւ այլ բովանդակային վերլուծությունների տրամաբանությունից, ինչով ողողված են եւ՛ հայկական եւ՛ ռուսական զլմ-ները, նաեւ համաշխարհայինը, Պուտինի ՀՀ այցը հայ-ռուսական բարձր մակարդակի բանակցություններ պիտի դիտարկել, որը չի կարող չունենալ նշանակություն Հայաստանի հետագա գործունեության համար:

Այստեղ է, որ տեսակետներն ու վերլուծությունները հակասական են. լա՞վ, թե՞ վատ նշանակություն կամ ազդեցություն կունենան այս մակարդակի բանակցությունները:

Continue reading →

Կեցվածք՝ հատուկ կործանվող արջին

Երբ ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը ժամանեց Հայաստան, ըստ կարգի, ինքնաթիռի մոտ նրան սպասում էր ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը: ՀՀ նախագահը ցանկանում էր գրկախառնվել ՌԴ նախագահի հետ, բայց վերջինս հրաժարվեց դա անել: Նա բարեւեց՝ տեսանելիորեն հետ քաշվելով:

Սա շատ կեղտոտ եւ արտաքին աշխարհին մեծապետական նկրտումներ ցուցադրող հերթական հնարքն էր, ինչը վայել չէ այսօրվա դրությամբ մեծ ու հզոր երկրի նախագահին: Ավելի վեհանձն ու կամային էր Սերժ Սարգսյանի ժպիտը, երբ հյուրի ստոր ողջագուրումից հետո նա ժպտաց ու՝ խորհրդավոր ժպտաց… առաջնորդվելով տանտիրոջ կարգավիճակի կեցակարգով:

Այս ճղճիմությամբ եւ ծիծաղելի ցուցադրականությամբ Մոսկվան հավաստեց, որ ի դեմս իր նախագահի, հոգեպես պատրաստ չէ հզորի կերպարին («Լուսանցք»-ն առիթով անդրադարձել է Պուտինի հոգեբանական որոշ գծերի պատճառաբանությանը՝ խոստանալով թեմային շարունակություն տալ), իսկ ԽՍՀՄ-ի ժառանգորդը դառնալու ձգտումները անպտուղ են, ինչն այդպիսին էլ մնալու է թե՛ Մաքսային միության, թե՛ Եվրասիաական միության դեպքում:

Բարեկամությունը եւ գործընկերությունը սրիկայության վրա չի կառուցվում: Եվ վստահելի չէ, որ այդպիսի Ռուսաստանը կկարողանա իսկապես համարժեք 2-րդ բեւեռը ձեւավորել աշխարհում՝ ի հակակշիռ Արեւմուտքի:

Բայց այնուհետ ՌԴ նախագահը Գյումրիի օդանավակայանում դարձավ «շա՛տ բարեկամ երկրի նախագահ» եւ դիմավորելու պաշտոնական արարողությանն իր ռուսա-սովետական ժպիտը պարգեւեց: Հատկապես, երբ զինվորական նվագախմբի կատարմամբ հնչեցին երկու երկրների օրհներգները եւ, նախագահներն անցնելով կարմիր գորգով, ողջունեցին ՀՀ եւ ՌԴ պատվիրակության անդամներին:

Continue reading →

ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինի այցի օրը ՀՀ քաղաքական, հասարակական եւ քաղաքացիական շատ ուժեր բողոքի ցույցեր կազմակերպեցին: Դրանք հիմնականում ուղղված էին Մաքսային Միությանն անդամակցելու որոշման դեմ: Ազատության հրապարակում «Պուտինի դեմ» ցույց եղավ քաղաքացիական նախաձեռնությամբ, հարյուրավոր մարդիկ հավաքվեցին իրենց ձայնը լսելի դարձնելու համար: Ցույցի մասնակիցները պարզել էին ցուցապաստառներ՝ «1920թ. դեկտեմբերի 2-ը չի՛ կրկնվի», «Ստո՛պ Ռուսաստան», «Դե՛մ ենք Մաքսային միությանը», «Ո՛չ ճնշմանը, այլ՝ ինքնորոշու՛մ», «Հայաստանն առանց քայլբանտարկյալների»…

Այս ընթացքում բազմաթիվ ոստիկանական մեքենաներ շրջեցին եւ հերթապահեցին, միաժամանակ Ազատության հրապարակին հարող տարածքը մաքրեցին բոլոր մեքենաներից:

Ելույթ ունեցողները նշում էին, որ պատահական չէ, որ «Պուտինը Հայաստան է գալիս այն օրը, երբ 1920թ. Հայաստանը խորհրդայնացվեց: Ուստի՝ հենց այսօր առավոտյան Նալբանդյան փողոցում տեղադրված հայ եւ ռուս ժողովուրդների բարեկամության արձանը պետք է քանդվի: Նման արձան պետք է կանգնեցնել միայն այն ժամանակ, երբ ռուսների նպատակը իրոք բարեկամությունը կլինի, ոչ թե շահադիտական նպատակները»:

Ցուցարարներին նորանոր խմբեր էին միանում, որոնք բերում էին «Ինքնիշխան Հայաստան», «Մե՛նք ենք տերը մեր երկրի», «Պուտին, հեռացի՛ր» ու այլ կարագախոսներով ցուցապաստառներ: «Մենք մեր բողոքն ենք արտահայտում Հայաստանի ինքնիշխանության դեմ ուղղված որոշումների վերաբերյալ»,- ասում էին մասնակիցները, ովքեր բողոքի ցույցը քայլերթի վերածեցին: Ոստիկանները բացեցին ճանապարհը՝ թույլ տալով մասնակիցներին առաջ շարժվել:

Continue reading →

Ընդդեմ պուտինյան ցուցարարների շրջանում մի պահ ընդհարում առաջացավ: Պարզվեց, որ երթի ժամանակ փոքր ծեծկռտուք է եղել, երբ երիտասարդները նկատել են, ինչպես իրենք նշեցին, «անբարոյականների դրոշը»: «Ինչպես կարող են սրանք միանալ մեզ եւ պայքարել հանուն Հայաստանի ինքնիշխանության, երբ իրենք են ԼԳԲՏ (լեզբիներ, գեյեր, բիսեքսուալներ, տրանսսեքսուալներ) միջազգային դրոշը վերցրած անողոք քանդում հայի ավանդական ու բարոյական աշխարհը, հայի ու Հայաստանի իրական ազատությունները, դրանք փորձելով փոխել սանձարձակություններով ու ապազգային նորմերով»,- նշեցին երթի մասնակից երիտասարդ հայ արիներից մի քանիսը:

Իսկ համացանցում պատահարի մասնակիցները նշեցին «սա դեռ ծեծ չի… դեռ ծեծ չեն տեսել… սա քաշքուք էր ընդամենը»:

«Ազատություն, հավասարություն, եթե այս հասկացությունների տարածողները Հայաստանում Ամերիկան կամ Եվրոպան լինեն, կամ նրանց գրանտներով սնված անձիք ու կազմակերպությունները, այս վիճակն էլ պետք է լինի: Ամո՜թ է, հայեր: Ու՞ր է կորել ձեր բարոյականությունը, ու՞ր են մեր ազգային արժեքները, արժանապատվությունը: Հիմա էլ այս պայքարը կփորձեն վերածել անբարոյականության համար քարոզի…»:

«Հիմա ռսի դեմ ենք կռվելու՞, թե՞ սրանց: Հաստատ երկուսի դեմ էլ կռիվ ունենք»…

Continue reading →