Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան – http://www.hayary.org/wph/?p=2223
* * *
…Անկարան վաղուց է նորօսմանականությունն ու նորթուրանականությունը պատսպարում համաիսլամական կարգախոսներով (նույնն անում է Բաքուն՝ համաադրբեջանական զեղումներ ժամանակ)… Այստեղ է, որ էլի պետք է հիշենք հարյուրավոր թուրք եւ ադրբեջանցի իսլամականների մասնակցությունը (ահաբեկչական խմբավորումների կազմում (նաեւ «Ալ-Քաիդա»-ի)) Սիրիայի եւ Իրաքի (ու այլ երկների) դեմ կռիվներին:
Սակայն «Իսլամական պետությունը» դժվար թե հասնի վերջնական հաջողության, քանի որ ամերիկյան արդեն իրականացվող օդային ռմբահարումներին շուտով կավելանան եվրոպական այլ երկրների ռազմական քայլերը: Նույնիսկ Ռուսաստանի Դաշնության հետ է պատրաստվում այս հարցում զինակցել Միացյալ Նահանգները: Արեւմուտքը նաեւ զինում է Սիրիայի եւ Իրաքի քրդերին ու եզդիներին: Անկարայում եւ Բաքվում արդեն կասկածում են, որ իրենց հեռահար ու հիվանդագին երազանքներում կարող են պարտվել, ուստի Արեւմուտքի քայլերին հերթական անգամ աջակցություն են հայտնել:
Երեւանը պետք է առավել ակտիվանա, քանի որ Մերձավոր Արեւելքի հայության արտագաղթը բոլորովին ձեռնտու չէ մեր ազգային ու պետական շահերին: Մերձավոր Արեւելքի հայությունը Արեւմտյան Հայաստան վերադարձող առաջին հայերն են լինելու… Սիրիահայերի, քեսաբահայերի դեպքում համահայկական ալիքը կարողացավ քաղաքական գործոնի վերածվել, ինչը պետք է լինի շարունակական եւ միշտ, ոչ թե իրավիճակային…
* * *
…Հետաքրքիր է, որ հենց այս օրերին թուրքական մեջլիսի նախագահը հերթական անգամ հրապարակավ հերքեց Հայոց ցեղասպանությունը: Պաշտոնական այցով Ավստրալիայում գտնվող Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովի նախագահ Ջեմիլ Չիչեքը, անդրադառնալով Հայոց ցեղասպանության հարցին, շարունակել է Թուրքիայի ժխտողական քաղաքականությունը. «Մեր առջեւ շատ լուրջ խնդիրներ կան: Դրանցից մեկը 1915թ. թուրքերի՝ ցեղասպանություն իրականացնելու պնդումն է: Սա մեր ազգի նկատմամբ ամենամեծ զրպարտությունն է: Մեր պատմությունը մաքուր է, ճակատը՝ բաց, գլուխներս՝ բարձր»…
Հայոց Հողերի վրա հաստատված այս քոչվոր մարդանման անասունները դեռ շարունակում են հոխորտալ, եւ սա հայությանը կրկին վրիժառության է մղելու… ՀԱՀԳԲ (ԱՍԱԼԱ)-ն պետք է վերակազմավորվի կամ նոր վրիժառուական խմբեր հայտնվեն՝ հանուն Հայի ու Հայքի միասնության եւ ամբողջականացման…
Սա քանիերորդ ահազանգն է արդեն, որից հայությունը պետք է զգաստանա, հասկանա այլեւս, որ ձեռք է բերել մի գենետիկ թշնամու, որը ոչ միայն հայակուլ է, այլեւ իր ձեւով մարդակուլ է՝ գազան, որին միայն սատկացնելով կարող է փրկվել…
Ոչ մի գրոշի արժեք չունեն բարեկամական ու մարդասիրական հորջորջվող կամ «գերզարգացած» երկրների հավաստիացումները, թե թուրքն այլեւս առաջվա թուրքը չէ (տեսել ենք քոչվոր արնախում թյուրքական երկոտանի անասունին, որից բացարձակ չի տարբերվել մասոն-երիտթուրքը, բոլշեւիկ-ադրբեջանցին, թե այսօրվա եվրաթուրքը՝ իր թուրք-ադրբեջանա-հունգարա… …ղազախա եւ այլ կերպարներով): Մեզ հնարավոր չէ համոզել թյուրքական տեսակի մարդացման հարցում…
Թուրքը (ադրբեջանցին եւ մնացյալ թյուրքերը եւս) եղել ու մնում է նույնը՝ մի շնագայլ, որը կաղկանձում է, երբ նեղն ես գցում, լիզում է ոտքերդ, սակայն երբ հանդարտվում ես ու շոյում գլուխը (իբր արդեն որպես եվրաշուն)՝ կծում եւ հոշոտում է անխնա…
Այս շնագայլը դեռ իր համաթուրանական ոհմակը չի ամբողջացրել, երբ հավաքի-վերջացնի՝ կկծոտի նաեւ Արեւմուտքին ու Ռուսաստանին: Այնժամ, Իսրայելի բերանով գուցե, նույն բաները կասեն նաեւ Արեւմուտքն ու Ռուսաստանը՝ երբ արյունարբուն ատամները կփորձի սրանց մարմնի մեջ խրել: Այսօր ցավը մերն է, ուստի ցավից ազատվելու ձեւը մե՛նք պիտի որոշենք մեզ համար…



