,,Լուսանցք,, շաբաթաթերթի թիվ 30-ի (335) հոդվածները

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան  – http://www.hayary.org/wph/?p=2223 

1. Թուրքանպաստ կուրության հետեւանքները – Անկարան վաղուց է նորօսմանականությունն ու նորթուրանականությունը պատսպարում համաիսլամական կարգախոսներով…

2. Միշտ զգույշ, թեեւ ավելի լավ է՝ հեռո՛ւ «բարեկամ» եւ «մուննաթ» երկրներից – Ռուսաստանը կրկին զենք վաճառեց Ադրբեջանին, իսկ ԱՄՆ-ն, Ֆրանսիան, Գերմանիան եւ այլ եվրոպական երկրներ հրաժարվեցին վաճառել…

3. Կփոխվի՞ հայկական շահերի միջազգային ընկալումը – Արցախի եւ Ադրբեջանի իշխանությունները մի շարք անմիջական շփումներ ունեցել են արցախյան պատերազմի ժամանակ… Արցախն ի սկզբանե եղել է բանակցային կողմ…

4. Տնտեսական պատերազմի ստվերոտ կողմերը – Անկարային եւ Բաքվին (որոշակի նաեւ Մոսկվային) անհանգստացնում են Հայաստանի, Իրանի ու Վրաստանի տարածաշրջանային մերձեցումները…

5. Կյանքի ճանապարհներ, որ նաեւ շահութաբեր են – «Հյուսիս-Հարավ տրանսպորտային միջանց­ք»-ը կարող է դառնալ կարեւոր հատված տարածաշրջանի եւ Եվրոպա-Ասիա կապի առանցքում… Դեպի Արցախ կառուցվող 3 մայրուղիները կդառնան առանցք՝ հետագայում կճյուղավորվեն այլ ճանապարհների…

6. Ազգային, չազգային, թե՞ ապազգային կառույցներ – Ընդդիմադիր քառյակի մասին արդեն խոսում են որպես գործող եռյակի, որը կարող է վերածվել անգամ երկյակի… Ո՛չ իշխանությունը, ո՛չ էլ ընդդիմությունը իրականում չունեն ազգային դիմագիծ…

7. Քաղաքականությա՞ն զինվորներ – Ազատամարտիկները կրկին քաղաքականացվում են… Երբ շռայլ են արդեն հղփացածները – Պետք է հիշել՝ ինչպես են միլիոնները դիզել, որտեղից են եկել ու քանիսի ներդրումների հաշվին (ու ոչ միայն ներդրումների) ազգափրկիչ-գործարար-բարեգործների վերածվել…

8. Նախնյաց հիշատակի տոնը մեռելոցը չէ – Հայերը հոգիներին ճանապարհում են – Վերին Հայկական լեռնաշխարհ, ոչ թե Վերին Երուսաղեմ… Հայ հեթանոսները Սրբազան Տարածք են համարում Արարատյան աշխարհը, ոչ թե Իսրայելը, Սրբազան Լեռ են համարում Մեծ ու Փոքր Մասիսները, ոչ թե Սիոնը…

9. Նժդեհի անվերջ վերադարձը (մաս 3-րդ՝ ամփոփում) – Հիմնել Գարեգին Նժդեհի անվան «Մարդկայնության, Ոգու եւ Արարման» համաշխարհային մրցանակ… Նժդեհյան ռազմահայրենապաշտական դաստիարակություն՝ ամենայն հայոց (ՀՀ, ԼՂՀ, Սփյուռք) կրթական բոլոր աստիճաններում, հայոց բանակում…

10. Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (մաս 4-րդ) – Հնդկաստան անվանումը ըստ մեր հին առասպելների եւ բազմաթիվ այլ աղբյուրների օգտագործվել է ամենատարբեր երկրներ անվանելու համար… Հնդու քաղաք՝ հայ առասպելաբանությունում…

11. Աշխարհի մարզական հեւքից.- Ռուսաստանում սպորտը կդառնա անվճար – Գերմանիայում գործում են անվճար մարզական խմբակներ… Լողափնյա մարզաձեւեր… Ֆուտբոլի Հայաստանի սուպերգավաթակիրը… Հայ եւ թուրք բռնցքամարտիկների մենամարտը վերանայվեց… Այլ մարզական լուրեր…

12. Հայկական խոհանոց – Բրնձով լցոնված դդմիկներ… Օրգանիզմի համար ամենաօգտակար մթերքները… «Մանկական Եվրատեսիլ-2014»-ի հայ մասնակիցը… www.hayary.org-ում տեղադրե՛ք ձեր գովազդը… Կարդացե՛ք եւ բաժանորդագրվե՛ք «Լուսանցք»…

* * *

…Անկարան վաղուց է նորօսմանականությունն ու նորթուրանականությունը պատսպարում համաիսլամական կարգախոսներով (նույնն անում է Բաքուն՝ համաադրբեջանական զեղումներ ժամանակ)… Այստեղ է, որ էլի պետք է հիշենք հարյուրավոր թուրք եւ ադրբեջանցի իսլամականների մասնակցությունը (ահաբեկչական խմբավորումների կազմում (նաեւ «Ալ-Քաիդա»-ի)) Սիրիայի եւ Իրաքի (ու այլ երկների) դեմ կռիվներին:

Սակայն «Իսլամական պետություն­ը» դժվար թե հասնի վերջնական հաջողության, քանի որ ամերիկյան արդեն իրականացվող օդային ռմբահարումներին շուտով կավելանան եվրոպական այլ երկրների ռազմական քայլերը: Նույնիսկ Ռուսաստանի Դաշնության հետ է պատրաստվում այս հարցում զինակցել Միացյալ Նահանգները: Արեւմուտքը նաեւ զինում է Սիրիայի եւ Իրաքի քրդերին ու եզդիներին: Անկարայում եւ Բաքվում արդեն կասկածում են, որ իրենց հեռահար ու հիվանդագին երազանքներում կարող են պարտվել, ուստի Արեւմուտքի քայլերին հերթական անգամ աջակցություն են հայտնել:

Երեւանը պետք է առավել ակտիվանա, քանի որ Մերձավոր Արեւելքի հայության արտագաղթը բոլորովին ձեռնտու չէ մեր ազգային ու պետական շահերին: Մերձավոր Արեւելքի հայությունը Արեւմտյան Հայաստան վերադարձող առաջին հայերն են լինելու… Սիրիահայերի, քեսաբահայերի դեպքում համահայկական ալիքը կարողացավ քաղաքական գործոնի վերածվել, ինչը պետք է լինի շարունակական եւ միշտ, ոչ թե իրավիճակային…

* * *

…Հետաքրքիր է, որ հենց այս օրերին թուրքական մեջլիսի նախագահը հերթական անգամ հրապարակավ հերքեց Հայոց ցեղասպանությունը: Պաշտոնական այցով Ավստրալիայում գտնվող Թուրքիայի ազգային մեծ ժողովի նախագահ Ջեմիլ Չիչեքը, անդրադառնալով Հայոց ցեղասպանության հարցին, շարունակել է Թուրքիայի ժխտողական քաղաքականությունը. «Մեր առջեւ շատ լուրջ խնդիրներ կան: Դրանցից մեկը 1915թ. թուրքերի՝ ցեղասպանություն իրականացնելու պնդումն է: Սա մեր ազգի նկատմամբ ամենամեծ զրպարտությունն է: Մեր պատմությունը մաքուր է, ճակատը՝ բաց, գլուխներս՝ բարձ­ր»…

Հայոց Հողերի վրա հաստատված այս քոչվոր մարդանման անասունները դեռ շարունակում են հոխորտալ, եւ սա հայությանը կրկին վրիժառության է մղելու… ՀԱՀԳԲ (ԱՍԱԼԱ)-ն պետք է վերակազմավորվի կամ նոր վրիժառուական խմբեր հայտնվեն՝ հանուն Հայի ու Հայքի միասնության եւ ամբողջականացման…

Սա քանիերորդ ահազանգն է արդեն, որից հայությունը պետք է զգաստանա, հասկանա այլեւս, որ ձեռք է բերել մի գենետիկ թշնամու, որը ոչ միայն հայակուլ է, այլեւ իր ձեւով մարդակուլ է՝ գազան, որին միայն սատկացնելով կարող է փրկվել…

Ոչ մի գրոշի արժեք չունեն բարեկամական ու մարդասիրական հորջորջվող կամ «գերզարգացած» երկրների հավաստիացումները, թե թուրքն այլեւս առաջվա թուրքը չէ (տեսել ենք քոչվոր արնախում թյուրքական երկոտանի անասունին, որից բացարձակ չի տարբերվել մասոն-երիտթուրքը, բոլշեւիկ-ադրբեջանցին, թե այսօրվա եվրաթուրքը՝ իր թուրք-ադրբեջանա-հունգարա… …ղազախա եւ այլ կերպարներով): Մեզ հնարավոր չէ համոզել թյուրքական տեսակի մարդացման հարցում…

Թուրքը (ադրբեջանցին եւ մնացյալ թյուրքերը եւս) եղել ու մնում է նույնը՝ մի շնագայլ, որը կաղկանձում է, երբ նեղն ես գցում, լիզում է ոտքերդ, սակայն երբ հանդարտվում ես ու շոյում գլուխը (իբր արդեն որպես եվրաշուն)՝ կծում եւ հոշոտում է անխնա…

Այս շնագայլը դեռ իր համաթուրանական ոհմակը չի ամբողջացրել, երբ հավաքի-վերջացնի՝ կկծոտի նաեւ Արեւմուտքին ու Ռուսաստանին: Այնժամ, Իսրայելի բերանով գուցե, նույն բաները կասեն նաեւ Արեւմուտքն ու Ռուսաստանը՝ երբ արյունարբուն ատամները կփորձի սրանց մարմնի մեջ խրել: Այսօր ցավը մերն է, ուստի ցավից ազատվելու ձեւը մե՛նք պիտի որոշենք մեզ համար…

Այս գրառումը հրապարակվել է Հ.Ա.Մ. խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։