«Քառօրյա պատերազմը ստիպեց բոլորիս վերաիմաստավորել մեր կատարած աշխատանքը եւ մեկ անգամ եւս անդրադառնալ Հանրապետության Նախագահի փետրվարի 12-ի ելույթին: Արդյո՞ք մենք զարգանում ենք, արդյո՞ք պայքարում ենք կոռուպցիայի դեմ, արդյո՞ք ունենք մարտունակ բանակ: Պատասխանը՝ այո: Բայց արդյո՞ք այդ ամենը բավարար է, որպեսզի մենք դիմակայենք նորանոր մարտահրավերների: Կարծում եմ՝ բոլորի կարծիքը կարտահայտեմ, եթե ասեմ՝ ոչ:

Մենք պետք է ավելի արդյունավետ պետություն դառնանք՝ կրկնապատկելով, եռապատկելով մեր ջանքերը: Այո, մեր ռեսուրսները սահմանափակ են, բայց իմ խորին համոզմամբ ռեսուրսների պակասը կարող է փոխհատուցվել երկու գործոնով՝ առաջինն արդյունավետ մոդելների կիրառումն է, իսկ երկրորդը՝ դրանց կյանքի կոչելու արագությունը»:

Կառավարության նախորդ նիստը սկսվելուց առաջ ելույթ ունեցավ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը՝ մասնավորապես նշելով հենց այս տողերը:

Գործադիր իշխանության ղեկավարը նաեւ արտաբերեց այս տողերը. «Թեեւ մենք ունենք հաստատված բյուջե, սակայն պետք է անցնենք խնայողության առավել խիստ ռեժիմի: Պետք է ձեւավորենք առավել քիչ ծախսատար պետական կառավարման ապարատ: Պետք է կրճատենք այն ծախսերը, որոնք չունեն էական ազդեցություն իրական արդյունքի վրա: Դրանց շրջանակը փոքր չէ՝ գործուղումները, ներկայացուցչական ծախսերը, վերանորոգումները, ծառայողական մեքենաները եւ այլն: Որոշ քայլեր մենք կձեռնարկենք արդեն այսօր: Այս կապակցությամբ հանձնարարում եմ ֆինանսների նախարարությանը եւ կառավարության աշխատակազմին մինչեւ կառավարության հաջորդ նիստը ներկայացնելու լրացուցիչ առաջարկություններ: Իսկ միջոցները, որոնք կառաջանան այդ խնայողություններից, կուղղվեն առաջնահերթ խնդիրների լուծմանը:

Պետական կառավարման ապարատը պետք է դառնա ավելի կոմպակտ: Դա, իհարկե, մեկ օրվա խնդիր չէ, սակայն մենք օպտիմալացման նպատակով պետք է մինչեւ 2017 թվականի բյուջետային քննարկումների մեկնարկը ունենանք մանրամասն վերլուծություն: Խոսքը ոչ միայն նախարարությունների աշխատակազմերի մասին է, այլ՝ նաեւ տարբեր ՊՈԱԿ-ների, ԾԻԳ-երի, առընթեր մարմինների, առանձնացված ստորաբաժանումների: Ակնկալում եմ պետական մարմինների սթափ եւ նշված հանգամանքներով պայմանավորված իրատեսական եւ էական առաջարկություններ: Որպեսզի այդ աշխատանքները կրեն համատարած եւ համակարգված բնույթ, առաջարկում եմ փոխվարչապետին ներկայացնել վարչապետի որոշման նախագիծ՝ իր ղեկավարությամբ համապատասխան աշխատանքային խումբ ձեւավորելու մասին:  Continue reading →

Երգի միջազգային այս մրցույթում Հայաստանը ներկայացնող Իվետա Մուկուչյանը զբաղեցրեց 7-րդ հորիզոնականը: Հաղթեց Ուկրաինայի ներկայացուցիչը, 2-րդ տեղում է  Ավստրալիայի, 3-րդ՝ Ռուսաստանի ներկայացուցիչը:

Մասնակից երկրների ազգային ժյուրիներից մեր երգչուհին ստացավ հետեւյալ միավորները. Հունգարիա՝ 1 միավոր, Ավստրիա, Բոսնիա-Հերցեգովինա, Ֆրանսիա, Հոլանդիա, Իսրայել՝ 2-ական, Բելառուս, Սերբիա՝ 3-ական, Խորվաթիա, Լիտվա, Սլովենիա, Շվեդիա՝ 4-ական, Մոլդովա՝ 5, Լատվիա՝ 6. Մալթա՝ 7.  Կիպրոս՝ 8. Հունաստան, Մոնտենեգրո՝ 1-ական, Իսպանիա, Բուլղարիա, Ռուսաստան՝ 12-ական միավոր: Ընդհանուր առմամբ, Հայաստանը  մասնակից երկրների ազգային ժյուրիներից ստացավ 115 միավոր:

Հայաստանի ազգային ժյուրին 12 միավոր տվեց Ֆրանսիային: Հեռուստադիտողի քվեարկության արդյունքում Հայաստանը ստացավ 134 միավոր: Հեռուստադիտողի եւ ազգային ժյուրիների քվեարկությունների արդյունքում Հայաստանը ստացավ 249 միավոր: Իվետա Մուկուչյանը հանդես եկավ «Love wave» երգով, որի երաժշտության համահեղինակներն են Լեւոն եւ Լիլիթ Նավասարդյանները, խոսքերինը՝ Իվետա Մուկուչյանն ու Սթեֆանի Քրաթչֆիլդը:

«Եվրատեսիլ-2016»-ի եզրափակիչ փուլում հանդես եկավ 26 երկիր՝ Բելգիա, Չեխիա, Նիդեռլանդներ, Ադրբեջան, Հունգարիա, Իտալիա, Իսրայել, Բուլղարիա, Շվեդիա, Գերմանիա, Ֆրանսիա, Լեհաստան, Ավստրալիա, Կիպրոս, Սերբիա, Լիտվա, Խորվաթիա, Ռուսաստան, Իսպանիա, Լատվիա, Ուկրաինա, Մալթա, Վրաստան, Ավստրիա, Միացյալ Թագավորություն, Հայաստան: Մրցույթին մասնակցել է 42 երկիր:

Հետաքրքիր է, որ հայերիս մոտ բոլորովին այլ տեսակետ է իշխում՝ Իվետան հաղթել է, ինչպես փառահեղ կատարմամբ, այպես էլ մեր երկրի պատիվը բարձր պահելով: Այս տարի Հայաստանի մասնակցությունը երգի մրցույթին՝ ծախսված գումարներով հանդերձ, համարվում է արդարացված: «Եվրատեսիլ»-ի համերգասրահի կանաչ սրահում Իվետա Մուկուչյանը ծածանեց Արցախի դրոշը: Ստոկհոլմի երկնքում սավառնող փոքրիկ ինքնաթիռն էլ պատասխանեց երգչուհուն «Ղարաբաղը սիրում է Իվետային» գրությամբ պաստառով: «Love wave» երգն իր խոսքն ասաց աշխարհին: Շատերի համոզմամբ՝ հաղթանակ էր նաեւ Իվետայի համարձակ հագուստն ու գեղեցիկ մարմնի ցուցադրումը:   Continue reading →

Այս երգի մրցույթը գրեթե կապ չունի երգարվեստի գնահատանքի հետ, դրա համար մեր վերլուծությունը կսկսենք հենց այնտեղից, ինչ նպատակներ որ հետապնդում է «Եվրատեսիլ»-ը:

«Լուսանցք»-ը համասեռական Կոնչիտայի՝ «Եվրատեսիլ»-ում հաղթանակի ու բացահայտ քարոզչության հնարավորությունից հետո, միանշանակ կողմնակից էր, որ Հայաստանն առհասրակ հրաժարվի այդ մրցույթին մասնակցել: Քանի որ, այն բացի ընդգծված քաղաքական միջոցառում լինելուց, նաեւ հստակ անբարոյական ուղեգիծ էր որդեգրել: Այսինքն՝ «Եվրատեսիլ»-ն իրականում արվեստի միջոցառում չէ, եւ դա հասկացել են բոլորը ու վաղուց:

Պարզապես յուրաքանչյուր մասնակից երկիր փորձում էր իր ճանաչողության ու քարոզչության տեղը պահպանել համաեվրոպական (այսօր՝ համաշխարհային) այս հարթակում եւս…

Թերեւա Հայաստանն էլ իր նպատակներն ունի եւ այն ի ցույց դրվեց Արցախի խնդրի ճիշտ եւ նուրբ քարոզչությամբ, ինչը հրաշալի իրականացրեց մեր մասնակիցը: Եթե Կոնչիտան այլասերվածության քարոզիչը դարձավ, ապա Ջամալան եղավ խառնարյունության քարոզիչը՝ հայ-թաթարականի (ասել է թե՝ հայ-թուրքականի, որն ամենաանտանելին է այսօրինակ դեպքերում) ցուցադրականությամբ:

Երբ ամիսներ առաջ հայտարարվեց, թե կրկին փոփոխվել է «Եվրատեսիլ»-ի քվեարկման համակարգը, շատերը կարծեցին, թե ավելի վերահսկելի կդառնա այն, բայց լրիվ հակառակը եղավ, բացարձակ անվերահսկելի է դարձել անգամ մարդկանց քվեարկության արդյունքներին հետեւելը այս կամ այն երկրում:

Քվեարկության արդյունքներն ասվում են ընդհանրական ու ոչ մի հիմք չկա այլեւս կասկածելու, որ եվրոպական քաղաքականությամբ պարուրված այս միջոցառումը իր հաղթողին ունեցել է մինչեւ մրցույթի ավարտը: Գուցեեւ՝ հենց սկզբում: Ըստ իրավիճակի վերլուծության, հենց սկզբում հաղթող թեկնածու երկիրը եղել է Ավստրալիան, սակայն ընթացքում, Հայաստանի ներկայացուցչի շռնդալից մուտքն ու Արցախի դրոշի ծածանումը, այնուհետեւ հակամարտության ամենաբարձր մակարդակով ներկայացումը ասուլիսում, փոխեցին եվրաորոշումը: Ավստրալիան տեղը զիջեց Ուկրաինային, որը քաղաքական պակաս կարեւր դրսեւորում չէ՝ Ռուսաստանին պատժելու տեսակետից:   Continue reading →

Մեր մասնակիցը՝ Իվետա Մուկուչյանը հաղթող թեկնածուներից մեկն էր: Առաջին կիսաեզրափակիչում, որով սկսվեց մրցույթը, հմայիչ Իվետան իր հրաշալի ելույթն օծեց հայրենասիրական՝ բոլորին անսպասելի ու աննախադեպ պոռթկման դրսեւորումով՝ ի ցույց աշխարհի (հեռարձակվում էր նաեւ ԱՄՆ-ում եւ Չինաստանում), Արցախի պետական դրոշով պարուրվելով՝ ինչպես անպարտելության զրահ, ինքն իրենով խորհրդանշող Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք եռամիասնությունը՝ զանգվածային երգարվեստով եւս մեկ նշանառություն հակառակորդ հարեւանի ճակատին: Իվետայի այս խրոխտ քայլը թերեւս ավելի զգուշավոր դարձրեց «Եվրոպայի մայրամուտը» բնորոշմամբ Հին աշխարհամասի որոշ երկրների կառավարող շրջանների դիրքորոշումը՝ արցախյան հարցի արդար լուծման շուրջ, երգարվեստի երկրպագուների ազնիվ, արդար քվերակությունը իրենց շահադիտական նպատակներին հարմարեցնելու նկրտումներով: Համոզված եմ՝ Իվետայի՝ մրցույթում ձեռքբերվելիք հաղթանակը կարծես զոհաբերվեց արվեստում անհամատեղելի, եղծելի միջամտության հետեւանքով:

Քաղաքական վերաբերմունքների վերածված պայքարում երգարվեստը բարձրագույն իր արժեքներով կրեց հերթական պարտությունը (հիշենք ընդամենը աշխարհը գենախեղումի եզրին մեկ քայլ առաջ բրդող կին դարձած տխրահռչակ, մորուքավոր Կոնչիտային): Եվ ինչ, եւ այն, որ դիվանագիտական անառողջ բազմամարտում, մեղմ ասած, արժանի չեղանք Իվետայի՝ հարուստ տրամատուրգիայի, բազմաշերտ մեղեդայնության, ինչ-որ տեղ նաեւ աշխարհի հետադիմական ուժերի հանդեպ սարկազմի տարրեր պարունակող սկիզբ-զարգացում-ավարտ դասական կանոնի փայլուն դրսեւորմամբ, կարծես աշխարհի երիտասարդությանը արդարության, խաղաղության շուրջ միաբանության կոչ հնչեցնող երգի կատարմանը:

Արարողակարգի ամբողջ ընթացքում մեր թիմի կողմից տեղի ունեցան մարտավարական որոշ սխալներ, որոնց պատճառով չվայելեցինք այս անգամ երգի տեսքով հաղթանակի բերկրանքը, որը, բարեբախտաբար, փոխհատուցվեց Իվետայի հայրենասիրական պոռթկումով: Մեր թիմի մարտավարական անճշտությունները հանգեցրին ռազմավարականի, որի հետեւանքով կորսվեց ակնառու հաղթանակ:   Continue reading →

Երկու եզրից

Եթե անկեղծ լինեմ, ապա, որպես խմբագիր, ես դեմ եմ «Եվրատեսիլին» այսքան ուշադրություն դարձնելուն, նույնիսկ այս պարագայում, երբ այն վաղուց արդեն երգի հարթակ չէ: Բայց իմոնք ու թերթին թղթակցողներն այնքան էին ոգեւորվել հերթական մրցույթով, որ խնդրեցին ինձ չափսոսալ եւ հրապարակման տեղ տալ: Ես էլ, որպեսզի փոխհատուցեմ թերթային տարածքիս կորուստը, որոշեցի թեմայի շուրջ սեղանիս դրված տարբեր նյութերից ընտրել սկզբունքորեն միմյանց հակառակ երկու տեսակետներ եւ տպագրել: Ընթերցողն էլ թող ինքը որոշի՝ Ռուսաստանի վրա զայրանա՞, թե՞ ընդունի «հայրաբար ապտակը», Ֆրանսիայից նեղանա՞, թե՞ ըմբռնումով մոտենա, Ջամալային շնորհավորի՞, թե նրան համարի խառնարյունության քարոզ ու գրողի ծոցն ուղարկի: Մի խոսքով, սիրելիներս, հաջորդ «Եվրատեսիլին» ձեզ այսքան տարածք չեմ տալու:

Արմենուհի Մելքոնյան

Միջազգային է, բայց ազգային է

Լրագրողները ասուլիսի ժամանակ Իվետային հարցրին. «Լեռնային Ղարաբաղի դրոշը, ամենաքաղաքական արտացոլանքով դրոշներից մեկն է Եվրոպայում, ինչու՞ որոշեցիր բաձրացնել այդ դրոշը կանաչ սենյակում»: Իվետան պատասխանեց. «Անկեղծորեն ասած՝ սպասում էի այս հարցին: Գիտեք, պետք չէ մոռանալ, որ ես իմ Հայրենքին եմ ներկայացնում: Այդպես էր զգում իմ սիրտը, միտքը, ամբողջ գցացմունքը, չնայած 150 միլիոն մարդ է նայում, մտքով ես Մայրենի երկրում էի: Միայն ասեմ, որ խնդրում եմ, ուզում եմ խաղաղ լինի սահմանը, Հայաստանը խաղաղություն է ուզում, ու դրա համար էլ գրել եմ այս երգը: Ուզում եմ տարածել սիրո ալիքները: Ես գրեցի երգը, որովհետեւ ներսումս հենց դա է կատարվում, ուզում եմ ամենուր խաղաղություն լինի: Գերմանիայում եմ ապրում ու ազգությամբ հայ եմ, բայց ես միջազգային եմ, այսպես եմ մեծացել: Միայն խաղաղություն եմ ուզում, ուզում եմ տարածվեն սիրո ալիքները, դրա համար էլ դրոշը բաձրացրել եմ, որովհետեւ ուզում եմ մարդիկ կենտրոնանան դրա վրա: Ես աշխարհում խաղաղություն եմ ուզում»:

ԼՂՀ դրոշի ծածանման պատճառով բողոքել էր Ադրբեջանի ԱԳՆ  ներկայացուցիչ Հիքմեթ Հաջիեւնը, սակայն հենց միջազգային նորմերին համապատասխան արձագանքել էին ԼՂՀ օմբուդսմեն Ռուբեն Մելիքյանը եւ ՀՀ ԱԳՆ մամուլի, տեղեկատվության եւ հասարակայնության հետ կապի վարչության պետ Տիգրան Մկրտչյանը:   Continue reading →

Սկիզբը՝ թիվ 12-15-ում

– http://www.hayary.org/wph/?p=5569 – Պատմության մութ ծալքերից՝ առանց գրաքննության.- (մաս 2-րդ(2)) եւ մաս 3-րդ(1) Արեւապաշտական կազմաբանություն – Որ չզրկվենք Արարչական գաղափարախոսության կրողի բացառիկ իրավունքից (Արամ Մկրտչյան, Գերմանիա)…

– http://www.hayary.org/wph/?p=5553 – Պատմության մութ ծալքերից՝ առանց գրաքննության.- (մաս 2-րդ(1)) Արեւապաշտական կազմաբանություն Ինչ էր ուզում Մակեդոնացին Հայոց բարձրագույն դասից (Արամ Մկրտչյան, Գերմանիա)…

– http://www.hayary.org/wph/?p=5539 – Պատմության մութ ծալքերից՝ առանց գրաքննության.- (մաս 1-ին(2)) Արեւապաշտական տիեզերաշինություն – Ու «Արեգակն արդար» դիմելաձեւը դարձավ «Հայր մեր»… Արեւապաշտություն եւ Լուսնապաշտություն…

– http://www.hayary.org/wph/?p=5524 –Պատմության մութ ծալքերից՝ առանց գրաքննության.- (մաս 1-ին(1)) Արեւապաշտական տիեզերաշինություն – Քառակողմ կառավարման մոդելով աշխարհն ապրել է մինչեւ… Արարիչը որպես սկիզբ՝ ձեւավորում է անեզրականը (Արամ Մկրտչյան, Գերմանիա)…

Աստիճանակարգ. մաս երրորդ

Կարեւոր է անդրադառնալ Աշտարակ երեւույթին: Համաձայն գրաֆիկական ու ծավալային լուծումների՝ աշտարակը կլոր կամ քառակուսի կառուցվածքով վեր խոյացող ուղղահայց մի կառույց է, որի հիմքը եւ վերջնամասը ունեն նույն տրամագիծը։ Հայերենում Աշտ/ար/ակ տերմինի իմաստաբանությունն է՝ «Աստծուն տեսնող ար», եւ այս դարձվածքը սկզբունքային է: «Աստծուն տեսնող ար» դարձվածքը հուշում է, թե ինչու հանկարծ Հայկը եւ Բելը գժտվեցին: Պարզապես Հայկն էր իրականացնում շինարարությունը, այսինքն ար/ար/իչ/ էր («արի միջից ար հանել կամ ստեղծել»), ով այս աշտարակաշինության ձեւաչափի մեջ Բելի համար մերժելի էր: Արդյունքում «Արի միջից ար հանող կամ ստեղծող» հայոց Նահապետ Հայկը հեռացավ Բաբելոնից, եւ Բելի ծրագիրը տապալվեց:

Բաբելոնի աշտարակաշինության ձախողումից հետո արեւապաշտական իմաստասիրության ու քաղաքաշինության մեջ կիրառական առումով Աշտարակի շրջանաձեւ կամ քառակողմ մոդելը դարձավ պաշտպանության կամ հարձակման տարածք:   Continue reading →

Քունկ-ֆուն փողոցային խուլիգանությունից չտարբերեցին

Եվրոպայի քունկ-ֆուի առաջնությունը եւս ապացուցեց, որ ադրբեջանական խավարամիտների համար մարզադաշտը եւ փողոցը նույն հարթության մեջ են: Ուկրաինայի Լվով քաղաքում այս մարզաձեւի Եվրոպայի առաջնությանը հերթական անգամ իրենց անվայել են պահել ադրբեջանցի մարզիկները, ինչի մասին տեղեկացրել է նաեւ Ուկրաինայում Հայաստանի դեսպանատան աշխատակից Տիգրան Սարգսյանը:

Մարզաձեւի Հայաստանի ֆեդերացիայի փոխնախագահ Արմեն Հարությունյանն էլ հայտնել է, որ Լվովում ընթացող Եվրոպայի առաջնության առաջին մենամարտում Աշոտ Հարությունյանը  հաղթել է ադրբեջանցի մրցակցին: Ադրբեջանական կողմը բողոքել է, բայց մրցավարական կազմը հաստատել է մեր մարզիկի հաղթանակը: Մյուս մենամարտում արցախցի Դավիթ Պետրոսյանը եւս մրցել է ադրբեջանցու հետ: Մենամարտի վերջին պահին, երբ Դավիթի հաղթանակն ակնհայտ էր, Ադրբեջանի պատվիրակությունը գնում է սադրանքների՝ հայհոյանքներ են տեղում մեր մարզիկների հասցեին եւ ապա մտնում են ռինգ, հարձակվում մեր մարզիկի վրա, որից հետո Դավիթի մարզիչն է փորձում  հանգստացնել նրանց, սակայն կրքերն ավելի են թեժանում: Հայտնվում են մահակներով զինված ադրբեջանցիներ ու հարձակվում մեր հավաքականի անդամների վրա: Այնուամենայնիվ, չնայած Ադրբեջանի պատվիրակությունն ավելի մեծ էր, մեր տղաները կարողացել են արժանի պատասխան տալ: Բարեբախտաբար, տուժածներ չկան:

Միջադեպից հետո ադրբեջանական թիմը նկատողություն է ստացել ու որակազրկվել:

Իսկ Եվրոպայի առաջնությունից Հայաստանի հավաքականը վերադարձել է մեդալների մեծ պաշարով՝ 6 ոսկի, 2 արծաթ եւ 1 բրոնզ:

Ոսկե մեդալներ են նվաճել Աշոտ Հարությունյանը, Տիգրան Շաբոյանը, Հայկ Օհանյանը, Արսեն Բաղիրյանը, Հայկ Խաչյանը եւ Դավիթ Կասումյանը: Արծաթե մեդալակիր են դարձել Դավիթ Պետրոսյանը եւ Ալբերտ Թորոսյանը: Արտակ Գրիգորյանը նվաճել է բրոնզե մեդալ:

Եվրոպայի առաջնությունում Հայաստանը թիմային հաշվարկով գրավել է 2-րդ տեղը:

Հեռացվեց Եվրոպայի Քունգ Ֆուի ֆեդերացիայից

Լվովում տեղի ունեցած ծեծկռտուքի նախաձեռնողները մարզաձեւի Ադրբեջանի հավաքականի անդամներ են եղել, եւ այդ աղմկահարույց միջադեպից հետո Ադրբեջանի հավաքականը որակազրկվել է ու այլեւս չի մասնակցելու Եվրոպայի առաջնությանը:

Հայաստանի Քունգ Ֆուի ֆեդերացիայի նախագահ Սարգիս Հարությունյանը տեղեկացրել է, որ բողոք են ներկայացնել Չինաստանում գտնվող Քունգ Ֆուի միջազգային ֆեդերացիա՝ ընդդեմ Ադրբեջանի:

Նա նշել է, որ Եվրոպական ֆեդերացիայից ադրբեջանցիներին արդեն հեռացրել են ու նրանք վերականգնվելու հնարավորություն չունեն. «Առավելագույնը կարող են ուրիշ ֆեդերացիա բացել ու այլ անվան տակ հանդես գալ, բայց այս կազմով չեն կարող վերականգվել, բոլորին ճանաչում են»:

Առաջնության դատավորները ստիպված էին այդ օրը դադարեցնել մրցումները: Սկզբում ուզել են 2 թիմերին էլ որակազրկել, սակայն հարցը քննարկվել է, ուսումնասիրվել է տեսանյութը, եւ դատավորների կոլեգիան ու միջազգային ֆեդերացիան որոշել են, որ ադրբեջանցիներն են խախտել սպորտային էթիկան, ու նրանց են որակազրկել: Ընդ որում՝ կռվի ժամանակ ամեն ինչ այնքան ակնհայտ է եղել, թե ով է սադրիչ կողմը, որ բոլոր ներկաները, անգամ՝ թուրքերը, պաշտպանել են հայերին:

Հայաստանի թիմում 9 մարզիկներ էին, որոնցից 5-ը՝ արցախցի, հագուստներին գրված է եղել Արցախ, կամ ԼՂՀ, ինչն էլ ավելի է կատաղացրել ադրբեջանցիներին:   Continue reading →

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան) http://www.hayary.org/wph/?p=2223  (https://www.facebook.com/armenuhi.melqonyan)

1. Թուրքական խորամանկության եւ ռուսական եղբայրության առասպելը – Հիմա երբ ցանկանան Թուրքիայի եւ Ադրբեջանի պառակտման կամ ոչնչացման հարցը, ոչ մի թուրքական դիվանագիտություն չի կարող աշխատել (ռուսական եղբայրությունն էլ՝ խանգարել)…

2. Երբ անիվն այլեւս թարս է պտտվում – թուրք-ադրբեջանական տեղապտույտ… Նորից է կարեւորվում ազգ-բանակ ստեղծելու գաղափարը, որն իր ձեւով կլինի համահայկական բանակ՝ հատկապես ընդդեմ համաթուրքական դաշինքի…

3. Ադրբեջանը ներսից քանդելու զուգահեռ ծրագիր – Ազգային փոքրամասնությունների ընդվզումը եւ Մինգեչաուրի ջրամբարի պայթեցումը կտանեն ներքին կործանարար խժդժությունների՝ ծառայելով հայության շահերին ու առաջխաղացմանը…

4. Ադրբեջանի իրական կորուստները… Արցախի քառօրյա պատերազմին ՀՀ ԶՈւ-ն չհասցրեց էլ մասնակցել… Թուրքիայի ԶՈւ անձնակազմի թվաքանակը… Որպես պատասխան.- եզդի օրենքով գողերը կստանալ եզդի զինվոր Քյարամ Սլոյանին գլխատող ադրբեւանցի զինվորի, իսկ հայությունը՝ ռամիլ սաֆարովի գլուխները…

5. Հայի զարթնած գենը եւ թուրքական խաբկանքը – թուրքական խաղեր Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանն ուղղված – Թուրքիայի խորհրդարանի հայ պատգամավորները բացահայտում են նոր թուրքերի հին դեմքը – Գարո Փայլանի (Պալյան) կյանքը վտանգված է, ինչպես Հրանտ Դինքինը…

6. Եվրամիությունը զգուշանում է Թուրքիայից – Բայց մնում է հանդուրժող՝ ունենալով նաեւ ներքին թուրքական խնդիր… Իսրայելը լռում է Թուրքիայում (սպասելով էրդողանյան ֆաշիզմի զարգացմանը), բայց գործում Ադրբեջանում՝ ծպտյալ հրեաների նոր խաղարկմամբ… Հայաստանն իր բողոքն է արտահայտել Իսրայելին…

7. Թուրքական խանութ-յուների ներքին թուրքերը – Երբ թշնամու հետ գործ բռնող ադապտացված խավ ունենք… Մեր պետության պատասխանատուները չեն հասկանու՞մ, որ որոշ պաշտոնյաներ ու խանութչիներ լցնում են Թուրքիայի բյուջեն ու զինում են Ադրբեջանին հենց Հայաստանից…

8. Իսկ սովետական բորբոսի հետքերը չեն անցնում.- «Քոսոտ երկրի» ԳԱԱ նախագահը Ռադիկ Մարտիրոսյանն է… Քոսոտ ենք, որովհետեւ թույլ ենք տալիս, որ ռադիկմարտիրոսյանները երկիրը քաոսի վերածեն ու հետո տան մեզ, թե՝ վերցրեք՝ լուծեք, դասավորեք…

9. Պատմության մութ ծալքերից՝ առանց գրաքննության.- (մաս 2-րդ(2)) եւ մաս 3-րդ(1) Արեւապաշտական կազմաբանություն – Որ չզրկվենք Արարչական գաղափարախոսության կրողի բացառիկ իրավունքից (Արամ Մկրտչյան, Գերմանիա)…

10. Աշխարհի մարզական հեւքից – Մարզաշխարհի խաչմերուկներում – Ռուսները վերջապես բարեհաճեցին տալ մեր շահած մրցանակ-տանկը… Հայ մարզիկները ջախջախեցին ադրբեւջանցուն եւ թուրքին… Ադրբեջանցիները տմարդի են նաեւ սպորտում… Շախմատային, ֆուտբոլային եւ այլ լուրեր…

11. Գենախեղման քարոզիչները – Իսկ սրանք գիտե՞ն, որ բնածին-ուժեղ գենը տկարանում է թույլ-արհեստածին գենին խառնվելով, եւ հակառակը՝ թույլն ուժեղանում է մյուսի հաշվին հզորանալով… Այցելե՛ք ՀԱՄ պաշտանական կայք… Կարդացե՛ք եւ բաժանորդագրվե՛ք «Լուսանցք»…

– http://www.hayary.org/wph/?p=5541 – Մղձավանջ, որ դեռ փող աշխատելու միջոց է – աղանդավորական, սեռախեղությանը նպաստող, գենդերային կոչված ամենատարբեր հիվանդագին կառույցները, մարդկանց համարակալման ու չիպավորման տանող օրենքները՝ ազգադավ ծրագրեր…

Թուրքիան եւ Ադրբեջանը պիտի՛ կործանվեն… Սա՛ պետք է լինի յուրաքանչյուր հայի առաջին խոսքը Արեւածագին՝ ԱրԷգԱկ-ին ողջունելուց հետո…- Արմեն Ավետիսյան (Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ – http://www.hayary.org/wph/?p=33) – Փա՛ռք Հային ու Հայքին…

(…Մի խոսքով՝ մեռավ «Արմենիա – ռուսկայա գուբեռնյա» վելիկոռուսական երազանքը: Սա նույն բանն է, ինչ այսօր՝ Արեւմտյան Հայաստանն ունենք Թուրքիայի, իսկ Արեւելյան Հայաստանի որոշ հատվածը՝ Ադրբեջանի տիրապետության տակ…)

Մեզ միշտ համոզում էին, որ թուրքական դիվանագիտությունը հզոր է եւ իր խորամանկությամբ՝ գրեթե անմրցակցելի: Սա ասում էին նաեւ խորհրդային տարիներին: Բայց երբ Հայաստանն ազատ ու անկախ եղավ ու կարողացավ հետզհետե իր դիվանագիտությունը միջազգայնացնել, հասկանալի դարձավ, որ թուրքական դիվանագիտության մասին հերոսապատումները սին են: Պարզապես թուրքերը ժամանակին տիրելով Հայկական լեռնաշխարհի մեծ մասին՝ կարողացան ամրանալ Եվրոպա-Ասիա-Աֆրիկա խաչմերուկը վերահսկող մեր հայրենիքի տարածքներում ու դա դարձրեցին խաղաթուղթ…

Այդ տարածքները շահեկան նշանակություն ունեն նաեւ գերտերությունների համար, ուստի սրանք Թուրքիայի ամբողջականությունը պահպանում են բացառապես իրենց շահերից ելնելով, որ միջազգային խաչմերուկ եւ բնական պաշարների տարածաշրջան հանդիսացող այդ արհեստական երկիրը մնա եւ ծառայի իրենց: Յուրաքանչյուրն իր շահը գտնում ու պարտադրում է Անկարային, որն էլ համաձայնում ու գոյատեւում է: Երբ չի համաձայնել, պատերազմել ու մի լավ դաս են տվել նրանց ու ամեն բան իր տեղն է ընկել: Եվ ոչ Արեւմուտքը, ոչ էլ Ռուսաստանը չի մտորել Թուրքիայի ոչնչացման մասին հարյուրամյակներ շարունակ, քանի որ ստացել են այն, ինչ ցանկացել են: Ռուսաստանն անգամ իր Թուրքիան է ստեղծել՝ Ադրբեջան անվանմամբ, որպեսզի դա էլ ծառայեցնի այլ ուղղությամբ… Եվ սա համարել թուրքական դիվանագիտության հաղթանակ, ծիծաղելի է:

Հիմա երբ ցանկանան, Թուրքիայի պառակտման կամ ոչնչացման հարցը, նաեւ Ադրբեջանի, արագորեն կդառնա իրականություն: Կամ՝ այսպես կոչված երբւեէ չգոյ Մեծ Քրդստանի ստեղծմամբ, կամ՝ իրական Մեծ Հայաստանի վերակերտմամբ: Եվ այս դեպքում ոչ մի թուրքական դիվանագիտություն չի կարող աշխատել:

Այս ամենը գիտակցում են նաեւ Թուրքիայում եւ Ադրբեջանում: Եվ Անկարան Արեւմուտքին սիրաշահելու համար պնդում է, որ հայ-ադրբեջանական քառօրյա պատերազմի հետ ինքը կապ չունի, սադրիչ կողմը Ռուսաստանն է: Իհարկե, այստեղ կա ճշմարտության որոշակի նշույլ, բայց որ բոլոր փաստարկները ապացուցում են Թուրքիայի որոշիչ դրդիչ դերը պատերազմական գործողությունների անցնելու հարցում, ակնհայտ է: Անգամ Թուրքիան բերվել էր պատրաստվածության բարձր աստիճանի, որպեսզի Ադրբեջանի ենթադրյալ հաղթարշավին շատ արագ նպաստեր:   Continue reading →

Արցախյան քառօրյա պատերազմում խայտառակ պարտությունից հետո Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիեւը ցայսօր խելքի չի գալիս: Փաստորեն, նա ոչ միայն չկարողացավ պետության ամբողջ հզորությունը ներդնելով հաղթել «թույլ Հայաստանին», անգամ չկարողացավ, իր գեներալների խոսքերով ասած, «մի լավ պատժել զավթիչ հայերին եւ որոշ տարածքներ ազատագրել այս փուլում»:

Ավելին՝ Ադրբեջանի նախագահը կորուստներով լի պարտությունից բացի՝ խաբված վիճակում հայտնվեց: Նրան խաբեցին ինչպես Թուրքիայի նախագահը, այնպես էլ՝ Ռուսաստանի:

Առաջինը՝ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը  վստահեցրել էր, որ հայկական զինուժը չի դիմանա նման լայնածավալ ու ժամանակակից զինատեսակների կիրառմամբ հարձակմանը եւ մինչեւ ԱՄՆ-ից Բաքու վերադառնալը՝ Իլհամ Ալիեւին կդիմավորեն Ստեփանակերտում (իրենց ասած՝ «ադրբեջանական Խանքենդիում»)… Իսկ Անկարան արագ կզբաղվի միջազգային հանրությանը հանգստացնելով եւ հաջորդ քայլերին նախապատրաստելով: Հիշեցնենք, որ թուրք-ադրբեջանական ծրագրված կայծակնային պատերազմում Արցախի մայրաքաղաքը գրավելուց հետո ադրբեջանական զինուժը պիտի շարժվեր Հայաստանի վրա՝ դեպի Երեւան…

Իսկ Վլադիմիր Պուտինը ադրբեջանական կողմին վստահեցրել է սեփական զենքների հզորության ու անկասելիության մասով, ու, երեւի թե, խոստացել (ինչպես նախկինում էր լինում Բաքվի կամ Անկարայի հետ համատեղ ծրագրերում), որ Հայաստանին կլռեցնի ու չի թողնի միջազգային քայլերի դիմել: Ավելին՝ Ադրբեջանի ու Հայաստանի խնդրանքով Ռուսաստանը կդառնա հաշտարար-միջնորդ եւ անգամ կքննարկվի ռուսական խաղարարար զորքերի՝ Արցախում տեղակայման հարցը: Իսկ թե սովետական, հետո նաեւ ռուսական զորքերն ինչ են անում հայերի գլխին՝ աջակցելով ադրբեջանցիներին, վաղուց հայտնի է ու՝ ոչ միայն հայերին:

Այսքանը քիչ էր, նաեւ մինչ Բաքու վերադառնալը Իլհամ Ալիեւն արժանացել է ԱՄՆ-ի նախագահ Բարաք Օբամայի քննադատությանը: Իսկ պատերազմի հրահրման լուրը շատ վատ է ընդունվել Վաշինգտոնի կողմից, ինչը ցուցադրաբար հասկացնել են տվել Ադրբեջանի նախագահին: Նա շատ վատ տրամադրությամբ է լքել Միացյալ Նահանգները, քանի որ միտումնավոր տապալել էր նաեւ Նյու-Յորքում նախատեսված Սերժ Սարգսյան – Իլհամ Ալիեւ հանդիպումը՝ ԱՄՆ-ի նախագահի միջնորդությամբ նախատեսված:

Եթե հավելենք, որ համաշխարհային քարոզչամեքենան այս ամենն իրապես ներկայացնելուց բացի, նաեւ ակամա գովազդեց հայկական զինուժի հզորությունն ու նվիրվածությունը, ապա տեղեկատվական ոլորտում եւս Ադրբեջանը պարտվեց բոլոր առումներով, ինչը ոչ պակաս կարեւոր հաղթանակ էր հայկական կողմի համար:   Continue reading →

Ադրբեջանագետ Գրիգորի Այվազյանը NewsBook-ի հետ զրույցում ասել է, որ այդ երկրում ազգային փոքրամասնությունները միշտ ուծացման վտանգի տակ են, իսկ պատերազմական իրավիճակում առավել եւս վտանգված է նրանց գոյությունը:

Թե ի՞նչ դիրքորոշում ունեն Ադրբեջանի բնիկ փոքրամասնությունները՝ թալիշները, լեզգիները եւ այլք ղարաբաղյան պատերազմի վերսկսման հետ կապված, հետաքրքրում է նաեւ հայ հանրությանը: Մինչեւ 1994-ի զինադադարի կնքումը, ազգային փոքրամասնությունները բողոքում էին, որ իրենց միշտ ճակատային գծեր են ուղարկում նպատակով, որ հայերի հետ միասին կոչնչանան նաեւ ազգային փոքրամասնությունների երիտասարդ տղաները, ինչն էլ հաստատ կնպաստի նրանց ընտանիքների արտագաղթին…

Մինչ ռազմական գործողությունների վերսկսումը՝ Բաքվում ազգային փոքրամասնությունների՝ թալիշների, լեզգիների եւ այլնի շրջանում վարում էին հատուկ քաղաքականություն։ Ստույգ տեղեկություններով՝ առաջին գծում այսօր էլ ադրբեջանական կողմից կանգնած են հենց այդ ազգային փոքրամասնությունների ներկայացուցիչները։ Ռազմաճակատում գտնվում են ազգային փոքրամասնություններ, եւ նրանք ներկայացվում են որպես ադրբեջանական զինվորներ։

Սա, իհարկե, օգտակար է Ադրբեջանի իշխող վարչակազմի համար։ Նրանք վերցնում են ազգային փոքրամասնության ներկայացուցիչների դիակները, տանում նրանց բնակավայրերը՝ ասենք՝ Թալիշստան կամ Լեզգիստան, մեծ հուղարկավորումներ են կազմակերպում՝ վախեցնելով այնտեղ ապրող մարդկանց, որպեսզի նորովի խրախուսեն արտագաղթը, որ Ադրբեջանը դառնա միատարր թյուրքական պետությունշ՛ Որպեսզի երբ Ղարաբաղում ռազմական գործողությունները վերսկսվեն, ազգային փոքրամասնությունները թուլացած լինեն, եւ իրենց թիկունքում որեւէ գործողություն չկատարեն, որով կվնասեն Ադրբեջանին։   Continue reading →

Ադրբեջանի իրական կորուստները՝ քառօրյա պատերազմում

Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության դեմ ապրիլի սկզբին սանձազերծված լայնածավալ ռազմական գործողությունները շատ ծանր հետեւանքներ են ունեցել Ադրբեջանի համար: Կորուստները մինչեւ վերջերս գնահատվում էին մոտ 180-200 զոհվածներ, այդ թվում՝ մոտ 30 հատուկ ջոկատայիններ, 2 ուղղաթիռ, 3 տանկ եւ 2 անօդաչու թռչող սարք:

Սակայն OSTKRAFT վերլուծական կենտրոնի աղբյուրների կողմից բերվող փակ տվյալներով՝ Ադրբեջանի իրական կորուստը կազմել է ավելի քան 800 մարդ: OSTKRAFT-ը համոզմունք է հայտնում, որ հենց կորուստների այդ չափն է Ադրբեջանի ղեկավարությանը հարկադրել կանգնեցնել զավթիչ գործողությունները եւ վերադառնալ բանակցությունների սեղան:

«Հաշվի առնելով այդ տվյալները՝ խորապես չհիմնավորված են համարվում Ռուսաստանում Ադրբեջանի դեսպան Փոլադ Բյուլբյուլօղլիի այն հայտարարությունը, թե «Բաքուն պատրաստ է Լեռնայինին Ղարաբաղի խնդիրը լուծել ռազմական ճանապարհով», քանի որ այս խնդիրը ռազմական ճանապարհով լուծելու համար Ադրբեջանը ոչ ուժեր, ոչ էլ միջոցներ չունի»,- նշել է վերլուծական կենտրոնը՝ ընդգծելով, որ միակ բանը, որ Թուրքիայի օգտին իր չմտածված գործողություններով հրահրել է Ադրբեջանը, դա Հայաստանի կողմից հայկական երկրորդ հանրապետության՝ ԼՂՀ հնարավոր ճանաչումն է:   Continue reading →

Թուրքական ներողամտության մասին խոսողները կամ գենետիկ հակահայ են կամ թուրքամետ զանգված կամ էլ տհաս են պարզապես, որը պակաս վտանգավոր չէ հակահայից ու թուրքամետից: Ապրիլի սկզբներին այսպիսիներն անտեսեցին ոչ միայն քառօրյա արցախյան պատերազմը, այլեւ հետագայում հիացական խոսքեր գտան Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի համար, իբր նա կրկին ցավակցել է, խոսելով ապրիլի 24-ին:

Իսկ ի՞նչ է ասել Էրդողանը, ով հոխորտալից տոնով հայերից ցեղասպանության մասին փաստաթղթեր է պահանջել: «Եթե մեր ժողովրդի վերջին 100-150 տարվա տառապանքների հետեւսից գնանք, ապա հայերի պնդումներից մի քանի անգամ շատ ասելիք կունենանք ու ավելի շատ հաշիվներ կունենանք պահանջելու»,- ասել է այս թուրքը՝ դեռ մարտին Ստամբուլում կայացած գիտաժողով-ցուցահանդեսի ժամանակ: Այն կազմակերպվել էր Թուրքիայի կառավարության պետարխիվների վարչության կողմից, որին մասնակցել են այլ երկրների արխիվների ղեկավարներ եւ այն ընթացել է «Համաշխարհային պատերազմի փաստաթղթերը 100 տարի անց» խորագրի ներքո:

Հասկանալի է, որ Էրդողանն իր ելույթում զգալի տեղ է հատկացրել հայկական թեմային, բայց երգել է նույն եւ վաղուց հայտնի երգը՝ ասել է, որ պատմության տարբեր ժամանակների նման համաշխարհային պատերազմի ժամանակ էլ ողբերգություններ ու ցավալի իրադարձություններ կարող է եղած լինեն, սակայն միայն հայերը չեն այդ իրադարձություններից տուժել: Ապա նշել է, թե Բալկաններում ու Կովկասում մուսուլմանների պատմականորեն ամենաշատ կոտորածները հենց այդ ժամանակահատվածում են կատարվել:

Իր ելույթի սնանկությունից «գիտակցությունը կորցրած» Էրդողանը կրկին մեղադրել է հայկական կողմին՝ ասելով, որ երբ իրենք 2015-ը նշում են որպես իրենց հերոսական հաղթանակի տարի, «ոմանք այդ տարեթիվը դարձրել են Թուրքիայի դեմ թշնամության դրոշակ»: Այնուհետեւ տխմարաբանությունը հասել է այնտեղ, որ այս թուրքը մեղադրել է հայկական սփյուռքին՝ աշխարհի տարբեր ծայրերում իրականացրած արշավի համար, որն իր խոսքերով հայերի տառապանքները վառ պահելուց բացի Թուրքիային ուղղված բացահայտ թշնամության դրսեւորում է (սա բացարձակապես անմեղսունակի խոսք է՝ ուղղված հայրենիքն ու միլիոնավոր ազգակիցների կորցրած պահանջատեր ժառանգներին):

Էրդողանն արդեն ավանդական դարձած ոճով դիմել է Սփյուռքին ու Հայաստանին. «Հե՜յ հայկական սփյուռք, հե՜յ Հայաստանի ղեկավարություն, եկեք, համեցեք, մեր արխիվներն ու փաստաթղթերն այստեղ են, մենք 100 հազարավոր փաստաթղթեր ունենք: Դո՞ւք ինչքան փաստաթղթեր ունեք: Հանեք փաստաթղթերը, պատմաբաններին, արխիվագետներին, քաղաքագետներին, իրավաբաններին ու նույնիսկ հնագետներին լիազորենք այդ հարցի վերաբերյալ: Ուրիշ երկրներ շրջելով, լոբբիներ ձեւավորելով ու ոչ պատշաճ ճանապարհներով Թուրքիաի դեմ իրականացրած արշավներով ոչինչ չեք շահելու»:   Continue reading →

Եվրամիությունը զգուշանում է Թուրքիայից

Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հայտարարել է, որ Անկարան մտադիր չէ փոխել իր հակաահաբեկչական օրենսդրությունը այն բանի համար, որպեսզի համապատասխանի Եվրամիության հետ վիզային ռեժիմի վերացման համաձայնագրի չափանիշներին:

«ԵՄ-ն մեզ խնդրել է, որպեսզի մենք փոխենք մեր հակաահաբեկչական օրենսդրությունը: Կներեք, բայց մենք գնում ենք մեր ուղեգծով, իսկ դուք՝ ձեր»,- «Ֆրանս պրեսս» գործակալության փոխանցմամբ, բառացիորեն հայտարարել է Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը: Նշենք, որ հակաահաբեկչական օրենսդրության փոփոխությունը ԵՄ-ի պահանջներից միայն մեկն է, որը պետք է փոխի Թուրքիան՝ առանց վիզայի ռեժիմ ստանալու համար: Բացի դրանից Եվրահանձնաժողովը մայիսի 4-ին առաջարկել է եւս 4 պահանջ, որի դիմաց Թուրքիայի քաղաքացիների համար կվերացվի վիզային ռեժիմը:

Այդ պահանջները, բացի հակաահաբեկչական օրենսդրության փոփոխությունից, ներառում են նաեւ կոռուպցիայի վերացման քայլեր, բանակցություններ Եվրոպայի հետ օպերատիվ համաձայնության հասնելու համար, դատական համաձայնագիր Եվրամիության անդամ բոլոր երկրների հետ, ինչպես նաեւ ԵՄ չափանիշներին համապատասխանեցնել տվյալների պահպանության կանոնները:

Հիշեցնենք, որ ԻԼԻՊ-ի կողմից Սիրիայի եւ Իրաքի տարածքների գրավման եւ ահաբեկչական գործողություններ իրականացնելու ժամանակ արդեն Ստամբուլը դարձել է ահաբեկիչների հավաքագրման կենտրոն: Աշխարհի տարբեր ծայրերից ահաբեկիչները ժամանում էին Թուրքիա, պատրաստվում եւ ապա անցնում Սիրիայի եւ Իրաքի հետ սահմանը, որը հսկվում էր թուրքական զորքերի կողմից:

Եթե սրան էլ հավելենք այն փաստը, որ հազարավոր թուրք եւ ադրբեջանցի ահաբեկիչներ լրացրեցին ծայրահեղ իսլամականների շարքերը, ապա Եվրոպան Թուրքիայից (այս դեպքում նաեւ Ադրբեջանից) զգուշանալու լուրջ պատճառներ ունի: Անգամ աֆրիկյան եւ ասիական փախստականների՝ դեպի Եվրոպա անցումների ժամանակ Անկարան նպաստել է ահաբեկիչների՝ Եվրոպա անցնելուն: Բրյուսելի ահաբեկիչների մի մասը հենց այդ ճանապարհով էլ մտել էին Եվրոպա:…

Զարմանալին այն է, որ անհանդուրժող Եվրոպան թուրքական գործոնի նկատմամբ փոքր-ինչ հանդուրժող է մնացել:   Continue reading →

Ըստ «Որոտան» պարբերականի մայիսի 5-ի թողարկման, «մի խումբ երիտասարդներ հավաքվել էին Սիսիանի կենտրոնական հրապարակում եւ իրենց մտահոգությունն էին արտահայտում օրերս քաղաքում ««թուրքի խանութ» բացվելու համար»: Նրանք նշել են, որ «դեմ չեն մարդկանց՝ սեփական բիզնես վարելու եւ իրենց ընտանիքը պահելու հանգամանքին, բայց մտավախություն հայտնեցին, որ Սիսիանում արդեն ձնագնդի արագությամբ տարածվում է «քաղաքում թուրքի խանութ կա» խոսակցությունը»… Իսկ սա հայ մարդկանց մոտ չի կարող լարվածություն չառաջացնել՝ դրանից բխող հետեւանքներով:

Իմիջիայլոց, պետք է նշենք, որ «թուրքական խանութ» կա նաեւ Երեւանում եւ Հայաստանի բոլոր մարզերում: Իհարկե, խանութի  հենց ճակատին գրված չէ թուրքական խանութ, բայց ապրանքների ճնշող մեծամասնությունը թուրքական արտադրության է (կան նաեւ 100%-ով թուրքական ապրանք ունեցողներ): Վաճառողներն անգամ «փոքրիկ գաղտնիքներ» են բացահայտում մտերիմներին, այն է՝ կան չինական կամ կորեական ապրանքներ, որոնց պիտակները թուրքական են դարձվում, որ ավելի լավ վաճառվեն, իսկ երբեմն նաեւ եվրոպական ապրանքներ են թուրքականացվում…

Ողբամ զքես հայ ժողովուրդ, այս ու՞ր ես հասել:

Երեւանում մի քանի այդպիսի խանութի եմ հանդիպել, երբեմն այցելում եմ տեսնելու, թե ինչ է կատարվում, մի անգամ նյարդայնացած լուրջ վիճաբանություն սարքեցի, քանի որ խանութում հնչող երաժշտությունն էր նաեւ թուրքական… Եվ սա Հայաստա՞նն է:

Վերջերս այդ խանութները պակասեցին կարծես, մեկն էլ օրերս պիտի փակվի, ինչպես վաճառողներն ասեցին: Իբր առեւտուրը պակասել է: Իսկ թե ինչպես են նրանք թուրքական ապրանքների գովքն անում, դա մի առանձին զզվանք առաջացնող տեսարան է: Շատ կուզենայի, որ պետական մարմիններն այս «թուրքական խանութների» փակման հետեւում կանգնած լինեին, եւ առհասարակ թշնամու ամեն բան արգելված լիներ մեր երկրում:   Continue reading →