Հայաստանի եւ Ադրբեջանի նախագահների հանդիպումը կայացավ ինչպես նախատեսված էր՝ հոկտեմբերի 16-ին, Շվեյցարիայի Ժնեւ քաղաքում: Հանդիպումը տեղի ունեցավ ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահ երկրների նախաձեռնությամբ: Սակայն պիտի նշենք, որ այս հանդիպումը հերթականներից մեկն է ըստ էության, եւ չի կարող բեկումնային լինել։
Սեղանին դրված օրակարգային հարցերը հայտնի են, վաղուց մտած են փակուղի եւ դրա մեղավորը ցայսօր պատասխանատվության չի ենթարկվել: Իլհամ Ալիեւի համար նման հանդիպումների ավարտը հավասարազոր է այդ օրվա պայմանավորվածությունների ավարտին… Եվ նա կարող է բոլորովին այլ, անգամ հակառակ տեսակետը հայտնել Բաքու հասնելուն պես, ու անտեսել ոչ միայն Հայաստանի, այլեւ՝ ԵԱՀԿ ՄԽ երկրների համատեղ որոշումները…
Սա այլեւս ծիծաղելի է, բայց իրականություն է, եւ հենց այս ԵԱՀԿ-ական անպատասխանատվությունն է պատճառն ադրբեջանական ամենաթողության եւ տարաբնույթ խախտումների:
Եթե Ադրբեջանն էլի կոշտացնի իր դիրքորոշումները եւ սադրանքների մարտավարությունն ընտրի, ապա Հայաստանն այս անգամ առանց երկմտանքի պիտի դադարեցնի բանակցությունները, ինչպես դա արեց հայ-թուրքական արձանագրությունների դեպքում՝ սառեցնելով դրանց վավերացումը, քանզի թուրքական կողմը հայ-թուրքական երկխոսությունը վերածել էր ոչ միայն նախապայմանների փաստաթղթի, այլեւ՝ եռախոսության՝ հայ-թուրքաադրբեջանական՝ հատկապես Արցախի խնդրի ներգրավմամբ:
Եթե եղավ այնպես, ինչպես նշվեց, ապա Բաքուն շարունակելու է ինչպես իր ոչ կառուցողական դիվանագիտությունը, այնպես էլ՝ չի դադարեցնելու անընդհատ զինվելու, մրցավազքը շարունակելու քաղաքականությունը։ Continue reading



