Monthly Archives: March 2014

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան – http://www.hayary.org/wph/?p=2223

1. ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը՝ Քեսաբի իրադարձությունների մասին – Նաեւ հայ կոչված թուրքասերների փողերով է, որ Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար…

2. Ընդդեմ անպատժելիության միջազգային իրավունքի – Պետք է զգոն ու պատրաստ լինենք հանկարծակի եւ կտրուկ իրավիճակների՝ տարածաշրջանը դեռ լարված է…

3. Երբ լռում են հանուն սեփական շահի – Աշխարհիկ եւ հոգեւոր կենտրոնները միայն կոչեր անելու՞ համար են… Այս միջազգային կառույցները հանուն իրենց շահերի լռել եւ լռում են…

4. Թուրքական հակահայկական սադրանք՝ Սիրիայում – Այսպես անտարբեր էր աշխարհը նաեւ 1915-ին… Քեսաբի հայերի հարցը պետք է միջազգայնացնել (ցեղասպանությունը շարունակվում է)…

5. Քեսաբի հակահայ թուրքական գործողությունները… Մահացավ Հայոց ցեղասպանությունից փրկված 99-ամյա… Կերակրում եւ տաքացնում ենք նոր օձերի – Հայաստանում եւ՛ Թուրքիայում… Թուրքը սպորտում էլ է թուրք… Ադրբեջանը գռմռում է մեր ատոմակայանի վրա…

6. Ռուս-ամերիկյան «մեղրամիսը» երկարում է (Ղրիմից՝ Ալյասկա)… Եվրոպան նույնպես կմասնատվի… Լճացում կա, երբ պատմությունը կրկնվում է – Կիեւ-Թբիլիսի՝ եվրամայդանամանիա…

7. Ցավոտ կետեր – Ռիսկային, բայց հեռանկարային ոլորտ – Ինչպե՞ս ենք հայտնվելու հսկաների հետ կողք կողքի… Քայլեր, որ կտանի ժամագործության միջազգային շուկա…

8. Մեր ավանդապատումները շարքից – Շիրակի մարզ… Խոսքը՝ Արարչի Արարմունքի մասին է… Էլի ՓՄՁ հույսով են սկսում… Կկարողանա՞նք աշխատանքով ապահովել…

9. Առանց գրաքննության՝ պատասխանի իրավունքով – Մամիկոնյանները՝ երկարմա՞տ (1-ին մաս)… Վասակներ ու Վահաններ ունեին նաեւ Սյունիները, Արծրունիները եւ այլ իշխանական տոհմեր…

10. Հայկական խոհանոց – Մանդակով կլորիկներ… Շաբաթվա մարզական հեւքից… ՀԱՄ պաշտոնական կայքը տրամադրում է գովազդային վահանակի տեղ… Գնեցե՛ք «Լուսանցք» – բաժանորդագրության համար դիմել…

Սիրիական իրադարձություներին «Լուսանցք»-ը միշտ է անդրադարձել իր էջերում, հայաբնակ Քեսաբի դեպքերը ստիպեցին մեկ անգամ եւս խոսել այս տարածաշրջանային խնդրի մասին: Շաբաթաթերթի հարցերին պատասխանեց նաեւ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը. «Նրանք, ովքեր շարունակում են ուրանալ Հայոց ցեղասպանությունը, հայտարարել, թե թուրքն իր տարատեսակներով այլեւս եվրոպականացվել է, այսօր Անկարային ենթակա թյուրքական խառնամբոխի հետ հավասարապես պատասխանատու են Քեսաբի հայ համայնքի այս նոր ցեղասպանության համար: Ինչքան կարելի է մորթվելու չհասկանալ, որ թուրքը մնացել է թուրք, անգամ ադրբեջանցի կոչված հատվածը չկարողացավ զսպել իր  արնախում էությունը եւ բռնազավթված Արեւմտյան Հայաստանի՝ 1915-1923թթ. հայաջինջ եւ հայաստանակործան ծրագիրը տեղափոխեց նաեւ  բռնազավթվող Արեւելյան Հայաստան… 

Իսկ 1988-1990թթ. այն նորից շարունակեց՝ Սումգայիթում, Բաքվում, Դաշտային  եւ Լեռնային Արցախներում եւ այլ վայրերում… Նախիջեւանում արդեն  հասցրել էր ավարտել…

Եվ հայ հորջորջվող թուրքասերներն ու սրանց օտարերկրյա տարատեսակներն են, որ թուրքական կառավարության հետ հավասարապես պատասխանատու են նոր ջարդերի համար: Բայց սրանք երկար չեն լռի, շուտով նորից ի հայտ կգան. հայ-թուրքական կոչված սահմանը վերաբացելու, թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ հարեւանություն, անգամ եղբայրություն անելու, մի քանի ուղեղից հիվանդ արվեստի կամ քաղաքական ու հասարակական գործիչների նորից մեյդան հանելու, թուրքական ապրանքների համար կյանք ու էլի ինչ-որ մարմնի մասեր տալու, անթալիաներում վայելքներին տրվելու… ու նմանատիպ այլ նախաձեռնություններով: Էլ չասեմ՝ թուրքական զբոսաշրջության համար փողեր շաղ տվողների կամ պոռնկանոցներում «ընտանիքի կարիքները հոգացողների» մասին…

Նաեւ այս փողերով է, որ այսօր Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար: Վաղը այդ փողերով գնված զենքերից էլ կրակելու են հայ–ադրբեջանական սահմանին… Եվ այն լամուկները, որոնք հարստացնում են թուրքական պետական բյուջեն, պետք է ՀՀ ազգային անվտանգության եւ այլ ուժային կառույցների ուշադրությանն արժանանան… կամ էլ զրկվեն  Հայաստանում ապրելու հնարավորությունից եւարտաքսվեն  իրենց սիրելի  Թուրքիա… որ շատ արագ հասկանան, թե ուր են ընկել  եւ դեռ ինչ են անելու  իրենց հետ: Էլ իրավունք չունենք օձեր տաքացնելու… մեր կյանքի ու պատմության փորձը բավարար է դա թույլ չտալու համար: Սակայն… Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցից առաջ՝ նորից մի զանգված ունենք, որ պատրաստ է մեր թշնամու հետ հաց ու անկողին կիսել… Վաղը մեռնել՝ բայց այսօր լափել: Բայց սրանք չէ, որ պիտի որոշեն հայի ու Հայաստանի ապագան: Ուրեմն՝ պաշտպանենք մեր ներկան՝ գիտակցելով ու հաշվի առնելով մեր անցյալի լավ ու վատ դասերը:

Այս ամենից բացի, ամենաթողությունը նպաստում է, որ Թուրքիան իր սահմանների մոտակայքից վերացնի հայկական հզոր գաղթօջախները, որի տասնյակ  հազարավոր բնակիչները Արեւմտյան Հայաստանի ապագա բնակիչներ են… Դա  հաջողվեց Լիբանանում եւ Իրաքում, մասամբ՝ Իրանում, այժմ Սիրիայում է  իրականացվում, փորձում են նաեւ Հունաստանում, Կիպրոսում  եւ  Բուլղարիայում: Այսպես կոչված թուրք–մցխեթներով էլ փորձում է հայկական Ջավախքը թուլացնել, ինչին փորձում են նպաստել նաեւ Վրաստանի  իշխանավորները… Արտագաղթը վտանգավոր է դառնում նաեւ Հայաստանում:

Չհասկացա՞նք, որ Հայոց ցեղասպանությունը իրականացվեց  1-ին համաշխարհայինի  ռազմա–քաղաքական ու տնտեսական շահերի բախման ընթացքում՝  ինչպես  այսօր: Բաղդադ–Բեռլին նավթահոտ  երկաթգիծը ավելիքան 3 մլն. հայերի  սպանդի գնով կառուցվեց… Զուգահեռ՝ սիոնա–մասոնական ծրագրերին (Թուրքիան զավթելու (իսկ դրա համար առեւտրա–տնտեսական լծակները հայերից պետք է ամեն գնով վերցվեր) եւ Մերձավոր Արեւելքում Իսրայել հիմնելու)… Միացյալ Նահանգների, Ռուսաստանի, Գերմանիայի, Ֆրանսիայի, Մեծ Բրիտանիայի, Իտալիայի ու էլի ոմանց լուռ թողտվությամբ…

Continue reading →

– Սիոնիստա-մասոնական եւ համաթուրքական դաշինք, որը ծրագրեց ու իրականացրեց Հայոց ցեղասպանությունը (1915-1923թթ.): Որը ստեղծեց երբեւէ չգոյ թուրքական պետություն՝ Հայկական լեռնաշխարհում՝ հայերի բնիկ տարածքների վրա:

– Սիոնիստա-մասոնական եւ բոլշեւիկյան դաշինք, որը նպաստեց Հայոց ցեղասպանության շարունակմանը (Արեւելյան Հայաստանում), Հայաստանի մնացյալ տարածքների բռնազավթմանը: Որը ստեղծեց երբեւէ չգոյ ադրբեջանական պետություն՝ հայերի բնիկ տարածքների վրա:

– Թյուրք-վրացական դաշինք, որը գործելով Հայաստանի  տարածքների վրա՝ թուրք-ադրբեջանա-վրացական եղբայրությամբ պայքարում է հայկական շահերի դեմ:

– Հայկական բարձրավանդակը Հայոց Արարչատուր Հայրենիքն է, որ միայն հայերինս է… Արարատյան լեռնաշխարհն ինչպես Հայ Մարդկանց, այնպես էլ Հայ Աստվածների Հավերժ Բնօրանն է – Հայ Տեսակի Հավիտենական Հայրենիքն է…:

* * *

Այս օրերին, երբ բազմահազարանոց հայ համայնքը բռնել է գաղթի ուղին, կրկին մեղավորները թուրքական իշխանություններն են: Թուրքիան ոչ միայն իր բռնազավթած տարածքներում, այլեւ հարեւան երկրներում պարբերաբար էթնիկ զտումներ է իրականացնում, ինչը հատկապես հայերի ու հայության շահերին է առնչվում: Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցին ընդառաջ, երբ Հայաստանը, համայն հայությունը եւ միջազգային հանրությունը պայքարում են ցեղասպանության ճանաչման ու դատապարտման համար, Անկարան շարունակում է իր հայահալած քաղաքականությունը՝ օգտվելով «անպատժելիության միջազգային իրավունքից»:

Սիրիայի հայաբնակ Քեսաբի իրադարձությունները ակնհայտ են դարձնում այն իրողությունը, թե ինչպես կարելի է անտարբեր եւ շահամոլ աշխարհի աչքի առաջ ցեղասպանել մի ողջ ժողովրդի:

Բայց թուրքերն իրենց սեւ գործերում երբեք մենակ չեն լինում, ինչպես 1915-1923թթ., այնպես էլ այսօր ադրբեջանական հրոսակախմբերը օժանդակում են թուրքերին: Դեռ սիրիական քաղաքացիական կռիվների ժամանակ ադրբեջանական ահաբեկիչներ էին զինվորագրվել հակապետական զինված խմբավորումներին, որոնց մի մասի ոչնչացման մասին հենց Սիրիայի անվտանգության մարմիններ էին հայտարարում: Այդ ադրբեջանցիները նաեւ «Ալ-Քաիդա» ահաբեկչական կառույցի հետ են համագործակցում: Իսկ Անկարան դարձել է ահաբեկչության ձգտողների հանդիպման եւ տարաբաժանման կենտրոն, որտեղ գալիս են աշխարհի տարբեր ծայրերից:

Մի քանի օր առաջ էլ հայտարարվեց, որ Սիրիայում բախումների ընթացքում՝ ի թիվս այլոց, նաեւ 13 ադրբեջանցի ահաբեկիչներ են դարանակալվել ու ոչնչացվել: Սպանվածների մեջ նաեւ Թուրքիայի 2 քաղաքացի կա: Ադրբեջանական սալաֆիները կամ վահաբիտները (ծայրահեղ իսլամականներ, որ հայտնի են նաեւ չեչենական պատերազմից) պատերազմում են Սիրիայի, Աֆղանստանի ու Պակիստանի որոշ ահաբեկչական կազմակերպությունների շարքերում: Ըստ ադրբեջանական Vesti.az լրատվական գործակալության՝ այդ երկրներում ադրբեջանցի ահաբեկիչների ընդհանուր թիվը հասնում է 300-ի: Ընդ որում, վերջին 3 տարիներին միայն Սիրիայում մոտ 200 ադրբեջանցի ահաբեկիչ է ոչնչացվել:

Continue reading →

Հայ վերլուծաբանների կարծիքով՝ Քեսաբի դեպքն այն դեպքն է, երբ միայն հայկական կողմի հայտարարությունները չեն կարող օգուտ բերել։ Իհարկե հայապաշտպանական քայլեր ձեռնարկվել  ու պետք է ձեռնարկվեն հայ պետական, քաղաքական ու հանրային կառույցների կողմից, սակայն պետք է դրանք միջազգայնացնել եւ դարձնել օրակարգային հարցեր: «Քեսաբի դեպքերը կարելի է համարել 3-րդ ցեղասպանությունը հայերի նկատմամբ»,- անդրադառնալով Քեսաբի դեպքերին՝ նշել է թուրքագետ Գեւորգ Պետրոսյանը։  Ըստ նրա՝ Թուրքիան փորձում է տարածաշրջանը մաքրել հայերից եւ երկու խնդիր է լուծում. «Հարվածում է Սիրիայի նախագահ Ասադին եւ տեղի հայ համայնքին։ Լավ կլիներ, եթե Սիրիայի կառավարական զորքերը իշխանությունը վերցնեին իրենց ներքո։ Ժամանակը աշխատելու է Թուրքիայի եւ նրա դաշնակից զինյալների օգտին»:

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը Քեսաբի իրադարձությունների վերաբերյալ Հաագայի համաժողովների կենտրոնում հանդես է եկել հայտարարությամբ. «Մենք բոլորս շատ լավ ենք հիշում Քեսաբի պատմությունը, որը վերջին հարյուրամյակի ընթացքում, ցավոք, հարուստ է հայերի տեղահանման դժոխային իրողություններով, առաջին ծանր պատուհասը Քեսաբի շրջանի համար դեռեւս 1909-ին էր՝ ապրիլին թուրքական զինված ջոկատները ներխուժեցին Քեսաբ։ Հայերն ապաստանեցին Գարատուրանի լեռներում եւ ծովեզերքում։ Քեսաբը հրկիզելուց ու թալանելուց հետո թուրքերն ուղղվեցին դեպի Գարատուրան, այրեցին ու կողոպտեցին վերին թաղի տները։ Հայերը ֆրանսիական փոխադրանավով տեղափոխվեցին Լաթաքիա։ Գաղթականները մոտ 1 տարի Լաթաքիայում մնալուց հետո վերադարձան Քեսաբ եւ վերակառուցեցին իրենց տները»… Պատմական իրողություններին անդրադառնալիս նախագահը հիշատակել է նաեւ մեկ այլ տարեթիվ՝ 1915-ը, երբ Հայոց ցեղասպանության գաղթից եւ աքսորներից եւս անմասն չմնաց Քեսաբի բնակչությունը։ Քեսաբցիներն աքսորվեցին երկու ուղղությամբ՝ դեպի Դեր Զոր եւ դեպի հարավ՝ մինչեւ Հորդանան։ Հազարավոր քեսաբահայեր զոհվեցին, մեծամասնությունը՝ Դեր Զորի անապատներում։

ՀՀ նախագահը նաեւ նշել է, որ «Քեսաբի հայերի այսօրվա՝ թվով արդեն 3-րդ տեղահանությունը ազգային փոքրամասնությունների պաշտպանության 21-րդ դարի մեխանիզմներին նետված լրջագույն մարտահրավեր է: Կարծում եմ՝ բոլորը պետք է գիտակցեն, որ ինքնըստինքյան առաջ եկող զուգահեռները սթափեցնող պետք է լինեն բոլոր կողմերի համար»: Նա շնորհակալություն է հայտնել Սիրիայի իշխանություններին՝ այս ծանր պահին քեսաբահայության պաշտպանության համար ձեռնարկվող քայլերի համար. «Արդեն հանձնարարել եմ ՄԱԿ-ի՝ Նյու Յորքի եւ Ժնեւի գրասենյակներում ՀՀ դիվանագիտական ներկայացուցչություններին՝ հետամուտ լինել մարդու իրավունքների եւ ազգային փոքրամասնությունների հարցերով մասնագիտացված կառույցներում Քեսաբի հայության անվտանգության երաշխավորման եւ նրանց բնակության մշտական վայրեր ապահով վերադարձի խնդիրներին»:

ՄԱԿ-ի Անվտանգության խորհրդի անդամներին, Սեւրի դաշնագիրը ստորագրած պետություններին, միջազգային ընկերակցության անդամ պետություններին է դիմել Արեւմտյան Հայաստանի վտարանդի կառավարությունը: Հարց է բարձրացվել Մերձավոր Արեւելքի եւ Սիրիայի հայության անվտանգության ու հիմնարար իրավունքների վերաբերյալ՝ Քեսաբի բռնազավթման ու Քեսաբի հայության բռնագաղթի կապակցությամբ: Բոլորին հիշեցվել է, որ յուրաքանչյուր ազգ ապրելու, զարգանալու եւ ապագա ունենալու իրավունք ունի, «նաեւ Սիրիայում եւ Մերձավոր Արեւելքում ապրող հայությունը, ով, ի դեպ, այդ իրավունքը վաստակել է քաղաքակրթական հարուստ անցյալով, ստեղծագործ ներկայով եւ ապագայի նկատմամբ լուսավոր հավատով»: Դիմումում նշվել է, որ այսօրինակ վտանգները պարբերաբար կրկնվում են, ուստի առաջարկներ են արվել Արեւմտյան Հայաստանի հայության (նաեւ՝ ժառանգների) հիմնախնդիրները լուծելու:

Continue reading →

Մի քանի օր շարունակ ռազմական հարձակման ենթարկվեց սիրիական Քեսաբ ավանը, որը, հայտնի հայաբնակ ավան է, օրերս մեր խորհրդարանում մտավախություն հայտնվեց, որ մենք սկսում ենք կորցնել ամենահին հայ համայնքներից մեկը: Եթե 1915թ. չկար Հայկական հանրապետությունը, ապա հիմա կա եւ պետք է  արագ գործողությունների ծրագիր մշակվի, քանզի մեր հայրենակիցների վիճակն այնտեղ իսկապես շատ ծանր է: Այս արձագանքը ուշացած է մի քիչ, բայց պետք է իսկապես արագ գործել: ԱԺ նախագահ Հովիկ Աբրահամյանը հայտարարեց, որ բոլորն էլ շատ մտահոգ են հայտնի իրադարձություններով, որ եղան Քեսաբում, բայց գործողությունների ծրագրի մասին խոսելու համար ճիշտ կլինի, որ ԱԺ հրավիրվի ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը կամ ԱԳՆ որեւէ պատասխանատու, ով հստակ կներկայացնի, թե ինչ գործողություններ են ընթանում Սիրիայում: «Մենք իրավասու չենք միջամտել այլ երկրի ներքին գործերին, բայց իմ կարծիքով, սա ավելի խորը խնդիր է»,- նշել է ԱԺ ղեկավարը (հիշեցնենք, որ ՀՀ ԱԺ պատգամավորներից կազմված պատվիրակությունը մեկնել է Սիրիա):

Իսկ իրականությունն այն է, որ սիրիական զինյալները Թուրքիայի կողմից եւ Անկարայի դրդմամբ հարձակվել են հայաբնակ Քեսաբի վրա: Քեսաբն ու շրջակա գյուղերը ենթարկվել են հարձակման «Ալ Նասրա» եւ «Ալ Իսլամիէ» ճակատների կողմից: Ըդիմադիր զինյալներն ամիսներ ի վեր համախմբված էին այդ գոտու շուրջ եւ Թուրքիայի կողմից 3 սահմանային կետերով հարձակվել են: Նրանք կրակել են բնակավայրերի ուղղությամբ, Քեսաբի մեջ գնտվող մեծ թվով հայեր այլ շրջաններում են ապաստանել: Սիրիական բանակի ջոկատները հասել են շրջան, իսկ օդուժը հարվածել է ընդդիմադիրների հավաքատեղիների վրա: Բախումները շարունակվել են մի քանի օր, սիրիական բանակը պաշտպանում է ավանն ու հետ մղում զինյալներին: Քեսապի գյուղերի բնակչությունն ամբողջությամբ տարհանված է Լաթաքիա:

Կարելի է ասել, որ Թուրքիան է մտել Սիրիայի տարածք եւ հարձակվել հայաբնակ Քեսաբի վրա: Դեռ տարիներ առաջ Անկարան իրեն թույլ է տալիս մտնել Իրաքի տարածք, եւ դա բացատրում էր քրդերի զինյալներին ոչնչացնելու պատճառաբանությամբ, այժմ հստակ է, որ Սիրիայի տարածք մտնելով, ընդդիմադիր ուժերի միջոցով՝ հերթական հայաջինջ ծրագիրն է իրականացվում, որին որեւէ միջազգային արձագանք չհետեւեց՝ ինչպես միշտ:

Continue reading →

Քեսաբի հակահայ թուրքական գործողությունները

Նրանք, ովքեր շարունակում են ուրանալ Հայոց ցեղասպանությունը, հայտարարել, թե թուրքն իր տարատեսակներով այլեւս եվրոպականացվել է, այսօր Անկարային ենթակա թյուրքական խառնամբոխի հետ հավասարապես պատասխանատու են Քեսաբի հայ համայնքի այս նոր ցեղասպանության համար: Ինչքան կարելի է մորթվել եւ չհասկանալ, որ թուրքը մնացել է թուրք, անգամ ադրբեջանցի կոչված հատվածը չկարողացավ զսպել իր արնախում էությունը եւ բռնազավթված Արեւմտյան Հայաստանի՝ 1915-1923թթ. հայաջինջ եւ հայաստանակործան ծրագիրը տեղափոխեց նաեւ բռնազավթվող Արեւելյան Հայաստան… Իսկ 1988-1990թթ. այն շարունակվեց՝ Սումգայիթում, Բաքվում, Դաշտային եւ Լեռնային Արցախներում… Նախիջեւանում արդեն ավարտել էր..

Եվ հայ հորջորջվող թուրքասերներն ու սրանց օտարերկրյա տարատեսակներն են, որ թուրքական կառավարության հետ հավասարապես պատասխանատու են նոր ջարդերի համար: Բայց սրանք երկար չեն լռի, շուտով նորից ի հայտ կգան. հայ-թուրքական կոչված սահմանը վերաբացելու, թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ հարեւանություն, անգամ եղբայրություն անելու, մի քանի ուղեղից հիվանդ արվեստի կամ քաղաքական ու հասարակական գործիչների նորից մեյդան հանելու, թուրքական ապրանքների համար կյանք ու էլի ինչ-որ մարմնի մասեր տալու… ու նմանատիպ այլ նախաձեռնություններով: Էլ չասեմ՝ թուրքական հանգստավայրերում փողեր շաղ տվողների կամ պոռնկանոցներում «ընտանիքի կարիքները հոգացողների» մասին…

Նաեւ այս փողերով է, որ այսօր Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար: Վաղը այդ փողերով գնված զենքերից էլ կրակելու են հայ-ադրբեջանական սահմանին… Եվ այն լամուկները, որոնք հարստացնում են թուրքական պետական բյուջեն, պետք է ՀՀ ազգային անվտանգության եւ այլ ուժային կառույցների ուշադրությանն արժանանան… կամ էլ զրկվեն Հայաստանում ապրելու հնարավորությունից եւ արտաքսվեն իրենց սիրելի Թուրքիա… որ շատ արագ հասկանան, թե ուր են ընկել եւ դեռ ինչ են անելու իրենց հետ: Էլ իրավունք չունենք օձեր տաքացնելու… մեր կյանքի ու պատմության փորձը բավարար է դա թույլ չտալու համար: Սակայն… Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցից առաջ՝ նորից մի զանգված ունենք, որ պատրաստ է մեր թշնամու հետ հաց ու անկողին կիսել… Վաղը մեռնել՝ բայց այսօր լափել: Բայց սրանք չէ, որ պիտի որոշեն հայի ու Հայաստանի ապագան: Ուեմն՝ պաշտպանենք մեր ներկան՝ գիտակցելով ու հաշվի առնելով մեր անցյալի լավ ու վատ դասերը:

Այս ամենից բացի, ամենաթողությունը նպաստում է, որ Թուրքիան իր սահմանների մոտակայքից վերացնի հայկական հզոր գաղթօջախները, որ տասնյակ հազարավոր բնակիչները Արեւմտյան Հայաստանի ապագա բնակիչներ են… Դա հաջողվեց Լիբանանում եւ Իրաքում, մասամբ՝ Իրանում, այժմ Սիրիայում է իրականացվում, փորձում են նաեւ Հունաստանում, Կիպրոսում եւ Բուլղարիայում: Այսպես կոչված թուրք-մցխեթներով էլ փորձում է հայկական Ջավախքը թուլացնել, ինչին փորձում են նպաստել նաեւ Վրաստանի իշխանավորները… Արտագաղթը վտանգավոր է դառնում նաեւ Հայաստանում:

Չհասկացա՞նք, որ Հայոց ցեղասպանությունը կատարվեց 1-ին համաշխարհայինի ռազմա-քաղաքական ու տնտեսական շահերի բախման ընթացքում՝ ինչպես այսօր: Բաղդադ-Բեռլին նավթահոտ երկաթգիծը ավելի քան 3 մլն. հայերի սպանդի գնով կառուցվեց… Եվ սիոնա-մասոնական ծրագրերի համաձայն:

Արմեն Ավետիսյան – Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

* * *

ԱՄՆ-ի Սան Ֆրանցիսկոյի Բեյ շրջանում մահացավ Հայոց ցեղասպանությունից փրկված 99-ամյա Թագուհի Քեշիշյանը: Նա Օսմանյան Թուրքիայի՝ հայության դեմ իրագործված 20-րդ դարի ցեղասպանությունը վերապրած վերջին ողջ մնացածներից էր: Միշտ կոչ է արել, որպեսզի թուրքական կառավարությունն ու ԱՄՆ կոնգրեսը ընդունեն Հայոց Մեծ Եղեռնը: «Մենք երբեւէ չպետք է մոռանանք այն, ինչ արել է Թուրքիան… Մենք պետք է միշտ հիշենք դա»,- հայ համայնքին ուղղված իր տեսագրությունում նշել է Թագուհին: Նա ունի 6 երեխա, 16 թոռ ու 24 ծոռ: Թագուհին ամուսնացել է 1930-ական թթ. Անդրանիկ Քեշիշյանի հետ:

Continue reading →

Ռուս – ամերիկյան «մեղրամիսը» երկարում է

ԽՄԿԿ Կենտկոմի 1-ին քարտուղար Նիկիտա Խրուշչովի որդին՝ Սերգեյ Խրուշչովը պատմել է, թե ինչու է հայրը Ղրիմը հանձնել Ուկրաինային: Նա մեկնաբանել է Ղրիմի միացումը Ռուսաստանին. «Դա բնական գործընթաց է, որն ամբողջությամբ համապատասխանում է ինչպես ղրիմցիների, այնպես էլ ռուսների շահերին»,- ասել է «Կոմսոմոլսկայա պրավդա»-ին, եւ հավելել, որ ղրիմցիները նույնպիսի իրավունք ունեին անջատվելու Ուկրաինայից, ինչպես Ուկրաինան իրավունք ուներ անջատվելու Խորհրդային Միությունից:

Նա պատմել է, թե ինչպես է 1950-ականներին Ղրիմը հայտնվել Ուկրաինայի կազմում. «2-րդ համաշխարհային պատերազմից հետո Դնեպր գետի վրա սկսեցին հիդրոէլեկտրակայաններ կառուցել։ Եվ 1950-1955թթ. նախատեսված էր Կախովյան ՀԷԿ-ի շինարարությունը, որը հաջորդ 5 տարում նախատեսում էր Հարավուկրաինական (Կախովկայից մինչեւ Դոնբաս) եւ Հյուսիսղրիմյան (Կախովկայից մինչեւ Ղրիմ) ջրագծերի շինարարությունը։ Այդ պլանը (1955 -1960) սկսվում է իրականացվել 1953-ին, եւ պետական պլանը թողարկվում է նկատողություններով հանդերձ առ այն, որ Հարավուկրաինական ջրագծի հետ ամեն ինչ կարգին է՝ այն անցնում է Ուկրաինայի տարածքով, իսկ Հյուսիսղրիմյանի հետ ինչ-որ անճշտություն կա՝ սկիզբն Ուկրաինայում է, իսկ վերջը՝ Ղրիմում, եւ այն կառուցելը դժվար կլինի: Մշակողները պարզ էին դատում, նրանք ասում են, որ լավ կլինի Ղրիմը փոխանցել Ուկրաինային։ Այդ առաջարկի հետ Նիկիտա Խրուշչովը համաձայնում է»,- հայտնել է Սերգեյ Խրուշչովը:

Միաժամանակ նա նշել է, որ Ղրիմը փոխանցել են Ուկրաինային, եւ ոչ ոք դրան ուշադրություն չի դարձրել։ Ոմանք միայն դժգոհում էին, որ գրվում է « Крiм», այլ ոչ թե « Крым»:

ԽՄԿԿ Կենտկոմի 1-ին քարտուղարի որդու կարծիքով՝ Վաշինգտոնն ապրում է իր անձնական երեւակայություններով։ «Ամերիկացիներն ունեն նման երեւակայություն, եթե Աբխազիան, Ղրիմը կամ ինչ-որ մեկը միանա Ռուսաստանին, ապա կվերականգնվի Խորհրդային Միությունը, որն էլ կցանկանա գրավել ամբողջ աշխարհը, կսկսվի նոր ՙսառը պատերազմ», եւ շատ վատ կլինի։ Ոչ ոք դրան չի հավատում, բացի ամերիկացիներից։ Նրանք սրբորեն հավատում են դրան։ Այդ պատճառով էլ նրանց համար Ղրիմի միավորումը Խորհրդային Միության վերականգնման սկիզբն է»:

Իհարկե, ամեն բան այսքան հեշտ ու հանգիստ չէ, ինչպես ներկայացնում է Նիկիտա Խրուշչովի որդին, բայց սա էլ Սերգեյ Խրուշչովի տեսակետն է, որը հայտնել է այս փոթորկոտ օրերին: Գուցե նա չգիտի, որ դեռ Վլադիմիր Լենինի օրոք նպատակ է եղել Ղրիմում հրեական խորհրդային հանրապետություն հիմնել, հետո թաթարներն են ցանկացել դա անել, հետո անգամ Իոսիֆ Ստալինին են գրեթե վերահամոզել ծպտյալ հրեաները, ապա եւ՝ Նիկիտա Խրուշչովը բոլորովին այլ նպատակներով ուկրաինական է դարձրել Ղրիմը… Եվ հիմա այն նորից ռուսական է, չնայած դարձյալ թաթարները ցանկություն հայտնեցին սեփականացնել այս թերակղզին, ինչին դեմ չեն նաեւ թուրքերը… Գուցե Ղրիմին դեռ այլ ճակատագիր է սպասվում…

Continue reading →

Պետությունը ոլորտային ռազմավարություններ է ընդունում եւ որոշում զարգացման քայլերը: Այդ կարգի զարգացման ծրագրերից մենք անդրադարձել ենք դեղագործության եւ կենսատեխնոլոգիայի, կոշիկի արտադրության եւ այլ բնագավառների խնդիրներին, դրանց լուծման ուղիներին եւ հեռանկարներին: Կա մի ոլորտ եւս՝ ժամագործությունը, որի արտադրանքը ժամանակին իրացվել է ամբողջ խորհրդային Հայաստանում: Ի՞նչ վիճակ է այսօր, ի՞նչ քայլեր պիտի ձեռնարկենք, որպեսզի համաշխարհային շուկայում տեղ ունենանք՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ խորհրդային տարիներին բոլորովին այլ տնտեսահարաբերություններ էին, հիմա՝ այլ: Նաեւ՝ միջազգային շուկա դուրս գալը կատակ բան չէ, ինչպե՞ս ենք հայտնվելու այնպիսի ժամագործական հսկա երկրներից թեկուզ հենց մեկի կողքին, ինչպիսին Շվեյցարիան է:

Հասկանալու համար սկսենք սկզբից:

Այժմ ժամագործության ոլորտի հիմնական արտադրողներն են «Երեւանի ոսկերչական գործարան՝–1 Գնոմոն»-ը, «AWI»-ը, «Այ Ջի Օու Ար»-ը, «Franck Muller»-ի Հայաստանի ներկայացուցչությունը: Եվս մեկ ըկերություն էլ՝ «Կռպեդանզ»-ը գտնվում է ժամացույցների եւ ժամացույցի բաղադրիչների արտադրության մեկնարկային փուլում: «Երեւանի ոսկերչական գործարան՝ 1 Գնոմոն»-ը, «Այ Ջի Օու Ար»-ը եւ «Կռպեդանզ»-ը թանկարժեք ժամացույցներ արտադրողներ են, «AWI»-ը ոչ թանկարժեք ժամացույց արտադրող է, իսկ «Franck Muller»-ի Հայաստանի ներկայացուցչությունը ժամացույցի բաղադրիչներ է արտադրում միայն:

«Երեւանի ոսկերչական գործարան՝ 1 Գնոմոն»-ը 2000-ականների երկրորդ կեսից սկսած արտադրում է ոսկե ժամացույցներ (մեխանիզմը ներմուծվում է): Տարեկան արտադրվում է մի քանի հարյուր ժամացույց: Ներքին շուկան կազմում է սպառման մոտ 40%-ը՝ հիմնականում կիսաթանկարժեք ոսկեջրած ժամացույցներով: Կատարվում են նաեւ տեղական կորպորատիվ պատվերներ: Ընկերությունն արտահանում է մեծամասամբ ոսկե թանկարժեք ժամացույցներ, հիմնականում դեպի ԱՊՀ ավանդական շուկաներ (մասնավորապես՝ Ռուսաստան, Թուրքմենստան, Ուզբեկստան, Ղազախստան) եւ ԱՄՆ:

«AWI»-ը, որ հիմնադրվել է 2001թ.-ին՝ սփյուռքահայ ներդրողի կողմից, արտադրում է միջին գնային հատվածի ժամացույցներ (50-1,000 ԱՄՆ դոլ.) եւ որակով համադրելի է շվեյցարական Swatch-ին: Արտադրանքի մեխանիզմները ներմուծվում են (Շվեյցարիայից, Ճապոնիայից): Արտադրանքի ձեւավորումը կատարվում է Շվեյցարիայում: Արտադրանքի մոտ մեկ երրորդը արտահանվում է, հիմնականում՝ Հունաստան, ԱՄՆ, ԱՄԷ:

Continue reading →

Մեր ավանդապատումները – Շիրակ

Սկիզբը՝ թիվ 39-42-ում (2013թ.) եւ թիվ 1-9-ում

Հոռոմ – գտնվում է Շիրակում:

Ա. Անիի թագավորի Հռիփսիմե անունով աղջիկը ժամանակին եկել է այստեղ ամառանոց: Լեռան վրա նա հիմնել է մի փոքրիկ ամրոց: Այդ աղջկա անունով գյուղը կոչվել է Հոռոմ՝ Հռիփսիմե:

Բ. Պարսկաստանում ապրող մի հռոմեացի ժամանակին եկել է այստեղ, գյուղ հիմնել, որը նրա անունով կոչվել է Հոռոմ:

Մարալիկ – Ամեն տարի մի սարի մարալ եղնիկ իր կամքով եկել է այստեղ՝ մատաղվելու համար գլուխը դրել Սուրբ Ստեփանոս վանքի դռանը: Գյուղացիները բռնել են մարալին եւ մատաղ արել: Մի անգամ էլ որսորդը հրացանով սպանել է մարալին: Դրանից հետո մարալները չեն երեւացել: Գյուղի անունն էլ, ի հիշատակ մատաղվող մարալների, Մարալիկ են դրել:

Շուշանա վանք – գտնվում է Արշարունիքում, Ախուրյան գետի աջ ափին:

Բագրատունցի տիկին Շուշանը ուզում է ներկա գտնվել քաղաքից մի փոքր հեռու Սուրբ Թեոդորոսի վանքում կատարվող պատարագին: Մինչեւ նա զարդարվում է, պատարագն ավարտվում է: Դրա համար էլ նա իր ծախսով Բագարանին մոտ մի ուրիշ եկեղեցի է կառուցել տալիս, որը նրա անունով կոչվում է Շուշանա վանք:

Մարզպետունու գերեզման – գտնվում է Շիրակի Բագրան գյուղի միջնաբերդի հինավուրց մատուռում:

Ասում են, թե այս մատուռի մեջ թաղվածը ոչ թե սուրբ Գեւորգն է, այլ Գեւորգ Մարզպետունի զորավարը: Նրա գերեզմանը ուխտատեղի է, ուր ամեն տարի սեպտեմբերին մեծ բազմություն է հավաքվում:

Շարունակելի

Կազմեց Գարիկ Ավետիսյանը

Վրիպակ.- Հարգելի ընթերցողներ

«Լուսանցք»-ի թիվ 9 (314), 2014թ. համարում տպագրական սխալ կա: Որ թյուրիմացության տեղիք չտա՝ շտկում ենք: Վրիպակները շտկելու կարիք կա միշտ, այս դեպքում առավել եւս, քանզի խոսքը տիեզերակարգային խնդրի մասին է, որ առնչվում է մարդկության առաջացմանը: ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի՝ «Գարուն է եւ Հայոց Գենի նոր պարբերափուլը» հոդվածում գրված է. «ըստ Վեդաների՝ այն մոտ 1.800 մլն. երկրային տարի է: Իմիջիայլոց, Վեդաներում մարդկության տարիքը հաշվվում է մոտ 3 մլրդ. 300 մլն. տարի: Իսկ ոմանք 5-7 հազար տարվա կասկածներով են ապրում…»: 3 մլրդ-ի փոխարեն պետք է լիներ 1 մլրդ.: Այսպես. «Վեդաներում մարդկության տարիքը հաշվվում է մոտ 1 մլրդ. 300 մլն. Տարի»:

Continue reading →

Սա ոչ տեսություն է, ոչ էլ տեսակետ: Սա մի թյուրություն է, որի համար նույնիսկ չի կարելի ասել, թե առաջ է քաշվում, այլ, ավելի շուտ, առաջ է քշվում: Խոսքն այն մասին է, իբր եղել են Տայքի եւ Տարոնի Մամիկոնյաններ: Տարբեր: Առանձին-առանձին: Անզեն աչքով անգամ երեւում է, որ դրա հեռավոր նախագաղափարը Խալաթյանական-Ադոնցյան իմիջիայլոց տեսությունն է, որը, ինչպես հաճախ է պատահում, ապօրինի երեխայի նման կյանքում շատ ավելի մեծ կենսունակություն է ցուցաբերում, քան օրինական երեխան: Զարմանալի է, որ, եթե վրացիներին, Թումանովով հանդերձ, այդ վարկածը գրավում է, որովհետեւ նրանք Մամիկոնյաններին վրացի դարձնելու մարմաջ ունեն (դրանով նրանք իրենց պատմությունն են հետ տանում), ապա անհասկանալի են ներկայիս որոշ հայ կարդացվորների ջանքերը, որոնք ամեն կերպ աշխատում են նրանց բնիկ դարձնել: Վերջիններս չեն էլ գիտակցում, որ այդ ջանքերը վնասաբեր են, վտանգ պարունակող, որովհետեւ մի կողմից՝ սովորական ընթերցողին թյուրիմացության մեջ գցելով կեղծ հայրենասիրական անիմաստ տրամադրություններ են ստեղծում եւ նվազեցնում պատմական գիտության վարկը, մյուս կողմից՝ առիթ են տալիս ավանդական կաղապարներով մտածող պատմաբաններին վատաբանելու, թե՝ տեսեք ինչեր են գրում այս նորերը: Երկու դեպքում էլ պատմական ճշմարտությունը ճամփեզր է նետվում: Մտահոգիչ այս հանգամանքն էլ ստիպում է, որպեսզի չանտեսենք փաստը եւ մեր վերաբերմունքն արտահայտենք խնդրո վերաբերյալ:

Այսպիսով՝ հրապարակ է եկել պատմական կնճռոտ հարցերով հետաքրքրվող հեղինակների մի խումբ, որը ձգտում է հին որոնումները նոր ուղղությամբ հունավորել: Համենայն դեպս, նման հայտ են ներկայացնում Արմեն Քեշիշյանը, Արամ Մկրտչյանը, Գեւորգ Հովհաննիսյանը, ավելի վաղ՝ Խաժակ Բալեկջյանը¹ եւ այլք: Ի՞նչ են ասում նրանք. ա) Մամիկոնյանները բնիկ հայեր են, բ) Մամիկոնյանների բնօրրանը Տայքն է, գ) Մամիկոնյանները ի սկզբանե եղել են սպարապետներ:

Continue reading →

Հայկական խոհանոց – (Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028) – (ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր)

– Մանդակով կլորիկներ

Բաղադրությունը – Խաշած մանդակ – 1 կապ, սոխ – 1 գլուխ, ձու  – 4 հատ, սպիտակաձավար – 100 գ, կարմիր պղպեղ, սպիտակ պղպեղ, բուսայուղ, աղ:

Պատրաստման եղանակը – Մանդակը թեթեւակի խաշել, ջրքամել, կտրատել: Ավելացնել սպիտակաձավարը, սոխը, համեմել աղով ու պղպեղներով, վրան լցնել ձվերը, խառնել, թողնել 15 րոպե: Հետո գդալով վերցնել զանգվածը, կլորիկաձեւ տեսք տալ, պաքսիմատով շաղախել, բուսայուղով տապակել:

Դնել անձեռոցիկին, որպեսզի բուսայուղը քամվի եւ մատուցել: Անու՜շ լինի:

Գարուն է, եւ կարող ենք օգտվել բնության ընձեռած հնարավորությունից՝ համտեսելով առողջարար ուտելի խոտաբույսերը:

* * *

Շաբաթվա մարզական հեւքից –

Թուրքը սպորտում էլ է թուրք

Հայաստանի ուշուի երիտասարդական հավաքականը Թուրքիայի Անթալիա քաղաքում մասնակցեց ուշուի երիտասարդների աշխարհի 5-րդ առաջնությունը: Մեր երկիրը ներկայացնող 8 մարզիկներից 4-ը հանդես են եկել սանդա-ուշու մրցաձեւում, իսկ մյուս 4-ը՝ վարժահամալիրային ուշու մրցաձեւում:

Սարգիս Սարգսյանը (Արարատի մարզ, 48 կգ) սանդա-ուշու մարզաձեւում հաղթել է եւ նվաճել է ոսկե մեդալ՝ արժանանալովաշխարհի չեմպիոնի կոչմանը:

Այս առաջնությանը մեր մարզիկները մասնակցում էին սանդա-ուշուի Հայաստանի հավաքական թիմի վաստակավոր մարզիչ, Հայաստանի ավանդական ուշուի ֆեդերացիայի փոխնախագահ Հրայր Կարապետյանի, վարժահամալիրային ուշուի Հայաստանի հավաքականի գլխավոր մարզիչ Արմեն Պողոսյանի եւ ֆեդերացիայի նախագահ Տիգրան Չոբանյանի ղեկավարությամբ:

Վերջինս նշել է, որ ինչպես այլ մարզաձեւերում, որոնք անցկացվում են Թուրքիայում, այս դեպքում էլ նկատվեցին մրցավարական կոպիտ ու միտումնավոր խախտումներ հայ մարզիկների նկատմամբ: Ցավոք, սա մեզ համար վնասաբեր ավանդույթ է դարձել, իսկ մեր երկրի մարզական պատասխանատուները ոչ մի լուրջ քայլ չեն անում՝ լուրջ խնդրի կարգավորման համար: Չնայած այս ամենին, մեր թիմը կարողացավ ոսկե մեդալ նվաճել:

Continue reading →

Սիրիական իրադարձություներին «Լուսանցք»-ը միշտ է անդրադարձել իր էջերում, հայաբնակ Քեսաբի դեպքերը ստիպեցին մեկ անգամ եւս խոսել այս տարածաշրջանային խնդրի մասին: Շաբաթաթերթի հարցերին պատասխանեց նաեւ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը. «Նրանք, ովքեր շարունակում են ուրանալ Հայոց ցեղասպանությունը, հայտարարել, թե թուրքն իր տարատեսակներով այլեւս եվրոպականացվել է, այսօր Անկարային ենթակա թյուրքական խառնամբոխի հետ հավասարապես պատասխանատու են Քեսաբի հայ համայնքի այս նոր ցեղասպանության համար: Ինչքան կարելի է մորթվել ու չհասկանալ, որ թուրքը մնացել է թուրք, անգամ ադրբեջանցի կոչված հատվածը չկարողացավ զսպել իր արնախում էությունը եւ բռնազավթված Արեւմտյան Հայաստանի՝ 1915-1923թթ. հայաջինջ եւ հայաստանակործան ծրագիրը տեղափոխեց նաեւ բռնազավթվող Արեւելյան Հայաստան… Իսկ 1988-1990թթ. այն նորից շարունակեց՝ Սումգայիթում, Բաքվում, Դաշտային եւ Լեռնային Արցախներում… Նախիջեւանում արդեն հասցրել էր ավարտել…

Եվ հայ հորջորջվող թուրքասերներն ու սրանց օտարերկրյա տարատեսակներն են, որ թուրքական կառավարության հետ հավասարապես պատասխանատու են նոր ջարդերի համար: Բայց սրանք երկար չեն լռի, շուտով նորից ի հայտ կգան. հայ-թուրքական կոչված սահմանը վերաբացելու, թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ հարեւանություն, անգամ եղբայրություն անելու, մի քանի ուղեղից հիվանդ արվեստի կամ քաղաքական ու հասարակական գործիչների նորից մեյդան հանելու, թուրքական ապրանքների համար կյանք ու էլի ինչ-որ մարմնի մասեր տալու… ու նմանատիպ այլ նախաձեռնություններով: Էլ չասեմ՝ թուրքական հանգստավայրերում փողեր շաղ տվողների կամ պոռնկանոցներում «ընտանիքի կարիքները հոգացողների» մասին…

Նաեւ այս փողերով է, որ այսօր Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար: Վաղը այդ փողերով գնված զենքերից էլ կրակելու են հայ–ադրբեջանական սահմանին… Եվ այն լամուկները, որոնք հարստացնում են թուրքական պետական բյուջեն, պետք է ՀՀ ազգային անվտանգության եւ այլ ուժային կառույցների ուշադրությանն արժանանան… կամ էլ զրկվեն Հայաստանում ապրելու հնարավորությունից եւ արտաքսվեն իրենց սիրելի Թուրքիա… որ շատ արագ հասկանան, թե ուր են ընկել եւ դեռ ինչ են անելու իրենց հետ: Էլ իրավունք չունենք օձեր տաքացնելու… մեր կյանքի ու պատմության փորձը բավարար է դա թույլ չտալու համար: Սակայն… Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցից առաջ՝ նորից մի զանգված ունենք, որ պատրաստ է մեր թշնամու հետ հաց ու անկողին կիսել… Վաղը մեռնել՝ բայց այսօր լափել: Բայց սրանք չէ, որ պիտի որոշեն հայի ու Հայաստանի ապագան: Ուեմն՝ պաշտպանենք մեր ներկան՝ գիտակցելով ու հաշվի առնելով մեր անցյալի լավ ու վատ դասերը:

Continue reading →

Պահանջում ենք հրաժարականները.- Հայ Արիական Միաբանություն եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբում.-

«Եթե մեր երկրի իշխանությունները չզբաղվեն ապազգային կամ հակազգային (գուցե՝ խառնագեն այլազգի) մշակույթի նախարարով ու ՊՈԱԿ–ի տնօրենով, ապա  մեր հաջորդիվ քայլերի պատասխանատվությունը կընկնի նաեւ  նրանց վրա (սույն հրաապարակմամբ (Ներքին թուրքը անտեսանելի ու ավելի վտանգավոր է – Հայ Արիական Միաբանությունը եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբումը պահանջում են ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանի եւ ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Վլադիմիր Պողոսյանի հրաժարականները) դիմում ենք ՀՀ  նախագահ Սերժ Սարգսյանին, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին եւ ՀՀ խորհրդարանի-ԱԺ  նախագահ Հովիկ Աբրահամյանին).- Գառնու տաճարը հայոց  հինավուրց   պատմության ու հավատի սրբավայր է եւ… ընչաքաղցների հարստացման արոտավայր չէ…»,- ասում են հայ արիականներն ու ազգայնականները: ՀԱՄ  առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը, ով նաեւ ՀԱՀ խորհրդի համակարգողն է, հավելեց, թե ճիշտ է ասել ԱԺ ՀՀԿ խմբակցության ղեկավար Գալուստ Սահակյանը, որ ովքեր ցանկանում են տաճար այցելելով նաեւ սնվել (առավելապես՝ ուտել-խմել), ապա կարող են օգտվել տաճարի շրջակա խոտածածկույթից, շատ լավ խոտ է աճում…

Ոչ մի կարիք չկա Գառնու տաճարն էլ Մասիսների «պատմության» կրկնօրինակը դարձնել, երբ, այսպես կոչված զբոսաշրջիկները, սրճարանում նստած հիանում էին Մասիսների գագաթներով…

—————————————————————————————————————-

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան – http://www.hayary.org/wph/?p=2223

1. Հայ եւ արիական մյուս ազգերի Բնական Տարեփոխությունը – Գարուն է՝ Նոր տարի, փա՛ռք Վահագնի վերածննդին եւ շնորհավո՛ր Հայոց ամանոր…

2. Վահագնը տիեզերական հուրի խորհուրդն է – Դիցաբանական խորհուրդ ունի նաեւ Վահագնը՝ ռազմի եւ զորության Աստվածը… Վահագնի Ծնունդը – ո՛վ է Վահագնը եւ ո՛վ է Յահվահը (Եհովան)

3. Գարուն է եւ Հայոց Գենի նոր պարբերափուլը – Հավերժական Պարբերաշրջանի Ավետիսը (Արմեն Ավետիսյան – Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

4. Ներքին թուրքը անտեսանելի ու ավելի վտանգավոր է – Հայ Արիական Միաբանությունը եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբումը պահանջում են ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանի եւ ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Վլադիմիր Պողոսյանի հրաժարականները

5. Աշխարհը՝այլեւս երկու բեւեռանի – Ղրիմի անկախության հանրաքվեն փոխեց աշխարհա-քաղաքական վիճակը… Արեւմուտքը Ուկրաինայի մասնատմամբ հասավ նպատակին՝ ռուս-ուկրաինական թշնամությանը…

6. Դեմոկրատիայի համար պայքարողների կողքին՝ նաեւ ֆաշիստներ… Ովքե՞ր են այդ ադրբեջանցիները… բայց Արցախը տվեք մեզ… Մերձդնեստրը եւ Արեւելյան ու Արեւմտյան Ուկրաինաները եւ՞ս…

7. Կլինե՞ն աշխարհա-քաղաքական նոր վերաձեւումներ… Արցախն անկախ է եւ միա՛յն Հայաստանին կվերամիավորվի… Նախիջեւանն ու Ջավախքը նույնպես կվերամիավորվեն Հայաստանի հետ…

8. Ցավոտ կետեր.- Սեյսմակայունությունը՝ դեռ միայն խոսքով – Ուզում ենք լավ լինի, բայց լինելու է ինչպես մի՞շտ… Ջրառատ երկրում՝ ջրի խնդիր… Կկորցնենք Սեւանը որպես քաղցրահամ լիճ…

9. Մեր ավանդապատումները – Կոտայք… Հայկական խոհանոց – Թերթերուկ… Հայ վրիժառուն աշխարհում միակ արդարացված մարդասպանն է… ՀԱՄ պաշտոնական կայքը տրամադրում է գովազդային վահանակի տեղ… Գնեցե՛ք եւ կարդացե՛ք «Լուսանցք»…

10. Շաբաթվա մարզական հեւքից – Սպորտի հերթական քաղաքական դեմքը… Մոտ 80 երիտասարդներ խմում էին քաղաքի կենտրոնում Տեղադրե՛ք ձեր գովազդը www.hayary.org-ում… «Լուսանցք»-ը՝ ազգային պատմության եւ արժեքների պաշտպան…

Հայ արիները տարիներ շարունակ իրենց ծեսերն ու տոները կատարում են ոչ միայն մայրաքաղաք Երեւանում, այլեւ՝  Արցախում, Ջավախքում, Արեւմտյան Հայաստանում, Քաշաթաղի, Քարվաճառի եւ մյուս ազատագրված տարածքներում, լեռների գագաթներին կամ լճերի ու գետերի ափերին, ՀՀ մարզերի պատմական վայրերում, երկրի սահմանային հատվածներում… Ըստ Հայ Արիական Միաբանության լրատվական կենտրոնի, այս տարի ՀԱՄ Գերագույն Խորհրդի որոշումով՝ Հայոց Ամանորը եւ Վահագնի Ծնունդը կկազմակերպվի Նախիջեւանին սահմանակից հատվածում, Վայոց ձորի տարածքում:

Հայերը, արիական ազգերը, արիադավան-հեթանոս մարդիկ Մարտի 21-ին՝ Արեգ ամսվա Արեգ օրը նշում են Բնական Տարեփոխությունը՝ Նոր Տարին: Գարունը վերազարթոնք է բերում եւ բնությունն արթնանում է ձմռան խորը քնից, ինչը դիցաբանորեն նախանշում է կյանքի ու բնության ծաղկունքը՝ վերածնունդը: Ձմեռն իր սահմանված ժամանակահատվածում, այլաբանորեն, հարաբերական մահ է նախանշում, երբ Արեւի ուժը պակասում, իսկ բնության ծաղկումը դադարում է՝ եւ Գարնան գալստյան հետ է բնությունը նոր զարթոնք վերապրում՝ նոր կյանք պարգեւում: Ինչպես Երկիրը, այնպես էլ ամբողջ Տիեզերքը ունենում են Գարուն, Ամառ, Աշուն եւ Ձմեռ պարբերական փուլերը, եւ ահա, Երկրային Գարնան 1-ին՝ Արեգ օրը, մեր մոլորակն իր տարիքը եւս 1 տարով է ավելացնում: Այդ օրն էլ հենց հայ արի մարդիկ նշում են Վահագն Աստծո վերածնունդը Երկրում ու բնության զարթոնքին Վահագնից ուժ եւ զորություն են խնդրում:

2014թ. Գարնան 1-ին օրը, լուսաբացին, հայ արիները եւ ազգայնականները Նախիջեւանին սահմանակից հատվածում, Վայոց ձորի տարածքում կնշեն Հայոց Ամանորը եւ Վահագն Աստծո երկրային հերթական վերածնունդը: Տոնական ծեսը կկատարեն ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի քրմերը (Արմոգը, Արամը եւ Արեգը) եւ քրմի թեկնածուները: Ամանորյա տոնակատարությունը ինչպես ընդունված է՝ կսկսվի գինեձոներով եւ կրակի վառման ծիսակարգով: Կփառաբանվեն Տիեզերքի Արարիչը, Հայ Աստվածները, հատկապես օրվա խորհրդի տերը՝ Վահագնը: Հայ արիների մի խումբ էլ ծիսական արարողություն կկատարի Երեւանում՝ Վահագն Աստծո արձանի մոտ, որից հետո ամանորյա տոնախմբությունը կշարունակվի ՀԱՄ գրասենյակում, որին կմիանա Վայոց ձորից վերադարձած հայ արիների առաջնորդը:

Արեգ Ամսվա Արեգ օրը Վահագն Աստվածը կռիվ է տալիս Չարի Վիշապի հետ Երկրում (որն այսօր դեռ Տիեզերական եւ Երկրային Չարիների տիրույթում է)՝ Տիեզերքի Արարչի եւ Հայր Արայի որոշումները (Տիեզերակարգը-Բնակարգը) հաստատելու համար: Եվ արի հայերը ու բոլոր արիները Վահագն Աստծո վիշապաքաղության, վիշապասանձության շնորհիվ, Տիեզերքի Արարչի եւ Հայր Արայի կամքով տոնում են իրենց Նոր Տարին՝ Ամանորը:

Այդ օրը հայ արիները զարդարում են տոնական ծառը՝ տոնածառը (ծառզարդար) եւ (Բ)Արի Վահագնի եւ Չարի Վիշապի ահեղ մարտի հուր-բոցերի ներքո փառաբանում են Վահագն Աստծո հրեղեն հաղթանակը՝ որպես երկնի ու երկրի երկունք, որից հետո Վահագնի վերածնունդը նախանշում է Բնության Նոր Կյանքը՝ Նոր Տարին…

Continue reading →