«Ուխտ Արարատի» թիվ 1(15) 2008 համարը

Oukht Ararati

1988-ին հայությունն ու Հայաստանը ահազանգը հնչեցրին, որի ղողանջներն առ այսօր չեն մարել: Սա այն իրողությունն է, երբ

համայն մարդկության առաջ դրված է լինել-չլինելու հարցը, որով ընթացավ ամբողջ արյունալի 20-րդ դարը, ուստի, առկա է մի բնականոն իրողություն. մարդկությունը, ի վերջո, պետք է ձերբազատվի ինքնաոչնչացման տանող այս այլանդակությունից, իսկ հայությունը վերականգնի իր ամբողջ կորցրածը:

Հայաստանը, ելնելով իր հազարամյակների քաղաքական ավանդույթից, չպետք է մասնակցի ընթացք տրված համաշխարհային այս նոր քաոսին: Պետք է կոչ անի մարդկության առաջադեմ երկրներին՝ անցնել համապարփակ, գործուն ինքնապաշտպանության, և որևէ կերպ չմասնակցել երրորդ աշխարհամարտին. թո՛ղ Արևմուտքն ինքն իր մեջ պատերազմի, եթե իր ժողովուրդները դա թույլ կտան:



Ներբեռնել «Ուխտ Արարատի» թիվ 1(15) 2008 համարը
Շարունակել կարդալ

Հայտարարություն Սարդարապատի հերոսամարտի 90-ամյակի կապակցությամբ

«Ուխտ Արարատի», Հայաստանի Ազատագրության Հայ Գաղտնի Բանակի (ASALA) ազատամարտիկների

և նախկին քաղբանտարկյալների կազմակերպության



1918-ին՝ ընդամենը երկու շաբաթվա ընթացքում, տեղի ունեցան երեք կարևոր իրադարձություններ,

որոնք հետագայում տեղի տվեցին դեպքերի գնահատման բազմազանության ու բազմակարծության հենց ժամանակային
սեղմ
հատվածում տեղակայված լինելու պատճառով: Դրանք են՝ Սարդարապատի հերոսամարտը (մայիսյան հերոսամարտերը)՝ Մայիս 22-28, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակումը՝ Մայիս 28, Բաթումի պայմանագրի ստորագրումը՝ Հունիս 4: Սարդարապատի հերոսամարտը հաստատեց հայ ժողովրդի գոյության իրավունքը, անկախության հռչակումը ձևակերպեց դրա քաղաքական ձևը, իսկ Բաթումի դաշնագիրը պարտադրեց դրա բովանդակությունն ու սահմանները (կիսաանկախ դրություն, երկրի մկրատված սահմաններ):
Այսպիսով՝ ռազմի դաշտում հաղթանակած ժողովրդի քաղաքական գործիչները չկարողացան այդ հաղթանակներն ամրապնդել դիվանագիտության ոլորտում, որն էլ հետագայում աղետալի հետևանքներ ունեցավ նորանկախ երկրի համար:
Բայց, ամենևին էլ պարտադիր չէ պատմության կրկնություն, սակայն դրանից խուսափելու համար անհրաժեշտ է՝


Շարունակել կարդալ

ՀԱՇՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԲԱՐԵԿԱՄՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ

ՀԱՇՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԲԱՐԵԿԱՄՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ ՕՍՄԱՆՅԱՆ ԿԱՅՍԵՐԱԿԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՎ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԵՎ

Բաթում, 4 հունիսի,1918թ.


Օսմանյան կայսերական կառավարությունը՝ մի կողմից և իրեն անկախ հռչակած Հայաստանի
Հանրապետության կառավարությունը՝ մյուս կողմից, փոխադարձաբար համաձայնվելով երկու կողմերի միջև հաստատել բարեկամական, բարիդրացիական հարաբերություններ՝ քաղաքական,

իրավաբանական, տնտեսական և մտավոր բնագավառներում, իրենց լիազորներ նշանակեցին հետևյալ անձնավորություններին.

Շարունակել կարդալ

ՀՀ նոր նախագահի նոր քաղաքական քայլերի մասին

Armen Avetisyan

Շատ վերլուծաբաններ դիտարկելով ՀՀ նորընտիր նախագահ Ս. Սարգսյանի քաղաքական հայացքները՝ փորձում են համեմատականներ գտնել ՀՀ նախկին նախագահ Ռ. Քոչարյանի վարած 10-ամյա քաղաքականության հետ: Իհարկե, համեմատական նմանություններ կան, բայց կան նաեւ առայժմ աներեւույթ տարբերություններ: Եթե վերլուծաբանը նախատրամադրված է հիմնավորելու, որ իշխանափոխություն չի եղել եւ պարզապես նախկին նախագահը տեղը զիջել է նոր նախագահին, ապա այդ վերլուծաբանը դեռ չի նկատում կամ նպատակայնորեն նկատել չի տալիս արդեն իսկ գոյություն ունեցող տարբերությունները: Անհերքելի է նաեւ, որ նման տրամադրվածությամբ վերլուծաբանը մասամբ ճիշտ կլինի, քանզի կադրային քաղաքականությունում լուրջ փոփոխություններ չկան ու դժվար էլ լինեն (գոնե առաջիկայում) եւ հին դեմքերն իրենց ավերով ու ավարով լուրջ փաստարկ կդառնան հայտարարված իշխանափոխությունը պատրանք ներկայացնելու համար:

Շարունակել կարդալ

“Իսրայել”ը հիմնված է սուտի վրա…:”

“Եթե ճշմարտությունը այդքան տգեղ է–որ է–ուրեմն մենք պետք է զգույշ լինենք ճշմարտությունը հաղորդելու ձևի մեջ: Բայց ինչ որ պատճառով ասել, որ պետք է խուսափենք ճշմարտությունը ասել, որովհետև մարդիկ կարող են վատ ընդունել այն, ինձ տարօրինակ է թվում:”
Չակ Սկորո, սարկավագ, Սբ. Պողոս Կաթողիկե Եկեղեցվո
 

 

Հնուց մեզ փոխանցված է այն միտքը, որ ի վերջո ճշմարտությունը ի հայտ է գալու, գերակշռելու է սուտին և հաղթելու է: Մյուս կողմից սակայն շատ անգամներ ճշմարտությունը մնում է մութի մեջ, երբ իրար հակասող անճշմարտություններ կրկնվում են անդադար: Վերջին շրջանի աշխարհի պատմությունը ցույց է տալիս, որ այդ ոճի կիրառումը վտանգում է մարդկային քաղաքակրթությանը և այդ ոճի շարունակությունը ի վերջո սպառնալու է մարդկության բնականոն զարգացման և գոյատևման:  
Ոչ մի կառույց չի կարող երկար գոյատևել, եթե հիմնված չէ ճշմարտության վրա: (Ճշմարտություն ասելով մենք խոսում ենք բացարձակ արժեքի մասին, ճշմարտությունը չի կարող հարաբերական լինել, կիսաճշմարտություն հասկացողություն գոյություն չունի, ինչպես գոյություն չունի կիսաազնիվ կամ կիսակաշառակեր հասկացողությունը): Այսպես կոչված Իսրայել պետությունը բացառություն չի կազմում:
Մեծավմասամբ շնորհիվ ԱՄՆ նախագահ Հէրի Թրումանի որ Սիոնիզմի ազդեցության տակ էր, ստեղծվեցավ այսպես կոչված Իսրայէլը 1948ին:  Այդ տխրահռչակ ծրագիրի համար մարդկությունը ընդհանրապես և պաղեստինցիները մասնավորապես շատ թանկ վճարեցին և դեռեվս վճառում են:
Այն հողատարածքը, որտեղ պաղեստինցիները ապրում էին դարեր շարունակ, խաղաղ փոքրաթիվ հրեաների հետ միասին, աստիճանաբար ձևափոխվեց ցեղապաշտական պետության, շնորհիվ սիոնիստական շարժմանը:
Այսպես կոչված Իսրայելը ստեղծվեց ամենավայրագ, անգութ էտնիկական մաքրազտման միջոցով: 1947-1949 թ.թ. մոտ 750000 իսլամներ և քրիստոնյաներ, որ կազմում էին տարածքի 95 %ը, բռնությամբ, ահաբեկմամբ ստիպված էին հեռանալ իրենց նախահայրերի օջախից: Այդ պետության ստեղծման առաջին պտուղներն էին 33 սպանդ, 500 գյուղի լրիվ ոչնչացում և քրտնաջան աշխատանք ջնջելու պաղեստինյան պատմական և մշակույթի հետքերը: Անհերքելի փաստ է, որ Իսրայելը հիմնված է էտնիկ և կրոնական խտրականության վրա ներգաղթյալ մի խմբի կողմից: Եվ որպեսզի այս այլամերժ ինքնությունը պահպանվի, պետք էր և պետք է շարունակական բռնություն կիրառել բոլոր նրանց դեմ, որոնց պատճառ դարձավ սեփականության իրավունքից զրկելու, օտարելու, վտարելու և նաև ընդդեմ այն երկրների, որոնք ապաստան տվեցին այդ գաղթականներին: Մենք այս իրողությունների ականատեսն ենք ամեն օր 60 տարի շարունակ:
      

Շարունակել կարդալ

Հայտարարություն

Հայ Արիական Միաբանությունն իր մտահոգությունն է հայտնում կալանավորված ընդդիմադիր գործիչների նկատմամբ իշխանությունների կողմից կալանքի ժամկետի անհարկի երկարաձգման գործելաոճի առումով:

Մենք մտահոգված ենք հատկապես քաղաքական մի շարք գործիչների առողջական լուրջ խնդիրներ ունենալու փաստով (ներկայումս ամենալուրջը ՆԺԿ ղեկավար Արամ Կարապետյանի վիճակն է): Մտահոգված ենք նաեւ արցախյան ազատամարտի հրամանատարներից մեկի՝ Ժիրայր Սէֆիլյանի հնարավոր արտաքսման հանգամանքով:

Կարծում ենք՝ ինչպես վերոնշյալ երկու գործիչների, այնպես էլ ազատամարտի բովով անցած Վարդան Մալխասյանին, Հակոբ Հակոբյանին, Մյասնիկ Մալխասյանին, Սասուն Միքայելյանին, Աշոտ Զաքարյանին, Սմբատ Այվազյանին կամ քաղաքական գործիչներ Պետրոս Մակեյանին, Շանթ Հարությունյանին, Արարատ Զուրաբյանին, Ալեքսանդր Արզումանյանին, Վահագն Հայոցյանին, Գրիգոր Ոսկերչյանին եւ այլոց կալանքից ազատ արձակելը, ազատության մեջ նրանց մեղադրանք ներկայացնելն ու դատապարտելը դատավճիռների նկատմամբ առավել վստահություն կներշնչի, կլինի ավելի թափանցիկ, ուստիեւ՝ արդարացի:

Իշխանություններին կոչ ենք անում՝ պատասխանատվության ենթարկել նաեւ ս/թ. մարտիմեկյան իրադարձություններում իրենց իրավասությունները գերազանցած եւ հատուկ դաժանությամբ աչքի ընկած ոստիկաններին ու զինվորականներին, ինչպեսեւ՝ ՀՀ նախագահի ընտրության ժամանակ ընտրական տեղամասերում օրինական կարգը խախտած հանձնաժողովի անդամներին ու մի շարք լիազորված անձանց:

Միայն այս ձեւով է հնարավոր վերականգնել հանրության եւ իշխանությունների փոխադարձ վստահությունը: Ինչն էլ մեր երկրի կայունության հիմնական երաշխիքներից է:



Հայ Արիական Միաբանության

Գերագույն Խորհուրդ

20.05.2008թ.

Շարունակել կարդալ

Ղոդսի եւ Պաղեստինի ժողովրդի պատմական եւ ազգային իրավունքների պաշտպանության կարեւորությունը

Ղոդսի եւ Պաղեստինի ժողովրդի պատմական եւ ազգային իրավունքների

պաշտպանության կարեւորությունը՝

աշխարհում սիոնիզմի ավերիչ դերակատարությանը վերջ տալու տեսանկյունից

* * *

Ղոդսի (Երուսաղեմի) եւ Պաղեստինի ժողովրդի

պատմական եւ իրավական ակունքները

- * -

Պաղեստինը պատմական, հետագայում նաև սրբազնացած մարզ է Առաջավոր Ասիայում: Պաղեստինի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս հին քարե դարի ժամանակներում, որին հազարամյակներ առաջ տարբեր ժամանակահատվածներում տիրել են քանանացիները, հյուքսոսները, եգիպտացիները և փղշտացիները: Վերջիններիս անվանումից էլ առաջացել է Պաղեստին պատմական անունը, որոնք հիմնավորապես հաստատվել են այս հողատարածքում, ինչպես ընդունված է ասել պատմագիտության մեջ՝ մ.թ.ա. XII դարում: Իսկ մինչ այդ, մ.թ.ա. XVII-XVI դարերից եգիպտացիները հիմնավորվել էին այդ տարածքում եւ մ.թ.ա. XIII դարից սկսած մարտնչել են հրեական ցեղախմբերի ներխուժման դեմ: Պաղեստինը պարբերաբար նվաճումների է ենթարկվել ժամանակի հզորների կողմից՝ Բաբելոնի թագավոր Նաբուգուդոնոսորի, Աքեմենյանների, Ալեքսանդր Մակեդոնացու, Պտղոմեյանների, Սելեւկյանների, Հայոց թագավոր Տիգրան Բ Մեծի, Հռոմի և Բյուզանդիայի տիրակալների կողմից:

Շարունակել կարդալ

Հայտարարություն Պաղեստինի ազատագրական պայքարի մասին


Հայ Արիական Միաբանությունը ողջունում է Պաղեստինի ժողովրդին՝ իր ազատագրական պայքար 60-ամյակի առիթով:
1948թ. սիոնիստական ազգայնամոլները ջհուդա-մասոնական տարաբնույթ օթյակների աջակցությամբ, նույն այդ ուժերի սպասավոր ՄԱԿ-ի հովանավորությամբ «կերտեցին» Իսրայել պետությունը՝ սկիզբ դնելով Պաղեստինի եւ արաբական այլ երկրների ժողովուրդների միջազգային հալածանքին: Անցել է 60 տարի, բայց պաղեստինցիները շարունակում են իրենց հերոսական պայքարը՝ դրանով նաեւ օրինակ ծառայելով այլ իրավազրկված ժողովուրդներին՝ հանուն հայրենիքի անդադրում պայքարելու առումով:
Սիոնականությունը (Սիոնիզմ) չարիք է ոչ միայն պաղեստինցիների, ոչ միայն տարածաշրջանի երկրների, այլեւ՝ ամբողջ աշխարհի համար: Այն համամարդկային չարիք է: Ուստի դրա դեմ պայքարն էլ պիտի լինի համամարդկային եւ ընդհանրական: Այն պետությունները, որոնք նպատակ ունեն լինել ազգային, կռիվ ունեն սիոնա-մասոնական ուժերի դեմ:
Հայ ազգն էլ ունի ազատագրական պայքար, ինչը սկսվեց եւ ընդմիջվեց արցախյան ազատամարտով եւ կավարտվի Հայկական լեռնաշխարհի ամբողջական վերատիրմամբ:
Մենք մեր աջակցությունն ենք հայտնում պաղեստինցիներին եւ տարածաշրջանի ու աշխարհի այն բոլոր երկրներին, որոնք պայքարում են սիոնական չարիքի դեմ: Հայ Արիական Միաբանությունն էլ վաղուց միացած է այդ պայքարին:
Հաղթանակ ենք մաղթում Պաղեստինի ժողովրդին, խաղաղություն ենք մաղթում Լիբանանի ժողովրդին եւ համերաշխություն ենք մաղթում ընդհանուր պայքարի բոլոր ազգերին ու երկրների կառավարություններին:

Հայ Արիական Միաբանության
Գերագույն Խորհուրդ
14.05.2008թ.

 

Շարունակել կարդալ

Պաղեստինի բռնագրավումը միջազգային իրավունքի տեսանկյունից

Պաղեստինի ներկայիս վիճակը մի շարք անարդարությունների, օրինախախտումների, միջազգային իրավունքի սկզբունքների ու կանոնների խախտման ու ագրեսիայի, ՄԱԿ-ի բանաձեւերի անտեսման, բնական ու մարդկային իրավունքների ու իրական ազատությունների ոտնահարման արդյունք է:

Պատմության վկայությամբ, հրեաները Պաղեստինի առաջին բնակիչները չեն եղել, քանանցիները եղել են Պաղեստինի առաջին ճանաչված բնակիչները , որոնք ունեցել են փայլուն քաղաքակրթություն եւ մոտավորապես 1800 տարի առաջ, նախքան իսրայելցիների ագրեսիան եւ բռնագրավումը, բնակվել են այդ երկրամասում: Մեր թվարկությունից առաջ 1200թ. իսրայելցիները արեւելքից հարձակվել են Քանանի երկրամասի վրա, ավերել Առիհա քաղաքը եւ բնաջնջել տեղի ժողովրդին եւ ցիր ու ցան ձեւով ու ցեղախմբերով հաստատվել ամբողջ Քանանի երկրամասում, մեր թվարկությունիից առաջ մինչեւ 1000թ. Դավիթ մարգարեն Պաղեստինում հիմնադրեց հրեաների առաջին իշխանությունը:

Շարունակել կարդալ

Մարդու իրավունքները զավթված երկրներում

Նախաբան: Զավթված տարածքների պատմությունը


Իրականում հրեաների հարձակումը Պաղեստինի վրա սկսվել է 1881թ.
: Պաղեստինի բնակչության թիվը արտագաղթողների առաջին մեծ հոսքից առաջ կազմել է կես միլիոն, մուսուլմանները կազմում էին մեծամասնություն, իսկ երկրորդ տեղում էին քրիստոնյաները: Իսկ հրեաների թիվը ավելի քան 20 հազար է եղել:

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Պաղեստինում բնակվում էին մոտավորապես 60 հազար հրեա, իսկ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, արեւմուտքի կողմից սարսափելի ձեւով մեծ թվով հրեաների սպանությունը պատճառ դարձավ, որպեսզի ամբողջ աշխարհը կարեկցի հրեաների ցեղին:

Շարունակել կարդալ

Հայկական ցեղասպանության սիոնական ձեռնածումը

Հայկական ցեղասպանության սիոնական ձեռնածումը`

վասն Ողջակիզման բացառիկության

«հիմնավորման»

Սիոնական շրջանակները, այսպես կոչված Ողջակիզման բացառիկությունը «հիմնավորելու» համար, ի շարս այլ խարդախությունների, ակտիվորեն ձեռնածություններ են անում 19-րդ դարի վերջին եւ 20-րդի սկզբին թուրքերի իրականացրած Հայոց ցեղասպանության հետ: Ցավոք սրտի, նրանց այս խարդավանքներին կամա թե ակամա ծառայում են հայկական որոշ շրջանակներ եւ նույնիսկ գիտական ու քաղաքական գործիչներ` հիմնվելով հայ ազգի եւ հրեա հանրության պատմության իբր շատ ընդհանրությունների վրա : Մյուս կողմից, թուրքերը շահարկում են Ողջակիզումը` սիրաշահելու համար հրեաներին, մասնավորաբար ԱՄՆ-ում եւ ՄԱԿ-ում :

Հայկական հարցը սիոնական ձեռնածության առարկա է եղել դեռեւս մինչեւ սիոնական կազմակերպության պաշտոնական հիմնադրումը 1897 թվականին: Այսպես, սիոնիզմի գլխավոր գաղափարախոս եւ սիոնական կազմակերպության հիմնադիր Թեոդոր Հերցելը, դրսեւորելով սիոնական խարդավանքների իր հմտությունը, աշխատել է երկու ուղղությամբ. ա. Օսմանյան կայսրության սուլթան Աբդուլ-Համիդ Բ-ի հետ բանակցությունների մեջ մտնելով` նրան առաջարկել է օժանդակել` արյան մեջ «լուծելու» Հայկական հարցը , բ. Կապեր հաստատելով հայկական հեղափոխական կուսակցությունների` Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության եւ Հայ հեղափոխական դաշնակցության հետ` փորձել է նրանց միջոցով վերացնել Պաղեստինում սիոնական պետություն հիմնելու իր ծրագրին ընդդիմացող սուլթանին: ՍԴՀԿ-ի հետ գործակցությունը ձախողվել է, մինչդեռ կան որոշ տվյալներ, թե Աբդուլ-Համիդի դեմ 1906թ. ՀՅԴ-ի կազմակերպած անհաջող մահափորձի կազմակերպման եւ իրականացման մեջ խառն է եղել սիոնական շարժումը :

£

Շարունակել կարդալ

ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒ՞Ն, ԹԵ՞ ԱՌԱՍՊԵԼ

«Հ Ո Լ Ո Ք Ո Ս Թ»

ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒ՞Ն, ԹԵ՞ ԱՌԱՍՊԵԼ

Այս թեման կարեւր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային քաղաքականության մեջ, քանզի սիոնիզմի սարքած միջազգային ամենաազդեցիկ «ծուղակներից» է, որն առավել արդյունավետ գործել է ջհուդա-մասոնական կազմակերպված միջազգային դավադրությունից հետո, երբ հրեական դրամագլուխն իր տիրապետությունը հաստատեց պատերազմից հոգնած ԽՍՀՄ-ի, Եվրոպայի ու վերելք ապրող ԱՄՆ-ի տնտեսության, հետեւապես եւ քաղաքականության մեջ: Այժմ էլ այս «ծուղակը» դեռ ծրագրված միտում ունի՝ «խեղճ հրեայի» կերպարով ահաբեկել համաշխարհային հանրությանը: Սակայն, միջազգային առկա հարափոփոխ  իրավիճակը, հակասիոնական բեւեռի հզորացումը նոր իրողություններ են ստեղծել, երբ մարդկությունն արդեն պատրաստ է թոթափվել այս հակամարդկային խարդավանքից, որը կոչվում է «հոլոքոսթ» եւ որը ծաղր է մարդկության այն հատվածի հանդեպ, ում համար աստվածն այլեւս փողն է… 

Շարունակել կարդալ

Մայիսի 9-ը հաղթանակի օրն է

Շուշիի ազատագրմանը մի առանձնահատուկ մոտեցմամբ են վերաբերում եւ’ ազատամարտիկները, եւ’ ռազմագետները, եւ’ քաղաքական վերլուծաբանները:

Այո’, պատմական Հայաստանի պատմա-մշակութային կենտրոնի ազատագրումը նաեւ բեկումնային նշանակություն ունեցավ արցախյան ազատամարտում: Իհարկե, էլի կարեւորագույն ճակատամարտեր եղան այդ ընթացքում, որի մասնակիցները ոչ մի բանով չեն զիջում Շուշին ազատագրողների փառքին արժանանալու համար, սակայն, Շուշին «կորցնելու» հանգամանքն իսկապես լրջորեն սասանեց ադրբեջանցիների կամքը եւ փոխեց ամբողջ պատերազմի ընթացքը:

Հայությանը շնորհավորում ենք արցախյան ազատամարտում տարած փառապանծ հաղթանակի համար: Մենք ազատամարտիկներին շնորհավորում ենք նաեւ մայիսի 8-ի՝ Երկրապահի օրվա կապակցությամբ եւ, վերջապես, շնորհավորում ենք 2-րդ աշխարհամարտի հայ բազմաթիվ վետերաններին՝ իրենց ժամանակի հայրենականում տարած մեծ հաղթանակի առթիվ:

Թող այսուհետ միայն հաղթանակներն ու հաջողություններն ուղեկցեն Հայաստանին ու հայությանը:

Փա’ռք Ազգին եւ բարի վերադարձ Հայ Աստվածներին:

Շարունակել կարդալ

Օտարերկրացիները ապաստան են հայցում ՀՀ-ում

Ի՞նչ հետեւանքների կարող է դա հանգեցնել

Հայոց մեծ եղեռնի ընթացքում, երբ հայությունը համատարած ջարդեր ու զանգվածային գաղթ տեսավ, կորցնելով հայրենիքի զգալի մասը, մենք ունեցանք հայոց սփյուռք՝ աշխարհասփյուռ հայեր: Հայ գաղթականները պատսպարվեցին այլ երկրներում՝ դառնալով փախստականներ, տվյալ երկրներում ձեռք բերելով որոշակի կարգավիճակ եւ գոյատեւելու հնարավորություններ……

ՀՀ անկախացման առաջին օրերից արդեն մեր ժողովուրդը ստիպված էր դիմագրավել մեկ այլ գաղթի՝ բռնի տեղահանվածների մի մեծ հոսքի՝ Ադրբեջանից (նաեւ պատմական հայկական հողերից) բռնագաղթած շուրջ 400 հազար հայերի՝ դեպի ՀՀ մազապուրծ փախուստին:

Մինչեւ 1994թ., երբ մեր երկիրը միացավ Ժնեւյան կոնվենցիային, ՀՀ-ն այդ անձանց վերաբերյալ չի ունեցել օրենսդրություն, պարզապես ընդունել եւ վերաբերվել է որպես մեր ազգակիցների, ովքեր տուն-ունեցվածք թողած փրկվել են ադրբեջանական ջարդարարներից… Այսպես ՀՀ-ն ունեցավ փախստականներ եւ սոցիալական ու իրավական լուծումներ պահանջող նոր ու բարդ խնդիրներ:

Շարունակել կարդալ

Հիմա էլ՝ անձնագրային քարտեր

Օրերս ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ Արարատ Մահտեսյանը տեղեկացրեց, որ մեր երկրում ներդրվելու են կենսաչափական տվյալներով անձնագրեր եւ քարտեր: Ի՞նչ են դրանք: Նախ առօրյա օգտագործման անձնագրեր այլեւս չեն լինի, դրանք քաղաքացուն կտրվեն միայն արտերկիր մեկնելիս: Իսկ երկրի ներսում գործածելու համար, ներկայիս անձնագրերի փոխարեն կլինեն քարտերը:

Դրանք որոշակի տվյալներ կպարունակեն՝ անձի լուսանկարը, անուն-ազգանուն-հայրանունը, ծննդյան թիվը, հասցեն, երկու ձեռքերի 4 մատների՝ բթերի եւ ցուցամատերի հետքերը եւ ստորագրությունը: Սրանք ապահովում են փաստաթղթի եւ անձի նույնականացումը: Այսպիսով կունենանք անձը հաստատող երկու փաստաթուղթ: Անձի տվյալները պահվելու են բնակչության պետական ռեգիստրի պահոցներում: Այս համակարգի ներդրման նախաձեռնությունը մշակելիս հիմքում էստոնական համանման համակարգի օրինակն է եղել, իսկ էստոնական ռեգիստրում ներառված են հետեւյալ տվյալները՝ ազգությունը, սեռը, ծննդյան թիվը, քաղաքացիության ու բնակության վայրի, ամուսնական կարգավիճակի, ծնողական իրավունքի մասին տվյալներ, կրթությունը, գործունեությունը եւ այլն:

Շարունակել կարդալ