Monthly Archives: July 2014

Տարածաշրջանային տարբեր հարցերի շուրջ արդեն լարված են ադրբեջանա-իրանական հարաբերությունները, ինչը կարող է անգամ վերածվել հողային վեճի, նաեւ ռազմական գործողությունների: Այս ամենը վերահսկվում է Իսրայելի կողմից, որը քրդական գործոնին զուգահեռ, Իրանի դեմ գործածում է նաեւ ադրբեջանական գործոնը:

Բայց սա նաեւ խաղ է մի քանի խաղացողներով: Հենց սա անհանգստացնում է մեզ՝ հայերիս, քանի որ միայն իրանական կամ ադրբեջանական խնդիր չէ:

Քրդստանի ստեղծումը առնչվում է նաեւ Արեւմտյան Հայաստանի տարածքին, Իրանի թուլացումն էլ կնպաստի թյուրքական տարրի հզորացմանը տարածաշրջանում: Հասկանալի է, որ երկու դեպքում էլ Հայաստանը հայտնվում է ոչ շահեկան, եթե չասվի՝ վտանգավոր վիճակում:

Վերջերս առաջ է եկել նաեւ թուրք-իրանական հակամարտությունը, որն ակնհայտորեն ավելի է լարվում Մերձավոր Արեւելքի զարգացումներին զուգընթաց: Դա կապված է ինչպես Սիրիայի ու Իրաքի իրադարձություններին, այնպես էլ թուրքական ծավալածաշտության հետ:

Դրա ուղղակի կամ անուղղակի դրսեւորումները ի հայտ են գալիս նաեւ Հայաստանի հետ հարաբերություններում: Նախիջեւանի հետ սահմանային միջադեպը եւ երկրամասի հիմնախնդրի արծարծումը դեռ ծավալվելու հեռանկար ունի: Սա պայմանավորված է ինչպես Նախիջեւանի հայապատկանության փաստով, այնպես էլ իրանական շահագրգռվածությամբ՝ Նախիջեւանը տնտեսական ազատ գոտու վերածելու առաջարկով:

Հատկապես հետխորհրդային շրջանում Նախիջեւանի նկատմամբ Իրանի կողմից տարվող հատուկ քաղաքականություն կար, որը կարծես փորձում է վերակենդանացնել Թեհրանը:

Continue reading →

Թվով 32 քարտեզները կից գրություններով կարելի է տեսնել «Լուսանցք»-ի թերթային տարբերակում (նաեւ PDF տարբերակում))... (- Հայկական լեռնաշխարհը իր բնիկներով՝ հայերով, միշտ է եղել եւ ի սկզբանե, վկա համաշխարհային պատմությունն ու քարտեզագրությունը, մինչդեռ այսօրվա արհեստածին երկրներն ու ազգ հորջորջվողներն ընդամենը մի քանի հարյուրամյա խառնածին զանգվածներ են՝ անծագում եւ անհայրենիք: – «Նոր Մերձավոր Արեւելք» նախագիծը Արեւմտյան Հայաստանում Քրդստան է մոգոնել, սա Արեւմուտքի եւ Իսրայելի ծրագիրն է: – Այսպես են «հաշվում» տարածաշրջանի բնակչությունը՝ առանց հաշվի առնելու ներկայիս Թուրքիայի, Ադրբեջանի ու Վրաստանի խառնէթնիկությունը եւ շուրջ 13-15 մլն. ծպտյալ հայերի գոյությունը այդ երկրներում… Անտեսված է նաեւ քրդացած հայերի գոյությունը… – Նախահեթանոսական Հայաստանը, որի վերաստեղծմանն են ձգտում հայ արիականները: – Հայկական լեռնաշխարհում միջազգային իրավունքներով ճանաչված Հայք-Հայաստանը, որը սակայն ավելի մեծ տարածքներ ունի բնականորեն, ինչն ամրագրված է համաշխարհային պատմությամբ: – Այս քարտեզները պետք է նաեւ դիվանագիտական խողովակներով շրջանառվեն ու տեղ գտնեն միջազգային քննարկումներում, անկախ այն հանգամանքից, թե ինչ վերաբեւրմունքի կարժանանան: Մի բան պետք է հստակ լինի, երբ կային հայերը, չկային շատերը: – Եթե հրեաներին ցեղասպանել են Եվրոպայում, այլոց երկրներում ու միայն փոխհատուցմամբ բավարարվել, ապա հայերին ցեղասպանել են իրենց բուն հայրենիքում եւ բացի փոխհատուցումը՝ պետք է լուծվի նաեւ հայրենիքի վերադարձի հարցը… -Հայաստանը պետք է ներկայացնի ու միջազգայնացնի ոչ միայն Թուրքիայի մասնատման ծրագիրը, որ կներառվի աշխարհի վերաձեւման նախագծերում, այլեւ՝ ներկայիս Կովկաս-Այսրկովկասի, որը կարող է լինել նաեւ փուլային ծրագիր, որը կշահագրգռի նաեւ այլ երկրների: – Անկարան զուգահեռաբար իրականացնում է նոր օսմանիզմի կամ թուրքիզմի քաղաքականություն, որը նախնական փուլում ծրագրում է այս Թուրքիային բռնակցել ներկայիս Հայաստանը, Սիրիայի ու Իրաքի նավթագազաշատ տարածքները եւ Բալկանների մի մասը… Հետո արդեն Իրանն ու Միջին Ասիայի թյուրքական երկրները: – Համաթուրքականությունը (պանթուրքիզմ) համաշխարհային չարիք է, որը գիտակցում են բոլորը, բայց խաղացնում են՝ վստահ լինելով, որ այն չի կարող դառնալ իրական համաշխարհային չարիք… Իսկ քոչվոր թյուրքերը այս թերահավատների պատճառով իրենց տափաստաններից եկան ու հասան Հայկական լեռնաշխարհ… Այսօր արդեն կարգախոս են մոգոնել՝ «1 ազգ – 6 պետություն»… – Համաարաբականությունը (պանարաբիզմ) եւ համաիսլամականությունը (պանիսլամիզմ) սարսափեցնում են առաջին հերթին Իսրայելին, բայց սրանք նաեւ համաշխարհային վտանգ են ներկայացնում… Երկու դեպքում էլ միավորումներում ավելի քան 20-ական երկրներ են ներգրավված, որտեղ ծայրահեղականությունը նորություն չէ եւ դեռ արմատավորվում է: – Արեւմուտք-Ռուսաստան առճակատումը կամրացնի համաշխարհային երկբեւեռությունը, ինչը նպաստավոր իրավիճակ է երրորդ՝ խաղացող կողմերի համար: – Եթե համասլավոնիզմը (պանսլավոնիզմ) վտանգավոր է ռուսիզմի՝ ռուսական մեծապետականության վերածվելու հեռանկարով, ապա համաարիականությունը զերծ է այդ վտանգից, քանզի հենված է արարչական հավատի ու աստվածադիր օրենքների վրա… Այն ինչ երկնքում է, պետք է լինի նաեւ երկրի վրա…)

Աշխարհի վերաձեւման ճանապարհին հին ու նոր ծրագրեր են հայտնվում միջազգային քննարկումներում, նաեւ շրջանառության մեջ են դրվում տարաբնույթ քարտեզներ, որոնք բացի քարոզչական նպատակներ հետապնդելուց՝ ծառայում են որպես խայծեր, հետագա ռազմա-քաղաքական տեղաշարժերի համար: Ամենահայտնի վերաձեւման ծրագրերը «Մեծ Մերձավոր Արեւելք» եւ «Նոր Մերձավոր Արեւելք» նախագծերն են, որտեղ Հայաստանի դերը սահմանափակված է, ինչի մասին մշտապես ահազանգել է «Լուսանցք»-ը, նախազգուշական հայտարարություններով է հանդես եկել Հայ Արիական Միաբանությունը:

Ցավոք, Հայաստանը որպես միջազգային ծրագրերի նախաձեռնող կողմ, հանդես չի գալիս: Իսկ բանակցել կարելի է բոլոր ուղղությունների հետ, ծրագրեր պետք է առաջադրվեն բոլոր համաշխարհային բեւեռների ու շահագրգիռ կողմերի համար: Իհարկե փոխշահավետ, բայց կարող են նաեւ պաշտպանվել մեզ շահեկան այն ծրագրերը, որ կառաջադրեն ուրիշները:

Continue reading →

Սկիզբը՝ թիվ 22-23-ում

http://www.hayary.org/wph/?p=4251 – Ցավոտ կետեր – (2-րդ մաս) Հայաստանը՝ խաղողի բնօրրան եւ գինու ծիսական կենտրոն – Տեսլականին հասնելու 6 հիմնական ուղղությունները… Հայաստանում պետք է զարկ տալ «գինու զբոսաշրջությանը»…

http://www.hayary.org/wph/?p=4236 – Ցավոտ կետեր – Հայաստանը՝ խաղողի բնօրրան եւ գինու ծիսական կենտրոն – Կարեւոր է, որ մենք հիմա էլ կարողանանք ճիշտ օգտագործել այս ֆենոմենը…

Մեր այս հոդվածաշարում քննարկելով մի հարց, թե ինչ է պետք անել միջազգային շուկայում հայկական գինու ֆենոմենը ճիշտ օգտագործելու համար, ներկայացրել էինք այն հիմնական ուղղությունները, որոնք կձեռնարկի պետությունը մասնավորի հետ միասին: Համապատկերում, ինչպես նշել էինք, հետաքրքիր է անդրադառնալ այլ երկրների փորձին ու արտահանման առումով քաղաքականությանը եւ երբեմն նույնիսկ ոչ ազնիվ քաղաքականությանը (ինչին մենք հաստատ  դիմելու կարիք չենք ունենա, որովհետեւ ունենք հիմքը՝ գինու մշակույթը):

Տարբեր երկրներում գինու ոլորտում արտահանումը խթանող կառույցներ գոյություն ունեն: Ավստրալիայում, օրինակ, այն կոչվում է «Ավստրալիական գինիների արտահանում»: Ի դեպ, կառույցը պետական է: Խորհրդի 7 անդամներ նշանակվում էն  պետության կողմից, եւ եւս 8 անդամ նշանակում է ոլորտի ներկայացուցիչների կողմից ընտրված կոմիտեն: Խորհուրդը նշանակում է գործադիր տնօրենին: Կառույցի հիմնական գործառույթը արտահանվող գինու որակի վերահսկումն է, շուկայի վերլուծությունների իրականացումը, ավստրալիական գինու առաջխաղացումը աշխարհում: Նաեւ՝ արտահանվող գինու յուրաքանչյուր խմբաքանակ ստուգվում է եւ ստանում է արտահանման լիցենզիա, առանց որի չի թույլատրվում արտահանել:

Այս կառույցի ֆինանսավորումը նույնպես պետական է, եւ կառույցին կից գործում է ծրագիր, որը պարբերաբար դրամահավաք է կազմակերպում մասնավոր միջոցներից: Չիլիում գինու արտահանումը խթանող կառուցը, որ անկախ է, կոչվում է «Չիլիի գինիներ»: Ստեղծվել է ոլորտի արտադրողների նախաձեռնությամբ. արտադրողների 90%-ը ներկայացված է այս կառույցում: Կառույցի ընդհանուր բյուջեն տարեկան 6 մլն. ԱՄՆ դոլար է (Չիլիի գինու արտահանման 1%-ը): Բյուջեի  85%-ը ֆինանսավորվում է անդամների կողմից կատարվող վճարներով, 15%-ը տրամադրում է պետությունը՝ արտահանման զարգացման պետական գործակալության միջոցներից: Արգենտինայում «Արգենտինական գինիներ»-ը նույնպես անկախ կառույց է, որին անդամակցելու համար անհրաժեշտ է արտահանող լինել: Կառույցն ակտիվ համագործակցում է պետական մարմինների հետ՝ ոլորտի ընդհանուր  զարգացմանն ուղղված քայլերի շուրջ: Ֆինանսավորվում է անդամների կողմից կատարվող վճարներով, պարբերաբար ստանում է դրամաշնորհներ պետությունից: Դրամաշնորհների աղբյուրը  գինու արտահանման հարկն է: 2010թ. պետական օգնությունը կազմել է մոտ 3.5 մլն. դոլար: Իսկ «Հարավ-աֆրիկյան գինիներ»-ը անկախ, շահույթ չհետապնդող կառույց է, որին անդամակցում են բոլոր գինու արտադրող- արտահանողները: Պետության կողմից ճանաչվում է որպես գինու արտահանման խորհուրդ եւ համագործակցում է պետական գինիների եւ սպիրտային խմիչքների խորհրդի հետ: Արտահանվող գինու յուրաքանչյուր խմբաքանակ ստուգվում է արտահանման խորհրդի կողմից եւ ստանում լիցենզիա, առանց որի չի թույլատրվում արտահանել: Կառույցը ֆինանսավորվում է պետության կողմից (գինու արտահանման հարկ): Արդեն նախորդիվ ասել ենք, որ Հայաստանն էլ ուզում է ստեղծել «Հայաստանի գինիներ. միությունը: Թե սա ինչ գործառույթներով կաշխատի եւ նպատակներին հասնելու ինչ քայլեր կորդեգրի, կխոսենք ժամանակին:

Continue reading →

Վերնագիրը հարցականով ենք հնչեցնում, թեեւ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը հաստատակամ է ասում: Այն է՝ մենք չգիտենք, ով է երբեմնի մեր հսկա գործարանի տերը եւ որ գրողի ծոցն է հիմա: Բայց հերթականությամբ խոսենք:

Կառավարության շենքի դիմաց երեկ, մինչ գործադիրի նիստի սկսվելը, բողոքի ակցիա էին կազմակերպել «Նաիրիտ» գործարանի աշխատակիցները՝ «Պահանջում ենք վերագործարկել Նաիրիտը», «Աշխատավարձերի պարտքի մարում», «Նաիրիտն է տնտեսության զարգացման գրավականը» եւ նույնանման բնույթի այլ պաստառներով: Նաիրիտցիները պահանջում էին մարել իրենց 16 ամսվա աշխատավարձը եւ վերջապես վերագործարկել գործարանը՝ ի շահ թե՛ իրենց եւ թե՛ պետության:

Նրանց սկզբում հանդիպեց էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար Երվանդ Զախարյանը եւ տեղեկացրեց գործարանի շուրջ ստեղծված վիճակը: Նախարարի խոսքերով՝ այժմ վարչապետի հանձնարարությամբ ուսումնասիրություններ են իրականացվում եւ մշակվում իրավիճակից դուրս գալու ելքերը:

Նաիրիտցիները բղավում էին. «Մեռա՛ք ուսումնասիրելով»:

Նախարարը հազիվ էր կարողանում իր ձայնը լսելի դարձնել:

«Վարչապետի հանձնարարությամբ ստեղծվել է աշխատանքային խումբ՝ մանրամասն եւ հիմնովին ուսումնասիրելու գործարանի հետ կապված բոլոր խնդիրները: Աշխատանքային խմբում ես էլ եմ ընդգրկված, եւ նախնական հաշվարկները ցույց են տալիս, որ ուսումնասիրությունները կավարտվեն առաջիկա 1.5-2 ամիսների ընթացքում« վստահ եմ ելքեր կգտնենք՝ նաեւ ձեր աշխատավարձերը վճարելու հարցում»«- ասում էր նախարարը:

Հանկարծ բողոքի ակցիայի մասնակիցներին մոտեցավ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը եւ նրանց խնդրեց  կազմել 20 հոգանոց խումբ« ովքեր լավ են տիրապետում խնդրին. «Կառավարության նիստից անմիջապես հետո ես կընդունեմ Ձեզ: Հավատացեք խնդրում եմ: Մենք ուզում ենք ձեր հարցին լուծում տալ« ժամանակ է պետք‘ այն ուսումնասիրելու« մեղավորներին գտնելու համար: Ես առաջարկում եմ մի քիչ համբերել»:

Ի դեպ, Հովիկ Աբրահամյանը լրագրողների հետ զրույցում ասաց« որ Նաիրիտի հարցը կքննարկի նաեւ Սոչիում՝ ՌԴ վարչապետ Դմիտրի Մեդվեդեւի հետ հանդիպմանը« որը կկայանա հուլիսի 11-ին:

Նաիրիտցիները վարչապետին խնդրեցին պատժել մեղավորներին՝ 2300 ընտանիք սոված թողնելու համար:

Continue reading →

Վստահության եւ ժամանակի ճգնաժամ է

ԱԺ ընդդիմադիր կուսակցությունների ներկայացուցիչները արդեն որերորդ անգամ հասկացնում են, որ քառյակ ասվածը առավելապես մի ընդդիմադիր համագործակցություն է, որը կարող է մի օր էլ եռյակի վերածվել… ու վերջ: Սա իրականություն է, ուստի ճիշտ է այն մտայնությունը, որ Հայաստանում վստահության խորը ճգնաժամ կա:

Շատերը քառյակի կազմաքանդումը մոտալուտ են համարում, անգամ նշում են, թե դա կլինի այն ժամանակ, երբ ընդդիմության առաջադրած 12 պահանջներն անտեսվեն իշխանության կողմից: Ի՞նչ է անելու քառյակը, երբ ՀՀԿ-ն բացահայտ մերժի 12 պահանջները, իսկ ՀՀԿ-ն հեռահար տեղեկացրել է, որ չեն պատրաստվում 12 պահանջները կատարել որպես հրահանգ, այդ ոճը ընդունելի չէ, բայց բարձրացված հարցերը նշված են նաեւ իշխող կուսակցության ծրագրերում: Սա եւ մեխին եւ նալին խփելու տարբերակն է: Իսկ ընդդիմությունը հայտնել է, թե իր պահանջների չբավարարման դեպքում սեպտեմբերյան հանրահավաքում կասի հետագա քայլերը:

Ինչեւէ, մինչեւ սեպտեմբեր ժամանակ կա մի քիչ եւ ամեն բան պարզ կդառնա:

Բայց ավելի մեծ հույսեր փայփայող ուժեր էլ կան, որ բարձրաձայնել են, թե «Սերժ Սարգսյանը մինչեւ հոկտեմբեր չի դիմանա»:

Իսկ կմիավորվե՞ն արդյոք քաղաքացիական բոլոր ընդդիմադիր ուժերը եւ ընդվզման օջախները այս հարցում: Թերեւս ոչ, ինչը առ այսօր չի հաջողվել կազմակերպել ոչ մի ուժի:

Տրանսպորտի, գազի ու էլեկտրաէներգիայի սակագների բարձրացման, ի պաշտպանություն Աֆրիկյանների շենքի, Թեղուտի պահպանության, ընդդեմ կուտակայինի ու կարմիր գծերի, ինչպեսեւ քաղաքացիական այլ խմբեր ու նախաձեռնություններ կան, որ կարող են համախմբվել ու բոլոր հարցերը միանգամից բարձրացնել, բայց… Ափսոս, քանի որ քաղաքական շրջանակներից ավելի ակտիվ գործող քաղաքացիական շարժումներն այսօր երկրում որոշակի եղանակ են փոխում, նրանց հետ հաշվի են նստում եւ՛ իշխանությունները, եւ՛ իրենց ոչ իշխանական համարող քաղաքական ուժերը։

Դառնալով խորհրդարանական քառյակին, որ այդպես էլ հնգյակ չդարձավ՝ ՕԵԿ-ին մերժելով, նշենք, որ ՀԱԿ-ը, «Ժառանգություն»-ը, ՀՅԴ-ն ու ԲՀԿ-ն միասին կլինեն, քանի դեռ համատեղ առաջադրած 12 պահանջները հետաքրքրում են մարդկանց: Իսկ ընտրազանգվածը դեռ հետաքրքրությունների շրջանակներից դուրս է, քանի դեռ իշխանափոխության խնդիրը իրական չէ: Բայց մարդիկ արդեն մտածում են, որ եթե պահանջներից մեկը ընդդիմությանը վերահսկողության գործառույթներով օժտելն է լինելու, ապա այսօրինակ գործելաոճով դա առնվազն տարօրինակ է: Քանի որ եթե ընդդիմությունը գործ ունի իշխանություններին քննադատելու հետ, ապա ուրիշ կերպար է ընդունում, իսկ երբ փորձում են համագործակցել կամ ինչ-ինչ ձեւերով մտնել կառավարության կազմ, ապա այլ կերպարի մեջ են հայտնվում: Եվ արդյո՞ք վերահսկողական գործունեությունը չի դառնա մի նոր կերակրաման այն ուժերի համար, որ այսօր ընդդիմադիր են, բայց երեկ կամ երեկ չէ առաջին օրը իշխանություն էին ու դաշնակից ՀՀԿ-ին:

Continue reading →

Երբ սպիտակն էլ է սեւացվում

Հակառակորդի կողմից հրադադարի խախտումների, սահմանային լարվածության եւ Արցախի շուրջ բանակցային գործընթացը տապալելու կապի մասին է խոսել ՀՀ պաշտպանության նախարար Սեյրան Օհանյանը: «Մեզ պարտադրեցին պատերազմ, որի ընթացքում մենք հաջողություններ ունեցանք եւ այսօր էլ պարտադրում են որ հակամարտություն, ուժերի, սպառազինությունների մրցավազք, եւ մենք առանց որեւէ երրորդ ուժի մեր առջեւ դրված խնդիրներն իրականացնում ենք»,- հայտարարել է նախարարը եւ հավելել, որ միայն երկխոսության, ռազմաքաղաքական շրջանակներում վստահության եզրերի ձեւավորման արդյունքում կարող ենք ստեղծել մթնոլորտ բանակցային գործընթացն առաջ տանելու ուղղությամբ:

Իսկ վստահության եզրերը նախեւառաջ դիպուկահարների հետքաշումն է, դիվերսիոն հետախուզական գործողություններից հրաժարումը, անհրաժեշտության դեպքում՝ նաեւ միջազգային հետաքննության անցկացումը: Բայց հակառակորդը ինչպես Արցախի, այնպես էլ Հայաստանի սահմաններին շարունակում է սադրիչ գործողություններ իրականացնել:

ՀՀ եւ ԼՂՀ սահմանագծում լարվածությունն Ադրբեջանի ղեկավարության ոչ կառուցողական աշխատանքի շնորհիվ է.- հայտնում է հայկական կողմը, ադրբեջանցիները միշտ էլ փորձում են քաղաքական տարբեր իրադարձությունների շրջանականերում լարվածություն ստեղծել եւ, ինչպես ասում են, նրանց «եռանդը» մարում է մեր արժանի հարվածներից, պատժելուց հետո միայն: Բայց կարճ ժամանակ անց վերսկսվում է:

Իհարկե, միջազգային կազմակերպությունների եւ ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահ երկների ղեկավարների հայտարարությունները որոշակի ազդում են, սակայն դրանք հիմնականում երկակի ստանդարտների կիրառմամբ են ասվում, ինչը սադրիչ Ադրբեջանին եւ ինքնապաշտպանվող Արցախին կամ Հայաստանին նույն մեղավոր նժարի վրա է դնում թերեւս:

Իսկ հայտարարությունները չպետք է լինեն միակողմանի, եթե միջազգային կառույցները ցանկանում են հաջողության հասնել: Իրավիճակին պետք է երկկողմանի, լիարժեք գնահատական տրվի, եւ դա պետք է լինի իրադրության սթափ վերլուծության արդյունք:

Continue reading →

Հայկական խոհանոց – (Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028) – (ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր)

– Սմբուկով տաք ուտեստ

Բաղադրությունը – Գառի ազդրամիս – 600 գ, դմակ – 100 գ, սոխ  – 1 գլուխ, կարմիր տաքդեղի մածուկ – 2 ճաշի գդալ, սմբուկ – 6 հատ, լոլիկ – 1 հատ, տաքդեղ – 1 հատ, պանիր – 150 գ, չոր ծիտրոն, աղ, սպիտակ պղպեղ, թարմ մաղադանոս:

Պատրաստման եղանակը – Ազդրամիսը խաշել, կտրատել մանր խորանարդիկների ձեւով: Դմակով սոխառած անել, դրան ավելացնել տաքդեղի մածուկը, այնուհետեւ՝ մսի խորանարդիկները: Սա համեմել ծիտրոնով, աղով, սպիտակ պղպեղով, մաղադանոսով:

Սմբուկները մաքրել եւ ամբողջական տապակել, ծրարաձեւ բացել եւ մսային զանգվածը լցնել մեջը: Սմբուկների վրա էլ դնել կտրտած լոլիկ, տաքդեղ՝ 1-ական շերտով եւ պանիր: Եփել ջեռոցում 20 րոպե՝ 2000-ի տակ:

Մատուցել փլավի հետ: Անու՜շ լինի

* * *

Աշխարհի մարզական հեւքից –

Քաղաքականությունից դեպի բակային նարդու առաջնություն

Հունիսի վերջերին ճանաչողական այցով Հայաստան ու Արցախ  էր այցելել Եվրոպական խորհրդարանի փոխխոսնակ Յացեկ Պրոտասեւիչը: Լեհ եվրոպացի բարձրաստիճան պաշտոնյան բավականին հագեցած օրակարգ է ունեցել, «Հայաստանի եվրոպացի բարեկամներ» կազմակերպության փոխանցմամբ, Երեւանում նա հանդիպումներ է ունեցել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի, վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի, ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանի հետ: Հայ պաշտոնյաների հետ Եվրախորհրդարանի փոխնախագահը քննարկել է Եվրոպական հարեւանության քաղաքականության Առաջընթացի զեկույցի առաջարկները, ինչպես նաեւ հայ-եվրոպական հարաբերություններին եւ տարածաշրջանային խնդիրներին վերաբերող հարցեր:

Իսկ Արցախում պաշտոնական հանդիպումներից զատ Եվրոպական խորհրդարանի փոխխոսնակը զբոսնել է Ստեփանակերտում եւ հետեւել քաղաքի բակերից մեկում ընթացող նարդու «առաջնությանը»:

Մեր ակումբային ֆուտբոլի պատմության ամենախայտառակ էջը

Երեւանի «Բանանց.-ը Չեմպիոնների լիգայի որակավորման փուլի պատասխան խաղում հյուրընկալեց Անդորրայի «Սանտա Կոլոմա»-ին եւ հաղթեց 3:2 հաշվով: Առաջին խաղում մեր թիմը զիջել էր 0:1 հաշվով: Երկու հանդիպման ընդհանուր արդյունքով հաշիվը հավասարվեց՝ 3:3, սակայն մրցակցի հարկի տակ խփած 2 գոլի շնորհիվ հաջորդ փուլում պայքարը շարունակելու իրավունք ստացավ «Սանտա Կոլոմա»-ն, որի մարզիչը նախախաղային մամուլի ասուլիսում հայտարարել էր, թե իր ֆուտբոլիստները սիրողական մակարդակի խաղացողներ են եւ սոսկ հաճույքի համար են ասպարեզ դուրս գալիս:

Անդորրան ֆուտբոլային երկիր չի համարվում, գաճաճ պետություն է Եվրոպայում, բայց կարողացավ սիրողական մակարդակով շարքից հանել «պրոֆեսիոնալ» հայկական ակումբին: Այո, այս պարտությունը կմնա հայկական ակումբային ֆուտբոլի պատմության ամենախայտառակ էջը: Գոնե սա լինի առաջին ու վերջին խայտառակ իրավիճակը:

Այս խաղը մի կողմ թողնելով՝ նշենք, որ միեւնույնն է՝ զարմանալի է, որ մեր ակումբները առհասարակ չեն կարողանում սեփական դաշտում հաղթական արդյունք ցուցադրել անգամ այնպիսի միջակ թիմերի նկատմամբ, ինչպիսիք ղազախական կամ նման այլ երկրների ակումբներն են: Ցավալի է, քանզի Հայաստանի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հաջողությունները չեն կարող շարունակական լինել, քանի դեռ ազգային առաջնության թույլ եւ անատամ մասնակիցներ ունենք…

Հիշեցնենք, որ Եվրոպական լիգայի որակավորման առաջին փուլում Երեւանի «Փյունիկ»-ն ու Գյումրիի «Շիրակ»-ը սեփական հարկի տակ պարտվեցին համապատասխանաբար ղազախական «Աստանա»-ին (Աստանա) ու «Շախտյոր»-ին (Ղարագանդա): Երեւանյան ակումբը զիջեց 1:4, իսկ գյումրեցիները՝ 1:2 հաշվով: Իսկ Երեւանի «Միկա»-ն Խորվաթիայում մրցեց «Սպլիտ»-ի հետ եւ պարտվեց 0:2 հաշվով:

Հ.Գ. – Եվրոպայի լիգայի որակավորման առաջին փուլի պատասխան խաղում Երեւանի «Միկա»-ն խաղաղ դաշն կնքեց խորվաթական «Սպլիտ» թիմի հետ՝ 1։1, բայց քանի որ պարտություն էր կրել առաջին խաղում, դուրս մնաց հետագա պայքարից։ Գյումրիի «Շիրակ»-ը պատասխան խաղում 0:4 հաշվով պարտվեց Ղարագանդայի «Շախտյոր»-ին՝ դուրս մնալով  մրցաշարից: Երեւանի «Փյունիկ»-ը եւս դուրս մնաց՝ հյուրընկալվելիս 0:2 հաշվով պարտվելոբվ ղազախական «Աստանա»-ին:

Ֆուտբոլում անհաջողությունից ապահովագրված չէ ոչ-ոք – Բրազիլիայի հավաքականի պատմական խայտառակությունը

Բելու Օրիզոնտիի «Մինեյրաո» մարզադաշտում կայացած «ԱԱ-2014»-ի կիսաեզրափակիչ խաղում Բրազիլիայի հավաքականը խայտառակ պարտություն կրեց գերմանական ընտրանուց (1:7): Սա ամենախոշոր հաշվով պարտությունն է Բրազիլիայի ազգային թիմի պատմության մեջ: Բրազիլացիները 6 գնդակի տարբերությամբ պարտվել են միայն մեկ անգամ` 1920թ. Ուրուգվայի թիմին զիջելով Ամերիկայի գավաթի խաղարկությունում:

Continue reading →

Բաց նամակ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին.- Ինչ անել, երբ երկրի վարչապետը չի պահպանում խոստումը, իսկ մշակույթի նախարարը ազգադավ է

Վաղուց զգացել եմ, որ երկրում կան օտարահպատակ ուժեր, որոնք ընդգծված եւ տարիներ շարունակ սադրանքներ են մոգոնում հայ արիների ու անձամբ իմ դեմ, որպեսզի վերջնականապես «փակեն» խցերում: Տարիներ առաջ իմ կալանավորումն ու պատվիրված դատավարությունը, այնուհետեւ որպես վրաերթ մատուցված մահափորձը դեռ վերջը չեն, քանի որ ոմանք շարունակում են մնալ իշխանական վերնախավում եւ տարբեր ուժային ծառայություններում…

Երբ Հովիկ Աբրահամյանը նշանակվեց երկրի վարչապետ, խոստացավ լինել ակնդիր բոլոր առկա խնդիրներին եւ ունկնդիր այդ հարցերն արծարծողների ձայնին: Նա բազմիցս հայտարարեց, բայց փաստորեն ստեց:

Ես, որպես Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման կարգավորող-պատասխանատու, մի քանի անգամ բարձրացրել եմ Գառնո արիադավան-հեթանոսական տաճարի տարածքում սրճարան կառուցելու թուրքաբարո քաղաքականությունը կանխելու հարցը: Նաեւ երկու բաց-նամակ եմ հղել վարչապետին, սակայն պատասխան չկա, երբ վերջին նամակում հստակ կարեւորել էի պատասխան ստանալու հարցը: Կարեւորել էի, քանի որ հակահայ եւ հակամշակութային քաղաքականությունը հանգեցնելու է արյունահեղության, ինչի մասին բարձրաձայնել եմ ոչ մեկ անգամ: Ես հասկանում եմ, որ եղել են, կան ու էլի կգտնվեն մարդիկ, ովքեր կանեն ամեն բան ինձ եւ միաբան ընկերներիս հունից հանելու համար, բայց մենք սա գիտակցելով անգամ՝ կգնանք անհրաժեշտ քայլերի… Իսկ եթե վարչապետն այն կարծիքին է, որ նամակներս պատասխան ստանալու ենթակա չեն, ապա պետք է նրբանկատորեն հուշեմ, որ հաստատ նրան մեծ պատիվ եմ արել իմ թանկագին ժամանակը ծախսելով՝ զգուշացնող նամակներ գրելով, ինչը դեռ հետագայում կընկալի նա, երբ իշխանական վերնախավի ոմանց ազգադավ քայլերին համարժեք ազգային պատասխաններ կտրվեն…

Բայց պատսխանատուն արդեն  վարչապետ Հովիկ  Աբրահամյանը կլինի, ոչ թե մշակույթի նախարարի պաշտոնը խեղած ինչ–որ մեկը: Վարչապետն այսօրվանից պատասխանատու է թե՛  նմանների ազգադավ քայլերի, թե՛ մեր կողմից համարժեք պատասխան քայլերի  հետեւանքների համար:

Continue reading →

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան – http://www.hayary.org/wph/?p=2223 

1. Վիշապաքա՞ղ ենք, թե՞ վիշապի որս – Եթե ԵՏՄ-ին անդամակցելու գինը լինելու է Արցախը, ապա սա ռուս-թուրքական հերթական խարդավանքն է… Մոսկվայից կաշա՞ռք է առաջարկվում Հայաստանին…

2. Եթե մասնակցել, ապա այսպես՝ հարձակողական – Հակամարտությունը ոչ թե Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ է, այլ՝ Արցախի ու Ադրբեջանի… Իսկ Անկարան նախապայմաններ է երգում…

3. Միջնորդները միջնորդում են իրավիճակին տիրապետելու՛ համար – Յուրաքանչյուր հայ զինվորի մահվան դիմաց՝ ադրբեջանական նավթատարի կամ գազատարի պայթեցում…

4. Էրդողանը համեմատվել է Աթաթուրքի հետ – օսմանիզմի եւ թուրքիզմի նոր առաջնո՞րդ… Հզոր հայկական բանակ, երբ անհուսալի են դաշնակիցները… Արցախի հարցը՝ ԵՏՄ տիրույթու՞մ – ինչու են Մոսկվան ու Մինսկը խաղեր տալիս Անկարայի ու Բաքվի հետ՝ թյուրքական խեղկատակության կենտրոն Աստանայում…

5. (5-րդ մաս) Խոսում են հայ արիականներն ու ազգայնականները – Երբ պատրաստվում ես հայրենամարտի… Համաշխարհայնացման ծրագիրը վաղուց մտել է վճռորոշ փուլ…

6. Հայաստանը (հայոց նպատակները) քաղաքական ներքին ու արտաքին խաչմերուկներում – Ներկայացնում են հայ արիականներն ու ազգայնականները…

7. Հայի ազգայնականությունն ուրիշ է – հենված է ազգի ու բնօրրանի ծագմանը, արարչածին հավատին… Իսկ ապազգայինն ու օտարը ոչնչացնում են արարչաստեղծ ու աստվածահաս ասուն մարդուն, տեղը «դնում» անասուն մարդանմանին..

8. Ցավոտ կետեր – (2-րդ մաս) Հայաստանը՝ խաղողի բնօրրան եւ գինու ծիսական կենտրոն – Տեսլականին հասնելու 6 հիմնական ուղղությունները… Հայաստանում պետք է զարկ տալ «գինու զբոսաշրջությանը»…

9. Ով պարտք կուտակի, ով մարի.- Ինչու՞ պիտի մասնավոր ընկերության պարտքերը վճարի սպառողը – հնարավոր է, որ այս 4 դրամին էլի թանկացում հետեւի… Վրաստանից էլէներգիա չենք ուզում, մեկ-մեկ առնում ենք…

10. Աշխարհի մարզական հեւքից – Հայաստանին առաջարկվել է կազմակերպել «Քոչվոր ցեղերի» մրցաշար (Վայրենուն չի կարելի ազգ կոչել, մի կերպ դեռ ցեղախումբ ասելով բավարարվում ենք)… Անհաջող ֆուտբոլային մեկնարկ, շախմատային խաչմերուկ եւ մարզական լուրեր…

11. Հայկական խոհանոց – Աղցան՝ տաք մսեղենի հետ… Այլընտրանքային վերականգնողական բուժում երեխաների համար… Հետաքրքիր խորհուրդներ… Տեղադրե’ք ձեր գովազդը՝ www.hayary.org-ում… Կարդացե՛ք եւ բաժանորդագրվե՛ք «Լուսանցք»…

Ադրբեջանի մայրաքաղաքում կայացավ եւս մեկ միջազգային հավաք՝ ԵԱՀԿ խորհրդարանական վեհաժողովի 23-րդ նստաշրջանը, որի աշխատանքներին մասնակցող հայկական խորհրդարանական պատվիրակության ղեկավար Արտաշես Գեղամյանը խոստացել էր ներկայացնել փաստեր, որոնք ադրբեջանական կողմի համար «երբեք ու երբեք քիչ չեն երեւա»: ԵԱՀԿ ԽՎ նախագահ Ռանկո Կրիվոկապիչի եւ գլխավոր քարտուղար Սպենսեր Օլիվերի հրավերով միջոցառմանը մասնակցել են պատվիրակության քարտուղար Անահիտ Գասպարյանը, ԱԳՆ ԵԱՀԿ բաժնի վարիչ Վահե Գեւորգյանը, մեր պատվիրակության կազմում եղել են նաեւ ԱԺ ՀՅԴ խմբակցության քարտուղար Աղվան Վարդանյանը, ԲՀԿ անդամ Ստեփան Մարգարյանը եւն:

Բաքուն այս օրերին դարձավ Հայաստանի ներկայացուցիչների դրսեւորման վայր եւ ՆԱՏՕ-ի ԽՎ «Հարավային Կովկաս. Մարտահրավերներ եւ հնարավորություններ» թեմայով սեմինարին եկավ փոխարինելու ԵԱՀԿ խորհրդարանական վեհաժողովը:

Ըստ հայկական խորհրդարանական պատվիրակության ղեկավարի, իր կողմից ասվել է, որ հեռուստատեսությամբ է դիտել, թե ԵԽԽՎ ԽՎ-ում կայացած նստաշրջանի ժամանակ Ադրբեջանի ղեկավարն ինչպես է փորձել պիտակավորել ոչ միայն մեր երկիրը, այլեւ մեր երկրի իշխանություններին, «ինչը, բնականաբար, անհետեւանք չի կարելի թողնել»։ Կրիվոկապիչը եւ Օլիվերը իբր ըմբռնումով են մոտեցել այս հարցադրմանը եւ հույս են հայտնել, թե հաշվի առնելով, որ հյուր են ոչ միայն ԵԱՀԿ, այլեւ ընդունող երկրի հրավերով, ապա քննարկումը կանցնի քաղաքակիրթ բանավեճի միջոցով:

Չնայած Արտաշես Գեղամյանի խոստմանը, որ իր ասածները «Ադրբեջանում երբեք ու երբեք քիչ չեն երեւա», այն հաստատ քիչ երեւաց թշնամական երկրում, իսկ ահա Հայաստանում… ավելի արագ արձագանքի արժանացավ, այն էլ՝ ոչ դրական: Հիմնականում ընդդիմացողները նշել են, որ «Գեղամյանի մտքերը վտանգավոր են Արցախի համար»: Մասնավորապես դժգոհել են եւ դա արտահայտել համացանցում, թե «Գեղամյանը շատ կրքոտ ելույթ է ունեցել, շշմեցրել բոլորին, նոկաուտ արել ադրբեջանցիներին ու դարձել օրվա հերոս: Ապա իր քաջագործություններն է ներկայացրել հեռուստատեսությամբ՝ այսպես հասկացնել տալով հայաստանցիներին, որ ինքն էլի «Քյոռ օղլին է»… Սակայն Արտաշես Մամիկոնովիչը սեփական դհոլազուռնային աղմուկի մեջ չի մեկնաբանել իր արած մի հայտարարություն, որն էլ պետք է համարել նրա նոր նախաձեռնությունը: Նա ուրախությամբ է նշել, որ Հայաստանը միանում է Եվրասիական միությանը եւ ցանկություն է հայտնել, որպեսզի Ադրբեջանն էլ դառնա այդ միության անդամ՝ որպեսզի այլեւս Արցախի խնդիրը չլինի»: Իսկ թե ինչպես՝ նշել է. «Որպեսզի, ինչպես տեղի ունեցավ Էլզաս եւ Լոթարինգիայի դեպքում, Հայաստանն ու Ադրբեջանը չկարեւորեն, թե որ երկրի կազմում կլինի ԼՂ-ն: Կարեւորն այն է, որ այս դեպքում ԼՂ-ն եւս կդառնա ԵՏՄ անդամ»:

Սա իսկապես վտանգավոր, եթե չասենք՝ դավադիր տեսակետ է: Ինչպե՞ս պետք է հայի համար մեկ լինի, թե՝ Արցախը Հայաստանինն է, թե՝ Ադրբեջանինը: Եթե եվրոպացիների համար չկա բնական հայրենիք եւ նրանց համար մեկ է՝ թե որտեղ կապրեն եւ ում կազմում, ապա հայերը վաղուց հասկացել են, որ թուրքի տիրապետության տակ ապրել՝ նշանակում է մորթվել ու ոչնչանալ…

Ակնհայտ է, որ ԵՏՄ-ն Հայաստանի առջեւ պայման է դրել անդամակցել «միջազգայնորեն ընդունված սահմաններով», ինչի մասին արտահայտվեց թյուրք-ղազախ Նազարբաեւը Աստանայում: Այսինքն՝ առանց Արցախի:

Continue reading →

Եթե Բաքուն կռահեր, որ հայ պատվիրակները համառ կգտնվեն իրենց դիրքորոշումներն ասելիս, հաստատ անվտանգության երաշխիքներ չէր տա: Բայց տվեց, եւ մեր պատգամավորները՝ ՆԱՏՕ-ում հայկական պատվիրակության ղեկավար Կորյուն Նահապետյանն ու «Ժառանգություն» խմբակցության քարտուղար Թեւան Պողոսյանը, մեկնեցին Բաքու՝ մասնակցելու Հյուսիսատլանտյան՝ ՆԱՏՕ-ի ԽՎ «Ռոուզ-Ռոուդ» սեմինարին: «Հարավային Կովկաս. մարտահրավերներ եւ հնարավորություններ» թեմայով սեմինարին մասնակցել են նաեւ ՆԱՏՕ-ի խորհրդարանական վեհաժողովի նախագահ Հյու Բեյլին, 28 անդամ, այդ թվում նաեւ՝ գործընկեր երկրների ներկայացուցիչներ:

Մասնակցությունը շատ կարեւոր էր, քանի որ օրակարգը բավականին հագեցած էր, ներառում էր Հայաստանի շահերին վերաբերող շատ խնդիրներ՝ այդ թվում՝ Լեռնային Ղարաբաղի հակամարտության կարգավորման գործընթացը: Հակամարտության շուրջ հայկական պատվիրակությունը ներկայացրել է մեր մոտեցումները եւ դիրքորոշումը, ինչպեսեւ բարձրաձայնել ադրբեջանական իշխանությունների կողմից շարունակաբար տարվող հայատյացության քաղաքականության, ռազմական հռետորաբանության, մարդասպանների հերոսացման, սադրանքների եւ այլնի մասին: Բարձրաձայնվել են այն բոլոր խնդիրները, որոնք այժմ խոչընդոտում են նաեւ արցախյան հակամարտության կարգավորմանը:

«Միաժամանակ ներկայացրել ենք, որ այդ հակամարտությունը կարող է ունենալ շոշափելի արդյունք միայն այն դեպքում, եթե Լեռնային Ղարաբաղի ներկայացուցիչներն ուղղակիորեն ներգրավվեն բանակցային գործընթացում»,– ասել է ՆԱՏՕ-ում հայկական պատվիրակության ղեկավարը: Իսկ թե ինչպես է դրան արձագանքել ադրբեջանական կողմը, նա նշել է, որ այդ մոտեցումը նրանց համար անընդունելի էր, քանզի նրանք պնդում են, որ հակամարտությունը Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ է: Հայկական կողմը շարունակել է պնդել, որ հակամարտությունն ինքնին Ադրբեջանի կողմից Արցախի նկատմամբ իրականացրած ագրեսիայի արդյունք է եւ այն, ինչ տեղի է ունեցել արցախահայության նկատմամբ, ամբողջությամբ համապատասխանում է ագրեսիայի բնորոշմանը միջազգային իրավունքի սկզբունքներին: Բանավեճի ընթացքում հերթական անգամ հայկական կողմը հայտնել է իր հավատարմությունը՝ հակամարտության կարգավորումը տեսնելու ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի ձեւաչափի շրջանակներում, միաժամանակ նկատելով, որ նույնիսկ այդ ձեւաչափի շրջանակում հնարավոր է ԼՂՀ-ն դիտել որպես բանակցային կողմ:

Եվրոպացի եւ ՆԱՏՕ ԽՎ-ի մյուս պատվիրակները ուղղակի դիտորդի դերում էին ու բանավեճն ընթացել է Հայաստանի եւ Ադրբեջանի պատվիրակների միջեւ: Թեեւ դրան արձագանքել են նաեւ այդ թեմայի շրջանակում իրենց զեկույցները ներկայացրած համապատասխան անձինք: ՀՀ ԱԺ պատգամավորները ներկաների ուշադրությունը հրավիրել են մի շարք խնդիրների վրա, որոնք առկա են այս հակամարտության համատեքստում ու, մասնավորապես, շփման գծից դիպուկահարների հետ քաշման, միջադեպերի հետաքննության մեխանիզմների ստեղծման եւ այլնի վրա:

Անդրադառնալով անվտանգության երաշխիքներին՝ նշվել է, որ հայ պատվիրակներին ուղեկցում են անվտանգության աշխատակիցները, որոնք նաեւ դահլիճում են ապահովել անվտանգությունը: Ու թեեւ մերոնք չեն տեսել, բայց հայ պատգամավորների մասնակցության դեմ ցույց է անցկացվել Բաքվում՝ սեմինարի աշխատանքներին զուգահեռ: Հայերի հիմնավորված ելույթները մեծ հիստերիա են առաջացրել Ադրբեջանում, քանի որ մեր եւ ադրբեջանական մասնակիցների միջեւ վեճ է ծագել, որից հայկական կողմը չի խուսափել:

Continue reading →

Սահմանային սրացումների ուժգնացումը որոշ ուժերի կողմից արձանագրվում է որպես պատերազմի վերսկսման վտանգ, սակայն նրանք մոռանում են, որ Արցախի խնդիրը վերհանվեց եւ հետո պատերազմի վերածվեց ըստ գերտերությունների ծրագրերի՝ ԽՍՀՄ-ը քանդելու ծրագրի համաձայն: Չնայած հայկական կողմը կարողացավ նաեւ իր ազգային շահերը հետապնդել, ազատագրել մի շարք հայապատկան տարածքներ եւս, ինչը նախատեսված չէր գերուժերի կողմից, ինչի համար էլ հայերին առ այսօր չի ներում ո՛չ «մարդասեր» Արեւմուտքը, ո՛չ էլ «բարեկամասեր» Ռուսաստանը:

Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանը հունիսի վերջերին այցելել է հանրապետության հարավային ու արեւելյան սահմանագծի մի շարք հատվածներ եւ տեղում ծանոթացել զինվորների ծառայությանն ու առօրյային: Նա ընդգծել է, որ սահմանների անառիկության ապահովումը միշտ եղել է եւ կմնա պետության ամենաառաջնային խնդիրներից մեկը, եւ այսուհետ էլ կարվի ամեն ինչ այս ուղղությամբ: Արցախի ղեկավարին ուղեկցել են փոխվարչապետ Արթուր Աղաբեկյանը, պաշտպանության նախարար Մովսես Հակոբյանը, պաշտոնատար այլ անձինք:

Ադրբեջանի իշխանությունները արդեն բացահայտ ցուցադրում են իրենց արհամարհանքը ԵԱՀԿ ՄԽ գործունեության նկատմամբ, քանի որ սահմանային հատվածների հերթական դիտարկման ժամանակ առանց վարանելու կրակահերթ են բացել դիտարկումն իրականացնող եվրոպացիների ուղղությամբ: Հետո էլ առանց ամոթի հայտարարել են, թե հայկական կողմն է խախտել սահմանային անդորրը… Մեր պաշտպանության նախարարությունը համապատասխան հայտարություն է տարածել այդ սադրանքի մասին, նաեւ հավելել, որ հակառակորդի դիպուկահարներից շարունակվում են զոհվել զինծառայողներ, ինչն այդպես էլ չի կարգավորվում միջնորդների կողմից:

ՀՀ զինված ուժերը վերահսկում են իրավիճակը շփման գծում՝ իրականացնելով իրավիճակին համարժեք գործողություններ, պատասխան պատժիչ գործողություններ, ինչի մասին զգուշացրել էին վաղուց: Մեր հակառակորդը դիմելով սադրիչ գործողությունների՝ արհեստականորեն ապակայունացնելով իրավիճակը սահմանագոտում, վտանգում է բանակցային գործընթացը: «Սրանով Ադրբեջանի իշխանությունները ցուցադրում են իրենց արհամարհանքը եւ՛ ԵԱՀԿ ՄԽ գործունեության, եւ՛ միջնորդ պետությունների ղեկավարների գործադրած ջանքերի, եւ՛ միջազգային հանրության նկատմամբ»,- ասված է ՀՀ ՊՆ հայտարարությունում:

ՊՆ Սեյրան Օհանյանը նույնպես լինում է դիրքերում, հանդիպում զինվորների հետ: Օրերս նախարարը եղավ նաեւ Նախիջեւանի հետ սահմանագծում, որտեղ հայ դիրքապահները բարելավել էին հայկական սահմանապահ դիրքերը՝ առանց զոհերի տիրելով տարածքի բարձունքներին: Վերջերս նախարարն ընդունել է ՀՀ-ում ՌԴ արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Վոլինկինին՝ ՌԴ դեսպանության նորանշանակ ռազմական եւ ռազմաօդային կցորդի ներկայացման կապակցությամբ: Ռազմական եւ ռազմաօդային կցորդ, գեներալ-մայոր Իշչենկոյին ընդունել են նաեւ ՀՀ ԶՈւ գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ-գնդապետ Յուրի Խաչատուրովը եւ ՀՀ ՊՆ 1-ին տեղակալ Դավիթ Տոնոյանը: Քննարկվել են հայ-ռուսական երկկողմ ռազմական համագործակցության հարցեր, ինչպեսեւ նախանշվել են հետագա զարգացման ուղիները:

Continue reading →

Էրդողանը համեմատվել է Աթաթուրքի հետ

Այնքան էլ մեծ արձագանք չեղավ, երբ Ավստրիայում գտնվող Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեբ Թայիբ Էրդողանը գրեթե թշնամական արտահայտություններ թույլ տվեց Թուրքիայի Հանրապետության հիմնադիր Աթաթուրքի հասցեին, անգամ իրեն վեր դասեց նրանից:

Եվրոպացի թուրք դեմոկրատների միության հիմնադրման 10-ամյա տարեդարձի միջոցառումանը համեմատվելով Աթաթուրքի հետ՝ ինքն իրեն գովել է Էրդողանը. «Բա ասում էիք Մուստաֆա Քեմալը շատ ուշադիր է եղել երկաթուղային ցանցերի ստեղծման նկատմամբ: Թուրքիայում երկաթուղիները մենք ենք կառուցել: Աթաթուրքի Թուրքիան երկաթուղիների ռելսերի երկարությունը 10 մ-ից ավելի արտադրել չկարողացող Թուրքիա էր: Այժմ մենք 70 մ երկարությամբ երկաթուղային ռելսեր ենք արտադրում»:

Թուրքական զլմ-ները Էրդողանի այս պահվածքը բնութագրել են որպես սեփական անձի գովազդ եւ քարոզչություն՝ Թուրքիայում օգոստոսին տեղի ունենալիք նախագահական ընտրություններում, որոնցում նա պատրաստվում է առաջադրել իր թեկնածությունը:

Իսկ Հայաստանը եւ հայությունը ի՞նչ բնորոշում տվեցին այս համեմատականին:

Գուցե մի օր էլ այդ համեմատության մեջ Էրդողանն ասի՝ թե 1,5 մլն հայը քիչ էր, որ ցեղասպանեց Աթաթուրքը, մենք ծրագրել ենք հիմնովին անել… Իսկ սա արդեն 10 կամ 70 մետր երկարությամբ երկաթուղային ռելսերի պատմությունը չէ…

Անկարան պարբերաբար քարոզչություն է ծավալում նոր օսմանիզմի եւ պանթուրքիզմի գաղափարների տարածման ուղղությամբ եւ չի բացառվում, որ վերոնշյալ համեմատականներում հիշի, որ Աթաթուրքը եւ շատ երիտթուրքեր ծպտյալ (կրիպտո) հրեաներ էին, եւ թյուրքական խառնամբոխը պետք է մի նոր ՙմեծ Թուրան՚ կերտի: Իրականում այդ Թուրանի գաղափարը կա, միայն թե ծագման մասին են վախենում խոսել, բարձրաձայնել:

Պատճառները մի քանիսն են՝

1. Կզրոյանա թուրքական հպարտության եւ ուժի մասին առասպելը, եթե պարզվի, որ ամեն բան արել, ղեկավարել ու դեռ հսկում են այլազգիները:

2. Ներկայիս Թուրքիայում ոչ-ոք վստահ չէ իր թյուրքական ծագման հարցում, հիմնականում խառնուրդներ են, կամ՝ հայերի ու այլազգիների ժառանգներ… Սա կցնցի ամբողջ Թուրքիան:

3. Անգամ փորձը՝ բացել պատմական արխիվները եւ հավաստել, որ հայերի ցեղասպանության հետեւում կանգնած են «թուրքացած» այլազգիներ, իսկ հայերի հայրենիքի մասնատումը այսօրվա ժողովրդավար հորջորջվող երկրների ծրագրերն էր նաեւ… կդառնա Թուրքիայի մասնատման պատճառ…

Հայկ Թորգոմյան

Հզոր հայկական բանակ, երբ անհուսալի են դաշնակիցները

«Եվրասիական տնտեսական միությունը մեծ հետաքրքրություն է առաջացրել ԱՊՀ գործընկերների շրջանում: Մասնավորապես, արդեն շուտով միության անդամ կդառնա Հայաստանը, Ղրղզստանի հետ բանակցությունները գտնվում են զարգացման փուլում»,- հայտարարել է ՌԴ նախագահ Վլադիմիր Պուտինը, եւ հավելել, որ Եվրասիական տնտեսական միությունը բաց է ԱՊՀ երկրների համար, որոնք դեռեւս չեն մտել դրա մեջ:

Continue reading →

Հատված Հայ Արիական Միաբանության եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման ղեկավար կազմերի 15.05.2014թ. խորհրդատվական նիստի «Միջազգային առկա իրավիճակի եւ Հայաստանի դերակատարման ու քայլերի մասին» համատեղ քննարկումից

«Լուսանցք»-ը ներկայացնում է այդ թեմաները՝ առանց մեկնաբանության

Սկիզբը՝ թիվ 17-18, 21-22-ում

http://www.hayary.org/wph/?p=4235 – (4-րդ մաս) Խոսում են հայ արիականներն ու ազգայնականները – Երբ պատրաստվում ես հայրենամարտի… Համակովկասյան եւ Համաարիական հայկական տարբերակները…

http://www.hayary.org/wph/?p=4218 – (3-րդ մաս) Խոսում են հայ արիականներն ու ազգայնականները – Երբ պատրաստվում ես հայրենամարտի… Հայ Արիական Միաբանության եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման համատեղ նիստի քննարկումից…

http://www.hayary.org/wph/?p=4162 – (2-րդ մաս) –Խոսում են  հայ արիականներն  ու  ազգայնականները – Հայաստան–Արեւմուտք.անդեմ եւ անբարո  «զարգանալու» հեռանկարը…

http://www.hayary.org/wph/?p=4145 – (1-ին մաս) Խոսում են հայ արիականներն ու ազգայնականները  – Ռուսաստան. թշնամի՞, թե՞բարեկամ երկիր («Միջազգային  առկավիճակի եւ Հայաստանի դերակատարման ու քայլերի մասին»)…

Պետք է ձգտել, որ ԱՊՀ-ն, տնտեսական կապերի ամրապնդմանը զուգահեռ, ունենա հզոր ռազմապաշտպանական արդիական համակարգ, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում կարողանա լուծել ռազմաքաղաքական խնդիրներ: Անհրաժեշտ է վերականգնել նաեւ նախկին բազմաբնույթ կապերը «ԽՍՀՄ-ական» Մերձբալթիկայի (Էստոնիա, Լատվիա, Լիտվա) հանրապետությունների հետ, ինչն էլ իր հերթին կնպաստի Հայաստան-Հյուսիսային Եվրոպա ու Բալթյան երկրներ կապերի ամրապնդմանն ու զարգացմանը: Ռուսաստան-Բելառուս համագործակցության հետ հարաբերությունները նույնպես պետք է դիտարկել ԱՊՀ կառույցի մեջ:

Արեւմուտք (Եվրոպա-ԱՄՆ)

Եվրոպական ու ամերիկյան քաղաքակրթությունը (արեւմտյան որակվող) տասնյակ տարիներ շարունակ փորձում է թելադրող դառնալ ամբողջ աշխարհում: Այն այժմ համաշխարհայնացման ծրագրի գործադրմամբ մտել է վճռորոշ փուլ: ԽՍՀՄ ծրագրված փլուզումից հետո ԱՄՆ-ն (ինչ-որ չափով Եվրոպային անտեսելով) ստեղծեց միաբեւեռ աշխարհ, եւ այսօր Արեւմուտքը գործում է այդ իրողության մեջ: Ե՜վ Արեւմտյան, եւ՛ Արեւելյան Եվրոպաների, եւ; ԱՄՆ-ի հետ անհրաժեշտ է կառուցել կայուն հարաբերություններ, հատկապես՝ դրամական-տնտեսական բնագավառում, իսկ ռազմաքաղաքական հարցերը դեռեւս լուրջ ճշգրտումների կարիք ունեն, քանզի Թուրքիան ԱՄՆ-ի ռազմավարական դաշնակիցն է եւ ՆԱՏՕ-ի կարեւոր օղակներից մեկը: Ըստ էության, Արեւմուտքը միատարր ու միակարծիք չէ, ուստի մեր հարաբերություններն էլ պիտի լինեն բազմաշերտ ու բազմաբնույթ՝ ելնելով հատկապես Եվրոպայի մեծ մասի ու ԱՄՆ-ի փոխհարաբերություններում տիրող վիճակից:

Անգլո-(սաքսոնական) ամերիկյան դաշինքը տիրապետող է Արեւմուտքում (նաեւ՝ ներկայիս աշխարհում), որի հետ սակայն, մշտապես պայքարի մեջ է Ֆրանսիա-Գերմանիա-Իտալիա եռյակը: Այս հակադրությունը «սառել» էր ԽՍՀՄ գոյության պայմաններում, սակայն, այժմ վերստին աշխուժացել է: Այս եվրադաշինքին Ռուսաստանի Դաշնության միանալը կազդարարի համաշխարհային նոր հզոր բեւեռի ձեւավորումը, որը լուրջ շրջադարձ կլինի մոլորակի աշխարհա-քաղաքական կյանքում: Հակաանգլոամերիկյան տրամադրություններ են նկատվում նաեւ եվրոպական այլ երկրներում (Իսպանիա, Պորտուգալիա, Իռլանդիա եւ այլն), քանի որ Մեծ Բրիտանիան է խոչընդոտում Եվրոպական Միասնական Տան կայացմանը (երբեմն սպառնում է դուրս գալ ԵՄ-ից): Իսկ վերոնշյալ հնարավոր փոփոխությունը, կարծում ենք, դրականորեն կանդրադառնա ՀՀ միջազգային իրավիճակի ու հետագա դերակատարության վրա: Եվրոպայում, նաեւ՝ աշխարհում, կարեւոր շրջադարձ կարող է լինել սլավոնական երկրների դաշինքի ստեղծումը (Ռուսաստանի Դաշնություն, Բելառուս, Ուկրաինա, Չեխիա, Սլովակիա, Լեհաստան, Բուլղարիա, Սերբիա, Սլովենիա, Խորվաթիա, Բոսնիա եւ Հերցեգովինայի ու Մակեդոնիայի որոշակի հատվածներ) նույնպես, որն այսօր դժվար կանխատեսելի է, բայց երբեւիցե չի բացառվում (չնայած Ուկրաինան անխնա մասնատվում ու ներպետական թշնամական մասերի է բաժանվում Արեւմուտքի կողմից՝ նաեւ այս պատճառով): Բայց ստեղծվելու դեպքում կամ նման մի այլ դաշինքի հետ շատ հարցերում կարող են համագործակցել Հայաստանը, Հունաստանը, Կիպրոսը, Մակեդոնիան, Մոլդովան եւ Ռումինիան (եթե այս երկուսի միավորվելու հեռանկարը նկատվի), անգամ Հունգարիան եւ այլ երկրներ, որի պարագայում կտրուկ կփոխվի իրավիճակը Արեւելյան Եվրոպայում՝ հետագա ծավալման հետեւանքներով հանդերձ:

Եվրոպական քաղաքականության վրա որոշակիորեն կարող է ազդել նաեւ Սեւծովյան Տնտեսական Համագործակցությունը, եթե զուտ եվրոպական ու անգլո-ամերիկյան հակակշռում հաղթի առաջինը: Սա նույնպես կարեւոր է հայերիս համար, քանի որ անգլո-ամերիկյան համագործակցությունը առավելապես «պրոթուրքական» է եւ անբարենպաստ ինչպես հայերի, այնպես էլ մեր տարածաշրջանի մյուս ազգերի համար:

Continue reading →

Հատված Հայ Արիական Միաբանության եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման ղեկավար կազմերի 15.05.2014թ. խորհրդատվական նիստի «Միջազգային առկա իրավիճակի եւ Հայաստանի դերակատարման ու քայլերի մասին» համատեղ քննարկումից

«Լուսանցք»-ը 5 հրապարակումներով ավարտեց հայ արիականների ու ազգայնականների վերոնշյալ խորհրդատվական նիստի որոշումների լուսաբանումը՝ կարեւորելով հայ ազգայնականության տեսակետների մատուցումը թերթի ընթերցողներին:

Հայկական լեռնաշխարհն իր աշխարհագրական դիրքով միշտ գրավել է առանցքային տեղ մարդկության զարգացման, քաղաքակրթությունների ձեւավորման, հատկապես աշխարհին տիրելու ձգտում ունեցողների ռազմա-քաղաքական հայեցակարգերում: Ինչպես նախահեթանոսական՝ համաարիական փառահեղ աշխարհակարգի, այնպես էլ նախաքրիստոնեական՝ հեթանոսական ժամանակներում՝ հզոր հայկական պետականության գոյության պարագայում, այնպես էլ այժմ՝ Հայկական բարձրավանդակի մի անկյունում ծվարած փոքրիկ տարածքով Հայաստանն ունի նման նշանակակություն:

Սակայն դա պետք է ոչ միայն ի ցույց դնել, այլեւ ծրագրված քայլերով ամրագրել միջազգային օրակարգում:

Բայց ավելի քան 20-ամյա Հայասատանի Հանրապետության անփոփոխ իշխանությունները (ՀՀ 3 նախագահներն էլ մի թիմի «արտադրանք» են) չկարողացան ազդեցիկ դեր ու նշանակություն ապահովել Հայաստանի համար: Իսկ դա արժեզրկել է հայության գոյության եւ դերակատարության գործոն-կարեւորությունը՝ մարդկության ճակատագիրը ներկայումս տնօրինել ցանկացող հզորների «աչքին»…

Հայ Արիական Միաբանության եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման ներկայացրած վերլուծություններով փորձ արվեց վերաարժեքավորել Հայաստանի ու հայության անհրաժեշտ դերակատարությունը մեր տարածաշրջանի եւ, առհասարակ, ամբողջ աշխարհի՝ մշտապես փոփոխվող գաղափարական-քաղաքական իրավիճակներում: Իսկ դրանք փոփոխվում են միայն մարտավարությամբ. ռազմավարությամբ դրանք դարերով կայուն են…

Հայաստանի ներքին քաղաքականությունը գրեթե ամբողջությամբ թելադրված է դրսից եւ քաղաքական-տնտեսական վերնախավում կարողանում են հաստատվել հատուկ ընտրյալները՝ այս կամ այն հզոր պետության կամ գաղտնի օթյակի կողմից հովանավորվող: Ուստի հայ քաղաքական ներկա՝ իբր ձեւավորված դաշտից լրջորեն խոսել, նշանակում է, ուղղակի վերլուծել մի շարք տերությունների ազդեցության չափը եւ շահերը մեր բազմաչարչար հայրենիքում:

Continue reading →