Ջավախքի հասարակական կազմակերպությունների հայտարարությունը

ջավախքԱխալքալաք. 17 Հոկտեմբերի. 2007 թ. Ջավախքում գործող մի շարք հայկական-հասարակական կազմակերպություններ լուրջ վրդովմունքով ընդունեցին հոկտեմբերի 15-ին Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք Մարաշ առաջին ատյանի դատարանում ոստիկանության ներկայացուցիչ Վալերի Գրիգորյանի այն հայտարարությունն, ըստ որի Ջավախքի Ազգային գործիչ Վահագն Չախալյանն իր գործողություններով սպառնացել է ՀՀ ազգային անվտանգությանը, տարածքային ամբողջականությանը, հասարակական կարգին եւ այլն: Վերոհիշյալ կազմակերպությունները հանդես եկան հայտարարությամբ, որը Ջավախք-ինֆոն ներկայացնում է ամբողջությամբ ստորեւ:


Վահագն Չախալյանն անմիջական
եւ գործուն մասնակցություն ունենալով Ջավախքի Երիտասարդական Մարզամշակութային Միության հիմնադրման, ինչպես նաեւ ներքոստորագրյալ բոլոր կազմակերպությունների կայացման ու աշխատանքների ծավալման գործում, մշտապես ղեկավարվել է հայեցի սկզբունքներին հավատարիմ, իսկ եղած դժվարությունների եւ առաջացած հիմնախնդիրների լուծման հարցում պայքարել անզիջում:

Շարունակել կարդալ

Գաղտնի՝ ի լուր աշխարհի

ըստ սևրի Տիեզերքում ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Նույնն է նաեւ Երկրի վրա: Նույնն է նաեւ մարդկության մեջ առկա եւ ակնկալվող փոփոխություններում ու իրադարձություններում: Ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Այժմ անցնենք բուն թեմային: Ինչու՞ է միջազգային մակարդակով աշխուժացել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ու դատապարտման քաղաքականությունը: Ինչու՞ ավելի քան 20 պետության եւ միջազգային կառույցների կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումն այսքան աղմուկ չէր հանել, ինչքան ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի թիվ 106 բանաձեւը: Գուցե բացառություն էր միայն Ֆրանսիայի պարագան, եւ դա էլ իր բացատրությունն ունի, քանզի այն ստացավ օրենքի կարգավիճակ, որպիսին նույնիսկ Հայաստանը չունի…Եվ վերջապես ինչու՞ է մեղավոր մարդկությունն այսքան «անմեղացել» կամ «անմեղանալու» ճանապարհը բռնել: Խոսքը մեղավոր մարդկության մասին է, ոչ՝ անմեղ, որն առանց այլեւայլության ճանաչեց Հայոց ցեղասպանությունը՝ որոշ պետությունների խորհրդարանների մակարդակով: Իսկ այդ մեղավորները՝ ներկայիս հզոր տերությունները, դեռ 1915թ. լռության մատնեցին Հայոց ցեղասպանությունը, ավելին՝ լռելով (որոշներն էլ հրահրելով) նպաստեցին ու մասնակցեցին դրա իրականացմանը (անհատների մասնակի բացառությունները անհատական էլ մոտեցում է)… Հիմա բարիացե՜լ ու բարոյականացե՜լ են:

Ո’չ, ամենեւին ո’չ:

Շարունակել կարդալ

Լեգենդ զորավարի մասին

andranik

Հայտնի է, որ Զորավարին բարձր էին գնահատում եւ՛ բարեկամները, եւ՛ թշնամիները: Ու զորավարի մասին բազում ասքեր են հյուսել նրանք:…1934թ. օգոստոսն էր: Այդ օրերին նախագահ Մուստաֆա Քեմալի հրավերով Թուրքիայում էին գտնվում մեծ թվով այլազգի լեզվաբան-գիտնականներ: Նրանց հետ միասին աշխատում էր նաեւ Քեմալի քարտուղարը՝ բուլղարահայ գիտնական Հակոբ Մարթայանը: 1916-ից նա Քեմալի օգնականն ու խորհրդատուն էր: Այդ կապը մի քանի տարի ընդհատվել էր, իսկ 1932-ին նորից շարունակվել: Մարթայանը ծառայություն էր մատուցել թրքական սահմանադրությունն ստեղծելու, հանրապետական կարգը կատարելագործելու, արաբատառ այբուբենը լատինատառ դարձնելու գործում: Նա է Թուրքիայում մտցրել ազգանունները՝ Քեմալին կոչելով Աթաթուրք (թուրքերի հայր)… Վերջինս էլ Մարթայանին կոչել է Դիլաչար (լեզու բացող):

Անդրանիկի մահվան լուրն անթաքույց հրճվանքով ընդունվեց Թուրքիայում: Շատերը գիտեին, որ Քեմալը բարձր էր գնահատում զորավարին: Այդ են վկայում Քեմալի մտերիմները, անձնական վարորդը՝ հայազգի Կարոն: Գիտեր նաեւ Դիլաչարը:

Շարունակել կարդալ

Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը

Ու՞մ պիտի փրկեր Աստծո որդին…Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը  ՀՀ հանրակրթական դպրոցներում 4-րդ դասարանից սկսած ուսուցանվում է մի առարկա, որը ներկայացված է «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» անունը կրող դասագրքով: Ցավալի է, սակայն այս դասագիրքը սկզբից եւեթ ծնում է բազում հարցականներ , որոնց պտասխանները դասագրքում չկան, որտեղ առկա բազմաթիվ վավերացումներ, մեր պատկերացմամբ, մեղմ աս ած սխալ են, եթե չասենք՝ ճիշտ չեն:Նախ՝ 4-րդ դասարանի երեխային այդ տարիքի համար նախատեսված դասագրքի հենց ներածությունում հայտնվում է, որ «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են», եւ հենց այդ մասում ասվում է, որ մինչ քրիստոնեությունը հայերը հավատում եւ աստված էին համարում Արային, Հայկին, Անահիտին, Աստղիկին, Վահագնին, Տիրին, Տորքին, Ծովինարին, Նանեին, Միհրին, Վանատուրին… Հետո հայերը, որպես միակ եւ ճշմարիտ ուսմունք, ընդունեցին քրիստոնեությունը: Քրիստոնեությունը մեր ժողովրդի համար կրոնամշակութային նշանակություն ունի, բայց ոչ երբեք՝ ծագումնաբանական, ուստի «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են» ձեւակերպումը սխալ է բացարձակապես: Կրոնը գենետիկ տարր չէ ազգի ծագումնաբանության մեջ: Այլ բան է, որ քրիստոնեությունը Հայաստանում մշակույթի, արվեստի, ճարտարապետության, գիտության ու կրթության զարգացման մեջ իր որոշակի լուման ունի: Կառուցվել են նաեւ բազմաթիվ եկեղեցիներ ու վանքեր, ստեղծվել են ինքնատիպ խաչքարեր: Վանքերին կից հիմնվել են դպրոցներ, համալսարաններ, զարգացել են մատենագրությունն ու մանրանկարչությունը, գիտության տարբեր ճյուղեր: Այս ամենը եւ այլ բաներ գրեթե եզակի նշանակությամբ նշվում են այդ դասագրքում:

Շարունակել կարդալ

Այսրկովկասն ու Հայկական լեռնաշխարհը՝ միջազգային սարդոստայնում

Այսրկովկասն ու Հայկական լեռնաշխարհը՝ միջազգային սարդոստայնում

Ադրբեջանը՝ հրեական պետություն Կովկասում

Քչերի համար է գաղտնիք այլեւս, որ աշխարհի զանազան երկրներում, սիոնական եւ մասոնական գաղափարներով տոգորված հրեական բնակչությունը, միավորվելով գաղտնի կառույցների մեջ, նշանակալից դեր է կատարում տվյալ երկրի քաղաքական կյանքում: Անկախ քանակից, կառույցները, գործածելով միջազգային նմանատիպ կառույցների ֆինանսն ու կարողությունները, այս կամ այն առավելությունները, աստիճանաբար եւ հետեւողականորեն թափանցում են տվյալ երկրի տնտեսական ու քաղաքական հյուսվածք, մասնակցում պետական ու կենսական խնդիրների առնչությամբ ընդունվող որոշումների գործընթացին:

ԽՍՀՄ-ի ժամանակ գրեթե բոլոր տարածաշրջանների քաղաքական ու տնտեսական կառուցվածքում մասոն հրեաները կարեւորագույն դիրքեր էին զբաղեցնում: Բացառություն չէր եւ Ադրբեջանը, որը ձեւավորվեց որպես վարչական միավոր՝ Կամենեւի (Ֆայերման կամ Ռոզենֆելդ) եւ Զինովեւի (Ապֆելբաում կամ Ռադոմիսլսկի) քրտնաջան ջանքերով:


Շարունակել կարդալ

Մասոնները բացահայտ քայլե՞ր են անում

Խոսքն առայժմ հայաստանցի մասոնների մասին չէ, ովքեր հոկտեմբերի 9-ին «աներեւութաբար» մասնակցեցին ֆրանսիական «Մեծ Արեւելք» մասոնական օթյակի գաղտնի ժողովին, որն անց է կացվել «Մարիոթ Արմենիա» հյուրանոցում: Այս հյուրանոցը վաղուց է վերածվել նման ուժերի հավաքատեղիի: Հոկտեմբերի 10-ի ժողովը կարծես թե մի քիչ «թափանցիկ» է եղել, որին հիմնականում մասնակցել են սփյուռքահայեր, առավելապես՝ ֆրանսահայեր, մասնակցել են նաեւ այլազգիներ:

Ժողովները երկարատեւ են եղել՝ առավոտից մինչ երեկո, անց են կացվել «Աշոտ Երկաթ» եւ «Լեւոն Կիլիկացի» սրահներում, մասոնական ծիսակարգին համապատասխան՝ խորհրդանիշերով, հագուկապով եւ այլն:

Հայաստանում ֆրանսիական ու ամերիկյան մասոնական օթյակներն արդեն գործում են գրեթե կիսագաղտնի եւ աշխուժանում են հատկապես մեր երկրի համար բախտորոշ ժամանակներում: Նման աշխուժացում նկատվել էր նաեւ ՀՀ ԱԺ ընտրություններից առաջ, եւ ահա ՀՀ նախագահի ընտրությունից ամիսներ առաջ նման հավաքը նույնպես պատահական չէ:

Հիշեցնենք, որ նման օթյակներին ժամանակին տեղ են տվել ոչ միայն այսպես կոչված ժողովրդավարական երկրների ղեկավարները, այլեւ՝ Նապոլեոնը, Մուսոլինին, Հիտլերը եւ Ստալինը… սակայն, հետո սրանց դեմ կատաղի պայքար են մղել՝ երկիրը միջազգային սարդոստայնից դուրս բերելու, անկախ ապրելու համար…


Հայկ Թորգոմյան

Շարունակել կարդալ

Մեզ համազգային տոներ են պետք

ՀՀ վարչապետ Ս. Սարգսյանին

ԱԺ նախագահ Տ. Թորոսյանին

Հարգարժա՛ն տիայրք:

Շրջափակված ու շրջապատված բազմաթիվ թշնամիներով, իրարամերժ, անկայուն, բացառիկ ծանր պայմաններում հայ ազգը գերճիգեր է գործադրում՝ վերակերտելու իր ազգային անկախ ու իրավական պետականությունը:

Անցել են «դայակներ» որոնելու ժամանակները: Մեր ճակատագրի ծանրությունը մեր ուսերի վրա պիտի տանենք:

Մեր սերնդի համար հիանալի հնարավորություն է ստեղծվել ազգային պետականությունը լիարժեք վերականգնելու համար: Այսօ՛ր եւ այստե՛ղ՝ մեր արարչական բնօրրանի մի հատվածի վրա, համայն հայության ջանքերով կերտվում է հայոց ապագան, որը դառնալու է «օտար եւ մութ աշխարհներում» դեգերող հայ քարավանները տուն բերող լուսաստղը:

Հայ ազգի հարատեւության միակ երաշխիքը «հավաքական ուժի մեջ է», իսկ հավաքական ուժի զորությունը՝ իր միասնական կամքի մեջ: Մեր միասնությունը պիտի արժեվորենք նաեւ միասնական ՏՈՆ ունենալով, որի խորհուրդը պիտի պարբերաբար մեկտեղի համայն հայության նպատակն ու պայքարը:

Հարկ է, որ հայն ազգային ու պետական տոնացույցում ունենա իր էությունն ու կերպն արտացոլող, հային հայ պահող միասնական տոնի օր, որը յուրաքանչյուր հայի համար՝ անկախ բնակավայրից, խղճի ու գաղափարի դավանանքից, ունենա համերաշխության ու միաբանության, ազգապահպանման ու հայրենապաշտության, նաեւ հայրենատիրության խորհուրդ:

Իր ժողովրդի լուսավոր երազանքները մարմնավորող Մեծն Գարեգին Նժդեհը ոչ միայն այս վսեմ գաղափարների դրոշակակիրն է, այլեւ մեծ նահատակը:

Այս ամենն իմաստավորելով՝ դիմում ենք Ազգային Ժողովին՝ որպես օրենք ընդունել՝ «Հոկտեմբերի 7-ը հռչակել համազգային նժդեհյան տոն» նախագիծը:

Այդ օրը՝ իր կտակի համաձայն Խուստուփ լեռան լանջին վերաթաղվել է Գարեգին Նժդեհի՝ հայ մեծ զորավարի, իմաստասերի, գաղափարախոսի ու պետական գործչի մասունքը:


Նժդեհի աճյունը Հայաստան տեղափոխած խմբի անդամներ՝

Արցախ Բունիաթյան – Քաշաթաղի գլխավոր բժիշկ,
Գարեգին Մխիթարյան – դասախոս,
Ժորա Բարսեղյան – գեղանկարիչ
եւ Արմեն Ավետիսյան – Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

Վերահաստատվել է խուստուփյան 25-րդ
ուխտագնացության ժամանակ:
( Ավելի մանրամասն կարդացեք այստեղ )

07.10.2007թ.

Շարունակել կարդալ

25 տարի Նժդեհի մոտ ու Նժդեհի հետ

Հոկտեմբերի 6-7-ին հոբելյանական՝ 25-րդ ուխտագնացությունն էր՝ դեպի հայ մեծ զորավար ու գաղափարախոս Գարեգին Նժդեհի մասունքատեղի: Հիշեցնենք, որ մեծ հայորդու աճյունը Հայաստան է բերվել ՌԴ Վլադիմիր քաղաքի գերեզմանատնից՝ մի շարք հայրենասերների՝ այն ժամանակներում շատ վտանգավոր ծրագրի իրականացումից հետո: Իսկ զորավարի աճյունը վերաթաղված է երեք վայրերում՝ Խուստուփ լեռան լանջին (իր կտակի համաձայն)՝ Կոզին աղբյուրի մոտ, Եղեգնաձորի շրջանի Սպիտակավոր եկեղեցու բակում եւ Կապան քաղաքի՝ Գարեգին Նժդեհի հուշահամալիրում: Առաջին երկու վայրերում վերաթաղումն արվել է գաղտնի եւ արդեն տասնյակ ուխտագնացություններ են եղել, իսկ Կապան, մի քանի տարի է՝ ինչ այցելում են ուխտագնացները: Նժդեհից մասունքներ է բերվել քաղաքի հուշահամալիր՝ քարե շինությանը շունչ տալու նպատակով, եւ դա Նժդեհի աճյունը Հայաստան բերողների, հուշահամալիրը նախաձեռնողների եւ անվանի որոշ ուխտյալների համաձայնությամբ է կատարվել: Այսօր այդ համալիրում կատարվում են դպրոցական, հարսանեկան, բանակային երդման եւ այլ հայրենասիրական ու հիրավի գեղեցիկ արարողություններ:


Շարունակել կարդալ

Երկու հայտարարություն

Հայտարարություն – 1

Արդեն քանի օր է զլմ-ները տեղեկացնում են, որ Կոտայքի մարզում, Գառնիում, Ազատ գետի կիրճում ոչնչացվում է հայտնի «քարերի սիմֆոնիան»: Բնության մի հուշարձան, որ բացառիկ է ու նաեւ եզակիներից աշխարհում: Ոչնչացնում են, որովհետեւ մեր երկրի որոշ քաղքենիների համար այն պատրաստի շինանյութ է:

Սա առաջին դեպքը չէ, ուստի մենք մեր վճռական բողոքն ենք հայտնում ՀՀ իշխանություններին՝ նման անտարբերության ու ամենաթողության համար:

Պահանջում ենք պատժել բոլոր մեղավորներին՝ պատվիրատուներին ու կատարողներին:

Հայ Արիական Միաբանության

Գերագույն Խորհուրդ

12.10.2007թ.



Հայտարարություն – 2

Քանի դեռ անպատժելիությունը չի պատժվում, հանցագործություններ ծնվում են: Ու այդ իրավիճակի թիրախ հատկապես վերջերս լրագրողներն են դառնում: Հերթական ոտնձգությունն այս անգամ կատարվել է «Առավոտ»-ի լրագրող Ռուզան Մինասյանի դեմ:

Հայ Արիական Միաբանությունը համառորեն իր հերթական բողոքն է հայտնում այդ առիթով ու կրկին հույս հայտնում, որ գոնե մեկ անգամ մեր երկրի պատկան մարմինները արհեստավարժ կգտնվեն ու կապացուցեն, որ երկրի հարկատուների փողերն իզուր չեն մսխում:


Հայ Արիական Միաբանության

Լրատվական կենտրոն

12.10.2007թ.

Շարունակել կարդալ

Կոտայքի մարզում հուշարձաններ են ոչնչացնում

garni symfonia

Անբարոյականության սահմանը

Կոտայքի մարզում հուշարձաններ են ոչնչացնում


Գառնիում, Ազատ գետի կիրճում ոչնչացնում են ուղղաձիգ ողորկ քարերը, որ հայտնի է
«քարերի սիմֆոնիա» յուրօրինակ անվամբ: Բանն այն է, որ այդ տարածքը բնության բացառիկ հուշարձան է ու եզակի նաեւ աշխարհում: Այս բազալտե քարերը կապույտ են ու այնքան կատարյալ ու ողորկ, որ պատրաստի շինանյութ են: Իրեն հարգող որեւէ պետությունում ոչ մեկի մտքով անգամ չէր անցնի բնության հուշարձանը քանդել, որովհետեւ այն պատրաստի շինանյութ է: Մենք անում ենք:

Ուղիղ 1.5 տարի առաջ էլ էին ոչնչացնում այս քարերը: Ի պատիվ զլմ-ների, հատկապես՝ «Հայաստանի Հանրապետություն» պաշտոնաթերթի նշենք, որ հետեւողական ընթացք տրվեց այդ խնդրի մանրամասն լուսաբանմանն ու հետաքննությանը, ինչու ոչ՝ նաեւ լուսանկարահանմանը: Պետական բոլոր կառույցներն արձագանքեցին դրան (կարծում ենք՝ ստիպված): Զայրացան միջազգային բնապահպանները՝ նշելով, որ դա ոչ միայն Հայաստանի, այլեւ աշխարհի հարստություններից է ու այն պահպանել է պետք: Ինչեւէ, արդյունքը եղավ այն, որ վանդալիզմը դադարեցվեց, որպեսզի սկսվի… ճիշտ 1.5 տարի հետո:

Որպեսզի թյուրըմբռնման տեղիք չտա, ասենք, թե ինչու ենք առանձնացնում հենց պաշտոնաթերթը: Ընդդիմադիր կոչվող ոչ մի մամուլ իրական վիճակը չտվեց, բոլորն էլ մեղքը բարդեցին գյուղապետի վրա, ոմանք էլ նույնիսկ հերքեցին հուշարձանի ոչնչացման փաստը: Մինչդեռ պաշտոնաթերթը նկատել էր, որ մեր իրականությունում գյուղապետն այդքան ապօրինությունները թույլ տալու համար այդքա~ն «լիազորություններ» չէր ունենա, եթե նրան չտրվեր դրա իրավունքը:

Այլ կերպ՝ Կոտայքի մարզպետարանի ու Գառնիի գյուղապետարանի անբարոյականության սահմանն այդքան անսահման չէր լինի, եթե այս կառույցները չունենային այդ անսահմանության երաշխիքը…

Մենք դիմում ենք ՀՀ վարչապետ Ս. Սարգսյանին եւ գլխավոր դատախազ Ա. Հովսեփյանին (հազիվ թե այս հարցը լուծեն բնապահպանության ու մշակույթի նախարարությունները)՝ քննության առնելու այս գործը վարչական ու քրեական գործառույթների շրջանակներում եւ պատասխանատվության ենթարկել բոլոր մեղավորների՝ ինչ դիրքի ու պաշտոնի էլ լինեն նրանք:

Իսկ մեր տեղեկատվությամբ այդ դիրքը լա~վ էլ բարձունքում է, որին, համենայնդեպս, ի զորու է պատժելու ՀՀ վարչապետը:


Ազգային արժեքների պաշտպանության հանձնախումբ

Շարունակել կարդալ

«Առավոտ» թերթի խմբագիր Արամ Աբրահամյանին

Պատասխանի իրավունքով
ՀՀ ԶԼՄ-ներին
«Առավոտ» թերթի խմբագիր Արամ Աբրահամյանին


Ձեր թերթի մշակույթի այդ երկակի ստանդարտները


Ի պատասխան Ձեր երեկվա թերթի առաջաբանի՝ հայտնում ենք.

1. Պարոն Աբրահամյան, ով ով, բայց դուք լավ գիտեք, թե ինչպես են մարդու խոսքը ընդհանուր տեքստից կտրում ու հարմարեցնում իրենց ուզածին: Այն, ինչ շահարկում եք Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի մասով, հասկանալի է, քանզի այն ժամանակ եւ այսօր էլ նույն պատվերն եք անում: Թեեւ բազմիցս ենք բացատրել, թե ձեզ համար երանելի այն ասուլիսում ինչ է ասել Արմեն Ավետիսյանը, բայց կարծես լավ չեք ըմբռնում: Իրականում Ա. Ավետիսյանի խոսքերի բացատրության կարիքը չկա, ամեն ինչ ասված է պարզ հայերենով: Դիմելով ձեր ասած «ամուսին, երեխաներ ու թոռներ ունեցող հայ կնոջը»՝ ՀԱՄ առաջնորդն ասել է. «Այսօր մենք ասուլիս ենք հրավիրել սոցքարտերի թեմայով եւ համասեռականների հարցի արծարծումը տեղին չէ: Առավելեւս, որ այս ասուլիսին մասնակցում են մարդիկ, ովքեր չեն առնչվում այդ թեմային: Դուք ի՞նչ է, սադրու՞մ եք բոլորին եւ փորձում եք տապալե՞լ սոցքարտերի թեմայի արծարծումը» (այս եւ մյուս մեջբերումները մեր արխիվից են): Սրան ի պատասխան «հայ կինը» (կարծում ենք՝ պիտի կարեւորվեր լրագրող հասկացությունը) երրորդ անգամ է նույն հարցը տալիս՝ արդեն աղմկելով (երեւի թե «հայ կնոջ»՝ ասուլիսում աղմկելն ու խանգարելը մշակույթի ընկալման «Առավոտ»-ական ձեւերից է): Սրան իր հերթին ի պատասխան Ա. Ավետիսյանն ավելացնում է. «Եթե իսկապես համասեռականների թեման ձեզ հետաքրքում է, ձեր հարցերին կպատասխանեմ ասուլիսից հետո կամ էլ այցելեք մեր գրասենյակ»: Այդ ժամանակ «հայ կնոջը» միացան մի քանի այլ պատվեր ստացած լրագրողներ՝ կրկին աղմկելով, թե ՀԱՄ առաջնորդը պարտավոր է պատասխանել: Ա. Ավետիսյանը նկատեց, որ ինքը որեւէ մեկին ոչինչ պարտավոր չէ եւ հավելեց. «Երեւի բոլոր թեմաներից շատ ձեզ համասեռականներն են հետաքրքրում: Հասկանում եմ, սոցքարտերի թեման տապալելու փորձ անելով՝ շոու եք բացել պատվերով: Ուստի, ես էլ կարող եմ կասկածել, որ դուք կապ ունեք համասեռականների հետ եւ պատվերն էլ նրանցից եք ստացել»: Այսքանը: Պարզ ու հայերեն: Իսկ եթե ոմանք իրենց «լեսբուհի» են պատկերացրել, խորհուրդ ենք տալիս բժշկի դիմել:

Շարունակել կարդալ

Պատասխանի իրավունքով «Առավոտ»-ի խմբագրին

Պատասխանի իրավունքով
Ձեր թերթի մշակույթի այդ երկակի ստանդարտները


«Առավոտ» թերթի խմբագիր
Արամ Աբրահամյանին

Ի պատասխան Ձեր երեկվա թերթի առաջաբանի՝ հայտնում ենք.
1. Պարոն Աբրահամյան, ով ով, բայց դուք լավ գիտեք, թե ինչպես են մարդու խոսքը ընդհանուր տեքստից կտրում ու հարմարեցնում իրենց ուզածին: Այն, ինչ շահարկում եք Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի մասով, հասկանալի է, քանզի այն ժամանակ եւ այսօր էլ նույն պատվերն եք անում: Թեեւ բազմիցս ենք բացատրել, թե ձեզ համար երանելի այն ասուլիսում ինչ է ասել Արմեն Ավետիսյանը, բայց կարծես լավ չեք ըմբռնում: Իրականում Ա. Ավետիսյանի խոսքերի բացատրության կարիքը չկա, ամեն ինչ ասված է պարզ հայերենով: Դիմելով ձեր ասած «ամուսին, երեխաներ ու թոռներ ունեցող հայ կնոջը»՝ ՀԱՄ առաջնորդն ասել է. «Այսօր մենք ասուլիս ենք հրավիրել սոցքարտերի թեմայով եւ համասեռականների հարցի արծարծումը տեղին չէ: Առավելեւս, որ այս ասուլիսին մասնակցում են մարդիկ, ովքեր չեն առնչվում այդ թեմային: Դուք ի՞նչ է, սադրու՞մ եք բոլորին եւ փորձում եք տապալե՞լ սոցքարտերի թեմայի արծարծումը» (այս եւ մյուս մեջբերումները մեր արխիվից են): Սրան ի պատասխան «հայ կինը» (կարծում ենք՝ պիտի կարեւորվեր լրագրող հասկացությունը) երրորդ անգամ է նույն հարցը տալիս՝ արդեն աղմկելով (երեւի թե «հայ կնոջ»՝ ասուլիսում աղմկելն ու խանգարելը մշակույթի ընկալման «Առավոտ»-ական ձեւերից է): Սրան իր հերթին ի պատասխան Ա. Ավետիսյանն ավելացնում է. «Եթե իսկապես համասեռականների թեման ձեզ հետաքրքում է, ձեր հարցերին կպատասխանեմ ասուլիսից հետո կամ էլ այցելեք մեր գրասենյակ»: Այդ ժամանակ «հայ կնոջը» միացան մի քանի այլ պատվեր ստացած լրագրողներ՝ կրկին աղմկելով, թե ՀԱՄ առաջնորդը պարտավոր է պատասխանել: Ա. Ավետիսյանը նկատեց, որ ինքը որեւէ մեկին ոչինչ պարտավոր չէ եւ հավելեց. «Երեւի բոլոր թեմաներից շատ ձեզ համասեռականներն են հետաքրքրում: Հասկանում եմ, սոցքարտերի թեման տապալելու փորձ անելով՝ շոու եք բացել պատվերով: Ուստի, ես էլ կարող եմ կասկածել, որ դուք կապ ունեք համասեռականների հետ եւ պատվերն էլ նրանցից եք ստացել»: Այսքանը: Պարզ ու հայերեն: Իսկ եթե ոմանք իրենց «լեսբուհի» են պատկերացրել, խորհուրդ ենք տալիս բժշկի դիմել:

Շարունակել կարդալ

Չի կարելի զիջել ոչ մի կտոր հող

                                    hssh
Ինչպես խոստացել էինք մեր թերթի նախորդ համարում, ներկայացնում ենք Տիգրան Մոսինյանի առաջադրած հարցերի պատասխանները, որ տրամադրել է Հայաստանի ազգային արխիվի տնօրեն Ամատունի Վիրաբյանը:


Ի պատասխան Ձեր հարցերի, հայտնում ենք հետևյալը.
   1. 1921թ. ընթացքում, երբ որոշվ եցին Հայաստան-Ադրբեջան, Հայաստան-Վրաստան սահմանների գիծը, ապա սահմանագծում երկար ժամանակ չիրականացվեց, այսինքն ՝ երկկողմանի հանձնաժողովն երը տեղում չճշտեցին անցնող սահմանագիծը, որը բազմաթիվ վեճերի առիթ տվեց, ուստի և սահմանագծումը իրականացվեց միայն 1920— ական թվականների վերջին և 1930-ական՚թվականների ընթացքում։  
  1927թ. հունիսի 20-ին Անդրկովկասի ֆեդերացիայի կենտգործկոմը ստեղծեց «Անդրֆեդերացիայի միջև հողային և անտառային վեճերը լուծող հանձնաժողով», որը զբաղվում էր սահմանների ճշտման աշխատանքներով։
Սկսած 1921թ. Հայաստանը և Ադրբեջանը վեճեր են ունեցել 61 սահմանային հատվածների վերաբերյալ, որոնց ընդհանուր տարածքը կազմում էր 17816 դեսյատին։ 55 հատվածների առնչությամբ Անդրկենտգործկոմի նախագահությունը հողային հանձնաժողովի ներկայացմամբ արդեն 1929թ. ընդունել է համապատասխան որոշումներ, որոնց համաձայն 3754 դես. անցել էր ԱՍԽՀ-ին, իսկ 1061 դես. ՀՍԽՀ-ին։ Ինչպես ակնհայտ երևում է՝ ադրբեջանցիները տիրացել էին ավելի քան երեք անգամ մեծ տարածությունների։


  Շարունակել կարդալ

Պարզաբանում մի լրատվության վերաբերյալ

«Ժամանակ-Երեւան» թերթը այսօր լուր էր տպագրել, ըստ որի «Հայ արիների բռունցք»-ը մի շարք այլ կազմակերպությունների հետ որոշում է կայացրել առաջիկա նախագահական ընտրություններում պաշտպանել Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը:
Հայ Արիական Միաբանությանը (ՀԱՄ) միանգամայն հասկանալի է այս լուրի ենթատեքսը, որ սակայն, ամենեւին չի համապատասխանում իրականությանը: Ըստ այդմ, ուզում ենք տեղեկացնել, որ՝
1. «Հայ արիների բռունցք»-ը ՀԱՄ-ին համակիր եւ աջակցող կառույց է, որը առավելապես հասարակական-քաղաքական նախաձեռնություն է, եւ որ գործում է ոչ թե Հայաստանում, այլ լոսանջելեսահայության շրջանում: «Հայ արիների բռունցք» անվանումով կուսակցության ստեղծումը 2000թ. սկզբներին նախաձեռնել էին ՀԱԲ-ի գլխավոր հրամանատար Ռազմիկ Վասիլյանն ու ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը: Կուսակցության այդ ընտրացուցակով էլ 2003թ. ԱԺ ընտրություններին մասնակցեցին Հայաստանի շուրջ մեկ տասնյակ ազգայնական ուժեր: Այնուհետեւ կուսակցությունը չվերագրանցվելով՝ ինքնաբերաբար լուծարվեց, իսկ Ռազմիկ Վասիլյանի անժամանակ մահից հետո «Հայ արիների բռուցք»-ը վերաստեղծելու մասին չի խոսվել երբեւէ: Սակայն, գտնվեցին ՀԱԲ-ի մարտիկներ, ովքեր ՀԱԲ-ի գլխավոր հրամանատարի մահից հետո ինչ-ինչ պատվերով փորձեցին «վերականգնել» գոնե ՀԱԲ-ը («Հայոց ազգային բանակ»-ը), ստեղծելով «Հայոց ազգային բանակում» հասարակական կազմակերպությունը (նպատակայնորեն էլի ՀԱԲ հապավումով), քանզի իրենց հասանելի չէր «հայ արիներ» հասկացությունը: Եվ եթե նմաններին փորձում են «շփոթել» «Հայ արիների բռունցք»-ի՝ այն կառույցի հետ, որ այժմ գործում է ԱՄՆ-ում, համակրում եւ աջակցում է ՀԱՄ-ին, ապա մենք այստեղ հստակ միտում ենք տեսնում:
2. ՀԱՄ-ը չի կարող հայտարարել Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը պաշտպանելու մասին, քանզի վերջինս, ինչպես ինքներդ էլ գրել եք, դեռ չի առաջադրվել նախագահի թեկնածու: ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը հայտարարել է, որ Հայ Արիական Միաբանությունը բանակցային գործընթացների մեջ է եւ’ որոշակի իշխանական, եւ’ որոշակի ընդդիմադիր ուժերի հետ, եւ միա’յն պաշտոնական հայտարարությամբ հանդես գալով ՀԱՄ-ը կասի իր կարծիքը: Նա չի բացառել նաեւ ազգայնական թեկնածուով հանդես գալու հնարավորությունը: Ի գիտություն՝ պատերի տակ ՀԱՄ-ը երբեք կարծիք չի հայտնում:
«Ժամանակ-Երեւան»-ը մի արտահայտություն էլ էր թույլ տվել՝ «կորած-մոլորած մի քանի անդամանոց կազմակերպություններ…»: ՀԱՄ-ը չէ, որ պիտի հուշի, թե բառը գրելուց առաջ մտածել է հարկավոր, քանզի բառն արժեք է, որ արժեւորում է այդ բառն արտաբերողին: Ու գրելուց առաջ ընդամենը հարցում անել է անհրաժեշտ՝ նախ կազմակերպության անդամների թիվը ճշտելու համար: Եվ հետո՝ ծանոթանալ է պետք տվյալ կազմակերպության գործունեությանն ու այդ կազմակերպության մասին հարցում անող երկրների աշխարհագությանն ու տարբեր միջազգային լրատվական ու այլ կառույցների թվին:
Միով բանիվ, ուզում ենք հուշել «Ժամանակ-Երեւան»-ին, որ իրենց լրատվություն աղբյուրները վատ են աշխատում: Այլ կերպ՝ ժամանակ առ ժամանակ հարկ է ստուգել նաեւ լրատվության աղբյուրներին:


Հայ Արիական Միաբանության
լրատվական կենտրոն
25. 09. 2007թ.

 

Շարունակել կարդալ

Հոդվածներ Լուսանցքից

Լուսանցք պարբերականը տրամադրել է հետևյալ հոդվածները

Հարեւանացավություն՝ մինչեւ Սեւանա լճի ափերը

Թուրքահպատակ՝ ինչպես Օստապ Բենդերի հա՞յրը
Շարունակել կարդալ