Երեւանը պիտի ճիշտ կողմնորոշվի…

Օրերս Երեւան ժամանեց ՌԴ նախագահ Դ. Մեդվեդեւը: Այցը, վստահաբար, հիմնականում վերաբերում էր թուրքական «Կովկասյան պլատֆորմ»-ի քննարկմանը: Իսկ այդ հարթությունում չէին կարող չքննարկվել Արցախ-ԼՂՀ-ի կարգավիճակի եւ ազատագրված տարածքների հարցերը:

Ադրբեջանում էլ ավարտվեց երկրի նախագահի ընտրությունը, եւ Ի. Ալիեւը ավելի մեծ հաջողությամբ, քան Ս. Սարգսյանը Հայաստանում, վերընտրվեց իր երկրի նախագահ: Ու հիմա, Հայաստանի եւ Ադրբեջանի նորընտիր նախագահները «պարտավոր» են կողմնորոշվել՝ ի մի գալ Արցախ-ԼՂՀ-ի խնդրի եւ «Կովկասյան պլատֆորմ»-ի հիմնախնդիրների շուրջ:

Շարունակել կարդալ

Արցախի եւ Ջավախքի խնդիրները չդարձնենք Նախիջեւանի խնդիր

Վերջին իրադարձությունները Հարավային Կովկասում անդրադարձել են նաեւ ԼՂՀ խնդրի կարգավորման վրա. հայտարարել է ԼՂՀ Ազգային ժողովի նախագահ Աշոտ Ղուլյանը: Նա նշել է, որ «Իրավիճակը Հարավային Կովկասում. ԼՂՀ միջազգային ճանաչմանը հեռանկարները» թեմայով խորհրդարանական լսումների եւ քննարկումների արդյունքում համապատասխան դիրքորոշում է մշակվել, ինչը հնարավորություն կտա ընդդիմանալ տարածաշրջանային ու համաշխարհային հնարավոր մարտահրավերներին եւ թույլ կտա շահավետ օգտագրծել ստեղծված իրավիճակը՝ ի շահ ԼՂՀ միջազգային ճանաչման:

Շարունակել կարդալ

Կրկին մեկաշխարհական երազանքների մասին

Ինչու՞ են լվանում մարդկային ուղեղները ԱՄՆ-ի արտաքին հարաբերությունների խորհուրդը

(գաղտնի նախագիծ)

Շատերն են հավատում, թե ԱՄՆ-ում ղեկավարելու համար Դեմոկրատական եւ Հանրապետական կուսակցություններից բացի գոյություն ունի մեկ այլ, առավել բարձր մակարդակի կազմակերպված ուժ, որը ձեւավորում է ԱՄՆ ռազմավարական ծրագրերը, ուղղությունը եւ ճակատագիրը: Դա մոտավորապես 3 հզ. անդամ ունեցող կազմակերպություն է, որ հայտնի է «Արտաքին Հարաբերությունների Խորհուրդ» (The Council on Foreign Relations) անունով: Այն նվազագույնս է ներկայացվում հանրությանը, ինչն էլ հասարակ ամերիկացու ապատեղեկացվածության պատճառն է: ԱՀԽ-ն ստեղծվել է 1921թ. հուլիսի 29-ին, մի խումբ «մտավորականների» կողմից, ովքեր կարծում էին, թե կա ազգություններից զուրկ համաշխարհային կառավարության, իշխանության կարիք:

Շարունակել կարդալ

«Լուսանցք» թիվ 38 (77), 2008թ.

Ամեն ձրի բան մի՛ փաթաթեք մեր վզին

Հիմա էլ՝ ընդդիմության արմատականությա՞ն ավարտը

Երեւանը պիտի ճիշտ կողմնորոշվի…

Արցախի եւ Ջավախքի խնդիրները չդարձնենք Նախիջեւանի խնդիր

Կրկին մեկաշխարհական երազանքների մասին

Շարունակել կարդալ

«Լուսանցք» թիվ 37 (76), 2008թ.

Էրեբունին այլեւս չկա՞

ՏԻՄ ընտրությունները

Նախագահը՝ Հյուսիսում… Վարչապետը՝ Արեւմուտքում

Մեր խնդիրները մենք պիտի կարգավորենք

Ինքնորոշում՝ պատմական արդարության հիմքով

Հարեւան ու բարեկամ ենք, էլի՛

Շարունակել կարդալ

Էրեբունին այլեւս չկա՞

Վերջերս հերթական անգամ նշվեց «Երեւանի օրեր» տոնակատարությունը: Լավ, թե վատ՝ նշվեց, հոբելյանն էլ պատկառելի էր՝ մեր մայրաքաղաքի 2790 ամյակն էր: Հիշեցնենք, որ սա նախկինում «Էրեբունի-Երեւան» տոնն էր, որի «Էրեբունի» մասը տարիներ առաջ «պատմական» որոշումով հանվեց: Ըստ երեւույթին, հին պատմության հետ այլեւս չառնչվելու խնդիր ունեին Երեւանի քաղաքապետարանում (եւ ոչ միայն այդտեղ):

Շարունակել կարդալ

ՏԻՄ ընտրությունները

ՀՀ կառավարության «հավակնոտ» ծրագրերի ինքնարժեքն են

Տեղական ինքնակառավարման մարմինների հերթական ընտրությունները քաղաքամայր Երեւանի թաղերում եւ հանրապետության մարզերում եկան հավաստելու, որ տեղական ինքնակառավարում ասածը Հայաստանում ոմանք հասկացել ու հասկանում են իրենք իրենց համար տարածքներ ստեղծելն ու ինքնակառավարելը: Իսկ ավելի պարզ՝ ամեն մի մականունավոր կամ դեռեւս անմականուն գործարար կամ պետական պաշտոնյա, տեղական ինքնակառավարում ասելով հասկանում է, որ անհրաժեշտ է ունենալ (իմա՝ սեփականացնել) մի որեւիցե մարզ, քաղաք կամ գյուղ (դե գոնե թաղամասիկ), որը հենարան կդառնա իր տնտեսական շահերը քաղաքական հարթությունում պաշտպանելու համար:

Շարունակել կարդալ

Նախագահը՝ Հյուսիսում… Վարչապետը՝ Արեւմուտքում

 

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը հերթական անգամ մասնակցեց ԱՊՀ երկրների նախագահների խորհրդի նիստին: Այս անգամ այն կայացավ Ղրղզստանի մայրաքաղաք Բիշքեկում:

Սրան զուգահեռ, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն էլ մեծ պատվիրակությամբ աշխատանքային այցով եղավ ԱՄՆ-ում:

Շարունակել կարդալ

Մեր խնդիրները մենք պիտի կարգավորենք

 Այլապես դրանք հայտնվելով օտար ձեռքերում՝ մեզ համար կապանքներ են դառնում

Գնալով փորձում են «միս ու արյուն» տալ թուրքական «կովկասյան պլատֆորմ» կոչվածին եւ ամենահետաքրքիրն այն է, որ դրան քաղաքական ու դիվանագիտական աջակցություն ցուցաբերում է ոչ միայն Ադրբեջանը, այլեւ՝ Ռուսաստանը: Բոլորիս հիշողություններում դեռ թարմ է, թե անցյալ դարի սկզբներին ռուս-թուրքական հաշտությունն ու համագործակցությունը ինչ ավեր ու ցեղասպանություն բերեց մեր ազգի գլխին, որի հետեւանքով կորցրեցինք մեր բնօրրան-հայրենիքի զգալի մասը: Շուրջ մեկ դար անց թուրք-ռուսական «կովկասյան» մի նոր ծրագիր է առաջ քաշվել, որին բացի Թուրքիայից ու Ռուսաստանից, մյուս երկրները՝ Վրաստանը, Հայաստանն ու Ադրբեջանը, կամ ստիպված են միանալու կամ հրաժարվելով՝ զրկանքների են ենթարկվելու……

Շարունակել կարդալ

Ինքնորոշում՝ պատմական արդարության հիմքով

Ուգո Չավեսը եւ պատմական արդարությունը

Վենեսուելայի նախագահ Ուգո Չավեսն ինչպես նախկինում, այս անգամ էլ աչքի ընկավ իր յուրօրինակ տեսակետով: Նա կոչ է արել լատինամերիկյան երկրներին՝ այլեւս չտոնել «Ամերիկայի հայտնագործման օր»-ը, որը շաբաթներ առաջ նշվել է ամբողջ Հարավային Ամերիկայում եւ Իսպանիայում, որտեղ այդ տոնը կոչվում է «Իսպանական ազգի օր»: Ուգո Չավեսի կարծիքով, Քրիստափոր Կոլոմբոսը 1492թ. առաջին անգամ ոտք դնելով Բահամյան Գուանախանի կղզի (ներկայում՝ Սան-Սալվադոր) առաջինն է գլխավորել գաղութարարների ներխուժումը:

Շարունակել կարդալ

Հարեւան ու բարեկամ ենք, էլի՛

Ջավախքը գազաֆիկացվում է…

Մի քանի ամիս է, որ Ախալքալաքում գազատարերի տեղադրման աշխատանքներ են ընթանում: Շրջանի գազաֆիկացումն իրականացնում է «Էս Ջի Գազ» ընկերությունը, որը պարտավորվել է Ախալքալաքի եւ Նինոծմինդայի շրջանները բնական գազով ապահովել 3 տարվա ընթացքում: Մինչեւ տարեվերջ կգազաֆիկացվի միայն Ախալքալաքը, որտեղ արդեն ավարտվում են միջին ճնշման խողովակների տեղադրման աշխատանքները: Իսկ քաղաքի որոշ ծայրամասային հատվածներում ու գյուղերում աշխատանքները կավարտվեն հաջորդ տարի: Գազի 1 խմ-ն կարժենա 50 թեթրի, որը գազաբալոնների համեմատությամբ քառակի էժան է:

Շարունակել կարդալ

Արտագաղթ՝ ֆիզիկական եւ հոգեւոր

Մենք գաղթական էինք մեր երկրում

Այնպես եղավ, որ արեւելահայությանը բաժին ընկավ այն առաքելությունը, որ ինքը պիտի դառնա այն առանցքը, որի շուրջը կհավաքվի ամբողջ հայությունը, եւ այդպիսով կհզորանա Հայք-Հայաստանը:

Այդ գործընթացն սկսվել էր դեռ անցյալ դարի կեսերից, երբ սկսվեց հայերի ներգաղթը: Թվում էր, թե իրականանում է համայն հայության իղձը՝ վերամիավորումը հայրենիքում (բուն հայրենիքի մի հատվածում): Բայց ո՛չ հայաստանցիները, ո՛չ էլ ներգաղթածները իրապես պատրաստ չէին դրան: Կար հայրենասիրական պոռթկում, բայց՝ միայն այդքանը…

Չկար մշակված քաղաքականություն՝ բայց ոչ այնքան կենցաղային ու սոցիալական դժվարությունները հարթելու, որքան՝ բարոյա-հոգեբանական խնդիրները հաղթահարելու համար: Մարդիկ հայրենիք գալով՝ պատրաստ էին առկա դժվարությունները հաղթահարել, եթե հայրենիքում բնականորեն իրենց զգային ինչպես տանը, բայց……

Շարունակել կարդալ

Մտորումներ արտագաղթի վերաբերյալ

Երբ վերլուծվում են արտագաղթը եւ դրա հետ կապված հիմնախնդիրները, հիմնականում նշվում են հետեւյալ ներքին ու արտաքին պատճառները՝

1. Սոցիալ-տնտեսական ծանր վիճակը:

2. Սոցիալական անարդարությունը, անպաշտպանվածությունը:

3. Պատերազմական (ժամանակավոր զինադադարի) կարգավիճակը:

4. Ներքաղաքական անկայուն իրավիճակը:

5. Արեւմուտքում ընձեռնվող «փայլուն» հեռանկարը:

6. Աշխարհը տեսնելու եւ վայելելու ցանկությունը:

7. Հայրենասիրության եւ ազգասիրության պակասը:

8. Մեր ապատեղեկացված մտածողությունը:

9. Սփյուռքի գոյությունը (որն առաջացել է ցեղասպանության ու գաղթի հետեւանքով, բայց «քաշում տանում է» նաեւ ՀՀ ներկայիս հայերին):

Շարունակել կարդալ

Շնորհավորանք

 Օրերս լույս տեսավ <Հայ-Արիներ> պարբերականի 100-րդ հոբելյանական թողարկումը: Սա ավելի քան 6,5 տարվա հսկայական աշխատանքի արդյունք է: <Հայ-Արիներ>-ը դժվարին պայքարում, հաճախ չհասկացվածության մթնոլորտում կարողացավ իր մեջ ուժ գտնել եւ ազգայնական սկզբունքներին տեր մնալով` ճեղքել ու լուսաբանել հայոց պատմական, գաղափարախոսական, հավատամքային, իմաստասիրական, մշակութային եւ այլ ոլորտների մասին իրականությունը, ճշմարտությունը:
Այսօր արդեն սարսափով չեն խոսում հեթանոսության, արիականության, կեռխաչի կամ հայի առաքինության, առաքելության մասին… Նաեւ` վախով չեն վեր հանվում քրիստոնեական ջարդարարությունները, ջհուդա-մասոնական, սիոնիստական եւ նմանատիպ այլ համաշխարհային դավադրանքները:

Շարունակել կարդալ

ԱՄՆ ԱՐՏԱՔԻՆ ՀԱՐԱԲԵՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԽՈՐՀՈՒՐԴԸ

(ԳԱՂՏՆԻ ՆԱԽԱԳԻԾ)

Շատերն են հավատում, թե Ամերիկայում ղեկավարելու համար Դեմոկրատական և Հանրապետական կուսակցություններից բացի գոյություն ունի մեկ այլ, առավել բարձր մակարդակի կազմակերպված ուժ, որը ձևավորում է Միացյալ Նահանգների ռազմավարական ծրագրերը, ուղղությունը և ճակատագիրը: Դա մոտավորապես երեք հազար անդամ ունեցող մի կազմակերպություն է, որ հայտնի է «Արտաքին Հարաբերությունների Խորհուրդ» (The Council on Foreign Relations) անունով: Այն նվազագույնս է ներկայացվում հանրությանը, ինչն էլ հասարակ ամերիկացու ապատեղեկացվածության պատճառն է: Այն ստեղծվել է 1921թ. հուլիսի 29-ին մի խումբ «մտավորականների» կողմից, որոնք կարծում էին, թե կա ազգություններից զուրկ համաշխարհային կառավարության, իշխանության կարիք:    

Շարունակել կարդալ