Հայ Արիականություն կամ Քրիստոնեություն-Հեթանոսություն հաշտեցման եզրեր

hasht

Մասոնական զառանցանքներից մի անգամ արդեն ցեղասպանվել ենք…

«Իսկական Իրավունք»-ի գլխավոր խմբագիր՝  Հ. Գալաջյանին

Մասոնական զառանցանքներից մի անգամ արդեն ցեղասպանվել ենք…


 

       «Իրավունք»-ը հաճախ է անդրադարձել մասոնական թեմային եւ միշտ բացահայտել է սրանց մութ եւ ստվերոտ, ապազգային կողմերը, սակայն, «Իսկական Իրավունք» անվամբ հանդես գալով, առաջին իսկ «մասոնական» հոդվածում կարծես թե… «Բուշը մասոն չէ, բայց նրա եղբայրը մասոն է» հոդվածում մի անթաքույց փառաբանում կա այս վտանգավոր կազմակերպության հանդեպ, որը գաղտնի մնալ ցանկացող «միջին տարիքի մի տղամարդ», «Գրանդ մաստեր մասոն»-ի անդամ մեկը վեր է ածել ծիծաղաշարժ քարոզի: Մնում է իրեն գաղտնի հորջորջող (որ վաղուց այլեւս գաղտնի չէ) այս կառույցի անդամները արդեն «Եհովայի վկա»-ների պես տնետուն ընկած քարոզեն ու ներկայացնեն իրենց:
       Ես իմաստ չեմ տեսնում հոդվածում առկա այս ապազգային կառույցի «թաքնված-ծպտյալ» անդամի (այսպես գործում էին կրիպտո (ծպտյալ) հրեաները) սին խոսքերը հերքելու կամ կրկին անգամ սրանց նմանների դիմակները պատռելու առումով, բայց նշեմ, որ մեր երկրի անվտանգությունից բարբաջող մեծից-փոքր բոլոր պաշտոնյաները թքած ունեն ազգի եւ հայրենիքի անվտանգության վրա, քանզի մեզանում անարգել գործում են մասոնական օթյակներն ու «Ռոտարի» եւ նմանատիպ այլ «բարեգործական» ակումբները, աղանդավորներն ու սեռամոլագարները, պոռնիկներն ու դավադիրները…

 

Շարունակել կարդալ

Գրական Երկեր

grak

Մեծ Գաղափար

njdeh

Էջեր իմ Օրագրեն

edjer

Նամականի

namakani

Նժդեհի վերադարձը

njdeh

Դատ թե դատաստան

dat

Տիեզերաիմաստասիրական Ծայրագոյն Տրամաբանական Մտածողության Տիեզերահամալսարան

tiezerakan

Արիական Իմաստնություն – Ա գիրք

edmon

Հայ Արիական Տիեզերաիմաստ Նշանագրերը

hay

Արիացիների Տիեզերահանճար Իմաստանշաններից Անդին

ari

Շարունակել կարդալ

Ար Աստծո պաշտամունքը Հայաստանում

ar Շարունակել կարդալ

Արարատյան Դիցաբանություն

arar Շարունակել կարդալ

Մտորումներ Հրանդ Դինքի սպանության առթիվ

Մտորումներ Հրանդ Դինքի սպանության առթիվ


Հրանտ Դինքի սպանությունը պարզապես օրինաչափություն է և ոչ թե օրինաչափությունից շեղում, ինչպես ոմանք ներկայացրին և շարունակում են ներկայացնել: Հետաքրքրական է այն, որ առերևույթ հայտնաբերված մարդասպանը` տասնյոթը տարեկան ինչ-որ մի լամուկ, փաստորեն կազմավորվել է հենց այն տարիներին, երբ Թուրքիայի Եվրամիության անդամակցության թեկնածությունը հաստատվել էր: Սա մի անգամ ևս հաստատում է, որ թուրքը չի փոխվում, թուրքը մնում է թուրք, եվրոպացի՞ լինի, թե ասիացի, մուսուլմանությո՞ւն խաղա, թե արևմտամետություն… Դա կարելի է հասկանալ, եթե գիտենք էթնոհոգեբանության տարրական սկզբունքները: Այստեղ նոր հեծանիվ հայտնաբերելու կարիքը չկա. թուրքը սկզբից ունեցել է,- Շահան Նաթալիի արտահայտությամբ,- հայությանը և Հայաստանին վերացնելու պետական և ազգային հստակ ծրագիր (որը ուժի մեջ մնում է նաև այսօր), իսկ մենք չունենք այդ ծրագրի հավանականությունը գիտակցելու տարրական մոտեցում: Եվ դրա արդյունքներն են լինում իրար հաջորդող ջարդերը` Արևմտահայաստանի, Ստամբուլի և այլ վայրերի 1894-96 թթ. կոտորածները, Կիլիկիայի և Հալեպի վիլայեթի հայկական բնակավայրերի 1909-ի սպանդը, Մեծ եղեռնը, Արևելահայաստանում կատարվածները 1918-21 թվականներին, 1918-ի սեպտեմբերի Բաքուն, 1920-ի գարնան Շուշին, 1988-ի փետրվարյան Սումգայիթն ու նոյեմբերյան Կիրովաբադը, նորից Բաքուն 1990-ի հունվարին, «Ադրբեջանի ազգային հերոսի» սարքած Բուդապեշտյան կացնահարումը…: Ո՞ր մեկը թվենք: Եվ այս մեկն էլ` նորից Ստամբուլը:

Սա արդեն օրինաչափություն է և ոչ թե պատահական միջադեպերի` մեզ համար ապերջանիկ զուգադիպություններ:

Շարունակել կարդալ