Համացանցը եւս դարձել է ճակատային գիծ

Օրերս տեղեկատվություն էր տարածել այն մասին, որ ռուսաստանյան հաքերները լրտեսել են մեր երկրի բանակը: Ըստ մեդիափորձագետ Սամվել Մարտիրոսյանի՝ FireEye կազմակերպությունը կատարել է ուսումնասիրություն, որի համաձայն՝ APT28 հաքերային խումբը հարձակումներ է կատարել Հայաստանի պաշտպանության բանակի (ՊՆ) աշխատակիցների վրա՝ ստեղծելով ՊՆ-ի կայքի լոգին լինելու էջի կեղծ տարբերակը: FireEye կազմակերպությունը վստահ է, որ, ամենայն հավանականությամբ, հաքերային խումբը ղեկավարվել է Ռուսաստանի Դաշնությունից՝ Կրեմլից:

Մեդիափորձագետի կարծիքով՝ վերոնշյալ կազմակերպության կողմից կատարված ուսումնասիրության արդյունքում պատրաստված զեկույցից էլ կարելի է ենթադրել, որ հաքերային հարձակումները եղել են մինչեւ 2009թ., այսինքն՝ ճիշտ այն ժամանակ, երբ պետական կայքերը եւ ցանցերը սկսել են ամբողջությամբ վերահսկվել անվտանգության կողմից։ Մանրամասնելով տեղի ունեցածը՝ Սամվել Մարտիրոսյանը փաստում է հետեւյալը. «Գրանցվել է rnil.am (հղումով մի մտեք, կայքը ենթադրաբար նաեւ վիրուս է պարունակում), որը վիզուալ mil.am-ին է նման։ Սա արվել է զինվորականներին խաբելու համար։ Պարզ չէ, թե երբ է արվել, rnil.am-ը վերջին անգամ գրանցվել է այս տարվա մայիսի 15-ին։ Հիմա այստեղ տեղադրված է կեղծ Yahoo լոգին էջ։ Չի բացառվում, որ առաջ ուրիշ բան է եղել, հիմա փոխարինվել է։ Կասկածելի գրանցում է, եւ ակնհայտ է, որ կայքը օգտագործվում է ոչ նորմալ բաների համար։ րանցվողն էլ՝ ակնհայտ կեղծ տվյալներ է տրամադրել»։

Continue reading →

Սկիզբը՝ թիվ 34-35-ում

http://www.hayary.org/wph/?p=4477 – «Սասունցի Դավի­թ» դիցազներգության դիցազնական խորհրդանիշերը (մաս 2-րդ) – Պարտեզ.- Քուրմ Մանուկ (Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախումբ)…

http://www.hayary.org/wph/?p=4458 – «Սասունցի Դավիթ» դիցազներգության դիցազնական խորհրդանիշերը (մաս 1-ին) – Դիցազուն բառը Աստվածամարդ բառին նույնանիշ բառ է – Քուրմ Մանուկ (ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախումբ)

* * *

http://www.hayary.org/wph/?p=3047 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը – Քուրմ Մանուկ

http://www.hayary.org/wph/?p=3058 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը… – Քուրմ Մանուկ

http://www.hayary.org/wph/?p=3072 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը… – Քուրմ Մանուկ (Հայ Արիական Միաբանություն)

http://www.hayary.org/wph/?p=3078 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը – Քուրմ Մանուկ (ՀԱՄ) -…Եվ այսպես՝ մինչեւ մեր անմահ դիցազունի ու նրա Ձիու՝ Ագռավաքարից դուրս գալը…

* * *

http://www.hayary.org/wph/?p=4476 – «Սասնա Ծռեր»-ը՝ որպես «Քրմական Զրուցարան».- Աշոտ Հեթանոս – Քրմի թեկնածու (Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախումբ)…

* * *

Կրկին հիշենք դիցազներգության՝ Սանասարի կողմից Պարտեզում հայտնվելու դրվագը, բայց այս անգամ զուտ խորհրդանշային տեսանկյունից: Եղբայրների մայրը՝ Ծովինարը, նրանց էր փոխանցել ծագումնաբանական ավանդական այն խորհուրդը, որ իրենք հրածին (դիցազուն) են, որ մարդու իրենց տեսակը հողածին մարդատեսակից տարբեր է եւ, հետեւաբար, եզրակացնում են նրանք, գոյություն ունի հրեղեն (դիցազնական) նախնյաց այն ոգին, որից իրենք սերել են (նրան էպոսը Քուռկիկ Ջալալի՝ Հրեղեն ձի է անվանում), ու որը գտնելով միայն իրենց ով լինելը կիմաստավորեն, իրենց՝ անխորհուրդ կյանքին աստվածային ու դիցազնական իմաստ կհաղորդեն: Իրենց ապրած՝ ներկայով սահմանափակված ու աստվածային մեծ ժամանակ-տարածությունից դուրս ընթացող՝ կյանքում նրանք չէին տեսնում իրենց հետաքրքրող կենաց խորհուրդը՝ նախնյաց ոգին, քանզի այն Հայոց պատմության ինչ-որ ժամանակից սկսած դուրս էր սպրդել նրանց կյանքի խորհրդաբանությունից: Ուրեմն, եզրակացնում են եղբայրները, իրենց փափագելի նախնյաց ոգին «ծով»-ում պետք է փնտրել-գտնել:

Եղբայրները ելնում-գնում են «ծովի պռուկ»: Նրանց նախնական որոնողական դիրքորոշումը լինում է պասիվ-հայեցողական. նստում են ծովափին՝ հուսալով, որ «ծովը» իրենց ուզածը կբերի¹: Բայց նրանք հուսախաբ են լինում. «ծովը» Քուռկիկ Ջալալին չի բերում: Սանասարը, քանի որ «լիքը բուռ» «ջրից» էր ծնվել², ի տարբերություն Բաղդասարի, հասկանում է, որ «ծովը» իրենց Հրեղեն ձի չի պարգեւի, ինքը պետք է «սիրտ անի» ու մտնի «ծով», որ գուցե այնտեղ այն գտնի:

Էպոսի առաջին ճյուղի հերոսի՝ առ Աստված հավատավոր լինելու (ճիշտ է դեռ անորոշ, անդեմ ու անգիտակցորեն արտահայտված) մասին է խոսում այն, որ նա «ծով» մտնելուց առաջ «մեկ աստծու» անուն է տալիս³: «Մեկ» աստվածն էլ տեսնելով իր՝ վաղուց սպասված հավատավորի հայտնվելը՝ նրա առջեւ «ծովը» բացում է⁴ եւ իր սրտոտ հավատավորը «չոր գետնին», այսինքն՝ ի հակադրություն ալեկոծվող, անկայուն ու վտանգալից «ծովի»՝ հաստատուն, անվտանգ ու աներեր մի իրականության մեջ է հայտնվում (խորհրդանշական է, որ այդ ընթացքում Բաղդասարը դեռ շարունակում է միայն «ծով» տեսնել…):

Continue reading →

Անգլիացի լեզվաբան եւ հնագետ Մաքս Մյուլլերը, չիմանալով հին հայերենը (հնդկերենը (սա հասկանալու համար նայե՛լ Գոհար Պալյանի նախորդ հրապարակումները «Լուսանցք»-ում,-խմբ.)), հենվելով հին հնդկական աղբյուրների վրա, որոնք թարգմանվել են սանսկրիտով, եկել է այն եզրակացության, որ «cipher» եւ «zero» բառերը կազմելով ամբողջություն, բավարար հիմք են ապացուցման համար, որ այժմյան թվերը փոխառվել են արաբերենից: Նա կարծում է, որ «cipher»-ը արաբական «cifron» բառն է, որը նշանակում է «դատարկ», սանսկրիտյան «sanyan»-ի կամ «ոչինչ» բառի թարգմանությունն է:

http://www.hayary.org/wph/?p=4403 – Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (մաս 5-րդ. ամփոփում) – Հնդկաստան անվանումը առաջացել է հայերենից եւ «հնդեվրոպական լեզուներ» տերմինը ավելի ճիշտ կլինի փոխարինել «հայեվրոպական լեզուներ» տերմինով…

http://www.hayary.org/wph/?p=4386 – Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (մաս 4-րդ) – Հնդկաստան անվանումը ըստ մեր հին առասպելների եւ բազմաթիվ այլ աղբյուրների օգտագործվել է ամենատարբեր երկրներ անվանելու համար… Հնդու քաղաք՝ հայ առասպելաբանությունում…

– http://www.hayary.org/wph/?p=4370 –Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (մաս 3-րդ) – մ.թ IVդ. դեռ օգտագործման մեջ է եղել «թռչնի լեզուն», ըստ բազմաթիվ էզոթերիկ աղբյուրների, թռչունը Երկնքի եւ Արեւի համամարդկային խորհրդանիշն է…

– http://www.hayary.org/wph/?p=4356 – Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (մաս 2-րդ) – Առաջին անգամ մարդկության պատմության մեջ այս չորս կայսրությունները կապված էին իրար հետ… Հիշատակում է նաեւ երկու Եթովպիաների գոյության մասին…

– http://www.hayary.org/wph/?p=4342 – Հնդկաստանների առեղծվածը եւ Քարահունջը (1-ին մաս) – …հեղինակները խոսում են «Հնդկաստանների» մասին, իսկ որտեղի՞ց է ծագել եւ ի՞նչ է նշանակում Հնդկաստան անվանումը… Միջնադարյան հայերեն քարտեզը եւ «Աշխարհք Հնդկաց­ը»…

Նույն տրամաբանությամբ մենք կփորձենք ապացուցել, որ այժմյան թվերը փոխառվել են հայերենից:

«Cipher» («Սիպհեր») բառը բաղկացած է հայերեն «սիպ» եւ «հեր» արմատներից, որտեղ «սիպ»-ը անգղն է, Հայաստանում հանդիպող չորս տեսակներից մեկը՝ սիպ սպիտակագլուխ (cups fulvus) (տե՛ս (ՀՍՀ 1)): Երկրորդ արմատը՝ «հեր» (բրբ.) նշանակում է հայր: Ուրեմն՝ «Սիպհեր» կնշանակի Հայր-Աստված կամ Անգղ-Աստված, որտեղ անգղը (սիպը) Ոգու, Արեւ-Աստծո խորհրդանիշն է, սանսկրիտյան «sanyan»-ը:

Զրո-ն (մաթ.) 1. թվանշան է, որ առանձին որեւէ քանակ չի արտահայտում, բայց դնելով որեւէ թվանշանից աջ, 10 անգամ մեծացնում է տվյալ թիվը, իսկ դնելով ձախ՝ նույնքան փոքրացնում այն: 2. Ոչնչություն է: 3. Արժեք է՝ նշանակություն չունեցող:

Այսպիսով՝ Ոգին, Աստվածը անտեսանելի եւ աննյութական է, իսկ զրոն՝ «ոչինչ», «արժեք՝ նշանակություն չունեցող», ինչը բավարար հիմք է ապացուցելու, որ հաշվի տասնական համակարգը փոխառվել է հայերենից:

Տասը թիվը (10), լինելով Տիեզերքի սուրբ թիվ, եղել է էզոթերիկ եւ գաղտնի ինչպես մեկի նկատմամբ, այնպես էլ զրոյի կամ շրջանի նկատմամբ: Այդ գաղտնի սուրբ «10» թիվը պատկերվել է հետեւյալ նշանով՝ «Ø», որտեղ ուղիղ գիծը՝ «|» նշանակում է 1 (մեկ), իսկ «Օ»-ն կամ Ձուն՝ Իգականի սկզբունքը, այլ կերպ ասած, Արականի սկզբունքը իգականից Անդրոգինում:

Հնդիկ հնագետ Դիքշիտը համարում է, որ հաշվի տասնական համակարգը ծագել է Հնդկաստանում: Իհարկե Հնդկաստանում, բայց՝ հայկակա՛ն Հնդկաստանում:

«Ա» տառը հայերեն այբուբենի առաջին տառն է: Միջնադարում գործածվել է մի գծով, որը կոչվել է «միագիծ այբ»՝ «|»: «Ա» տառը ի սկզբանե օգտագործվել է թվային եւ թվային կարգի արժեքներով: Իբրեւ թվանշան նշանակել է 1 (մեկ), իսկ բյուրի նշանով ա=10000 (ՀՍՀ 1):

Continue reading →

Այս հոդվածը շատ փոքր հատվածով տպագրվել է «Իրատես դե ֆակտո»-ում: Հաշվի առնելով թեմայի կարեւորությունը՝ հեղինակը «Լուսանցք»-ին խնդրեց այն ամբողջությամբ հրապարակել, որպեսզի ասելիքն էլ ամբողջական լինի: Իսկ սա մի թեմա է, որ մեր թերթի ուշադրության կենտրոնում է մշտապես: Ցավո՛ք մշտապես, քանզի մեր հուշարձանները հիմնականում անմխիթար վիճակում են եւ դրանց պահպանությունն էլ շատ վատ է արվում:

Ստորեւ ներկայացվող հոդվածի հեղինակը բավականին քաղաքավարի է գտնվել՝ վերնագրում մեջբերում անելով եւ դրանով իսկ շատ նուրբ մոտեցում ցույց տալով, որովհետեւ մենք մեր հուշարձաններն իրականում չենք օգտագործում, այլ՝ շահագործում ենք...

Ինչեւէ, հարգում ենք հեղինակային իրավունքը եւ հոդվածը տպագրում գրեթե առանց կրճատումների:

* * *

Վերնագրիս առաջին մասի միտքը («Չափը չանցնենք հուշարձաններն օգտագործելիս») տակավին վերջերս արտահայտել է ՀՀ մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը ս/թ. հունիսին «Զվարթնոց» եւ «Գառնի» պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների  տարածքներում տեղի ունեցած միջոցառումների վերաբերյալ հուլիսի 4-ին «Առավոտ» թերթին տված հարցազրույցում: Անշուշտ, երիցս ճիշտ է նախարարը, քանզի ամեն ինչում, առավել եւս պատմամշակութային արժեքների հարցում, չափի զգացումը, չափավոր լինելը ոչ միայն կարեւոր է, այլեւ խիստ անհրաժեշտ ու բարոյական չափանիշ:

Սակայն, ինչպես հաճախ կատարվում է կյանքում, չափի զգացումը եւ չափավոր լինելը, ցավոք, ոչ միայն ոտնահարվում են, այլեւ անիմաստ փորձեր են արվում աչքակապությամբ դրանք օրինականացնելու պատրանքներ ստեղծել: Այսպես, «Զվարթնոց» թանգարանում ս/թ. հունիսի 7-ին տեղի ունեցած հարսանյաց արարողության, ապա հունիսի 14-ին  «Տրոյկա Դիալոգ» ընկերության, ինչպեսեւ հունիսի 18-ին «Գառնի» թանգարանում ՀՀ կենտրոնական բանկի վարձակալական հիմունքներով անմիջապես հուշարձանների պահպանական գոտիների տարածքներում, այսպես որակավորված «փակ» կամ «կորպորատիվ» միջոցառումները իրավամբ հունից հանեցին մտավորականությանն ու հասարակայնության լայն շրջանակներին: Ինչու՞, ի՞նչ է եղել… Արդյո՞ք այն ուղորդված է, ինչպես փորձում են ներկայացնել ոմանք, կամ էլ փորձ է արվում հանիրավի վարկաբեկել այդ  բնագավառի պատասխանատուներին: Իմ խորին համոզմամբ՝ ո՛չ եւ ամենեւին: Ամենեւին, քանզի դրա հիմնական աղբյուրները հենց այդ բնագավառի պատասխանատուների իրարամերժ ու հակասական արտահայտություններն են: Քանզի Զվարթնոցն այդ երկու միջոցառումների ժամանակ ասեք թե ենթարկվել էր ինչ-որ քոչվորական ցեղախմբերի վրանային ճամբարի: Եվ տպավորությունն այնպիսին է, որ հենց Զվարթնոց տաճարի համալիրն ընտրած ազգությամբ հայ մարդիկ, ովքեր իրենց ունեւոր, սակայն հոգով ու ազգային մշակույթի աղքատիկ իմացություններով ու այդ արժեքների դերն ու նշանակությունը, փաստորեն, ոտնահարող ու չգիտակցող իրենց «կորպորատիվ միջոցառումներին» ոչ թե զվարթնոցային պատմամշակութային շուք էին հաղորդում, այլ՝ միմիայն նզովք: Եվ այդ մասին թե՛ տպագիր եւ թե՛ էլեկտրոնային լրատվամիջոցները հրապարակեցին բազմաթիվ հոդվածներ, հեռուստաընկերությունները կազմակերպեցին մի շարք քննարկումներ: Եվ ի՞նչ տեղին ու անտեղի լուտանքներ ու մեղադրանքներ, վիրավորանքներ ու հազար ու մի բան ասես, որ չհասցեագրվեցին ՀՀ մշակույթի նախարարության «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների եւ պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի, ՀՀ մշակույթի նախարարության հասցեներին: Վերջիններիս կողմից հնչեցին նաեւ արդարացումներ, որ հուշարձանների այդպիսի վարձակալական գործառույթը թույլ է տալիս «Պատմության եւ մշակույթի անշարժ հուշարձանների ու պատմական միջավայրի պահպանության եւ օգտագործման մասին» ՀՀ օրենքը: Անշուշտ, օրենքը թույլատրում է: Սակայն այդ օրենքի 38-րդ հոդվածի պահանջներն էլ, ըստ օրենսդիրի, հետեւյալն է, որը ստիպված եմ գրեթե ամբողջությամբ հղել. «Հուշարձանները գերազանցապես օգտագործվում են գիտական, կրթական, մշակութային եւ ճանաչողական նպատակներով, ինչպես նաեւ իրենց սկզբնական ու հարմարեցված (ադապտացիոն) գործառնական նշանակությամբ:

Continue reading →

Հայկական խոհանոց – (Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028) – (ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր)

Խոհանոցը ազգի մշակույթի կարեւորագույն հիմքերից է: Տե՛րը լինենք մեր պատմության:

– Մրգով նրբաբլիթ

Բաղադրությունը – Ձու – 3 հատ, կաթ – 1 բաժակ, հանքային ջուր – 1 բաժակ, շաքարավազ – 3 ճաշի գդալ, կոնյակ – 2 ճաշի գդալ, խնձոր – 1 հատ, սերկեւիլ – 1 հատ (կարելի է հաղարջով, ելակով… ըստ տարվա եղանակի), ալյուր – 2 բաժակ, աղ, վանիլ: Պատրաստման եղանակը – Ձուն հարել, ավելացնել շաքարավազը, աղը, վանիլը, կաթը, ալյուրը: Այս ամենը հարել՝ աստիճանաբար ավելացնելով հանքային ջուրը եւ դարձնելով թույլ խմոր:

Խմորի մեջ լցնել քերած խնձորն ու սերկեւիլը: Տաքացրած թավայի մեջ խմորը լցնել փոքրիկ շերեփիկներով եւ եփել նրբաբլիթները: Անու՛շ վայելեք:

* * *

Աշխարհի մարզական հեւքից –

Օլիմպիական մեդալներ՝ անսովոր հումքից

Բրազիլիայի դրամատունը 320 տարեկան է: Նրան է վստահված պատրաստել «Ռիո-2016»-ի ամառային օլիմպիական եւ դրան անմիջապես հաջորդող պարալիմպիկ խաղերում վիճարկվող 4924 մեդալները եւ 75000 հուշամեդալները: Այս մասին հայտնում է ՀԱՕԿ-ի լրատվության բաժինը: Դրամատան նախագահ Ֆրանսիսկու Ֆրանկուն ասել է, որ մրցանակները կձուլվեն անսովոր հումքից: Օգտագործվելու են կենցաղային եւ էլեկտրական հին սարքավորումները, որոնք կվերամշակվեն եւ կվերածվեն մարզիկների երազանք հանդիսացող օլիմպիական մեդալների: Նման հումքի օգտագործումը բխում է երկրի էկոլոգիական շահերից:

Հիշեցնենք, որ 2016թ. ամառային օլիմպիական խաղերը Ռիո դե Ժանեյրոյում կանցկացվեն օգոստոսի 5-21-ը:

ՈՒԵՖԱ-ն քաղաքական որոշու՞մ է կայացրել

Ալբանիայի վարչապետ Էդի Լիման քննադատել է ՈւԵՖԱ-ի այն որոշումը, որով Ալբանիայի ֆուտբոլի ազգային հավաքականին տեխնիկական պարտություն է գրանցվել 0:3 հաշվով Սերբիայի ընտրանու հետ «Եվրո-2016»-ի ընտրական հանդիպումը ձախողելու համար: Ի դեպ, նույն որոշմամբ Սերբիայի հավաքականն էլ զրկվել է 3 միավորից:

«ՈՒԵՖԱ-ն քաղաքական որոշում է կայացրել՝ հավասարության նշան դնելով ագրեսորի, որը ֆիզիկական ու հոգեբանական ճնշում է գործադրել, եւ ալբանացի ֆուտբոլիստների միջեւ, ովքեր հնարավորություն չեն ունեցել ավարտել խաղը: Այսօր արդարությունը չի հաղթանակել»,- նշել է վարչապետ Լիման:

Continue reading →

Հեղինակ՝ «Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան  – http://www.hayary.org/wph/?p=2223  (https://www.facebook.com/armenuhi.melqonyan) 

1. Ազգայնականություն. վարագույրից այն կողմ – Արմեն Ավետիսյան (Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)… Ֆրանսիան պետք է դադարի շան նման վազել ԱՄՆ-ի ետեւից… Ռուսաստանի ամենամեծ ազգայնամոլը Պուտինն է…

2. Մե՛զ, որ կապ չունենք այս ամենի հետ, մեղադրում եւ սադրում են նրա՛նք – Արդյո՞ք Հիտլերը զտարյուն արիացի էր… Կքայլի՞ շվեյցարական «Հայլ Հիտլեր­ը» Եվրոպայում… Նացիստների տեսությունը ի սկզբանե ստի վրա է կառուցվե՞լ… Բեռլինում պղծել են հրեա երգահանների հուշարձանը…

3. «Սասունցի Դավի­թ» դիցազներգության դիցազնական խորհրդանիշերը (մաս 2-րդ) – Պարտեզ.- Քուրմ Մանուկ (Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախումբ)…

4. «Սասնա Ծռե­ր»-ը՝ որպես «Քրմական Զրուցարա­ն».- Աշոտ Հեթանոս – Քրմի թեկնածու (Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախումբ)…

5. Գաղտնի են, թե ազդեցության, նույն գործակալն են (հայ մասոն-իկները տքնում են երեւալ) – Իսկ ամենամեծ քաղաքականությունը հենց հավատն է, քանի որ այն առնչվում է ոչ միայն երկրային, այլեւ երկնային իրողություններին…

6. Էկումենիկ ուղեգիծ միջեկեղեցական – Կամ՝ հնազա՛նդ եղիր, որդյակս… 1700-ը հաստատ ավելի քիչ թիվ է՝ քան 5700-ը, 8700-ը կամ 12700-ը – եւ դարձը՝ դեպի արիականություն-հայկականություն, միակ ելքն է՝ հոգեւոր ու մարմնական փրկության…

7. Երբ տունդ է անպաշտպան – Թշնամու դեմ՝ ի՛ր զենքով եւ ի՛ր մեթոդներով, իսկ միջազգայինի դեմ՝ ազգայինո՛վ պիտի կռվել… Ռուսերենի փուչիկը կրկին փորձարկվում է…

8. ԵՏՄ-ի հետ ԳՁՕ-նե՞ր են շուկա լցվելու… էմոցիոնալ հարթության մեջ դատախազությունը հարցեր չի քննարկում – Էմոցիա՞ն տուտ պրիչյոմ… Հայաստանը մոնոազգ է – ռուսերենն էլ՝ նիպրիչյո՛մ…

9. Ընդդեմ ռաբիսի՝ ազգային երգ ավտոբուսներում… Ինչի՞ց են վախենում տղամարդիկ… Ծեր տղամարդիկ ավելի միայնակ են, քան կանայք… Համացանցային ծանոթությունները եւ կանանց համբերությունը… Այցելե՛ք եւ միշտ օգտվե՛ք հայ արիների պաշտոնական կայքից…

10.Հայկական խոհանոց – Դդումը՝ հավի մսով… Աշխարհի մարզական հեւքից – Հայ շախմատիստները շարունակում են վերելքը… Տեղադրե՛ք ձեր գովազդը www.hayary.org-ում… Կարդացե՛ք եւ բաժանորդագրվե՛ք «Լուսանցք»…

Հայ դասական ազգայնականությունը միշտ է տարբերվել աշխարհի ազգայնական կոչվող ուղղություններից, քանզի համաշխարհային մութ ուժերը հարյուրամյակներ շարունակ ստեղծում են միայն ազգայնական անունը կրող ոչ ազգայնական ուժեր, որպեսզի կարողանան նաեւ այդ քաղաքական ու գաղափարախոսական ուղղության միջոցով զսպել ազգային վերելքների հնարավորությունները: Իսկ ստեղծված (նաեւ ստեղծվող) կառույցներն առավելապես ազգայնամոլական (շովինիստական) կազմակերպություններ են, ինչը իրականում ոչ մի կապ չունի ազգայնական (նացիոնալիստական) գաղափարների ու տեսության հետ:

«Լուսանցք»-ը միշտ է անդրադառնում այս թեմային եւ ներկայացնելով հայ ազգայնականության (այստեղ պարզապես պետք է զատել իրականը ձեւականից) տեսակետները, փորձում է մեր հանրությանը իրազեկել այն մասին, որ ինչպես ոչ հեռու անցյալում ստեղծած Գարեգին Նժդեհի «Ցեղակրոնություն»-ը եւ Հայկ Աստարյանի «Տարոնականություն»-ը չեն նմանվում գերմանական նացիզմին կամ իտալական ֆաշիզմին, այնպես էլ այսօրվա արիադավան ազգայնական հայկական ուղղությունը որեւէ նմանություն չունի ֆրանսիական, գերմանական, իտալական կամ ռուսական ու ամերիկյան ազգայնականության հետ (վերջին երկուսը հատկապես մեծապետական ազգայնամոլության են հասնում):

Բազմիցս է նշվել, որ հայ ազգայնականությունը եղել եւ մնում է իր արմատին եւ ինքնությանը կառչած, հայի առաքելությանն ու սրբազան հայենիքի գաղափարին նվիրված: Հայ արիների դիտարկմամբ, եթե գերմանական նացիզմը կարեւորում է գերմանացի ազգի դերը եւ գաղափարախոսության առանցքում ամեն ինչ ազգին ծառայեցնելուն է նպատակաուղղված, նաեւ կենտրոնաձիգ ազգային պետությունը, ապա իտալական ֆաշիզմը հակառակ առանցքից է կազմել իր գաղափարախոսական դրույթները՝ ամեն ինչ ծառայում է կենտրոնաձիգ ազգային պետությանը, այդ թվում՝ իտալացի ազգը: Գրեթե այսպես էր նաեւ իսպանական ֆաշիստական պարագլուխ Ֆրանկոյի դեպքում: Եվ ըստ հայ արիների մեկնաբանության՝ նացիզմի եւ ֆաշիզմի գաղափարախոսական առանցքները տարբեր էին, քանի որ տարբեր էին նաեւ ազգայնականության բնական զարգացումները եւ ըստ այդմ՝ նպատակները: Եթե գերմանացիների դեպքում ազգայնականությունը վերելք է ապրել գերմանական ազգի (որ բնածին ծագում չունենալով՝ կարողացել է ազգակենտրոն ինքնություն ձեւավորել) ծագումնաբանության եւ առաքելության վրա, ապա իտալական կամ իսպանական ազգայնականությունը զարգացել է հզոր պետական համակարգ ձեւավորելու առանցքի վրա, քանզի իտալական եւ իսպանական հանրույթներից հնարավոր չեղավ ձեւավորել միասնական ազգակենտրոն ինքնություն: Եվ ազգայնականության առաջխաղացումը հնարավոր էր միայն պետականակենտրոնության տեսանկյունից, ինչը գերմանացիների դեպքում ազգակենտրոնն էր:

Continue reading →

Արդյո՞ք Հիտլերը զտարյուն արիացի էր

http://www.hayary.org/wph/?p=1739 – Հիտլերի ծագման գաղտնիքը… Բացահայտել է ԴՆԹ թեստը կամ՝ պատմություն, որ կրկնվելու դեպքում նոր ֆյուրեր կծնի…

Ամեն առավոտ արթնանալիս անիծում եմ Հիտլերին: Անիծում եմ այն բանի համար, որ կիսատ թողեց սկսած գործը, չվերացրեց բոլոր հրեաներին (այդպես է մեր ընկերներից մեկն իր «սերն» արտահայտում Հիտլերի հանդեպ):

Այժմ արդեն սկսել են բարձրաձայն խոսել այն մասին, որ հրեական ցեղասպանություն չի եղել եւ Հիտլերը հրեա ազգը վերացնելու ծրագիր չի ունեցել: Նախ, մինչեւ հրեաների հանդեպ հայտնի պատժամիջոցներ կիրառելը, Գերմանիայից, եւ ընդհանրապես Եվրոպայից ԱՄՆ տեղափոխվեցին գրեթե բոլոր «էլիտար» համարվող հրեաները (գիտնականներ, արվեստագետներ, քաղաքական գործիչներ եւ այլն):

Նկատենք, որ 1915թ. Հայոց ցեղասպանության դեպքում երիտթուրք հրեա-սիոնիստները նախ ոչնչացրին «էլիտար» հայությանը:

Եվրոպականացված, հետեւաբար՝ քաղքենիացված եւ ապազգայնացված հրեաներին, որոնք հեռացել էին հրեական հավատքից եւ ապրում էին լոկ իրենց (փողի) համար՝ պատժելն առաջին հերթին ձեռնտու էր հենց հրեա-սիոնիստներին, նաեւ մնացած հրեաների մեջ ազգային զգացողությունը բարձրացնելու նպատակով, ինչն էլ նրանք իրականացրին նացիստների միջոցով: Արդյունքում 2-րդ աշխարհամարտի ավարտից ամենաշատ օգտվողները եղան հենց «խեղճ» հրեաները. ոչնչից ունենալով պետություն, եւ հնարովի «ցեղասպանության» դիմաց ստանալով հատուցում: Գերմանիան ահռելի տուգանքներ մուծեց (իսկ գուցե ներկայումս շարունակու՞մ է մուծել) շինծու եւ 6 անգամ չափազանցված «հոլոքոստի» համար, կորցրեց ազգային-արիական գաղափարախոսություն կրելու իր իրավունքը, վարկաբեկեց արիական խորհրդանիշ արեւխաչը (սվաստիկա), դադարեց սիոնիզմի դեմ պայքարից, հետեւաբար եւ վտանգ ներկայացնելուց:

Իրատեսական վերլուծությունները տանում են հեռու, սակայն հարցադրումը պարզ է. ի վերջո ո՞ւմ շահերին ծառայեց Հիտլերը, գեմանացո՞ւ, թե՞ հրեայի:

Այսպիսի անեկդոտ կա: Զրուցում են երկու հրեա. – Գիտե՞ս ասում են Հիտլերն էլ է հրեա: – Հենց այս էր մեզ պակասում:

Continue reading →

Պարտեզ

Սկիզբը՝ թիվ 34-ում

http://www.hayary.org/wph/?p=4458 – «Սասունցի Դավիթ» դիցազներգության դիցազնական խորհրդանիշերը (մաս 1-ին) – Դիցազուն բառը Աստվածամարդ բառին նույնանիշ բառ է – Քուրմ Մանուկ (ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախումբ)

Պարտեզ (կամ Բախչա). էպոսի այս առանցքային, ծավալով ու խորքով առանձնացվող դիցազնական խորհրդանիշին հանդիպում ենք մեկ-երկու էպոսասացների պատումներում միայն. մյուսների հիշողությունից խորհրդանիշը ժամանակը ջնջել է: Նկատենք նախ, որ Պարտեզի տեսիլքը էպոսում հայտնվում է դիցհերոսներից առաջին սերունդ Սանասարի տեսլականում միայն. հետագա սերունդ մեր դիցհերոսներն ի զորու չեն լինում արդեն խորհրդանիշի վերապրումն ունենալու. նրանք խորհրդանիշի առանձին մասերին են  հասու դառնում միայն:

http://www.hayary.org/wph/?p=3047 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը (1) – Քուրմ Մանուկ

http://www.hayary.org/wph/?p=3058 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը (2)…

http://www.hayary.org/wph/?p=3072 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը (3)…

http://www.hayary.org/wph/?p=3078 – «Սասունցի Դավիթ» էպոսի դիցական խորհրդանիշերը – Քուրմ Մանուկ (ՀԱՄ) -…Եվ այսպես՝ մինչեւ մեր անմահ դիցազունի ու նրա Ձիու՝ Ագռավաքարից դուրս գալը… (4)

Հիշենք էպոսի այն դրվագը¹, որտեղ Սանասարը Պարտեզի պատկերին է ականատես լինում: Երկու եղբայրները ունենալով իրենց հրեղենության² գիտակցումը՝ գնում են «ծովու բերա­ն», որ այնտեղից իրենց հրեղենության համապատասխան «Ծովու ձի­ն», ասել է թե՝ «Հրեղեն ձի­ն»³ գտնեն-բերեն: Հասնելով «ծովու պռն­կ»՝ նստում են այնտեղ՝ դիտելով ծովի ամեհի պատկերը: Այդ պատկերից Սանասարը սակայն չի սարսափում եւ առաջարկում է եղբորը մտնել ծով՝ այն ենթադրությունն ունենալով, որ իրենց փափագելի «Ձին» ծովի պռնկում չի կարող հայտնվել, այլ այն երեւի ծովի մեջ պետք է փնտրել: Բաղդասարին, սակայն, ծովում խեղդվելու վտանգը թույլ չի տալիս ընդունել եղբոր առաջարկը՝ գտնելով, որ «հոգին քաղցր է»: Սանասարը մենակ է որոշում մտնել ծով: Վճիռը կայացնելուց առաջ նա «մեկ աստծու անուն» է տալիս⁴ ու մտնում է ծով: «Աստծու հրամանքո­վ» ծովը բացվում⁵ է եւ նրա աչքերի առջեւ «չոր գետին­ն» է բացվում: Ուշագրավ է, որ չնայած Սանասարի առջեւ նոր ժամանակ-տարածություն բացվելուն՝ Բաղդասարը շարունակում է ծովի ափ եկած պահից ի վեր իր տեսածից սարսափել, եւ կարծելով, որ իր եղբորը ծովը խեղդեց՝ կսկծու լաց է լինում: անք, սակայն, Սանասարի նոր կեցութային վերապրումներին: Բացված ծովի «տակ» հայտնված գետնի վրայով նա մի որոշ ժամանակ գնալով հասնում է «ծովու տակ մեկ պարտեզ­ի»: «Տեսավ՝ քոշք (պալատ,- Ք.Մ.) ու սարայ (պահեստարան,-Ք.Մ.) մի կա էնտեղ. / Հավուզ մի կա մեջ էն պարտեզին. /էն քոշք ու սարի առջեւ ջուր կը թալի:/Տեսավ Ծովային ձին, Քուռկիկ Ջալալին, /Էնտեղ կապուկ, թամք սադաֆին վերան պատրաստ,/ Կեծական Թուր վերան կախած: / Նայեց՝ էկեղեցի⁶  մի կա էնտեղ: / Ինչ մտավ էկեղեցին, / Ակահ գնաց, թավալեց, ընկավ»: Փաստորեն՝ Սանասարը իր ապրած ամենօրյա ու հաղթահարած՝ ծովային իրականություններից լրիվ տարբեր (տարօրինա՛կ, սարսափազդու՛…) իրականության ականատեսը լինելով՝ սարսափում, ընկնում-քնում է: Քնի մեջ մեր հերոսը մի նոր՝ այս անգամ երազային իրականության է ականատես լինում: Երազում հայտնվում է Մայր Աստվածածինը⁷ եւ նրան ասում՝ «Հե՛յ, Սանասար, էլի վե՛ր: / Խաչ Պատերազմին կո՛ էստեղ է./ Էլի՛, յոթ ծունր, աղոթք առջեւ արա, / Արժան ըլնիս, քեզ կը հասնի,/ Դնես վեր քո աջ թեւին, որ դարբ չառնի:/ Ծովային ձին, Քուռկիկ Ջալալին, / Էնտեղ թամքած, սանձըն բերան զարկած, / Էրկնուց իջած Թուր Կեծակին վերան կախած./ Թե արժան ես կ՛առնես, կը՛հեծնես»: Բացի այդ՝ Սանասարի արթմնի վիճակում էլ տեսածներին՝ Աստավածամայրը ավելացնում է, որ «եկեղեցում» «Մեկ պահարան կա, բա՛ց,/ Մեջըն շապիկ զրեհին, / Զրեհի քամարն ի մեջքին, / Գլխու գուտն զրեհին,/ Զրեհի կոշիկն ի ոտին, / Ծանրիկ գուրզ փահլեւանին,/ Ամուր նիզակ, նետ ու աղեղ, / Փող պղլորին, պինդ վահան. / Ամեն էստեղ է, կ՛առնես»⁸: Այդ ամենին տիրանալու պայման – պահանջն էլ է հետեւում. «Էն դարպասի աղբրի մեջ էլ կը լողանաս, / Կը ջոջնաս, կը զորանաս, կտըրճանաս, / Քո ուժ կ՛ըլնի քան յոթ,/ Մեկն յոթ կը հավելանա, կը լցվի, /Կ՛երթաս քո մուրազին կը հասնի՛ս»,- ավելացնում է Աստվածամայրը:

Continue reading →

«Սասնա Ծռե­ր» էպոսը ուսումնասիրել են շատերը, հայոց էպոսով զբաղվել են անգամ մեր թշնամիները:

Այն, որ «Սասնա Ծռե­ր»-ը այլաբանական եւ թաքնագիտական խորիմաստ խորհուրդներ ունի եւ հաստատ հազարամյակներից է գալիս, ոչ թե հարյուրամյակների կյանք ունի, այդպես է, այս մասին զրուցել եմ նաեւ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ: Համաձայն եմ նրա այն տեսակետին, որ ժամանակի հայ քրմերը մարդկանց հետ խոսելու այս ձեւը հարմար են համարել, երբ պարզ հայ մարդը հայոց խորհուրդներին, հավատին ու պատմությանը ծանոթացել է առասպելների, ասքերի, զրույցների կամ հեքիաթների միջոցով: Հայ արիների ղեկավարը համոզված է, որ ամենատարբեր պատումները գրավոր կամ բանավոր տարածելով, մեր զորավոր քրմերը հետագայում ավելի հեշտ են վարել տաճարային զրույցները եւ ավելի դյուրին է եղել մարդկանց ներկայացնել կյանքում միշտ հանդիպող եւ կարեւոր այն «երեք ճանապարհ­ը», նաեւ դրանցից մեկի ընտրության իմաստը եւ առաքելությունը, «յոթ սար այն կողմու­մ» գտնվող գաղտնիքներին հասնելու բանաձեւը կամ «յոթ երկինք վերեւում»՝ Հայ Աստվածային համակարգի Արարչադրոշմ ճանապարհը ու էլի նման խորհուրդներ:

Ինձ եւս հետաքրքրել է մեր էպոսը իր այլաբանությամբ ու խորհրդապաշտությամբ, երկար ժամանակ այն ինձ հանգիստ չէր տալիս, անգամ կարծես չէր բավարարում:

Երբ ձեռք բերեցի գրեթե բոլոր պատմությունները, կարդացի, խմբավորեցի ասացողներին ըստ տեղի եւ ժամանակաշրջանի, ու պատում առ պատում իմ առջեւ բացվեց ինձ համար անհայտ մի պատմություն, որը մոգական ուժ ուներ, տիեզերական էներգիա: Պատումների քանակը, ասացողների վերաբերմունքն իրենց պատմածի նկատմամբ, ինչպես նաեւ նրանց անձնական տվյալները փոխեցին իմ վերաբերմունքը էպոսի հանդեպ: Յուրաքանչյուր պատում բացում է մի նոր, անճանաչելի, անիմանալի աշխարհ:

Պատումների թիվն անցնում է 168-ից: Շուրջ 10 մարզից գրի են առել, ձայնագրվել են մոտ 23 ուսումնասիրություններ, էպոսը նոտագրել են 4 կոմպոզիտորներ, կան տեքստեր, որոնք երգվել են:

Էպոսի ուսումնասիրությունը տեւել է շուրջ մեկ դար՝ 1873-1973թթ: Էպոսը հայտնաբերեց քահանա Գարեգին Սրվանձտյանը, ավարտեցին ազգագրագետներ Սարգիս Հարությունյանը եւ Արուսյակ Սահակյանը:

Continue reading →

Ժամանակին հայ արիները պարբերաբար ներկայացնում էին այս կամ այն մասոնական գործչի կամ այդ գաղտնի կազմակերպության որեւէ կամակատարի ու գործակալի «հայանպաստ» քայլերը, ինչն ավելի տրամաբանական էր դարձնում նրանց երկերեսանի կերպն ու երկակի քաղաքականության հետեւորդ լինելը: Լինում էր նաեւ, որ ներկայացվում էին գործիչներ, որոնց ազդեցության գործակալներ էին որակում, ովքեր այս կամ այն երկրի ազդեցության խորացմամբ էին զբաղվում: Այսօր թերեւս քիչ են նման հայտարարությունները, սակայն բացահայտված շատ մարդիկ ու «գործեր» կան արդեն, որոնք  օժանդակում են նոր բացահայտումների հասնելու համար:

Այսպես ասած՝ հին մասոնական եղբայրներից մեկը, ում բացահայտեցին հայ արիականները տարիներ առաջ, շարունակում է զբաղվել իր կինոգործերով, բայց վստահաբար շարունակում է ղեկավարել Հայաստանի կինոգործիչների միությունը: Ռուբեն Գեւորգյանցը դրանով չի բավարարվում, նա ինքնախոստովանված միակ հայ մասոնն է, ով արդեն հնար չուներ չբացահայտվելու (ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը կինոգործիչ Ռուբեն եւորգյանցի հերքումից հետո խոստացավ ներկայացնել իրենց խոսակցության (հայ արիների ղեկավարին մասոնական կենտրոններին էր ցանկացել ներկայացնել ինքնախոստովանված մասոնը) ձայնագրված խոսքը, որից հետո «սառույցը շարժվեց») եւ «մասոն Ռուբենը» կամովին ներկայացավ հանրությանը: Իհարկե սա զրկեց մասոնական եղբորը ապագա առաջխաղացման հնարավորությունից՝ խախտվեց գաղտնիության խորհուրդը, բայց կարեւորեց նրա անձը որոշակի քաղաքական ու լրագրողական շրջանակներում, որոնք միշտ դեպի դուրս են նայում ու հպատակային ձգտումներ ունեն:

Վերջին ժամանակներս մի քանի անգամ հանդիպեցի «մասոն Ռուբենի» հարցազրույցներին, որոնցում «եղբայրական» սույն անձը իր կրկնվող բացատրություններից բացի, որ առանց զարգացման ուղղակի գովաբանական արտահայտություններ են մասոնականությանն ուղղված, մի քանի անգամ արդեն նշել է, թե մասոնները իրենց ծրագրերն են իրականացնում Հայաստանում եւ շուտով լավ է լինելու: Նա անգամ Սյունիքի վերանշանակված մարզպետ «Սուրեն Խաչատրյանի ու նման լիսկաների վերանշանակումներից է զարմացել», ինչը մասոնությունից կիլոմետրերով հեռու բացահայտված այս մասոնի համար խորթ է, քանի որ ըստ նրա վերաբերմունքի, երեւի թե խորթ է նաեւ «մասոն եղբայրության» համար: Քիչ է մնում մեզ էլ «հավատացնի», որ մասոն դառնում են միայն մաքրամաքուր մարդիկ եւ ազգի նվիրյալ զավակները, որոնք տեղավորվելով ամենատարբեր գաղտնի օթյակներում՝ հետզհետե սրբի թեւեր կրելու բախտին են արժանանում…

Continue reading →

Հուդա-քրիստոնեական գրաքննությունը երկար չհանդուրժեց քրիստոնեական եկեղեցիների «ազգայնացման» նոր փորձերը եւ 2000թ. սկզբներին հպատակության մի նոր փաստաթուղթ առաջ քաշեց:

Այստեղ բոլորը հավաստեցին, որ էլի խոնարհ են «ընտրյալ ազգի» առաջ, էլի քննադատում են ազգայինն ու ազգայնականը եւ ամեն բան կանեն հանուն քրիստոնեական եղբայրության եւ «Բիբլիա»-ի տողերի համաձայն...

Փաստաթղթի համաձայն, հանձնարարվում է եվրոպական Եկեղեցիներում կյանքի կոչել էկումենիկ աղոթքի մի օր՝ «արարչագործության պահպանման համար»:

10. Հրեականության հետ միասնությունը խորացնել

Յուրահատուկ մի միասնություն կապում է մեզ հրեա ազգին, որի հետ Աստված հավիտենական մի ուխտ է կնքել: Հավատքով գիտենք, որ մեր հրեա քույրերն ու եղբայրներն «Աստուծո սիրելի են իրենց հայրերի սիրույն համար: Որովհետև Աստուծո պարգևներն ու կոչումը անդառնալի ենե (Հռովմ. ԺԱ 28-29): Նրանք ունեն «որդեգրությունը, փառքը, ուխտերը, օրենսդրությունը, պաշտամունքը եւ խոստումը: Նրանցն են հայրերը, նրանցից եւ՝ ըստ մարմնի Քրիստոս» (Հռովմ. Թ 4-5):

Մենք պախարակում ենք, նաեւ դատապարտում հակասեմականության բոլոր արտահայտությունները, ինչպես ատելության պոռթկումներն ու հալածանքները: Քրիստոնեական հակահրեականության համար հայցում ենք Աստծուց ներողամտություն, իսկ մեր հրեա քույր-եղբայրներից՝ հաշտություն:

Խիստ անհրաժեշտ է մեր Եկեղեցիների թե՛ քարոզչության, թե’ դասավանդության, թե՛ վարդապետության եւ թե՛ կյանքում գիտակից դարձնել քրիստոնեական հավատքի՝ հրեականության հետ ունեցած կապը եւ քրիստոնեա-հրեական համագործակցությունը քաջալերել:

Continue reading →

Բոլոր ժամանակներում էլ քաղաքականությունն ամենուր տարածել-տարածում է իր շոշափուկները եւ դեռ զարմանալ կարելի է, երբ այս ու այն կողմից լսվում է, թե մշակույթը, արվեստն ու սպորտը, տնտեսությունը կամ կրոնն ու իրավունքների ազատությունը… քաղաքականություն չեն:

Կյանքի յուրաքանչյուր ասպարեզ, բնագավառ, այսպես թե այնպես ունի ոլորտային քաղաքականություն, որն էլ որոշակի հենված է տվյալ ազգի ու պետության ներքին ու արտաքին քաղաքականության վրա: Իհարկե լավ կլիներ, որ միջազգային մամլիչը հանգիստ թողներ ազգայինը պահող մարդկանց ու նրանց կեցակարգը, ինչը թերեւս կհանգեցներ տարբեր ոլորտների որոշակի ինքնատիպ անկախությանը եւ դրանից բխող քաղաքականությանը, բայց այդպես չէ: Սակայն մամլիչը փորձում է վերացնել ազգային դիմագծերը, որպեսզի ստեղծի միադեմ (նույնն է՝ թե անդեմ) մեկաշխարհական տեսություն, որից միայն արարչական տարաբնույթ տեսակների ոչնչացման՝ մահվան հոտ է գալիս:

Սա տեսություն չէ, այլ պարզ իրականություն, որը հետեւանք է ցայսօր եղած մեր բոլոր իշխանությունների չտեսության… Գրեթե բոլոր միջազգային վարկերն ու դրամաշնորհները լցրել ու լցնում են այդ պահի իշխանությունների փորը, ինչը մեր ազգային հարցերն էլ դարձրել է մեր թշնամիների խնդիրների միջազգային քննարկումների բաղադրիչը, մասը միայն:

Անգամ մեր պետության, մեր ազգային ավանդույթների ու օրենքների դեմ քայլեր են անում իշխանավորներն ու ընդդիմադիրները՝ ակնկալելով միջազգային «դրամական խոշոր շահումներ»… ՀՀ ԱԺ որոշ պատգամավորներ էլ, գործադրելով մեր թշնամիների եվրաստորագրությունները՝ երկրի ղեկն են մոտեցնում օտարի ձեռքերին…

Այսօրինակ «մերոնց» համար (կամ նրանց այդպես է հարմար) իշխանությունը նաեւ պետությունն է եւ թշնամու ձեռամբ պետության դեմ քայլերը անգիտակցի տրամաբանությամբ հակաիշխանական պայքար են կոչում: Դա անում են ոչ պակաս անուղեղ, ամեն ինչի դեմ բողոքողների շրջանում: Վերջիններիս համար էլ պետությունը նաեւ հայրենիքնն է (ոչ թե մի գործիք, որ պիտի ծառայեցնել ազգի ու երկրի համար) եւ պետության դեմ պայքարը վերածվում է հայրենալքության ու «երկիրը՝ երկիր չէ» սինաբանությամբ փառաբանվող արտագաղթի:

Continue reading →

ՀՀ-ի ԵՏՄ-ին անդամակցության ընթացակարգերը հստակեցվում են: յուղատնտեսության նախարար Սերգո Կարապետյանը երեկ հարցերի մի մեծ փաթեթ ներկայացրեց կառավարության նիստում՝ ուղղված սանիտարահամաճարակային հսկողության ենթակա ապրանքներին, սննդամթերքի անվտանգությանը եւ սննդային արժեքին, պահածոյացված սննդամթերքի անվտանգությանը, խեցգետնակերպերի, ձկան, կակղամորթերի, երկկենցաղների, սողունների եւ դրանց անվտանգության մակաբուծական ցուցանիշներին, վիտամիններին, վիտամինանման նյութերին ներկայացվող պահանջների հաստատմանը:

Բայց այդ անվտանգության պահանջների ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ երկակիություն կա. մի կողմից մանրամասն տեղեկանքներ են պահանջվելու սննդամթերքի տարաների հետ կապված, իսկ մյուս կողմից չի արգելվելու գենետիկորեն ձեւափոխված օրգանիզմներով սննդամթերքի գործածությունը:

Օրինակ՝ մանրամասն նշվում է, որ ՀՀ տարածքում նոր սննդամթերքի արտադրությունը« առաջին անգամ մեր տարածք սննդամթերքի ներմուծումը թույլատրվում է Միասնական սանիտարական պահանջներին դրանց համապատասխանությունը գնահատելուց հետո միայն: Միասնական գնահատման արդյունքների հիման վրա լիազոր մարմինը արտադրանքի անվտանգությունը հավաստող փաստաթուղթ կտա: Եթե պարենային հումքը բուսական ծագման է, ապա պարտադիր է գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճեցման ժամանակ պեստիցիդների օգտագործման (կամ չօգտագործելու)« մշակաբույսերի պահման տարածքների եւ տարաների մաքրման ու ախտահանման, վնասատուների դեմ պայքարի վերաբերյալ տեղեկատվությունը: Այսինքն՝ մի կողմից հետեւում են տարների խտահանման ձեւին, մյուս կողմից չեն արգելում ԳՁՕ-ների կիրառությունը: Մինչդեռ այնքան դժվար է ասել՝ որն է ավելի շատ վնասելու ապագայում՝ կեղտոտ տարան, թե՞ ԳՁՕ-ով ուտելիքը: Ֆրանսիայի գիտնականները առնետների վրա փորձարկել էին ԳՁՕ-ացված եգիպտացորենը եւ 2 ամիս անց կրծողների մոտ արդեն ուռուցք էին հայտնաբերել: Գիտնականների հայտարարությունից հետո ագարակատերերեը լրջորեն անհանգստացած էին եւ կառավարությունից պահանջում էին արգելել ԳՁՕ-ների ներմուծումը երկիր: Հիմա Ֆրանսիան լրջորեն զբաղվում է խնդրի ուսումնասիրմամբ, իսկ Ռուսաստանում ԳՁՕ-ները լայնորեն են կիրառվում: Այստեղ պարբերաբար բնապահպանական կառույցները բարձրաձայնում են խնդիրը:

Continue reading →

Ընդդեմ ռաբիսի՝ ազգային երգ ավտոբուսներում

Մի խումբ երիտասարդներ այս օրերին, Կոմիտասի պուրակից ազգային երգեր կատարելով շարժվեցին դեպի մոտակա կանգառ, որտեղ խմբերի բաժանվելով՝ բարձրացան տարբեր ավտոբուսներ, հնչեցրին հայ ազգային երգը՝ ուղեւորներին եւ վարորդներին նվիրելով երգերի տեքստերը եւ ազգային երգերով ձայնասկավառակներ (ընդհանուր առմամբ՝ շուրջ 400):

Այս միջոցառման նպատակն էր օգնել ազգին ազատվել օտար, վատ ազդեցություններից եւ լսել ու տարածել հայկական երաժշտությունը:

«Տրանսպորտում, հեռուստատեսությամբ, ռադիոյով երաժշտություն է պտտվում, որը ոչ մի ձեւով չի խոսում մեր բուն ազգային երաժշտության հետ, ու մարդկանց մոտ թյուր կարծիք է ստեղծվել, թե ռաբիսը, թուրքամետ կամ արաբա-նաղլական ցածր երաժշտությունը մեր ազգայինն է: Նախաձեռնությունը մի կաթիլ է այս կեղտոտ ջրի մեջ, մենք էլ կաթիլները կշատացնենք»,- ասաց նախաձեռնության հեղինակներից Անի Նավասարդյանը:

Մասնակիցները հույս ունեն, որ այս նախաձեռնության շնորհիվ մարդիկ կսկսեն ավելի շատ լսել հայ ազգային երգ-երաժշտությունը:

«Հուսանք, որ մարդիկ կսկսեն լսել իրենց՝ բուն հայկական երաժշտությունը, ոչ թե ժամանակակից, ինչ-որ օտար, արաբական, թուրքական բաների հետ խառնված մեղեդիներ: Հուսով ենք, որ սրա շնորհիվ մենք կկարողանանք գոնե մարդկանց ինչ-որ հատվածին վերադարձնել իրենց արմատներին»,- ասաց մեկ այլ մասնակից՝ Արտաշես Տոնոյանը:

Ուղեւորների արձագանքը հիմնականում դրական էր: Ոմանք նույնիսկ ոգեւորվեցին եւ միացան միջոցառման մասնակիցներին:

«Կարեւորը երեւույթն է իրականում, ոչ թե այն, որ ես կերգեմ կամ մյուսը չի երգի կամ հակառակը: Սա նախեւառաջ գիտակցության համարձակություն է: Այս կարգի նախաձեռնությունները ստիպում են հանդուրժող չդառնալ»,- ասաց միջոցառմանը միացած ուղեւորներից մեկը:

Նախաձեռնությանը միացած «Խազեր» երգչախմբի, «Մենք» ազգային երգի-պարի խմբի, «Քարահունջ» ֆոլկ խմբի եւ «Կանաչ» ջոկատի անդամները գոհ էին ուղեւորների եւ վարորդների արձագանքից, եւ խոստացան, որ ակցիան շարունակական է լինելու:

Ազգային երգ-երաժշտության հետ նաեւ ազգային պարերը կարող են իրապես փոխել հանրության ոչ միայն մտածողությունը, այլեւ հոգեբանությունը, դրական լիցքեր հաղորդելով եւ այն առավել մոտեցնելով ազգայինին: Իհարկե, կլինեն չմահավաններ, ամեն ինչից դժգոհողները այսպիսի միջոցառումներից էլ կդժգոհեն (իբր՝ սա էր պակաս), բայց նրանք չեն, որ պիտի թելադրեն մեր առողջ ու նախաձեռնող երիտասարդության քայլերը՝ դեպի անձնական ու ազգային հաջողությունների հանգրվան:

Գոհար Վանեսյան

Ինչի՞ց են վախենում տղամարդիկ

Ընդունված է մտածել, որ իսկական տղամարդը ոչնչից չպետք է վախենա: Սակայն, նույնիսկ ամենավստահ տղամարդու մոտ առկա են որոշակի վախեր: Moirebenok.ua-ն ներկայացնում տղամարդկանց վախերի մի քանի պատճառներ:

1. Տղամարդիկ վախենում են հայտնվել թակարդում. յուրաքանչյուր տղամարդ վախենում է ինչ-որ բան այնպես չանել՝ աշխատանքի վայրում, ընկերների հետ, տանը: Նրանք կախված են այլոց կարծիքից, քննադատությունից: Դա կարող է որոշ ժամանակ հետո ոչնչացնել նրանց մեջ վստահությունը սեփական անձի հանդեպ: 2. Տղամարդիկ վախենում են ամուսնությունից, ինչքան էլ դա տարօրինակ է. որոշ տղամարդկանց մոտ «ամուսնություն» բառից կարող է առաջանալ խուճապ: Ազատության բացակայությունը, անհամատեղելիությունը, դավաճանությունը, բաժանությունը, կյանքի դժվարությունները տղամարդկանց ստիպում է հետաձգել ամուսնությունն անորոշ ժամանակով: 3. Տղամարդիկ վախենում են կորցնել իրենց հեղինակությունը եւ գումարը. տղամարդու նյութական ունեցվածքի կամ հեղինակության նկատմամբ սպառնալիքը կարող է վերջինիս խուճապի մեջ գցել: Այն, ինչը ձեռք է բերել դժվարությունների գնով, տղամարդը դա կպահպանի կյանքի գնով: 4. Տղամարդիկ վախենում են լինել կնոջ «կրունկի» տակ. լինել կնոջ նենգախաղերի զոհը, մեծագույն վախերից մեկն է, չէ որ տղամարդն ուզում է լինել բարձունքում եւ թելադրող հարաբերություններում: 5. Տղամարդիկ վախենում են կնոջ հիստերիայից. կնոջ արցունքները կարող են ունենալ տարբեր ազդեցություններ. որոշ տղամարդիկ դրանից կարող են զայրանալ, որոշները՝ կորցնում են իրենց, իսկ ոմանք անում են ամեն ինչ, որպեսզի կինը դադարի լաց լինել: Տղամարդիկ վախենում են ցույց տալ իրենց թուլությունը նման իրավիճակներում:

Continue reading →