Պատասխանի իրավունքով

Արդեն քանիերորդ անգամ մեր զլմ-ները փորձում են վեր հանել համասեռականների եւ դրանց հետ կապված հայտնի ցուցակի թեման, սակայն, չգիտես ինչու դա արվում է որոշակի պահերի. նախ՝ երբ ՀԱՄ-ը կամ նրա առաջնորդն է կտրուկ հարցեր բարձրացնում կամ՝ երբ քաղաքական լուրջ իրադարձությունների նախաշեմին ենք գտնվում:
Արդեն քանիերորդ անգամ ենք ասում՝ ի գիտություն «Փակագիծ» թերթին ու զլմ-ներին՝ ՀԱՄ առաջնորդը երբեք այդ թեման չի արծարծել որեւէ մեկի պատվերով ու չի էլ պատրաստվում դա անել ինչ-ինչ ուժերի քաղաքական նպատակների համար: ՀԱՄ-ը սա համարում է մտահոգիչ հարց եւ այն բարձրաձայնել է միմիայն հասարակության մեջ այլասերումների դեմն առնելու նպատակով: Մեր հնչեցրած հարցը քննարկվեց ամենատարբեր մակարդակներում, եւ հայ հանրությունը ցուցադրաբար մերժեց համասեռականներին քաջալերելու օտար եւ մեր, այսպես կոչված, ամենաթողություններ քարոզողների ջանքերը՝ չնայած ՀՀ ԱԺ-ն եվրաճնշման ներքո մեր ավանդական օրենքներն աղավաղեց…
Հիմա էլ «Փակագիծ»-ն է ակնարկում, թե տեղեկատվություն ունի, որ համասեռականների ցուցակը կրկին վեր է հանվելու՝ «եւ արդյոք ցուցակը հրապարակելու է նույն Արմեն Ավետիսյանը, թե այս անգամ դերակատարը լինելու է այլ մարդ…»: Չցանկանալով անդրադառնալ մեր զլմ-ների մե~ծ «դերակատարումներին»՝ կրկնենք, որ նման դերեր մենք չենք ստանձնել ու չենք էլ պատրաստվում երբեւէ: Դերակատար այլ տեղ փնտրեք…
Իսկ այն, որ Արմեն Ավետիսյանը «Հայաստանի գեյ պաշտոնյաների ցուցակը… խոստացավ հրապարակել… սակայն չարեց այդ, հայտնվեց բանտում ու մոռացավ դրա մասին», իրականությանը չի համապատասխանում: Միայն մի բան է այստեղ իրականություն, որ ՀԱՄ առաջնորդը հայտնվեց բանտում… այն էլ՝ այլ մեղադրանքով: Սա հանրահայտ է: Իսկ ցուցակներն ուղարկվել են այսօրվա իշխանավորներին, ու մամուլում էլ մի քանի անուններ են արծարծվել… ու ի՞նչ է փոխվել: Ոչի’նչ: Իսկ Արմեն Ավետիսյանը չի լռել ու մոռացել, նա այս հարցի մասին խոսել է՝ համակարգված պայքար տանելով ու մի քանի զլմ-ների պատվերներին պատասխանելով:
ՀԱՄ – ը վաղուց է հայտարարել, որ այլեւս աննպատակահարմար է համարում այս իշխանությունների օրոք նման խնդիր հնչեցնելը, եւ համասեռականների (նաեւ՝ աղանդավորականների, մասոնների) ցուցակներին կանդրադառնա այն ժամանակ, երբ ներքին ներուժ կունենա դրանց դեմն իրապես առնելու համար, այլ ոչ թե «շոուներ»-ի ու «սեւ PR-ներ»-ի մասնակցելու նպատակով:


Հայ Արիական Միաբանության
Լրատվական կենտրոն
07.11.2007թ.

Շարունակել կարդալ

Ողջունում ենք քաղաքական մերձեցումը

Հայ Արիական Միաբանությունը ողջունում է ՀՅԴ-ՀՌԱԿ համատեղ համագումարը հայրենիքում: Երկու ավանդական կուսակցությունների մերձեցումը միանշանակ բարերար ազդեցություն կունենա ՀՀ քաղաքական կյանքում եւ սփյուռքում: Գաղափարախոսություն ունեցող եւ ներքին կազմակերպվածությամբ գործող քաղաքական ուժերի համագործակցությունը հաստատապես ի նպաստ կլինի մեր ազգային շահերին:
Հայ Արիական Միաբանության
Գերագույն Խորհուրդ
07.11.2007թ.

Շարունակել կարդալ

Ազգային գաղափարախոսության խնդիրների շուրջ


ՀԱՄ լրատվական կենտրոնի հայտարարությունը

Մենք ափսոսանքով ենք հայտնում, որ մեր կայքում Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի եւ այլոց օգտին «հակերական» քվեարկումների աղմուկը օրինակ չծառայեց որոշ «հակերական» շրջանակների համար եւ ահա, մեկ օրվա մեջ, մեզ իր ip-ով արդեն հայտնի «հակերը» ցուցադրաբար մեխանիկական քվեարկումներ է արել Ներսես Ներսիսյանի ու Գեւորգ Յազըճյանի, քիչ քանակությամբ նաեւ Գեւորգ Հովսեփյանի օգտին:
Մենք կփակենք «հակերի» ip-ի մուտքը մեր կայք, իսկ քանի որ քվեարկվածները մեղք չունեն այս անօրինական գործում, «հակերը» փորձում էր խժդժություն մտցնել կայքում, պարզապես Ն. Ներսիսյանից եւ Գ. Յազըճյանից կհանվի 1000-ական միավոր:

Շարունակել կարդալ

Գրիգոր Համբարյան

Գրիգոր Համբարյան

Գրիգոր Համբարյան

 Ծնունդով Ախալցխայի շրջանից է, պապերը Էրզրումցի են եղել եւ մազապուրծ գաղթել են 1915թ. Հայոց ցեղասպանության ժամանակ:
Այժմ բնակվում է Աբովյան քաղաքում, ամուսնացած է, ունի երկու դուստր: Մեծը՝ նկարչուհի է, փոքրը՝ երգչուհի ու պարուհի: Կինը ասմունքող է ու նաեւ հեռուստալրագրող:
Գրիգոր Համբարյանը ավելի քան 20 տարի երգարվեստի մեջ է: Նա առավելապես հայտնի է որպես ազգագրական, հայրենասիրական երգերի կատարող «Գանձեր» համույթի մեներգիչ: Համույթը հետագայում «Շարական» անվանվեց ու Գրիգոր Համբարյանը երգեց նաեւ հոգեւոր երգեր:
Այժմ Աբովյանում գործող «Էրզրում» մանկական երգչախմբի ղեկավարն է:
Գրիգոր Համբարյանը շարունակում է հանդես գալ ինչպես մենահամերգներով, այնպես էլ՝ մանկական երգչախմբի հետ: Համերգներով հանդես է եկել Հայաստանի ամբողջ տարածքում, Արցախում, ԱՄՆ-ում:
Գրիգոր Համբարյանի հետ կարելի է կապվել Հայ Արիական Միաբանության լրատվական կենտրոնի միջոցով՝ զանգահարելով 56-65-33:

 

Շարունակել կարդալ

Ինչու՞ ընդհատվեց այդքան սպասված այցը…

Անսպասելի ընդհատվեց Իրանի Իսլամական Հանրապետության նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի պաշտոնական այցը Երեւան: Ջերմ ընդունելությունից եւ միջպետական ու տարածաշրջանային խնդիրներ քննարկելուց հետո ԻԻՀ նախագահը, ըստ նախատեսված արարողակարգի, պետք է ելույթ ունենար ՀՀ ԱԺ-ում եւ այցելեր Ծիծեռնակաբերդ՝ Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր-թանգարան: Սակայն, այցն ընդհատվեց եւ վերոնշյալ վերջին երկու միջոցառումները տեղի չունեցան…

Հետաքրքիր է, որ պաշտոնական Թեհրանը Մ. Ահմադինեջադի անունից հայտարարեց, որ արարողակարգային բոլոր հարցերն սպառված էին, ուստի Իրանի նախագահը վերադարձել է հայրենիք: Գրեթե նման մի տեղեկատվություն էլ սփռեց պաշտոնական Երեւանը: Չնայած արտգործնախարարության խողովակով որոշակիորեն նշվեց, որ Իրանի նախագահը կարծես թե խուսափել է այցելել Ծիծեռնակաբերդ եւ ընդհատել է այցը: Կարծիք կար նաեւ, որ Մ. Ահմադինեջադը չի ցանկացել ԱՄՆ-ի հետ ունեցած հարաբերությունների այս դժվարին ժամանակներում սրել հարաբերությունները Թուրքիայի հետ:

Այսքանը պաշտոնական եւ կիսապաշտոնական տեսանկյուններից:

Շարունակել կարդալ

«Քարերի սիմֆոնիա». ով ոչնչացնի, ում գլխին ջարդեն

Մեր թերթի թիվ 29-ում՝ «Անբարոյականության սահմանը» հոդվածով անդրադարձել էինք Գառնիում, Ազատ գետի կիրճում ոչնչացվող բնական հուշարձանին, որ հայտնի է «քարերի սիմֆոնիա» անվամբ: Հրապարակումը, որ ներկայացրել էր Ազգային արժեքների պաշտպանության հանձնախումբը, անարձագանք չմնաց. ազգայնական ուժերը վրդովված էին: Հայ Արիական Միաբանության (ՀԱՄ) ԳԽ-ն բողոքի հայտարարություն էր ներկայացրել պատկան մարմիններին՝ հղում անելով զլմ-ներին, ու կցելով «Լուսանցք»-ը: Ցայսօր ՀԱՄ-ը գրություն է ստացել միայն բնապահպանության նախարարությունից, ինչը եւ ներկայացրել է մեր խմբագրությանը:

Ի դեպ, «Անբարոյականության սահման»-ում հիշյալ հանձնախումբը դիմել էր ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանին եւ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանին՝ նշելով՝ «հազիվ թե այս հարցը լուծեն բնապահպանության ու մշակույթի նախարարությունները»: Բայց կարծել, թե բնապահպանության նախարարությունը խնդրին կարող էր ճիշտ լուծում տալ, միամտություն կլիներ… Ինչեւէ, ներկայացնենք մեզ փոխանցված գրությունը:


Շարունակել կարդալ

Այլասերնե՞ր, թե՞ այլազգիներ

Որքանո՞վ ենք հայ մենք այսօր եւ որքանո՞վ է դա օգնում կամ խանգարում մեզ…

Միջազգային եւ հայկական զլմ-ները շարունակում են քննարկել ծպտյալ հայերի փաստի ու փաստաթղթերի գոյությունը, իսկ թուրքական արդարադատությունը խուճապահար պատասխանատվության է կանչում թուրք մտավորական Հալաչօղլուին՝ ծպտյալ հայերի հանգամանքը բացահայտ «ջրի երես» հանելու համար…

Այս «ճակատում» ամեն ինչ դեռ առջեւում է:

Իսկ ահա, մեզանում որեւէ կերպ, գիտականորեն կամ հրապարակայնորեն չի արծարծվում ծպտյալ այլազգիների կամ հայափոխվածների (այլազգուց հայ դարձածների) գոյության հանգամանքը: Իսկ արծարծումներն էլ անմիջապես լռեցվում են… Ինչու՞: Գենախեղումներն ու ծպտյալությունը որոշակի խնդիրներ են լուծում, ինչպես անձնական բնույթի, այնպես էլ՝ ազգային ու պետական, ուստի, այս առումով, յուրաքանչյուր դեպքի քննությունն իսկ շռայլություն պիտի չդիտվի:

Շարունակել կարդալ

Թուրքիայի զորքերի Իրաք ներխուժելու կապակցությամբ

տարածաշրջան Հայ Արիական Միաբանությունն իր մտահոգությունն է հայտնում թուրքական զորամիավորումների՝ Իրաք ներխուժելու կապակցությամբ: Մարդու եւ ազգերի իրավունքներից օրնիբուն խոսող Արեւմուտքի բացահայտ համաձայնությամբ, նրանց կամակատար Իրաքի վարչախմբի թողտվությամբ թուրքական բանակն ավելի քան 40 կմ խորացել է Հյուսիսային Իրաքի տարածք եւ կատարում է իրենց բնորոշմամբ պատժիչ գործողություններ՝ ընդդեմ քուրդ ահաբեկիչների՝ ՔԲԿ-ի: Սա շատ նման է Իրաք ներխուժելու ԱՄՆ ռազմավարությանը, ինչը հանգեցրեց Իրաքի տնտեսության քայքայմանն ու տարածաշրջանային լարվածության խթանմանը, տասնյակ հազարավոր մարդկանց ոչնչացմանը:

ՄԱԿ-ի երկրների լուռ հայացքների ներքո թուրքական բանակն առանց այլեւայլության ներխուժում է հարեւան երկրի տարածք՝ ոտնահարելով Իրաքի անկախությունն ու միջազգային օրենքները, հաստատ համոզված լինելով, որ կպատսպարվի անգլո-ամերիկյան դաշինքի հետեւում:

Նման մի ներխուժում էլ ժամանակին եղավ անկախ Կիպրոսի տարածք, որտեղից առ այսօր էլ հրաժարվում են դուրս գալ թուրքական զինվորականները եւ Կիպրոսը կիսելով ստեղծել են անօրինական թուրքական պետություն:

Ո՞վ է պատասխան տալու, եթե այս անգամ էլ թուրքերը հրաժարվեն դուրս գալ Իրաքի տարածքից… Կրկին միջազգային հանրությանը հիմարացնող հանձնախմբե՞ր են ստեղծելու՝ հաշտեցման առաքելությամբ:

Այս խնդիրը մեզ մտահոգում է նաեւ այն տեսանկյունից, որ միառժամանակ առաջ թուրքական մի շարք իշխանավորներ հայտարարում էին, թե Հայաստանի տարածքում կան քրդական ահաբեկչական խմբավորումների ճամբարներ: Այս սադրիչ հայտարարությունները դեռեւս չեն հերքվել պաշտոնական Անկարայի կողմից: Ուստի չի բացառվում, որ մի օր էլ թուրքական իշխանություններն իրենց բանակը մոտեցնեն մեր սահմաններին եւ փորձեն ներխուժել ՀՀ տարածք՝ իբր հակաահաբեկչական գործողություններ իրականացնելու համար:

Դիմում ենք ՀՀ իշխանություններին, միջազգային առաջադեմ հանրությանը՝ միջամտելու թուրքական հակաօրինական ռազմական գործողություններն Իրաքում կանխելու համար:


Հայ Արիական Միաբանության

Գերագույն Խորհուրդ

24.10.2007թ.

Շարունակել կարդալ

Ազգայնականների խոսքը վճռորոշ է

Մեջբերում Լեռ Կամսարի «Սկզբունքային հաստատ» վերնագրով կարճ մանրապատումից.
«1918-ին:
- Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք,- կհարցվի ամուրիի մը:
- 35:
1919-ին:
- Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք:
- 35:
1920-ին:
- Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք:
-35:
…..
…..
- Վա˜յ, սխալ չէ՞ք, լավ հաշվեք:
-Բնավ: Ես տղամարդ եմ, խոսքիս հաստատ, կարգ մը մարդկանց նման չեմ կըրնար տարին երկու սկզբունք փոխել….. »:

Այսպիսի «սկզբունքայինի» տպավորություն թողեց ՀՀ նախկին նախագահ ԼՏՊ-ն իր վերջին «հանրահայտ» ճառով, երբ խոսեց 10 տարի անց…
Իսկ երբ «բանական ատրճանակով» նա հարձակվեց ներկա իշխանությունների վրա, փորձառու վարժապետի պես իր գիտելիքներով խեղճացնելով համարձակ սաներին, թվում էր, թե գոնե իշխանամետ դաշնակները դա չեն հանդուրժի և ճառին ճառով կպատասխանեն: Սակայն հեղափոխական մորուքները և՛ քամու, և՛ հակառակ ուղություններով էլ համաչափ տարուբերելով նրանք գերադասեցին «քիչ մը լռությունը» և ԼՏՊ-ի հետ գրկաբաց հանդիպելով 100-ամյա հնության «գոգնոցները» կարկատելուց հոգնած, նոր հեղափոխական ՀՀՇ-ից ստացվելիք «գոգնոցներով» փոխարինելու ակնկալիքներ փայփայեցին:
Ոչ վաղ անցյալում, դաշնակներին «հետապնդելու» ծրագիր էր մատուցվել, որն ԼՏՊ-ն իրագործեց վերջիններիս «հերոսի դափնեպսակ» պարգևելու նպատակով: Այժմ որևէ կերպ պետք է նրանց հաշտեցնել և փոխհատուցել այն տառապանքների դիմաց, որ կրել են առանձին առանձին:

Շարունակել կարդալ

Ժամանակակից վրացականացում

Վերջերս Հայաստանում եւ Ջավախքում ահազանգեր եղան, որ Ջավախքի տարածքում պատրաստվում են կառուցել բանտ-կալանավայր (գաղութ), որտեղ պետք է իրենց երկարաժամկետ պատիժները կրեն ու «բնակվեն» Վրաստանի հանցագործ աշխարհի ներկայացուցիչները, երեւի թե նաեւ նրանց ընտանիքները: Այս մասին վիրահայ հայաստանաբնակ ՀՀ ԱԺ պատգամավորները նույնպես աղմկում էին:

Հետաքրքիր է, որ մեր տեղեկատվության աղբյուրի համաձայն, այդ բանտ-կալանավայրը կառուցվում է Սաղամո գյուղի մոտ՝ ՀՀ-ին սահմանամերձ շրջանում: Այն կառուցելու համար անց է կացվել համապետական մրցույթ, որի հաղթող է ճանաչվել մի վիրահայ, ով նաեւ վիրահայերի հայրենակցական կազմակերպության մեջ է ու երեւի իր առջեւ նպատակ է դրել Ջավախքը դարձնել Սիցիլիա… Դե մեր Ազգային Ժողովում էլ ի՜նչ պիտի սովորի: Այսինքն, եթե չի հաջողվում հայերին Ջավախքից հանել «քաղաքակրթորեն», ապա հիմա «գողականով» կփորձեն դուրս հանել…

Շարունակել կարդալ

Ջավախքի հասարակական կազմակերպությունների հայտարարությունը

ջավախքԱխալքալաք. 17 Հոկտեմբերի. 2007 թ. Ջավախքում գործող մի շարք հայկական-հասարակական կազմակերպություններ լուրջ վրդովմունքով ընդունեցին հոկտեմբերի 15-ին Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք Մարաշ առաջին ատյանի դատարանում ոստիկանության ներկայացուցիչ Վալերի Գրիգորյանի այն հայտարարությունն, ըստ որի Ջավախքի Ազգային գործիչ Վահագն Չախալյանն իր գործողություններով սպառնացել է ՀՀ ազգային անվտանգությանը, տարածքային ամբողջականությանը, հասարակական կարգին եւ այլն: Վերոհիշյալ կազմակերպությունները հանդես եկան հայտարարությամբ, որը Ջավախք-ինֆոն ներկայացնում է ամբողջությամբ ստորեւ:


Վահագն Չախալյանն անմիջական
եւ գործուն մասնակցություն ունենալով Ջավախքի Երիտասարդական Մարզամշակութային Միության հիմնադրման, ինչպես նաեւ ներքոստորագրյալ բոլոր կազմակերպությունների կայացման ու աշխատանքների ծավալման գործում, մշտապես ղեկավարվել է հայեցի սկզբունքներին հավատարիմ, իսկ եղած դժվարությունների եւ առաջացած հիմնախնդիրների լուծման հարցում պայքարել անզիջում:

Շարունակել կարդալ

Գաղտնի՝ ի լուր աշխարհի

ըստ սևրի Տիեզերքում ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Նույնն է նաեւ Երկրի վրա: Նույնն է նաեւ մարդկության մեջ առկա եւ ակնկալվող փոփոխություններում ու իրադարձություններում: Ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Այժմ անցնենք բուն թեմային: Ինչու՞ է միջազգային մակարդակով աշխուժացել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ու դատապարտման քաղաքականությունը: Ինչու՞ ավելի քան 20 պետության եւ միջազգային կառույցների կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումն այսքան աղմուկ չէր հանել, ինչքան ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի թիվ 106 բանաձեւը: Գուցե բացառություն էր միայն Ֆրանսիայի պարագան, եւ դա էլ իր բացատրությունն ունի, քանզի այն ստացավ օրենքի կարգավիճակ, որպիսին նույնիսկ Հայաստանը չունի…Եվ վերջապես ինչու՞ է մեղավոր մարդկությունն այսքան «անմեղացել» կամ «անմեղանալու» ճանապարհը բռնել: Խոսքը մեղավոր մարդկության մասին է, ոչ՝ անմեղ, որն առանց այլեւայլության ճանաչեց Հայոց ցեղասպանությունը՝ որոշ պետությունների խորհրդարանների մակարդակով: Իսկ այդ մեղավորները՝ ներկայիս հզոր տերությունները, դեռ 1915թ. լռության մատնեցին Հայոց ցեղասպանությունը, ավելին՝ լռելով (որոշներն էլ հրահրելով) նպաստեցին ու մասնակցեցին դրա իրականացմանը (անհատների մասնակի բացառությունները անհատական էլ մոտեցում է)… Հիմա բարիացե՜լ ու բարոյականացե՜լ են:

Ո’չ, ամենեւին ո’չ:

Շարունակել կարդալ

Լեգենդ զորավարի մասին

andranik

Հայտնի է, որ Զորավարին բարձր էին գնահատում եւ՛ բարեկամները, եւ՛ թշնամիները: Ու զորավարի մասին բազում ասքեր են հյուսել նրանք:…1934թ. օգոստոսն էր: Այդ օրերին նախագահ Մուստաֆա Քեմալի հրավերով Թուրքիայում էին գտնվում մեծ թվով այլազգի լեզվաբան-գիտնականներ: Նրանց հետ միասին աշխատում էր նաեւ Քեմալի քարտուղարը՝ բուլղարահայ գիտնական Հակոբ Մարթայանը: 1916-ից նա Քեմալի օգնականն ու խորհրդատուն էր: Այդ կապը մի քանի տարի ընդհատվել էր, իսկ 1932-ին նորից շարունակվել: Մարթայանը ծառայություն էր մատուցել թրքական սահմանադրությունն ստեղծելու, հանրապետական կարգը կատարելագործելու, արաբատառ այբուբենը լատինատառ դարձնելու գործում: Նա է Թուրքիայում մտցրել ազգանունները՝ Քեմալին կոչելով Աթաթուրք (թուրքերի հայր)… Վերջինս էլ Մարթայանին կոչել է Դիլաչար (լեզու բացող):

Անդրանիկի մահվան լուրն անթաքույց հրճվանքով ընդունվեց Թուրքիայում: Շատերը գիտեին, որ Քեմալը բարձր էր գնահատում զորավարին: Այդ են վկայում Քեմալի մտերիմները, անձնական վարորդը՝ հայազգի Կարոն: Գիտեր նաեւ Դիլաչարը:

Շարունակել կարդալ

Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը

Ու՞մ պիտի փրկեր Աստծո որդին…Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը  ՀՀ հանրակրթական դպրոցներում 4-րդ դասարանից սկսած ուսուցանվում է մի առարկա, որը ներկայացված է «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» անունը կրող դասագրքով: Ցավալի է, սակայն այս դասագիրքը սկզբից եւեթ ծնում է բազում հարցականներ , որոնց պտասխանները դասագրքում չկան, որտեղ առկա բազմաթիվ վավերացումներ, մեր պատկերացմամբ, մեղմ աս ած սխալ են, եթե չասենք՝ ճիշտ չեն:Նախ՝ 4-րդ դասարանի երեխային այդ տարիքի համար նախատեսված դասագրքի հենց ներածությունում հայտնվում է, որ «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են», եւ հենց այդ մասում ասվում է, որ մինչ քրիստոնեությունը հայերը հավատում եւ աստված էին համարում Արային, Հայկին, Անահիտին, Աստղիկին, Վահագնին, Տիրին, Տորքին, Ծովինարին, Նանեին, Միհրին, Վանատուրին… Հետո հայերը, որպես միակ եւ ճշմարիտ ուսմունք, ընդունեցին քրիստոնեությունը: Քրիստոնեությունը մեր ժողովրդի համար կրոնամշակութային նշանակություն ունի, բայց ոչ երբեք՝ ծագումնաբանական, ուստի «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են» ձեւակերպումը սխալ է բացարձակապես: Կրոնը գենետիկ տարր չէ ազգի ծագումնաբանության մեջ: Այլ բան է, որ քրիստոնեությունը Հայաստանում մշակույթի, արվեստի, ճարտարապետության, գիտության ու կրթության զարգացման մեջ իր որոշակի լուման ունի: Կառուցվել են նաեւ բազմաթիվ եկեղեցիներ ու վանքեր, ստեղծվել են ինքնատիպ խաչքարեր: Վանքերին կից հիմնվել են դպրոցներ, համալսարաններ, զարգացել են մատենագրությունն ու մանրանկարչությունը, գիտության տարբեր ճյուղեր: Այս ամենը եւ այլ բաներ գրեթե եզակի նշանակությամբ նշվում են այդ դասագրքում:

Շարունակել կարդալ